Atos 19
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Ndóng A-blô át tớq vel Cô-rin-tô, Phau-lô chón pôq tilớt cruong ndon án khoiq pôq te nsuoi, dyơ án chô lieh nga vel Ê-phê-sô. Tớq vel ngki, án tumúh ticuoi tin.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Dyơ án plốh nha-án idô: “Tư inha tin, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot át tớq mít inha, ma iyốh?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Iki Phau-lô plốh nha-án loi idô: “Ndóng inha ráp tíc na dơq, inha veng ngê amớh?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Phau-lô tông nha-án idô: “Yon lư táq tíc na dơq dyôn ticuoi ndon pien cơt mít tamme loi. Ma Yon cato dyôn ticuoi chom nha-án cóq tin munáq ndon tớq tatun án. Munáq ngki la Yê-su.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Tư nha-án sáng iki, nha-án ráp tíc na dơq nhơ nốh Yê-su loi.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Tớq Phau-lô capơiq tớq nha-án, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot táp tớq mít nha-án. Dyơ nha-án táq-ntêr máh cang ndon nha-án lớiq nai rian. Alứng nha-án cato tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Top nha-án la nhéq ticuoi conh sasai bôn sám mui chít la bar náq.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Nhéq pe kisái Phau-lô cato níc tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato clŏ́q lư parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít ticuoi, ính nha-án tin ngê ngki.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ma bôn ticuoi te top nha-án bôn mít cớng, lớiq ính peh parnai ngki. Alứng nha-án tông lớiq ŏ te ngê Yê-su. Iki Phau-lô alứng máh ticuoi tin ngốh te ntúq ngki, dyơ mot tớq dúng rian ndon Ti-ranu cơt ưlla. Cứp ingái Phau-lô cato tớq dúng ngki.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Phau-lô cato tớq dúng ngki nhéq bar cumo. Iki máh ticuoi tớq cruong Asie cammáng parnai ŏ te Yê-su, díh ticuoi Isa-ra-el, díh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Phau-lô bôn chức têq táq a-ưi arnáq sileh.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Khán ticuoi ial khán lớiq la tampớc Phau-lô, dyơ patéuq tớq cháq ticuoi a-ái, ticuoi a-ái cơt bánh táp, alứng yang saq ngốh táp te cháq ticuoi.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Bôn mui top ticuoi Isa-ra-el pôq tudô pôq tuki ính chuih angốh yang saq te cháq ticuoi. Nha-án parngíh khán nha-án bôiq nốh Yê-su, nha-án têq chuih angốh yang saq arớq Phau-lô báq táq. Iki nha-án yua yang saq idô: “Nhơ te nốh Yê-su, án ndon Phau-lô báq cato, he yua mái ngốh viang te cháq ticuoi ndô.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Máh ticuoi ndon táq arớq ngki la tupul náq acái conh Sê-va. Sê-va la te top ticuoi sút top teng rit sang.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ma yang saq ôi tupul náq ngki idô: “Yê-su, cư chom, alứng Phau-lô, cư acớl, ma inha la nnáu?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Iki ticuoi ndon bôn yang saq palŏ́ng nga tupul náq ngki. Án bánh hơn te nha-án. Án táq nha-án chol ớp lư, alứng nha-án ngốh te dúng ngki mu-rarat.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Arnáq ndô cơt pardŏ́h parhanh chôp vel Ê-phê-sô. Tư máh ticuoi Isa-ra-el alứng máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el sáng iki, nhéq nha-án sáng adáh lư. Alứng bôn a-ưi náq loi tớq vel ngki dyám náp nốh Yê-su Ưlla he.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bôn clứng ticuoi te top tin Yê-su ngin kho máh arnáq luaih nha-án, alứng nha-án tông dyôn ticuoi cannŏ́h chom nha-án khoiq veng ticuoi mo. Ma hoi-ngki nha-án lớiq ính veng nnáng.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 A-ưi náq te top nha-án táq arớq ticuoi mo te nsuoi. Ma hoi-ngki nha-án pachúng máh uráq nha-án khoiq rian cơt mo, dyơ chŏ́ng chứng mát ticuoi clứng. Khán tíng lieh tarnáp te chớiq ngki bôn sám sông chít ngin callong práq tieq.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Iki parnai ŏ te Yê-su cơt parhanh mưt-mư alứng cơt sit lư loi.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Cua ngki Phau-lô parngíh ính pôq pha cruong Ma-sadôn alứng cruong Achai, ính pôq nga vel pưt Yaru-salem. Án tông idô: “Vít cư pôq nga vel Yaru-salem, cư ính pôq nga vel pưt Rô-ma loi.