Hebreus 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manchi-sadéc ndô la puo cruong Salem, alứng án la ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, la Yang ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. Ndóng A-praham chô te tarchíl alứng bôn rap máh puo cannŏ́h, Manchi-sadéc tumúh A-praham alứng tông callong bún ada A-praham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Dyơ máh crơng ndon A-praham khoiq ial te máh puo ngki, án mŏp dyôn Manchi-sadéc mui phê te mui chít phê. (Nốh Manchi-sadéc, khán titoiq lieh la Puo Tinớng Ŏ. Alứng Puo Salem titoiq lieh la Puo Ien Ŏ.)
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 He lớiq bôn sáng ngai tông te a-ám lớiq la a-i án, lớiq la te tŏ́ng toiq án. He lớiq sáng ngai tông te ingái án carnian lớiq la te ingái án cuchet. Án la arớq Acái Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, án la ticuoi teng rit sang níc-níc.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Têq he chom chức Manchi-sadéc la lư pưt, co A-praham achúc achiac nhéq máh ticuoi Isa-ra-el, mŏp dyôn Manchi-sadéc phê mui chít te máh crơng án tarpíh ial te ntúq tarchíl.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp tŏ́ng toiq Lê-vi dyôn nha-án ial mui phê te mui chít phê te nhéq máh ticuoi Isa-ra-el cannŏ́h. Ma ticuoi ndon dyôn ngki la te tŏ́ng toiq A-praham, muchứng top Lê-vi tưi.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Manchi-sadéc tới te tŏ́ng toiq Lê-vi, ma nnáng án ial phê mui chít te A-praham. Alứng án cớu callong bún dyôn A-praham la ticuoi ndon bôn ráp callong par-ưq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Cứp náq ticuoi chom, khán tông callong bún dyôn ticuoi cannŏ́h, cóq án ndon tông ngki bôn chức pưt hơn te ticuoi ráp callong bún. Iki he chom Manchi-sadéc bôn chức pưt hơn te A-praham.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Alứng máh ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng te tŏ́ng Lê-vi, nha-án bôn chức ial mui phê te mui chít phê te máh ticuoi Isa-ra-el, ma nha-án nnáng cóq cuchet. Ma Manchi-sadéc, án ndon ial mui phê te inớh, ngai táq-ntêr án yôl tumống.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Alứng têq he tông idô: Top Lê-vi báq ial mui phê te mui chít phê te ticuoi Isa-ra-el cannŏ́h. Ma Lê-vi la arơq án mŏp mui phê nga Manchi-sadéc, ndóng A-praham mŏp mui phê nga Manchi-sadéc,
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 co ndóng A-praham mŏp mui phê nga Manchi-sadéc, Lê-vi iyốh carnian. Án nnáng át tớq cháq avốq achêh án, A-praham.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Nhơ te tŏ́ng toiq top Lê-vi, ticuoi Isa-ra-el bôn phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng patáp na Môi-se. Khán top Lê-vi ndon teng rit sang ma táq piaiq nhéq, ngki ngai lớiq tông nnáng cóq bôn ticuoi cannŏ́h loi teng rit sang veng chức Manchi-sadéc, ma lớiq veng chức Arôn, tŏ́ng Lê-vi.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Co khán tarpien chức ticuoi teng rit sang, cóq tarpien phep rit hơ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Yê-su án ndon he khoiq cato inha, án la te tŏ́ng toiq cannŏ́h; alứng tŏ́ng toiq ngki lớiq nai bôn ticuoi cơt ticuoi teng rit sang.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 He chom arlớih Ưlla he tớq te tŏ́ng toiq Yuda. Alứng Môi-se lớiq nai tông te ticuoi te tŏ́ng toiq Yuda têq cơt ticuoi teng rit sang.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Iki, arnáq ndô apáh dyôn he chom arlớih lư phep rit ngki cơt tarpien, co bôn ticuoi te top cannŏ́h loi cơt ticuoi teng rit sang, la muchứng Manchi-sadéc.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Án lớiq cơt ticuoi teng rit sang veng phep rit ticuoi báq rêh. Ma án bôn chức cơt ticuoi teng rit sang co pang tumống án yôl tumống níc-níc.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, la án táh phep rit tieq, co phep rit ngki lớiq sit nnáng, alứng lớiq bôn tarnáp nnáng.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Phep rit Môi-se lớiq têq táq dyôn cơt piaiq lư. Ma hoi-ndô Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he ngcong bôn arnáq ŏ hơn lư loi, dŏq têq he át munơi alứng án.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Dyơ tư Yang Arbang-pilŏ́ng rêh Yê-su cơt ticuoi teng rit sang, án cantŏ́h callih. Ma máh ticuoi te tŏ́ng toiq Lê-vi, án lớiq cantŏ́h callih amớh.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ma Yê-su cơt ticuoi teng rit sang co Arbang-pilŏ́ng cantŏ́h callih, co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Co iki Yê-su mŏp cháq án bôm dŏq táq tíc Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt parnai tamme ndon ŏ hơn te parnai carhŏt tieq.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Máh ticuoi teng rit sang te top Lê-vi la a-ưi lư. Ma nha-án lớiq têq táq dưnh, co tớq ngư cuchet, nha-án cóq cuchet.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ma Yê-su tumống níc-níc; iki án têq cơt ticuoi teng rit sang lớiq nai tarpien.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Co iki, án têq choi tamống cứp pang ticuoi ndon ính tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng nhơ te án, co án tumống níc-níc, alứng án tarseq tarsuong níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn choi nha-án.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Lư piaiq la he bôn ariaih top rit sang ndon práh ŏ lư. Án lớiq táq pla, lớiq nai táq luaih; án ndái te ticuoi bôn luaih, alứng án át tớq tanieng te pilŏ́ng.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Án lớiq arớq ariaih top teng rit sang veng chức Lê-vi. Cứp ingái cóq nha-án kiac pannán, dyơ mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng, dŏq seq Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih nha-án nsuoi; vít ngki nha-án têq seq dyôn ticuoi cannŏ́h loi. Ma Yê-su táq nưm mui chư sớng. Tớq án mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng, án mŏp cháq án táp.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Veng phep rit Môi-se, ticuoi ngai chóh dyôn cơt ariaih top teng rit sang yôl bôn luaih. Ma parnai Yang Arbang-pilŏ́ng cantŏ́h callih ngki tớq tatun phep rit Môi-se. Alứng parnai ngki dyôn Acái Yang Arbang-pilŏ́ng táp cơt ariaih top teng rit sang, co án táq dyôn cua nhéq cứp arnáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng ính.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.