Atos 23
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Phau-lô clớn me níc nga ticuoi sút top Isa-ra-el, alứng án tông idô: “Em ai ơi! Cư khoiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq tarngứh tarhơ cư, te cư yôl két tingôi ingái ndô.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ma tư Phau-lô tông iki, A-nanie ndon cơt ariaih top teng rit sang, án yua ticuoi át tumán Phau-lô tap ngcang Phau-lô.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Dyơ Phau-lô tông ada án idô: “Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái muchứng mái khoiq táq cư hoi-ngki tưi. Ngcang mái táq-ntêr arớq ŏ, ma mít cannính mái cóc lư. Mái ính sưq cư veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, ma tớq mái yua ngai tap ngcang cư, mái táq lớiq piaiq tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Cua Phau-lô tông iki, ticuoi át tumán án plốh idô: “Imo mái pupap ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Phau-lô ôi: “Em ai ơi! Cư lớiq chom án la ariaih top teng rit sang. Khán cư chom, cư lớiq tông iki, co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he idô:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Phau-lô chom máh ticuoi sút ngki paryáh cơt bar top. Mui top la Sa-dusê, ma mui top loi la Pha-rasi. Iki án tông yứng lư idô: “Em ai ơi! Cư la te top Pha-rasi, alứng a-ám cư la ticuoi Pha-rasi tưi. Hôm cư tayứng chứng mát inha hoi-ngki la co cư tin ticuoi khoiq cuchet têq tumống lieh.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Tư ticuoi sút sáng Phau-lô tông iki, bar top ngki tarmien tartuoq. Iki nha-án paryáh cơt mmar top.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Top Pha-rasi tin ticuoi khoiq cuchet têq tumống lieh. Nha-án tin bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng nha-án tin cứp náq bôn arvai. Ma top Sa-dusê lớiq tin callong ngki.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Iki bar top ngki tarmien yứng lư. Bôn máh thới sái rit te top Pha-rasi yôr tayứng alứng tông idô: “He lớiq hôm callong luaih amớh ticuoi ndô táq. Dáh lơ bôn arvai, lớiq la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Iki bar top ngki tarmien acán hơn te ngki loi. Ticuoi sút pốt adáh Phau-lô cuchet, co bar top ngki tarlúq tarnhéc án pôq chô. Iki ticuoi sút líng yua líng án lúq angốh Phau-lô te ntúq ngki, alứng dông achô nga pốt.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ma idáu ngki, Yê-su tớq nga Phau-lô alứng tông án idô: “Êq adáh. Cư dyôn mái cato parnai ŏ te cư tớq vel pưt Rô-ma, arớq mái khoiq cato tớq vel Yaru-salem ndô tưi.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ang iláih parnô, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el sŏ́ng mui mít lớiq cha ngoiq amớh tingôi nha-án bôn cachet Phau-lô. Nha-án cantŏ́h callih iki alứng yớu nha-án.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nha-án ndon sŏ́ng ính táq iki, bôn clưi puan chít náq.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Nha-án pôq nga máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h tớq top Isa-ra-el, alứng tông idô: “Nhéq náq top he khoiq cantŏ́h callih lớiq cha ngoiq amớh tingôi he bôn cachet Phau-lô.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Hoi-ngki seq inha alứng máh ticuoi sút tớq top Isa-ra-el táq chớiq dyôn ticuoi sút líng dông angốh lieh Phau-lô. Inha táq náh-nnan ính plốh lieh Phau-lô. Dyơ he át côn dira carna. Alứng he lư bôn cachet án, nsuoi án tớq nga inha.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ma piaiq amon Phau-lô sáng nha-án táq-ntêr iki. Dyơ án chô táp nga pốt líng, alứng án tông Phau-lô chom te máh callong ngki.