Atos 23

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Phau-lô clớn me níc nga ticuoi sút top Isa-ra-el, alứng án tông idô: “Em ai ơi! Cư khoiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq tarngứh tarhơ cư, te cư yôl két tingôi ingái ndô.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ma tư Phau-lô tông iki, A-nanie ndon cơt ariaih top teng rit sang, án yua ticuoi át tumán Phau-lô tap ngcang Phau-lô.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Dyơ Phau-lô tông ada án idô: “Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái muchứng mái khoiq táq cư hoi-ngki tưi. Ngcang mái táq-ntêr arớq ŏ, ma mít cannính mái cóc lư. Mái ính sưq cư veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, ma tớq mái yua ngai tap ngcang cư, mái táq lớiq piaiq tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Cua Phau-lô tông iki, ticuoi át tumán án plốh idô: “Imo mái pupap ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Phau-lô ôi: “Em ai ơi! Cư lớiq chom án la ariaih top teng rit sang. Khán cư chom, cư lớiq tông iki, co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he idô:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Phau-lô chom máh ticuoi sút ngki paryáh cơt bar top. Mui top la Sa-dusê, ma mui top loi la Pha-rasi. Iki án tông yứng lư idô: “Em ai ơi! Cư la te top Pha-rasi, alứng a-ám cư la ticuoi Pha-rasi tưi. Hôm cư tayứng chứng mát inha hoi-ngki la co cư tin ticuoi khoiq cuchet têq tumống lieh.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tư ticuoi sút sáng Phau-lô tông iki, bar top ngki tarmien tartuoq. Iki nha-án paryáh cơt mmar top.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Top Pha-rasi tin ticuoi khoiq cuchet têq tumống lieh. Nha-án tin bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng nha-án tin cứp náq bôn arvai. Ma top Sa-dusê lớiq tin callong ngki.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Iki bar top ngki tarmien yứng lư. Bôn máh thới sái rit te top Pha-rasi yôr tayứng alứng tông idô: “He lớiq hôm callong luaih amớh ticuoi ndô táq. Dáh lơ bôn arvai, lớiq la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Iki bar top ngki tarmien acán hơn te ngki loi. Ticuoi sút pốt adáh Phau-lô cuchet, co bar top ngki tarlúq tarnhéc án pôq chô. Iki ticuoi sút líng yua líng án lúq angốh Phau-lô te ntúq ngki, alứng dông achô nga pốt.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ma idáu ngki, Yê-su tớq nga Phau-lô alứng tông án idô: “Êq adáh. Cư dyôn mái cato parnai ŏ te cư tớq vel pưt Rô-ma, arớq mái khoiq cato tớq vel Yaru-salem ndô tưi.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ang iláih parnô, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el sŏ́ng mui mít lớiq cha ngoiq amớh tingôi nha-án bôn cachet Phau-lô. Nha-án cantŏ́h callih iki alứng yớu nha-án.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nha-án ndon sŏ́ng ính táq iki, bôn clưi puan chít náq.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Nha-án pôq nga máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h tớq top Isa-ra-el, alứng tông idô: “Nhéq náq top he khoiq cantŏ́h callih lớiq cha ngoiq amớh tingôi he bôn cachet Phau-lô.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Hoi-ngki seq inha alứng máh ticuoi sút tớq top Isa-ra-el táq chớiq dyôn ticuoi sút líng dông angốh lieh Phau-lô. Inha táq náh-nnan ính plốh lieh Phau-lô. Dyơ he át côn dira carna. Alứng he lư bôn cachet án, nsuoi án tớq nga inha.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ma piaiq amon Phau-lô sáng nha-án táq-ntêr iki. Dyơ án chô táp nga pốt líng, alứng án tông Phau-lô chom te máh callong ngki.