Atos 1

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Cư la Luca cơiq uráq ndô dyôn yớu cư, Theu-phulơ. Te nsuoi cư khoiq taran mui pứng uráq dyôn mái chom arlớih arlêng te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Tớq uráq ngki cư tông nhéq te arnáq Yê-su khoiq táq alứng máh parnai án khoiq cato te nsuoi, ndóng án iyốh sớr nga pilŏ́ng.
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 Nsuoi án ính sớr, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án patáp top nha-án ndon án khoiq rêh cơt top dyưng ati án, dyôn nha-án chom amớh nha-án cóq táq.
2 Até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Yê-su khoiq tumúh a-ưi nốh dieiq arức. Vít án cuchet, án tumống lieh alứng án tớq nga top rian te án. Ndóng ngki án táq a-ưi tíc dyôn nha-án chom arlớih arlêng, án lư tumống lieh. Án át alứng top rian te án nhéq puan chít ingái puan chít idáu, alứng cato nha-án te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
3 Aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias, e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Bôn mui chư, ndóng Yê-su át rum alứng top rian te án, án patáp nha-án idô: “Inha êq ngốh iyốh te vel Yaru-salem. Ma inha át pớn dyôn tingôi tớq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng ndon A-ám cư khoiq ưq ính dyôn inha, arớq cư khoiq tông inha te nsuoi dyơ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que, disse ele, de mim ouvistes.
5 Yon khoiq táq tíc na dơq dyôn inha la na dơq sớng, ma lớiq dưnh nnáng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư tớq, alứng án mot át tớq mít cannính inha. Ndô la inha ráp tíc na Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng.”
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Ndóng top veng tapun Yê-su rum alứng án, nha-án plốh án idô: “Hoi-ndô Ưlla ính táq dyôn cruong Isa-ra-el cơt sút bôm lớiq?”
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq túh cóq chom te arnáq ndô. Máh arnáq ngki nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom, co án táp anát máh arnáq ngki dyôn cơt chô mát.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Ma tư Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot át tớq mít cannính inha, án lư dyôn inha rap pôq cato te cư dyôn nhéq tưh ticuoi chom. Urớh inha bôn cato te cư tớq vel pưt Yaru-salem, vúng Yudê, vúng Sa-mari, alứng cứp cruong pưn pilŏ́ng crôp ndô.”
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém como em toda a Judéia e Samaria, e até aos confins da terra.
9 Cua Yê-su tông iki, dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn án yưr sớr nga pilŏ́ng, alứng bôn tulúc catáng viang cháq án. Nha-án ndon át tớq tadưp, lớiq hôm nnáng án.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Tư Yê-su sớr nga pilŏ́ng, nha-án át tingưi níc. Ndóng ngki táp bôn bar náq conh sứp au clŏq át tumán top nha-án,
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois homens vestidos de branco.
11 alứng bar náq ngki tông nha-án idô: “Máh ticuoi te vúng Ca-lilê ơi! Imo inha át tayứng ntúq ndô alứng me níc nga pilŏ́ng? Yê-su ndon inha hôm sớr nga pilŏ́ng, urớh án siar lieh nga cúc cuteq ndô, muchứng inha khoiq hôm án sớr hoi-ndô tưi.”
11 Os quais lhes disseram: Homens galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Tư top veng tapun Yê-su sáng parnai ngki, nha-án siar te king O-li-vê alứng chô lieh nga vel Yaru-salem. King ndô yông te vel Yaru-salem sám mui ki-lô-met.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Nha-án pôq nga dúng nha-án báq rum te nling, alứng nha-án sớr tớq trơn bar, mot át tớq mui callúng. Máh ticuoi rum tớq dúng ngki bôn idô: Phi-er, Yon, Yacơ, Anrê, Phi-lip, Thô-mat, Batê-lami, Mathie, Yacơ acái conh Al-phê, Si-môn Sê-lôt, alứng Yuda acái conh Yacơ.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, irmào de Tiago.
14 Nhéq náq nha-án báq rum alứng sŏ́ng cớu mui mít mui cannính tớq ntúq ngki. Bôn máh ticuoi cán, díh Mari a-i Yê-su, alứng máh a-em conh Yê-su hơ át rum ngki.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Bôn mui ingái tatun, Phi-er yôr tayứng ính tông top tin Yê-su ndon át rum ngki. Top nha-án bôn sám mui culám bar chít náq. Phi-er tông idô:
15 E naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas) disse:
16 “Nhéq máh em ai em ơi, ơi! Máh parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh, he hôm lư cơt tarpiaiq te arnáq Yuda I-cari-ôt khoiq táq. Yuda táq arớq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Davit tông acớiq te Yuda dông ticuoi pôq cŏp Yê-su.
16 Homens irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Án la lư te top he alứng táq arnáq muchứng he tưi.
17 Porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 Ma án ial práq ngai chang, dyơ án ayông carna dyôn ngai cŏp Yê-su. Cua ngki án pôq plới mui tám cuteq, ma tatun án dyáq. Pallúng án pôih alứng pidŏ́h, dyơ roiq án lalưai culái tieh.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniqüidade; e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Tư máh ticuoi át tớq vel Yaru-salem sáng te arnáq ngki, nha-án anốh ntúq ngki la Hakel-dama. Hakel-dama titoiq lieh la ‘Ntúq cuteq bôn aham ticuoi’.
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém; de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Nhéq nốh ndô puo Davit khoiq tông tớq tám uráq Parnai Cứh Ayô idô:
20 Porque no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, E não haja quem nela habite, e: Tome outro o seu bispado.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que, dos homens que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 — ausente —
22 Começando desde o batismo de João até ao dia em que de entre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Iki nha-án angốh bar náq ticuoi, ma dyôn rêh ial nưm munáq sớng. Nốh bar náq ngki la Mathiet alứng Yô-sep. Yô-sep ngai dŏq án Ba-saba lớiq la Yutu.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor dos corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 — ausente —
25 Para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Cua nha-án cớu, dyơ nha-án séng, co ính rêh munáq te bar náq ngki. Dyơ piaiq Mathiet. Iki Mathiet mot táq arnáq munơi alứng top mui chít la mui náq. Dyơ ngai dŏq top nha-án la mui chít la bar náq top dyưng ati Yê-su.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E por voto comum foi contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.