Gálatas 2

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tớq mui chít la puan cumo tatun cư ticứh sa nga vel pưt Yaru-salem. Ba-naba alứng Athit pôq munơi alứng cư.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Cư ticứh tuki co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn cư pôq. Cư tông nưm nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem, dyôn nha-án chom nhéq máh parnai ŏ ndon cư khoiq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Cư táq iki, co cư lớiq ính máh arnáq cư khoiq táq alứng máh arnáq cư chón táq ma cơt ớq tarnáp, khán nha-án lớiq hôm ŏ te máh arnáq cư táq.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Athit ndon pôq alứng cư la ticuoi Créc, án tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su, lớiq tông amớh Athit cóq táq rit kít veng phep rit Isa-ra-el.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Ma bôn ticuoi cannŏ́h táq náh-nnan mot tin Yê-su. Nha-án ính Athit táq rit ngki. Nha-án la arớq ticuoi tituaiq ính chom, co imo he ndon bôn mui mít alứng Yê-su ma lớiq veng máh phep rit Isa-ra-el. Co nha-án ính he cơt sol phep rit ngki.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Mubiq la he lớiq ính peh ngê nha-án, co he lớiq ính inha parngíh Yê-su choi tamống nưm ticuoi ndon veng phep rit Isa-ra-el sớng.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Tam ngai dyám náp máh ticuoi plô ngki, ma a cư nha-án lớiq bôn pưt amớh, co Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq bôn me culái tieh. Ma nha-án lớiq bôn cato mui callong tamme amớh ndái te parnai cư khoiq cato.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Ma máh ticuoi plô ngki bôn chom arlớih tớq cư tông nha-án la Yang Arbang-pilŏ́ng táp yua cư dyôn cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua Phi-er cato top Isa-ra-el.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn cư cơt dyưng ati án dŏq pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng án khoiq dyôn Phi-er cơt dyưng ati án dŏq cato ticuoi Isa-ra-el.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Nốh nha-án ndon cơt plô hoi-ndô la: Yacơ, Phi-er, alứng Yon. Nha-án bôn chom tưi te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mat cư, alứng nha-án khoiq sŏ́ng dyôn cư nha Ba-naba yôl cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án yôl cato top Isa-ra-el.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Bôn nưm mui nốh nha-án patáp he bar náq dyôn ayư níc, la tarchoi ticuoi kidit. Ma arnáq ngki cư ính táq te nsuoi dyơ.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Ma tư Phi-er tớq nga vel Anti-ôt, cư dyŏq án chứng mát lớng, êq táq nnáng arnáq lớiq piaiq.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Co te nsuoi Phi-er báq chicha munơi alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su. Ma tư ticuoi ndon Yacơ yua tớq nga vel Anti-ôt, iki án lớiq ính cha nnáng alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ngki. Án adáh ‘top táq rit kít’ parngíh án khoiq táh phep rit Isa-ra-el.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Iki nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon tin Yê-su át tớq vel Anti-ôt, nha-án táq áh a-uai soi arớq Phi-er; díh Ba-naba táq áh a-uai muchứng ngki tưi.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Tư cư hôm nha-án lớiq táq tinớng veng parnai ŏ te Yê-su Crit, iki cư tông Phi-er chứng mát nhéq máh ticuoi ngki idô: “Mái la lư ticuoi Isa-ra-el. Ma mái táp táq arớq mái tới ticuoi Isa-ra-el. Imo têq mái patot ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el dyôn veng máh phep rit Isa-ra-el?
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 “He la ticuoi Isa-ra-el te ingái a-i he carnian he. Iki he ndái te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon ngai dŏq ‘ticuoi luaih.’
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Ma he chom arlớih lư ticuoi lớiq têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng phep rit Isa-ra-el. Ma cóq án tin nưm Yê-su Crit sớng, ki-náq têq án át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Hôm he têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, la co nhơ he khoiq tin Crit, tới co nhơ he veng phep rit Isa-ra-el. Lớiq bôn ticuoi mmo têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng tapun phep rit Isa-ra-el.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ma khán he catóng ính át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ he tin Crit, iki he chom, he ticuoi Isa-ra-el la ticuoi luaih muchứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tưi. Khán parnai ndô lư piaiq; iki arớq Crit ính he táq luaih lớiq? Lư tới iki!”
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Ma khán cư kinứm lieh máh phep rit ndon cư khoiq táh te nsuoi, iki cư táq dyôn cư bôm cơt ticuoi luaih ada phep rit ngki.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Co cư lớiq peh nnáng phep rit ngki, iki arớq cư khoiq cuchet te phep rit ngki dyơ; dŏq cư tumống nưm dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sớng.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Iki cơt arớq cư cuchet munơi alứng Crit tớq along calláng tưi. Cư tumống hoi-ndô la tới cannính cư bôm. Ma cư tumống la co nhơ Crit tumống tớq cư. Hôm cư yôl bôn tumống hoi-ndô la co cư tin Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Án khoiq amoih cư, alứng án chiuq cuchet tang cư.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Cư lớiq bôn táq dyôn callong choi mat te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt ớq tarnáp. Khán ticuoi veng nhéq phep rit Isa-ra-el ma têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki Crit cuchet lô mat sớng.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.