Atos 1

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cư la Luca cơiq uráq ndô dyôn yớu cư, Theu-phulơ. Te nsuoi cư khoiq taran mui pứng uráq dyôn mái chom arlớih arlêng te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Tớq uráq ngki cư tông nhéq te arnáq Yê-su khoiq táq alứng máh parnai án khoiq cato te nsuoi, ndóng án iyốh sớr nga pilŏ́ng.
1 Escrevi o primeiro livro, ó Teófilo, relatando todas as coisas que Jesus começou a fazer e a ensinar
2 Nsuoi án ính sớr, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án patáp top nha-án ndon án khoiq rêh cơt top dyưng ati án, dyôn nha-án chom amớh nha-án cóq táq.
2 até ao dia em que, depois de haver dado mandamentos por intermédio do Espírito Santo aos apóstolos que escolhera, foi elevado às alturas.
3 Yê-su khoiq tumúh a-ưi nốh dieiq arức. Vít án cuchet, án tumống lieh alứng án tớq nga top rian te án. Ndóng ngki án táq a-ưi tíc dyôn nha-án chom arlớih arlêng, án lư tumống lieh. Án át alứng top rian te án nhéq puan chít ingái puan chít idáu, alứng cato nha-án te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
3 A estes também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas provas incontestáveis, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Bôn mui chư, ndóng Yê-su át rum alứng top rian te án, án patáp nha-án idô: “Inha êq ngốh iyốh te vel Yaru-salem. Ma inha át pớn dyôn tingôi tớq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng ndon A-ám cư khoiq ưq ính dyôn inha, arớq cư khoiq tông inha te nsuoi dyơ.
4 E, comendo com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual, disse ele, de mim ouvistes.
5 Yon khoiq táq tíc na dơq dyôn inha la na dơq sớng, ma lớiq dưnh nnáng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư tớq, alứng án mot át tớq mít cannính inha. Ndô la inha ráp tíc na Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng.”
5 Porque João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Ndóng top veng tapun Yê-su rum alứng án, nha-án plốh án idô: “Hoi-ndô Ưlla ính táq dyôn cruong Isa-ra-el cơt sút bôm lớiq?”
6 Então, os que estavam reunidos lhe perguntaram: Senhor, será este o tempo em que restaures o reino a Israel?
7 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq túh cóq chom te arnáq ndô. Máh arnáq ngki nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom, co án táp anát máh arnáq ngki dyôn cơt chô mát.
7 Respondeu-lhes: Não vos compete conhecer tempos ou épocas que o Pai reservou pela sua exclusiva autoridade;
8 Ma tư Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot át tớq mít cannính inha, án lư dyôn inha rap pôq cato te cư dyôn nhéq tưh ticuoi chom. Urớh inha bôn cato te cư tớq vel pưt Yaru-salem, vúng Yudê, vúng Sa-mari, alứng cứp cruong pưn pilŏ́ng crôp ndô.”
8 mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e sereis minhas testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Cua Yê-su tông iki, dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn án yưr sớr nga pilŏ́ng, alứng bôn tulúc catáng viang cháq án. Nha-án ndon át tớq tadưp, lớiq hôm nnáng án.
9 Ditas estas palavras, foi Jesus elevado às alturas, à vista deles, e uma nuvem o encobriu dos seus olhos.
10 Tư Yê-su sớr nga pilŏ́ng, nha-án át tingưi níc. Ndóng ngki táp bôn bar náq conh sứp au clŏq át tumán top nha-án,
10 E, estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto Jesus subia, eis que dois varões vestidos de branco se puseram ao lado deles
11 alứng bar náq ngki tông nha-án idô: “Máh ticuoi te vúng Ca-lilê ơi! Imo inha át tayứng ntúq ndô alứng me níc nga pilŏ́ng? Yê-su ndon inha hôm sớr nga pilŏ́ng, urớh án siar lieh nga cúc cuteq ndô, muchứng inha khoiq hôm án sớr hoi-ndô tưi.”
11 e lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para as alturas? Esse Jesus que dentre vós foi assunto ao céu virá do modo como o vistes subir.