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Phau-lô arô ticuoi sút mui culám náq líng alứng tông idô: “Mái dông asuoi conh bánh ndô nga ticuoi sút pốt. Án bôn mui callong ính tông ticuoi sút pốt chom.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Iki líng ngki dông amon Phau-lô nga ticuoi sút pốt, alứng tông án idô: “Phau-lô ndon át tớq coq tôt, án seq he dông lalớu ndô nga inha. Lalớu ndô ính tumúh inha.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ticuoi sút pốt tec ati ticuoi lalớu dông yông te ticuoi cannŏ́h, dyơ án plốh idô: “Amớh mái ính tông cư?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ticuoi lalớu ôi án idô: “Máh top Isa-ra-el sŏ́ng munơi dyôn ticuoi sút nha-án tớq seq te avốq dông asuoi lieh Phau-lô nga ticuoi sút nha-án ingái parnô. Nha-án táq náh-nnan ính plốh lieh Phau-lô.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ma avốq êq cammáng parnai nha-án. Co bôn ticuoi clưi puan chít náq khoiq cantŏ́h callih alứng lớiq cha ngoiq amớh tingôi nha-án bôn cachet Phau-lô. Nha-án ính át côn dira carna, pớn Phau-lô tớq, dyơ ính cachet án. Nha-án khoiq thuan dyơ, ma hoi-ngki nha-án yôl át pớn avốq ôi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ticuoi sút pốt patáp ticuoi lalớu idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te parnai mái mbơiq tông a cư.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ticuoi sút pốt arô bar náq ticuoi sút líng mui culám náq, alứng án yua nha-án idô: “Inha thuan líng bar culám náq pôq na dyưng, líng tupul chít náq diq aséh, alứng líng bar culám náq loi dyôn dông coih. Idáu ndô nhéq náq inha cóq pôq nga vel Sê-sarê.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Inha thuan aséh dyôn Phau-lô diq; dyơ inha dông asuoi án nga Phê-lit ndon sút tớq vúng ndô.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Cua ngki ticuoi sút pốt taran parnai tớq chớiq tông Phê-lit idô:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Cư la Calôt Lusie taran parnai ndô cơiq alang avốq Phê-lit.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Cư taran parnai ndô co ính tông avốq biq te ticuoi ndô. Top Isa-ra-el cŏp alứng ính cachet án. Ma tư cư chom án la prái Rô-ma, iki cư alứng top líng cư pôq ial án te ntúq ngai ính cachet án.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Cư ính chom arlớih nốh amớh án táq luaih ada nha-án. Dyơ cư dông tumúh án alứng ticuoi sút top Isa-ra-el, ính cammáng amớh nha-án ính plốh.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Cư chom top Isa-ra-el uan ticuoi ndô, co nha-án parngíh án lớiq veng phep rit nha-án. Ma cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh án táq dyôn ngai têq crál án tớq coq tôt alứng cachet.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ma tư cư sáng top Isa-ra-el sŏ́ng mui mít ính cachet án dira carna, iki cư dyôn án tớq nga avốq. Alứng cư yua top Isa-ra-el pôq nga avốq tưi. Amớh nha-án ính cauq, dyôn nha-án cauq nga avốq.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Iki top líng peh parnai sút nha-án. Idáu ngki nha-án dông asuoi Phau-lô nga vel Anti-batri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Máh ingái parnô loi, líng ndon pôq na dyưng chô lieh nga pốt. Ma nha-án ndon pôq na aséh, yôl pôq alứng Phau-lô.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tư nha-án tớq nga vel Sê-sarê, nha-án avôi chớiq nga ticuoi sút, alứng nha-án mŏp Phau-lô dyôn án.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Cua ticuoi sút dŏc chớiq ngki, án plốh Phau-lô idô: “Mái la ticuoi te cruong mmo?”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Tư án sáng Phau-lô tông iki, án tông lieh Phau-lô idô: “Pớn ticuoi ndon cauq mái tớq nga tudô avai, dyơ cư cammáng callong amớh mái ính tông a cư.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.