João 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Tupát ingái nsuoi te ingái top Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh, Yê-su khoiq tớq nga vel Bê-thani, la ntúq La-sarơ át. La-sarơ la ticuoi ndon Yê-su khoiq amôih te cuchet.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Át ntúq ngki nha-án táq mui pêl cha bui dyôn Yê-su. Mathê angốh crơng tanna dyôn Yê-su cha. La-sarơ ticu cha munơi alứng án.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Ndóng ngki Mari ial be dơq thum nốh ‘nar’. Dơq thum ngki bôn tarnáp dát lư. Mari tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su, dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Chôp dúng ngki sáng hơi thum chal-chức.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Bôn munáq top rian te Yê-su, nốh Yuda I-cari-ôt, án ndon ính culieu Yê-su tông idô:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 “Imo án lớiq táiq dơq thum ndô, dyơ ial práq ngki choi ticuoi kidit? Tarnáp dơq thum ndô li práq cống ngai thuthe tớq pe culám ingái.”
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Án tông iki, tới co án ính choi ticuoi kidit, ma án ính culứp práq, co án la ticuoi cadyiq práq chúng tớq top rian te Yê-su.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Ma Yê-su tông idô: “Tam án. Lư piaiq án thuan dŏq dơq thum ndô dyôn ingái ngai tứp cư.
7 Mas Jesus disse:
8 Ticuoi kidit át níc alứng inha. Ma cư lớiq át níc alứng inha.”
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Máh ticuoi Isa-ra-el sáng ngai táq-ntêr Yê-su át tớq vel Bê-thani. Iki clứng lư nha-án pôq nga tuki. Nha-án pôq tới co ính tumúh nưm Yê-su, ma nha-án ính hôm díh La-sarơ, án ndon Yê-su khoiq amôih lieh te cuchet.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Iki máh ticuoi sút top teng rit sang sisuo ngê ính cachet díh La-sarơ hơ,
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 la co te La-sarơ bôn clứng ticuoi Isa-ra-el táh nha-án, dyơ tin Yê-su loi.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Ingái parnô loi, clứng ticuoi ndon tớq cha bui ayư Ingái Ngốh, nha-án sáng hanh Yê-su tumán ính mot vel pưt Yaru-salem.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Iki nha-án ial ngcống pŏ alứng pôq côn Yê-su. Nha-án crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga ticuoi ndon tớq nhơ te nốh Ưlla. Lư ayô puo ticuoi Isa-ra-el.”
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Yê-su tumúh mui lám acái aséh a-êp, dyơ án sớr diq tớq crŏ́ng aséh ngki, táq muchứng ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, idô:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Vel Yaru-salem ơi, êq adáh amớh.
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Ingái ngki top rian te Yê-su iyốh chom arlớih te máh parnai ndô. Ma tư Yê-su cuchet alứng yôr tumống lieh, ki-náq nha-án apúh te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ndô la te Yê-su. Alứng nha-án ayư lieh, nha-án táq tarvớiq simớt parnai Yang khoiq tông te Yê-su.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Máh ticuoi ndon hôm Yê-su arô La-sarơ dyôn ngốh te ping alứng dyôn tumống lieh, nha-án táq-ntêr mưt-mư te arnáq ndô.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Co iki clứng ticuoi pôq tumúh Yê-su, co nha-án khoiq sáng hanh te arnáq sileh ndô.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Dyơ top Pha-rasi munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Ngki! Inha hôm lớiq? Nhéq máh ticuoi veng tapun án. Táq imo la he lớiq rap án mmớh.”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Tớq ingái cha ayư, bôn ticuoi Créc pôq nga vel pưt Yaru-salem, ính sang tám tớq ngki tưi.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Top ticuoi Créc ngki tớq nga Phi-lip, la ticuoi vel Bet-sada, vúng Ca-lilê. Nha-án seq te Phi-lip idô: “Avốq ơi! He ính hôm lư Yê-su.”
