Gálatas 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Dyơ cư ính tông inha mui parnai acám loi idô: Bôn munáq ticuoi súc ndon bôn mui lám acái két. Khán a-ám án cuchet, acái ngki loi cơt ưlla nhéq máh mun a-ám án. Ma ndóng án yôl ngai-acái, ngai lớiq dyôn án cơt ưlla máh mun ngki. Án cơt arớq ticuoi sol sớng.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Ma bôn ticuoi parléh níc án, alứng kiaq me máh mun án tingôi ingái a-ám án khoiq anát dyôn án têq cơt ưlla máh mun ngki.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 He la arớq ngai-acái ngki tưi. Ndóng he iyốh tin, he cơt sol dyôn máh ngê tớq pang ndô.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Ma tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát, án lư dyôn acái án siar nga cúc cuteq ndô. Án dyôn ticuoi cán carnian acái án. Alứng acái ndô át tadưp chức phep rit Isa-ra-el tưi.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Acái án thái he te phep rit Isa-ra-el ndon he khoiq cơt sol, dyôn he têq cơt acái án.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Alứng dyôn inha chom arlớih lư, inha cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Arvai Acái án mot át tớq mít cannính inha. Arvai ngki choi he lớiq adáh arô Yang Arbang-pilŏ́ng la ‘aba’.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Hoi-ndô inha lớiq nnáng arớq ticuoi sol, ma inha cơt arớq acái ama na Yang Arbang-pilŏ́ng loi. Co inha lư cơt acái án, iki têq inha chúng tưi mun án.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Te ndóng inha iyốh chom ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, inha táq sol dyôn máh yang saq.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ma hoi-ndô inha chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Ma crái lư la Yang Arbang-pilŏ́ng chom inha. Khán iki, imo inha ính píh cơt sol lieh máh ngê tớq pang ndô? Máh ngê ngki lớiq bôn chức alứng lớiq têq choi inha.
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Inha nnáng náp ingái, kisái, alứng cumo tampán. Inha parngíh inha têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co inha táq iki.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ma khán inha parngíh iki, ngki aleq mat sớng cư khoiq cato inha te parnai ŏ te Yê-su Crit.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Em ai ơi! Cư seq inha cơt muchứng cư tưi, co cư khoiq cơt muchứng inha ndon lớiq veng phep rit Isa-ra-el. Alứng inha lớiq bôn táq luaih amớh ada cư.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Inha chom dyơ, nsuoi lư cư cato parnai ŏ dyôn inha la co te cư a-ái tarma.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Tam cháq chớn cư lớiq bánh ŏ, ma inha lớiq ayê, lớiq la calôih cư. Ma inha ráp pasôl cư, arớq inha ráp pasôl tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la arớq inha ráp pasôl Yê-su Crit.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Ingái ngki inha sáng bui alứng cư. Ma hoi-ndô, amớh ndon táq dyôn inha lớiq sáng bui nnáng arớq te ưlling? Cư chom ingái ngki, khán rap inha culáiq callong mát inha dŏq choi cư, lư inha culáiq.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Cư tông inha parnai piaiq lư, ma imo hoi-ndô inha cơt ticuoi picon ada cư?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Ma ticuoi cannŏ́h ndon tông parnai lớiq piaiq, nha-án táq náh-nnan ial cannính inha, ma callong lư la nha-án ính táq lớiq ŏ ada inha. Nha-án ính cayáh inha te cư, la dŏq dyôn inha ial cannính nha-án loi.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Arnáq ial cannính ticuoi co ính táq arnáq ŏ, ngki ŏ lư. Lớiq bôn amớh cư át alứng inha, lớiq la át yông te inha.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Inha la arớq acái cư ama tưi. Hoi-ndô cư sáng a-ái lư tớq mít cư, clưi te ticuoi cán carnian acái, tingôi Crit cơt sút tớq mít cannính inha.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Alứng cư ính lư át munơi alứng inha hoi-ndô, dŏq ien cư tanghúng alứng inha. Ma hoi-ndô cư át yông te inha, iki cư sáng ting-críng tháng, lớiq chom imo cư ính táq.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Cư ính plốh ticuoi te top inha ndon ính veng níc phep rit Isa-ra-el idô: Inha chom ma lớiq, phep rit ngki tông amớh dyôn inha?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Tớq phep rit ngki ngai khoiq taran tông te A-praham, án bôn bar lám acái conh, mui lám te campái sol, mui lám te campái tới sol.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Campái sol carnian acái conh muchứng ngai tưi. Ma campái tới sol carnian acái co nhơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn án bôn acái conh.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 — ausente —
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 — ausente —
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Ma he ndon bôn mui mít ính veng ngê Yê-su Crit, he la arớq vel Yaru-salem tamme tớq pilŏ́ng, vel ngki la arớq a-i he. A-i ndô tới ticuoi sol.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te nốh ndô, idô:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Hoi-ndô em ai ơi! Inha cơt acái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq muchứng I-sac tưi.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Tớq ingái ngki te inớh, acái conh ndon carnian arớq ngai tưi, acái ngki táq dieiq arức níc acái conh ndon carnian nhơ te chức Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng pang hoi-ndô la muchứng ngki tưi.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Ma amớh tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông te nốh ndô? Án tông idô:
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Iki em ai ơi, he tới acái te ticuoi sol, ma he la acái te ticuoi tới sol.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.