Gálatas 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Dyơ cư ính tông inha mui parnai acám loi idô: Bôn munáq ticuoi súc ndon bôn mui lám acái két. Khán a-ám án cuchet, acái ngki loi cơt ưlla nhéq máh mun a-ám án. Ma ndóng án yôl ngai-acái, ngai lớiq dyôn án cơt ưlla máh mun ngki. Án cơt arớq ticuoi sol sớng.
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 Ma bôn ticuoi parléh níc án, alứng kiaq me máh mun án tingôi ingái a-ám án khoiq anát dyôn án têq cơt ưlla máh mun ngki.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 He la arớq ngai-acái ngki tưi. Ndóng he iyốh tin, he cơt sol dyôn máh ngê tớq pang ndô.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Ma tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát, án lư dyôn acái án siar nga cúc cuteq ndô. Án dyôn ticuoi cán carnian acái án. Alứng acái ndô át tadưp chức phep rit Isa-ra-el tưi.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Acái án thái he te phep rit Isa-ra-el ndon he khoiq cơt sol, dyôn he têq cơt acái án.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Alứng dyôn inha chom arlớih lư, inha cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Arvai Acái án mot át tớq mít cannính inha. Arvai ngki choi he lớiq adáh arô Yang Arbang-pilŏ́ng la ‘aba’.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Hoi-ndô inha lớiq nnáng arớq ticuoi sol, ma inha cơt arớq acái ama na Yang Arbang-pilŏ́ng loi. Co inha lư cơt acái án, iki têq inha chúng tưi mun án.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Te ndóng inha iyốh chom ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, inha táq sol dyôn máh yang saq.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Ma hoi-ndô inha chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Ma crái lư la Yang Arbang-pilŏ́ng chom inha. Khán iki, imo inha ính píh cơt sol lieh máh ngê tớq pang ndô? Máh ngê ngki lớiq bôn chức alứng lớiq têq choi inha.
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Inha nnáng náp ingái, kisái, alứng cumo tampán. Inha parngíh inha têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co inha táq iki.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ma khán inha parngíh iki, ngki aleq mat sớng cư khoiq cato inha te parnai ŏ te Yê-su Crit.
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 Em ai ơi! Cư seq inha cơt muchứng cư tưi, co cư khoiq cơt muchứng inha ndon lớiq veng phep rit Isa-ra-el. Alứng inha lớiq bôn táq luaih amớh ada cư.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Inha chom dyơ, nsuoi lư cư cato parnai ŏ dyôn inha la co te cư a-ái tarma.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Tam cháq chớn cư lớiq bánh ŏ, ma inha lớiq ayê, lớiq la calôih cư. Ma inha ráp pasôl cư, arớq inha ráp pasôl tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la arớq inha ráp pasôl Yê-su Crit.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Ingái ngki inha sáng bui alứng cư. Ma hoi-ndô, amớh ndon táq dyôn inha lớiq sáng bui nnáng arớq te ưlling? Cư chom ingái ngki, khán rap inha culáiq callong mát inha dŏq choi cư, lư inha culáiq.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Cư tông inha parnai piaiq lư, ma imo hoi-ndô inha cơt ticuoi picon ada cư?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ma ticuoi cannŏ́h ndon tông parnai lớiq piaiq, nha-án táq náh-nnan ial cannính inha, ma callong lư la nha-án ính táq lớiq ŏ ada inha. Nha-án ính cayáh inha te cư, la dŏq dyôn inha ial cannính nha-án loi.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Arnáq ial cannính ticuoi co ính táq arnáq ŏ, ngki ŏ lư. Lớiq bôn amớh cư át alứng inha, lớiq la át yông te inha.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 Inha la arớq acái cư ama tưi. Hoi-ndô cư sáng a-ái lư tớq mít cư, clưi te ticuoi cán carnian acái, tingôi Crit cơt sút tớq mít cannính inha.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Alứng cư ính lư át munơi alứng inha hoi-ndô, dŏq ien cư tanghúng alứng inha. Ma hoi-ndô cư át yông te inha, iki cư sáng ting-críng tháng, lớiq chom imo cư ính táq.
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Cư ính plốh ticuoi te top inha ndon ính veng níc phep rit Isa-ra-el idô: Inha chom ma lớiq, phep rit ngki tông amớh dyôn inha?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Tớq phep rit ngki ngai khoiq taran tông te A-praham, án bôn bar lám acái conh, mui lám te campái sol, mui lám te campái tới sol.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Campái sol carnian acái conh muchứng ngai tưi. Ma campái tới sol carnian acái co nhơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn án bôn acái conh.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 — ausente —
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 — ausente —
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Ma he ndon bôn mui mít ính veng ngê Yê-su Crit, he la arớq vel Yaru-salem tamme tớq pilŏ́ng, vel ngki la arớq a-i he. A-i ndô tới ticuoi sol.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te nốh ndô, idô:
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Hoi-ndô em ai ơi! Inha cơt acái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq muchứng I-sac tưi.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Tớq ingái ngki te inớh, acái conh ndon carnian arớq ngai tưi, acái ngki táq dieiq arức níc acái conh ndon carnian nhơ te chức Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng pang hoi-ndô la muchứng ngki tưi.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Ma amớh tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông te nốh ndô? Án tông idô:
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Iki em ai ơi, he tới acái te ticuoi sol, ma he la acái te ticuoi tới sol.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.