Atos 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF
1 Ndóng Phi-er alứng Yon yôl cato, máh ticuoi sút te top teng rit sang, máh ticuoi sút líng kiaq me Dúng Sang Pưt, alứng máh ticuoi te top Sa-dusê tớq táp nga ntúq ngki.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Máh ticuoi ngki sáng uan lư ada Phi-er alứng Yon, co nha-án tông te Yê-su khoiq tumống lieh. Alứng nha-án tông co nhơ Yê-su tumống lieh, iki máh ticuoi têq bôn tumống lieh muchứng Yê-su tưi.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Iki máh ticuoi sút cŏp bar náq ngki alứng crál tớq coq tôt, co ingái ngki khoiq tumán idáu dyơ. Ma ingái parnô nha-án ính plốh bar náq ngki.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ma bôn clứng lư ticuoi tin parnai nha-án bar náq ngki cato; máh ticuoi conh bôn sám sông ngin náq.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tớq ingái parnô loi, máh ticuoi sút top Isa-ra-el, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, tớq rum nga vel Yaru-salem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Nha-án pôq tumúh An-na ndon ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng bôn máh ticuoi te dúng An-na át tớq ngki tưi, díh Cai-pha, Yon, alứng Alec-sandơ.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Top nha-án yua ngai dông Phi-er alứng Yon tớq nga nha-án; dyơ nha-án plốh bar náq ngki idô: “Nnáu dyôn inha bôn chức táq bánh ticuoi dyuat ngki? Amớh nốh án?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính Phi-er, dyơ án tông idô: “Conh anhi ơi! Cư seq tông inha.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Khán inha ính chom co imo he têq choi ticuoi dyuat cơt bánh,
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 cóq inha alứng nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom arlớih te arnáq ndô. Arnáq ndô nưm Yê-su Crit táp têq táq. Yê-su la te vel Na-saret, alứng inha khoiq téh án tớq along calláng. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tumống lieh.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Án la arớq cúc búl ndon inha táq dúng khoiq adúh, ma búl ngki cơt búl lác tớq tol dúng.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Pưn pilŏ́ng crôp ndô lớiq bôn nnáu têq choi tamống he. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nưm munáq Yê-su táp têq choi tamống he.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Máh ticuoi sút ngki sáng dut lư te parnai Phi-er alứng Yon cato clŏ́q lư, co nha-án chom bar náq ndô la ticuoi prái mat sớng, alứng lớiq bôn rian a-ưi. Ma bar náq ndô cơi át alứng Yê-su.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ma máh ticuoi sút ngki lớiq chom ính tíq amớh te arnáq Phi-er alứng Yon táq, co nha-án hôm ticuoi dyuat khoiq cơt bánh tayứng tumán Phi-er nha Yon hơ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Iki nha-án yua Phi-er alứng Yon ngốh te ntúq nha-án rum, co nha-án ính tanghúng nưm nha-án sớng.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Nha-án tông idô: “Imo he ính táq ada bar náq ndô? Nhéq máh ticuoi tớq vel Yaru-salem khoiq hôm dyơ te arnáq sileh nha-án táq dyôn ticuoi dyuat ngki. He lớiq têq suon nha-án lớiq bôn táq arnáq ngki.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ma he êq dyôn arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Iki he cóq dyŏq nha-án êq cato nnáng te nốh Yê-su.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Cua ngki nha-án arô lieh Phi-er alứng Yon dyôn mot tớq ntúq nha-án tanghúng. Nha-án dyŏq bar náq ngki êq pôq cato nnáng te nốh Yê-su.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ma Phi-er alứng Yon ôi máh ticuoi sút ngki idô: “Imo inha parngíh, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng hôm ŏ hơn, ŏ he peh inha, ma ŏ he peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Lớiq têq khán he lớiq pôq cato máh arnáq he khoiq hôm te Yê-su táq alứng te máh parnai he khoiq sáng án cato; he cóq pôq cato dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.”
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ma máh ticuoi sút ngki parưt a-ưi nốh ada Phi-er alứng Yon lớiq dyôn pôq cato nnáng parnai ndô. Cua nha-án dyŏq iki, dyơ nha-án taláh. Nha-án lớiq têq táq amớh ada bar náq ngki, co nha-án adáh ticuoi prái táq lieh nha-án. Nhéq máh ticuoi prái ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án choi ticuoi dyuat ndô.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Anhúq ticuoi dyuat ngki khoiq clưi puan chít cumo dyơ.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Tư máh ticuoi sút taláh Phi-er alứng Yon, nha-án chô lieh nga top nha-án, alứng táq-ntêr lieh te máh parnai ticuoi sút top teng rit sang alứng ticuoi sút tớq sớu khoiq tông ada nha-án.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Iki top nha-án sŏ́ng cớu mui mít idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla nhéq tưh ticuoi ơi! Inha táp khoiq teng pilŏ́ng, cúc cuteq, dơq ving-cavang, alứng túc nốh át tớq ngki.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Te inớh inha khoiq tông na achúc achiac he Davit, te máh parnai Arvai inha dyôn án cato. Án khoiq tông idô:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Máh puo tớq cúc cuteq ndô alứng máh ticuoi sút
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Te máh arnáq ndô Davit khoiq tông piaiq lư te inớh; hoi-ndô he hôm arnáq ngki khoiq tớq dyơ. Hê-rôt An-tipa alứng Pon-ti Phi-lat khoiq rum tớq vel Yaru-salem munơi alứng máh ticuoi Isa-ra-el nha máh ticuoi te cruong cannŏ́h, ính táq Yê-su. Yê-su la ticuoi táq arnáq inha ndon práh ŏ lư. Nưm munáq án táp inha rêh dyôn choi tamống ticuoi.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Máh ticuoi sút ngki rum munơi, alứng nha-án táq arớq inha khoiq anát te inớh.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Hoi-ndô Ưlla he ơi! Inha sáng dyơ parnai máh ticuoi sút ính táq he. Seq inha choi dyôn mít he cơt clŏ́q lư loi dŏq têq cato parnai ŏ inha.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 He seq inha palai máh ticuoi a-ái dyôn cơt bánh. He seq inha apáh arnáq sileh alứng tíc te chức pưt lư na inha, nhơ te nốh Yê-su ndon táq arnáq inha, la án ndon práh ŏ lư.”
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Cua nha-án cớu, dúng nha-án rum cơt cacưt alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính nha-án. Dyơ nha-án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng clŏ́q lư loi.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Nhéq máh top tin cơt mui mít mui lom. Ticuoi mmo bôn mun, án lớiq cơt ưlla munáq án sớng, ma nhéq náq ticuoi tin cơt ưlla chúng mun ngki.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Parnai top dyưng ati Yê-su tông te Ưlla nha-án tumống lieh cơt sit lư. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tốq callong bún dyôn máh top ndon veng tapun Yê-su.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Tớq top nha-án lớiq bôn nnáu ớq amớh. Ticuoi mmo bôn ntúq cuteq lớiq la dúng, alứng nha-án sáng bui cannính ính choi yớu, nha-án táiq máh mun nha-án
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 alứng dông práq ngki nga top mui chít la bar náq dyưng ati Yê-su. Dyơ top ngki mpô máh práq ngki dyôn ticuoi ndon ớq.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 — ausente —
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.