Apocalipse 14

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cua ngki cư me alứng cư hôm Cưu Acái tayứng tớq cóh Si-ôn. Alứng bôn 144,000 náq ticuoi át munơi alứng án. Máh ticuoi ndô bôn nốh án alứng nốh A-ám án tớq payiel nha-án.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Cư sáng sieng te pilŏ́ng arớq hô dơq pưt, alứng arớq crứm sôl yứng lư. Sieng ngki la sieng ticuoi clứng tapiaih tallư; cứp náq nha-án bôn tallư nhéq.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Nha-án ndon tapiaih tallư tayứng chứng mát kichơng puo ticu, puan lám pannán, alứng máh ticuoi sút tớq sớu. Dyơ nha-án cứh mui alhoiq tamme. Alhoiq ndô ticuoi cannŏ́h lớiq chom cứh. Nưm nha-án 144,000 náq sớng chom cứh. Máh ticuoi ngki la ticuoi ndon Yê-su Crit khoiq thái ndóng nha-án yôl tumống tớq cúc cuteq.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Nha-án lớiq táq saq munơi alứng ticuoi cán, co mít nha-án práh ŏ lư. Ntúq mmo Cưu Acái pôq, nha-án veng án nga ntúq ngki tưi. Án khoiq rêh nha-án te máh ticuoi cannŏ́h. Dyơ án thái nha-án la dŏq nha-án cơt arớq crơng mŏp sang tôm lư dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng alứng dyôn Cưu Acái.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Nha-án lớiq nai táq-ntêr a-uai, alứng ớq callong têq tíq nha-án.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Dyơ cư hôm mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, án pár ayống lư tớq pilŏ́ng. Án dông parnai ŏ pôq cato máh ticuoi tớq cứp cruong, cứp top ticuoi, cứp cang, alứng cứp thư ticuoi ndon át tớq cúc cuteq ndô.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Án tông yứng lư idô: “Cóq inha dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ayô án! Co khoiq tớq dyơ ingái án sưq cứp náq ticuoi! Iki, cóq inha chóh tarcol sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon teng pilŏ́ng, cúc cuteq, dơq ving-cavang, alứng abóc dơq!”
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Bôn tarneng bar veng tatun tarneng mui ngki. Tarneng bar tông idô: “Arlóh dyơ! Arlóh dyơ! Vel Ba-bulôn la vel pưt lư khoiq arlóh dyơ! Vel ngki khoiq tardông cứp cruong táq arnáq tanghang, la arớq án dyôn ticuoi tớq cứp cruong ngoiq sieu án tingôi bol, dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng lư táq nha-án.”
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Bôn tarneng pe loi veng bar tarneng ngki. Án tông yứng lư idô: “Ticuoi mmo sang pannán pla ndon ngốh te dơq ving-cavang alứng rup pannán ngki, alứng bôn tíc pannán ngki tớq payiel, lớiq la tớq ati,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 ticuoi ngki cóq chiuq ngoiq sieu te Yang Arbang-pilŏ́ng. Sieu ngki la acám te án sáng nháih lư ada ticuoi ngki. Iki án ariaq ticuoi ngki na uih alứng na cachie chứng mát máh tarneng án alứng chứng mát Cưu Acái.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Uih ndon táq dieiq arức nha-án bôn cunhieq kisuar níc-níc nga pilŏ́ng. Máh ticuoi ndon khoiq sang pannán pla alứng rup pannán ngki, díh máh ticuoi ndon bôn tíc pannán ngki tớq cháq nha-án, cóq chiuq ráh-ariaq cứp ingái idáu lớiq nai tangít nnáng.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Co te arnáq ngki, máh ticuoi ndon tin Yê-su cóq chiuq tanhir níc, la máh ticuoi ndon peh máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp alứng tin Yê-su khớm lư.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Cua ngki, cư sáng sieng te pilŏ́ng tông cư idô: “Cóq mái taran dŏq idô: Te hoi-ndô tingôi chô-mát, bún lư máh ticuoi ndon cuchet co tian táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Cư me alứng cư hôm tulúc clŏq, alứng bôn munáq ticu tớq tulúc ngki. Rớp án arớq ticuoi. Án pưng vom dyeng tớq plô, alứng án kéu mui rang liem héng lư.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Alứng bôn mui náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ngốh te dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông yứng lư ada án ndon ticu tớq tulúc ngki idô: “Cóq mái pôq ráiq sro tớq liem mái, co sro tớq cúc cuteq khoiq dom dyơ. Tớq ngư dyơ mái ial pachúng sro.”
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Dyơ án ndon ticu tớq tulúc ngki caléh ráiq sro nga cúc cuteq tớq liem án. Dyơ án bôn nhéq sro tớq cúc cuteq.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Alứng bôn mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, ngốh te dúng sang tớq pilŏ́ng. Án kéu sa mui rang liem héng lư.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Alứng bôn mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon ưlla uih, án tớq te parông sang. Án tông yứng lư ada tarneng ndon kéu liem héng ngki idô: “Cóq mái ráiq nhéq máh tampúq culái nho tớq cúc cuteq na liem mái, co culái nho khoiq dom dyơ!”
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Dyơ tarneng ngki ráiq tampúq culái nho tớq cúc cuteq na liem án. Án ial alứng váng culái ngki tớq ntúq ngai pát culái nho, dŏq dyôn dơq nho hoi nga prúng. Ntúq ngai pát culái nho la acám te ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng táq máh ticuoi ndon án sáng nháih.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Ntúq pát culái nho ndô át culái tieh vel, alứng aham ndon ngốh te ntúq ngki cơt arớq dơq crong sru, sru tumán mui achớng, alứng toiq tumán pe culám bar chít ki-lô-met.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.