Atos 4

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ndóng Phi-er alứng Yon yôl cato, máh ticuoi sút te top teng rit sang, máh ticuoi sút líng kiaq me Dúng Sang Pưt, alứng máh ticuoi te top Sa-dusê tớq táp nga ntúq ngki.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Máh ticuoi ngki sáng uan lư ada Phi-er alứng Yon, co nha-án tông te Yê-su khoiq tumống lieh. Alứng nha-án tông co nhơ Yê-su tumống lieh, iki máh ticuoi têq bôn tumống lieh muchứng Yê-su tưi.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Iki máh ticuoi sút cŏp bar náq ngki alứng crál tớq coq tôt, co ingái ngki khoiq tumán idáu dyơ. Ma ingái parnô nha-án ính plốh bar náq ngki.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ma bôn clứng lư ticuoi tin parnai nha-án bar náq ngki cato; máh ticuoi conh bôn sám sông ngin náq.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Tớq ingái parnô loi, máh ticuoi sút top Isa-ra-el, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, tớq rum nga vel Yaru-salem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Nha-án pôq tumúh An-na ndon ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng bôn máh ticuoi te dúng An-na át tớq ngki tưi, díh Cai-pha, Yon, alứng Alec-sandơ.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Top nha-án yua ngai dông Phi-er alứng Yon tớq nga nha-án; dyơ nha-án plốh bar náq ngki idô: “Nnáu dyôn inha bôn chức táq bánh ticuoi dyuat ngki? Amớh nốh án?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính Phi-er, dyơ án tông idô: “Conh anhi ơi! Cư seq tông inha.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Khán inha ính chom co imo he têq choi ticuoi dyuat cơt bánh,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 cóq inha alứng nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom arlớih te arnáq ndô. Arnáq ndô nưm Yê-su Crit táp têq táq. Yê-su la te vel Na-saret, alứng inha khoiq téh án tớq along calláng. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tumống lieh.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Án la arớq cúc búl ndon inha táq dúng khoiq adúh, ma búl ngki cơt búl lác tớq tol dúng.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Pưn pilŏ́ng crôp ndô lớiq bôn nnáu têq choi tamống he. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nưm munáq Yê-su táp têq choi tamống he.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Máh ticuoi sút ngki sáng dut lư te parnai Phi-er alứng Yon cato clŏ́q lư, co nha-án chom bar náq ndô la ticuoi prái mat sớng, alứng lớiq bôn rian a-ưi. Ma bar náq ndô cơi át alứng Yê-su.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ma máh ticuoi sút ngki lớiq chom ính tíq amớh te arnáq Phi-er alứng Yon táq, co nha-án hôm ticuoi dyuat khoiq cơt bánh tayứng tumán Phi-er nha Yon hơ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Iki nha-án yua Phi-er alứng Yon ngốh te ntúq nha-án rum, co nha-án ính tanghúng nưm nha-án sớng.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Nha-án tông idô: “Imo he ính táq ada bar náq ndô? Nhéq máh ticuoi tớq vel Yaru-salem khoiq hôm dyơ te arnáq sileh nha-án táq dyôn ticuoi dyuat ngki. He lớiq têq suon nha-án lớiq bôn táq arnáq ngki.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ma he êq dyôn arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Iki he cóq dyŏq nha-án êq cato nnáng te nốh Yê-su.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Cua ngki nha-án arô lieh Phi-er alứng Yon dyôn mot tớq ntúq nha-án tanghúng. Nha-án dyŏq bar náq ngki êq pôq cato nnáng te nốh Yê-su.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ma Phi-er alứng Yon ôi máh ticuoi sút ngki idô: “Imo inha parngíh, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng hôm ŏ hơn, ŏ he peh inha, ma ŏ he peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Lớiq têq khán he lớiq pôq cato máh arnáq he khoiq hôm te Yê-su táq alứng te máh parnai he khoiq sáng án cato; he cóq pôq cato dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ma máh ticuoi sút ngki parưt a-ưi nốh ada Phi-er alứng Yon lớiq dyôn pôq cato nnáng parnai ndô. Cua nha-án dyŏq iki, dyơ nha-án taláh. Nha-án lớiq têq táq amớh ada bar náq ngki, co nha-án adáh ticuoi prái táq lieh nha-án. Nhéq máh ticuoi prái ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án choi ticuoi dyuat ndô.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Anhúq ticuoi dyuat ngki khoiq clưi puan chít cumo dyơ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tư máh ticuoi sút taláh Phi-er alứng Yon, nha-án chô lieh nga top nha-án, alứng táq-ntêr lieh te máh parnai ticuoi sút top teng rit sang alứng ticuoi sút tớq sớu khoiq tông ada nha-án.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Iki top nha-án sŏ́ng cớu mui mít idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla nhéq tưh ticuoi ơi! Inha táp khoiq teng pilŏ́ng, cúc cuteq, dơq ving-cavang, alứng túc nốh át tớq ngki.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Te inớh inha khoiq tông na achúc achiac he Davit, te máh parnai Arvai inha dyôn án cato. Án khoiq tông idô:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Máh puo tớq cúc cuteq ndô alứng máh ticuoi sút
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Te máh arnáq ndô Davit khoiq tông piaiq lư te inớh; hoi-ndô he hôm arnáq ngki khoiq tớq dyơ. Hê-rôt An-tipa alứng Pon-ti Phi-lat khoiq rum tớq vel Yaru-salem munơi alứng máh ticuoi Isa-ra-el nha máh ticuoi te cruong cannŏ́h, ính táq Yê-su. Yê-su la ticuoi táq arnáq inha ndon práh ŏ lư. Nưm munáq án táp inha rêh dyôn choi tamống ticuoi.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Máh ticuoi sút ngki rum munơi, alứng nha-án táq arớq inha khoiq anát te inớh.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Hoi-ndô Ưlla he ơi! Inha sáng dyơ parnai máh ticuoi sút ính táq he. Seq inha choi dyôn mít he cơt clŏ́q lư loi dŏq têq cato parnai ŏ inha.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 He seq inha palai máh ticuoi a-ái dyôn cơt bánh. He seq inha apáh arnáq sileh alứng tíc te chức pưt lư na inha, nhơ te nốh Yê-su ndon táq arnáq inha, la án ndon práh ŏ lư.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Cua nha-án cớu, dúng nha-án rum cơt cacưt alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính nha-án. Dyơ nha-án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng clŏ́q lư loi.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nhéq máh top tin cơt mui mít mui lom. Ticuoi mmo bôn mun, án lớiq cơt ưlla munáq án sớng, ma nhéq náq ticuoi tin cơt ưlla chúng mun ngki.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Parnai top dyưng ati Yê-su tông te Ưlla nha-án tumống lieh cơt sit lư. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tốq callong bún dyôn máh top ndon veng tapun Yê-su.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Tớq top nha-án lớiq bôn nnáu ớq amớh. Ticuoi mmo bôn ntúq cuteq lớiq la dúng, alứng nha-án sáng bui cannính ính choi yớu, nha-án táiq máh mun nha-án
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 alứng dông práq ngki nga top mui chít la bar náq dyưng ati Yê-su. Dyơ top ngki mpô máh práq ngki dyôn ticuoi ndon ớq.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 — ausente —
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.