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Phi-lip pôq táq-ntêr Anrê; dyơ Anrê alứng Phi-lip pôq táq-ntêr Yê-su.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Yê-su tông nha-án idô: “Tumán tớq dyơ ngư Yang Arbang-pilŏ́ng apáh chức ang-ưr Acái Yang Cơt Ticuoi.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Cư tông inha arlớih lư, khán bôn mui callong sro ngai chóh tớq cuteq, tư mát pidŏ́h, callong ngki cơt pít. Khán ngai lớiq chóh, callong ngki yôl níc mui callong sớng. Ma khán ngai chóh, callong ngki cơt a-ưi culái.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án tớq pang ndô, tarngứh án cơt pít. Ma ticuoi mmo lớiq ayáu tarngứh án tớq pang ndô, án lư bôn tumống níc-níc.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Ticuoi mmo ính táq arnáq cư, cóq án veng tapun cư. Ntúq mmo cư át, án át ntúq ngki tưi. Alứng ticuoi mmo táq arnáq cư, A-ám cư lư ráp tapông án.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Hoi-ndô mít cannính cư sáng dieiq arức lư. Ma têq cư tông idô lớiq: ‘A-ám ơi! Choi cư dyôn viar vít te callong cuchet ndô?’ Cư lớiq têq tông iki, co cư tớq nga cúc cuteq ndô dŏq chiuq cuchet.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 A-ám ơi, seq mái táq dyôn nhéq tưh ticuoi ayô nốh ang-ưr mái!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Máh ticuoi clứng át tớq ngki sáng sieng cơt arớq sieng crứm sớng. Bôn ticuoi ndon tông: “Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng táq-ntêr alứng Yê-su.”
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Ma Yê-su tông idô: “Sieng ndô tông a inha, tới a cư.
30 Então Jesus explicou:
31 Hoi-ndô khoiq tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô. Alứng án chuih angốh nhéq yang ndon sút tớq cúc cuteq ndô.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Ma tư ngai tayŏ́ng cư tớq along calláng, cư lư tec dông nhéq tưh ticuoi tớq nga cư.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Yê-su tông iki, án ính ticuoi chom na amớh án cuchet.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq phep rit he, ngai tông Crit tumống níc-níc. Iki, imo thới tông Acái Yang Cơt Ticuoi cóq ngai tayŏ́ng tớq along calláng? Nnáu la Acái Yang Cơt Ticuoi?”
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yê-su ôi nha-án idô: “Yôl biq ingái sớng inha bôn callong ang. Hoi-ndô cóq inha pôq tớq callong ang ndô, co inha lớiq chom ndóng mmo tarkhứp callong ngiau tớq. Dyơ inha lớiq chom tumo ính pôq.
35 Jesus respondeu:
36 Ndóng inha yôl bôn callong ang, cóq inha tin callong ang, dyôn inha bôn cơt arớq acái acon callong ang tưi.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Tam Yê-su khoiq táq a-ưi arnáq sileh chứng mát nha-án, ma nnáng nha-án lớiq tin án.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Iki cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te inớh idô:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Co iki nha-án lớiq chom tin, co Ê-sai khoiq taran ntúq cannŏ́h idô:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn mát nha-án cơt sot,
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Ê-sai khoiq tông acớiq parnai ndô te Yê-su, co án khoiq hôm chức ang-ưr na Yê-su.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Tam cơt iki, ma yôl bôn a-ưi náq tin Yê-su, bôn díh ticuoi sút hơ. Ma nha-án lớiq dáh tông ticuoi cannŏ́h chom nha-án tin, co nha-án adáh top Pha-rasi chuih angốh nha-án te dúng rum.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Iki nha-án ính lư ticuoi cannŏ́h ayô nha-án clưi te nha-án ính Yang Arbang-pilŏ́ng ayô nha-án.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Vít ngki, Yê-su tông yứng lư idô: “Ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki tới tin nưm munáq cư, ma ticuoi ngki tin díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Ticuoi mmo hôm cư, ticuoi ngki hôm díh án ndon yua cư tớq.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Cư la callong ang dyôn cúc cuteq ndô. Ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lớiq át nnáng tớq callong ngiau.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ticuoi mmo sáng parnai cư, ma án lớiq peh, cư lớiq tíq án. Co cư tớq nga tudô tới ính tíq ticuoi, ma cư tớq ính choi tamống nhéq tưh ticuoi.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Ticuoi mmo lớiq ráp cư, alứng lớiq náp ial parnai cư; lư bôn parnai tíq án. Tớq ingái talloiq, máh parnai cư khoiq cato ngki táp tíq án.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Cư lớiq bôn cato te chức cư bôm. Ma A-ám ndon yua cư tớq nga tudô táp khoiq yua cư cato máh parnai ngki.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Cư chom máh parnai án patáp têq dyôn ticuoi bôn tumống níc-níc. Iki, máh parnai cư cato, la cư cato veng máh parnai A-ám cư khoiq yua cư cato.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.