Gálatas 2
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tớq mui chít la puan cumo tatun cư ticứh sa nga vel pưt Yaru-salem. Ba-naba alứng Athit pôq munơi alứng cư.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Cư ticứh tuki co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn cư pôq. Cư tông nưm nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem, dyôn nha-án chom nhéq máh parnai ŏ ndon cư khoiq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Cư táq iki, co cư lớiq ính máh arnáq cư khoiq táq alứng máh arnáq cư chón táq ma cơt ớq tarnáp, khán nha-án lớiq hôm ŏ te máh arnáq cư táq.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Athit ndon pôq alứng cư la ticuoi Créc, án tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su, lớiq tông amớh Athit cóq táq rit kít veng phep rit Isa-ra-el.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ma bôn ticuoi cannŏ́h táq náh-nnan mot tin Yê-su. Nha-án ính Athit táq rit ngki. Nha-án la arớq ticuoi tituaiq ính chom, co imo he ndon bôn mui mít alứng Yê-su ma lớiq veng máh phep rit Isa-ra-el. Co nha-án ính he cơt sol phep rit ngki.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Mubiq la he lớiq ính peh ngê nha-án, co he lớiq ính inha parngíh Yê-su choi tamống nưm ticuoi ndon veng phep rit Isa-ra-el sớng.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Tam ngai dyám náp máh ticuoi plô ngki, ma a cư nha-án lớiq bôn pưt amớh, co Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq bôn me culái tieh. Ma nha-án lớiq bôn cato mui callong tamme amớh ndái te parnai cư khoiq cato.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ma máh ticuoi plô ngki bôn chom arlớih tớq cư tông nha-án la Yang Arbang-pilŏ́ng táp yua cư dyôn cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua Phi-er cato top Isa-ra-el.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn cư cơt dyưng ati án dŏq pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng án khoiq dyôn Phi-er cơt dyưng ati án dŏq cato ticuoi Isa-ra-el.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Nốh nha-án ndon cơt plô hoi-ndô la: Yacơ, Phi-er, alứng Yon. Nha-án bôn chom tưi te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mat cư, alứng nha-án khoiq sŏ́ng dyôn cư nha Ba-naba yôl cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án yôl cato top Isa-ra-el.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Bôn nưm mui nốh nha-án patáp he bar náq dyôn ayư níc, la tarchoi ticuoi kidit. Ma arnáq ngki cư ính táq te nsuoi dyơ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Ma tư Phi-er tớq nga vel Anti-ôt, cư dyŏq án chứng mát lớng, êq táq nnáng arnáq lớiq piaiq.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Co te nsuoi Phi-er báq chicha munơi alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su. Ma tư ticuoi ndon Yacơ yua tớq nga vel Anti-ôt, iki án lớiq ính cha nnáng alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ngki. Án adáh ‘top táq rit kít’ parngíh án khoiq táh phep rit Isa-ra-el.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Iki nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon tin Yê-su át tớq vel Anti-ôt, nha-án táq áh a-uai soi arớq Phi-er; díh Ba-naba táq áh a-uai muchứng ngki tưi.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Tư cư hôm nha-án lớiq táq tinớng veng parnai ŏ te Yê-su Crit, iki cư tông Phi-er chứng mát nhéq máh ticuoi ngki idô: “Mái la lư ticuoi Isa-ra-el. Ma mái táp táq arớq mái tới ticuoi Isa-ra-el. Imo têq mái patot ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el dyôn veng máh phep rit Isa-ra-el?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 “He la ticuoi Isa-ra-el te ingái a-i he carnian he. Iki he ndái te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon ngai dŏq ‘ticuoi luaih.’
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Ma he chom arlớih lư ticuoi lớiq têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng phep rit Isa-ra-el. Ma cóq án tin nưm Yê-su Crit sớng, ki-náq têq án át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Hôm he têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, la co nhơ he khoiq tin Crit, tới co nhơ he veng phep rit Isa-ra-el. Lớiq bôn ticuoi mmo têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng tapun phep rit Isa-ra-el.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Ma khán he catóng ính át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ he tin Crit, iki he chom, he ticuoi Isa-ra-el la ticuoi luaih muchứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tưi. Khán parnai ndô lư piaiq; iki arớq Crit ính he táq luaih lớiq? Lư tới iki!”
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ma khán cư kinứm lieh máh phep rit ndon cư khoiq táh te nsuoi, iki cư táq dyôn cư bôm cơt ticuoi luaih ada phep rit ngki.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Co cư lớiq peh nnáng phep rit ngki, iki arớq cư khoiq cuchet te phep rit ngki dyơ; dŏq cư tumống nưm dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sớng.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Iki cơt arớq cư cuchet munơi alứng Crit tớq along calláng tưi. Cư tumống hoi-ndô la tới cannính cư bôm. Ma cư tumống la co nhơ Crit tumống tớq cư. Hôm cư yôl bôn tumống hoi-ndô la co cư tin Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Án khoiq amoih cư, alứng án chiuq cuchet tang cư.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Cư lớiq bôn táq dyôn callong choi mat te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt ớq tarnáp. Khán ticuoi veng nhéq phep rit Isa-ra-el ma têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki Crit cuchet lô mat sớng.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.