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Phau-lô yua Ti-muthê alứng Ê-rat pôq nsuoi án nga cruong Ma-sadôn. Nha-án la ticuoi báq táq arnáq choi án. Ma án yôl át tớq cruong Asie.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Ndóng ngki tớq vel Ê-phê-sô bôn clứng ticuoi uan máh top Yê-su Crit.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Bôn munáq tớq vel ngki, nốh Dê-matri. Án la thơq táq rup yang cán na práq, nốh yang ngki la Dien. Án alứng yớu án bôn lơi a-ưi lư te táiq rup ngki.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Dê-matri arô máh yớu án alứng máh ticuoi ndon táq arnáq muchứng án. Án tông nha-án idô: “Em ai ơi! Inha chom dyơ, he khoiq bôn a-ưi lơi te arnáq he táq.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Inha hôm alứng sáng dyơ te arnáq Phau-lô khoiq táq. Án tông máh ticuoi idô: ‘Yang ndon ati ticuoi táq la tới lư yang.’ Khoiq bôn clứng ticuoi tin parnai án, tới nưm ticuoi tớq vel Ê-phê-sô sớng tin, ma chôp cruong Asie la tin tưi.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Arnáq ndô lúp lư dyôn he. Dáh lơ arnáq he táq cơt pít mat. Alứng dáh lớiq dưnh nnáng dúng sang yang Dien ndô lớiq bôn ngai dyám náp nnáng. Hoi-ngki clứng ticuoi tớq cruong Asie alứng tớq máh cruong cannŏ́h hơ sang yang Dien; ma urớh, dáh lơ ngai lớiq ính sang nnáng yang Dien.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Tư máh ticuoi rum ngki sáng parnai ngki, mít nha-án cơt nháih. Dyơ nha-án tông yứng lư idô: “Pưt lư yang Dien ticuoi Ê-phê-sô sang.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Dyơ máh ticuoi tớq vel ngki táq rôn alứng hiar yứng lư. Dyơ nha-án cŏp Cai-ut alứng Ari-tac, la yớu Phau-lô ndon tớq te cruong Ma-sadôn munơi alứng án. Ticuoi clứng dông bar náq ngki nga ntúq ngai báq parchúng.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Phau-lô ính mot tưi tớq ntúq ticuoi clứng át, ma top veng tapun Yê-su lớiq dyôn án mot.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Díh máh ticuoi sút tớq cruong ngki ndon cơt yớu alứng Phau-lô, nha-án cơiq parnai seq Phau-lô êq mot tớq ntúq ticuoi clứng.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Dyơ máh ticuoi clứng ngki hiar yứng lư, án ndon hiar tông idô, án ndon hiar tông iki. Ma a-ưi náq te ticuoi clứng ngki lớiq chom amớh te arnáq nha-án tớq parchúng.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Máh ticuoi Isa-ra-el kitúh Alec-sandơ dyôn tayứng chứng mát ticuoi clứng, alứng tông Alec-sandơ cóq tông arớq nha-án khoiq yua. Iki Alec-sandơ avít ati dyŏq máh ticuoi clứng êq tacang, co án ính tông nha-án êq uan top Isa-ra-el.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ma tư ticuoi clứng acớl Alec-sandơ la ticuoi Isa-ra-el, alứng nha-án chom ticuoi Isa-ra-el lớiq sang yang Dien, iki nha-án tông yứng lư loi, sám chen bar adéh dôi idô: “Pưt lư yang Dien ticuoi Ê-phê-sô sang.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Vít ngki bôn munáq ticuoi sút tớq vel Ê-phê-sô. Án dyŏq ticuoi clứng dyôn át arngiac, alứng án tông idô: “Em ai tớq vel Ê-phê-sô ơi! Nhéq máh ticuoi chom dyơ vel Ê-phê-sô kiaq me níc dúng sang pưt yang Dien. Alứng nhéq máh ticuoi chom tưi he kiaq me níc rup yang Dien ndon siar te pilŏ́ng.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Lớiq bôn nnáu têq suon te callong ndô. Iki inha át a-ŏ; êq táq rôn.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Nha-án bar náq ndon inha khoiq dông nga tudô, nha-án lớiq bôn tôiq crơng amớh te dúng sang yang Dien. Alứng nha-án lớiq bôn acraiq yang ngki.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Khán Dê-matri alứng yớu án bôn callong amớh, dyôn nha-án pôq cauq nga ticuoi sút. Lư bôn ticuoi parchen parnai dyôn nha-án.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Khán inha bôn callong amớh loi, cóq inha tông dyôn ticuoi sút chom. Iki la phep rit he.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Ma máh inha rum ntúq ndô hoi-ngki, cư adáh ticuoi sút parngíh he ính tarpíh sút te nha-án. Khán ticuoi sút he ma parngíh iki, nhéq náq he lớiq têq tacang amớh nnáng.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Cua án tông iki, dyơ án yua máh ticuoi clứng ngki ngốh nhéq.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.