12 Tư top veng tapun Yê-su sáng parnai ngki, nha-án siar te king O-li-vê alứng chô lieh nga vel Yaru-salem. King ndô yông te vel Yaru-salem sám mui ki-lô-met.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado Olival, que dista daquela cidade tanto como a jornada de um sábado.
13 Nha-án pôq nga dúng nha-án báq rum te nling, alứng nha-án sớr tớq trơn bar, mot át tớq mui callúng. Máh ticuoi rum tớq dúng ngki bôn idô: Phi-er, Yon, Yacơ, Anrê, Phi-lip, Thô-mat, Batê-lami, Mathie, Yacơ acái conh Al-phê, Si-môn Sê-lôt, alứng Yuda acái conh Yacơ.
13 Quando ali entraram, subiram para o cenáculo onde se reuniam Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Nhéq náq nha-án báq rum alứng sŏ́ng cớu mui mít mui cannính tớq ntúq ngki. Bôn máh ticuoi cán, díh Mari a-i Yê-su, alứng máh a-em conh Yê-su hơ át rum ngki.
14 Todos estes perseveravam unânimes em oração, com as mulheres, com Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Bôn mui ingái tatun, Phi-er yôr tayứng ính tông top tin Yê-su ndon át rum ngki. Top nha-án bôn sám mui culám bar chít náq. Phi-er tông idô:
15 Naqueles dias, levantou-se Pedro no meio dos irmãos (ora, compunha-se a assembleia de umas cento e vinte pessoas) e disse:
16 “Nhéq máh em ai em ơi, ơi! Máh parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh, he hôm lư cơt tarpiaiq te arnáq Yuda I-cari-ôt khoiq táq. Yuda táq arớq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Davit tông acớiq te Yuda dông ticuoi pôq cŏp Yê-su.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo proferiu anteriormente por boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus,
17 Án la lư te top he alứng táq arnáq muchứng he tưi.
17 porque ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Ma án ial práq ngai chang, dyơ án ayông carna dyôn ngai cŏp Yê-su. Cua ngki án pôq plới mui tám cuteq, ma tatun án dyáq. Pallúng án pôih alứng pidŏ́h, dyơ roiq án lalưai culái tieh.
18 (Ora, este homem adquiriu um campo com o preço da iniquidade; e, precipitando-se, rompeu-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram;
19 Tư máh ticuoi át tớq vel Yaru-salem sáng te arnáq ngki, nha-án anốh ntúq ngki la Hakel-dama. Hakel-dama titoiq lieh la ‘Ntúq cuteq bôn aham ticuoi’.
19 e isto chegou ao conhecimento de todos os habitantes de Jerusalém, de maneira que em sua própria língua esse campo era chamado Aceldama, isto é, Campo de Sangue. )
20 Nhéq nốh ndô puo Davit khoiq tông tớq tám uráq Parnai Cứh Ayô idô:
20 Porque está escrito no Livro dos Salmos: Fique deserta a sua morada; e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu encargo.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que, dos homens que nos acompanharam todo o tempo que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 começando no batismo de João, até ao dia em que dentre nós foi levado às alturas, um destes se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Iki nha-án angốh bar náq ticuoi, ma dyôn rêh ial nưm munáq sớng. Nốh bar náq ngki la Mathiet alứng Yô-sep. Yô-sep ngai dŏq án Ba-saba lớiq la Yutu.
23 Então, propuseram dois: José, chamado Barsabás, cognominado Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces o coração de todos, revela-nos qual destes dois tens escolhido
25 — ausente —
25 para preencher a vaga neste ministério e apostolado, do qual Judas se transviou, indo para o seu próprio lugar.
26 Cua nha-án cớu, dyơ nha-án séng, co ính rêh munáq te bar náq ngki. Dyơ piaiq Mathiet. Iki Mathiet mot táq arnáq munơi alứng top mui chít la mui náq. Dyơ ngai dŏq top nha-án la mui chít la bar náq top dyưng ati Yê-su.
26 E os lançaram em sortes, vindo a sorte recair sobre Matias, sendo-lhe, então, votado lugar com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.