Gálatas 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Dyơ cư ính tông inha mui parnai acám loi idô: Bôn munáq ticuoi súc ndon bôn mui lám acái két. Khán a-ám án cuchet, acái ngki loi cơt ưlla nhéq máh mun a-ám án. Ma ndóng án yôl ngai-acái, ngai lớiq dyôn án cơt ưlla máh mun ngki. Án cơt arớq ticuoi sol sớng.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Ma bôn ticuoi parléh níc án, alứng kiaq me máh mun án tingôi ingái a-ám án khoiq anát dyôn án têq cơt ưlla máh mun ngki.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 He la arớq ngai-acái ngki tưi. Ndóng he iyốh tin, he cơt sol dyôn máh ngê tớq pang ndô.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Ma tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát, án lư dyôn acái án siar nga cúc cuteq ndô. Án dyôn ticuoi cán carnian acái án. Alứng acái ndô át tadưp chức phep rit Isa-ra-el tưi.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Acái án thái he te phep rit Isa-ra-el ndon he khoiq cơt sol, dyôn he têq cơt acái án.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Alứng dyôn inha chom arlớih lư, inha cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Arvai Acái án mot át tớq mít cannính inha. Arvai ngki choi he lớiq adáh arô Yang Arbang-pilŏ́ng la ‘aba’.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Hoi-ndô inha lớiq nnáng arớq ticuoi sol, ma inha cơt arớq acái ama na Yang Arbang-pilŏ́ng loi. Co inha lư cơt acái án, iki têq inha chúng tưi mun án.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Te ndóng inha iyốh chom ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, inha táq sol dyôn máh yang saq.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Ma hoi-ndô inha chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Ma crái lư la Yang Arbang-pilŏ́ng chom inha. Khán iki, imo inha ính píh cơt sol lieh máh ngê tớq pang ndô? Máh ngê ngki lớiq bôn chức alứng lớiq têq choi inha.
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Inha nnáng náp ingái, kisái, alứng cumo tampán. Inha parngíh inha têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co inha táq iki.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ma khán inha parngíh iki, ngki aleq mat sớng cư khoiq cato inha te parnai ŏ te Yê-su Crit.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Em ai ơi! Cư seq inha cơt muchứng cư tưi, co cư khoiq cơt muchứng inha ndon lớiq veng phep rit Isa-ra-el. Alứng inha lớiq bôn táq luaih amớh ada cư.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Inha chom dyơ, nsuoi lư cư cato parnai ŏ dyôn inha la co te cư a-ái tarma.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Tam cháq chớn cư lớiq bánh ŏ, ma inha lớiq ayê, lớiq la calôih cư. Ma inha ráp pasôl cư, arớq inha ráp pasôl tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la arớq inha ráp pasôl Yê-su Crit.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ingái ngki inha sáng bui alứng cư. Ma hoi-ndô, amớh ndon táq dyôn inha lớiq sáng bui nnáng arớq te ưlling? Cư chom ingái ngki, khán rap inha culáiq callong mát inha dŏq choi cư, lư inha culáiq.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Cư tông inha parnai piaiq lư, ma imo hoi-ndô inha cơt ticuoi picon ada cư?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ma ticuoi cannŏ́h ndon tông parnai lớiq piaiq, nha-án táq náh-nnan ial cannính inha, ma callong lư la nha-án ính táq lớiq ŏ ada inha. Nha-án ính cayáh inha te cư, la dŏq dyôn inha ial cannính nha-án loi.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Arnáq ial cannính ticuoi co ính táq arnáq ŏ, ngki ŏ lư. Lớiq bôn amớh cư át alứng inha, lớiq la át yông te inha.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Inha la arớq acái cư ama tưi. Hoi-ndô cư sáng a-ái lư tớq mít cư, clưi te ticuoi cán carnian acái, tingôi Crit cơt sút tớq mít cannính inha.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Alứng cư ính lư át munơi alứng inha hoi-ndô, dŏq ien cư tanghúng alứng inha. Ma hoi-ndô cư át yông te inha, iki cư sáng ting-críng tháng, lớiq chom imo cư ính táq.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Cư ính plốh ticuoi te top inha ndon ính veng níc phep rit Isa-ra-el idô: Inha chom ma lớiq, phep rit ngki tông amớh dyôn inha?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Tớq phep rit ngki ngai khoiq taran tông te A-praham, án bôn bar lám acái conh, mui lám te campái sol, mui lám te campái tới sol.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Campái sol carnian acái conh muchứng ngai tưi. Ma campái tới sol carnian acái co nhơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn án bôn acái conh.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 — ausente —
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 — ausente —
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Ma he ndon bôn mui mít ính veng ngê Yê-su Crit, he la arớq vel Yaru-salem tamme tớq pilŏ́ng, vel ngki la arớq a-i he. A-i ndô tới ticuoi sol.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te nốh ndô, idô:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Hoi-ndô em ai ơi! Inha cơt acái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq muchứng I-sac tưi.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Tớq ingái ngki te inớh, acái conh ndon carnian arớq ngai tưi, acái ngki táq dieiq arức níc acái conh ndon carnian nhơ te chức Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng pang hoi-ndô la muchứng ngki tưi.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Ma amớh tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông te nốh ndô? Án tông idô:
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Iki em ai ơi, he tới acái te ticuoi sol, ma he la acái te ticuoi tới sol.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.