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Phau-lô arô ticuoi sút mui culám náq líng alứng tông idô: “Mái dông asuoi conh bánh ndô nga ticuoi sút pốt. Án bôn mui callong ính tông ticuoi sút pốt chom.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Iki líng ngki dông amon Phau-lô nga ticuoi sút pốt, alứng tông án idô: “Phau-lô ndon át tớq coq tôt, án seq he dông lalớu ndô nga inha. Lalớu ndô ính tumúh inha.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ticuoi sút pốt tec ati ticuoi lalớu dông yông te ticuoi cannŏ́h, dyơ án plốh idô: “Amớh mái ính tông cư?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ticuoi lalớu ôi án idô: “Máh top Isa-ra-el sŏ́ng munơi dyôn ticuoi sút nha-án tớq seq te avốq dông asuoi lieh Phau-lô nga ticuoi sút nha-án ingái parnô. Nha-án táq náh-nnan ính plốh lieh Phau-lô.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ma avốq êq cammáng parnai nha-án. Co bôn ticuoi clưi puan chít náq khoiq cantŏ́h callih alứng lớiq cha ngoiq amớh tingôi nha-án bôn cachet Phau-lô. Nha-án ính át côn dira carna, pớn Phau-lô tớq, dyơ ính cachet án. Nha-án khoiq thuan dyơ, ma hoi-ngki nha-án yôl át pớn avốq ôi.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ticuoi sút pốt patáp ticuoi lalớu idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te parnai mái mbơiq tông a cư.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ticuoi sút pốt arô bar náq ticuoi sút líng mui culám náq, alứng án yua nha-án idô: “Inha thuan líng bar culám náq pôq na dyưng, líng tupul chít náq diq aséh, alứng líng bar culám náq loi dyôn dông coih. Idáu ndô nhéq náq inha cóq pôq nga vel Sê-sarê.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Inha thuan aséh dyôn Phau-lô diq; dyơ inha dông asuoi án nga Phê-lit ndon sút tớq vúng ndô.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Cua ngki ticuoi sút pốt taran parnai tớq chớiq tông Phê-lit idô:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Cư la Calôt Lusie taran parnai ndô cơiq alang avốq Phê-lit.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Cư taran parnai ndô co ính tông avốq biq te ticuoi ndô. Top Isa-ra-el cŏp alứng ính cachet án. Ma tư cư chom án la prái Rô-ma, iki cư alứng top líng cư pôq ial án te ntúq ngai ính cachet án.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Cư ính chom arlớih nốh amớh án táq luaih ada nha-án. Dyơ cư dông tumúh án alứng ticuoi sút top Isa-ra-el, ính cammáng amớh nha-án ính plốh.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Cư chom top Isa-ra-el uan ticuoi ndô, co nha-án parngíh án lớiq veng phep rit nha-án. Ma cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh án táq dyôn ngai têq crál án tớq coq tôt alứng cachet.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ma tư cư sáng top Isa-ra-el sŏ́ng mui mít ính cachet án dira carna, iki cư dyôn án tớq nga avốq. Alứng cư yua top Isa-ra-el pôq nga avốq tưi. Amớh nha-án ính cauq, dyôn nha-án cauq nga avốq.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Iki top líng peh parnai sút nha-án. Idáu ngki nha-án dông asuoi Phau-lô nga vel Anti-batri.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Máh ingái parnô loi, líng ndon pôq na dyưng chô lieh nga pốt. Ma nha-án ndon pôq na aséh, yôl pôq alứng Phau-lô.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Tư nha-án tớq nga vel Sê-sarê, nha-án avôi chớiq nga ticuoi sút, alứng nha-án mŏp Phau-lô dyôn án.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Cua ticuoi sút dŏc chớiq ngki, án plốh Phau-lô idô: “Mái la ticuoi te cruong mmo?”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Tư án sáng Phau-lô tông iki, án tông lieh Phau-lô idô: “Pớn ticuoi ndon cauq mái tớq nga tudô avai, dyơ cư cammáng callong amớh mái ính tông a cư.”
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.