Apocalipse 14
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Cua ngki cư me alứng cư hôm Cưu Acái tayứng tớq cóh Si-ôn. Alứng bôn 144,000 náq ticuoi át munơi alứng án. Máh ticuoi ndô bôn nốh án alứng nốh A-ám án tớq payiel nha-án.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Cư sáng sieng te pilŏ́ng arớq hô dơq pưt, alứng arớq crứm sôl yứng lư. Sieng ngki la sieng ticuoi clứng tapiaih tallư; cứp náq nha-án bôn tallư nhéq.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Nha-án ndon tapiaih tallư tayứng chứng mát kichơng puo ticu, puan lám pannán, alứng máh ticuoi sút tớq sớu. Dyơ nha-án cứh mui alhoiq tamme. Alhoiq ndô ticuoi cannŏ́h lớiq chom cứh. Nưm nha-án 144,000 náq sớng chom cứh. Máh ticuoi ngki la ticuoi ndon Yê-su Crit khoiq thái ndóng nha-án yôl tumống tớq cúc cuteq.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Nha-án lớiq táq saq munơi alứng ticuoi cán, co mít nha-án práh ŏ lư. Ntúq mmo Cưu Acái pôq, nha-án veng án nga ntúq ngki tưi. Án khoiq rêh nha-án te máh ticuoi cannŏ́h. Dyơ án thái nha-án la dŏq nha-án cơt arớq crơng mŏp sang tôm lư dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng alứng dyôn Cưu Acái.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Nha-án lớiq nai táq-ntêr a-uai, alứng ớq callong têq tíq nha-án.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Dyơ cư hôm mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, án pár ayống lư tớq pilŏ́ng. Án dông parnai ŏ pôq cato máh ticuoi tớq cứp cruong, cứp top ticuoi, cứp cang, alứng cứp thư ticuoi ndon át tớq cúc cuteq ndô.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Án tông yứng lư idô: “Cóq inha dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ayô án! Co khoiq tớq dyơ ingái án sưq cứp náq ticuoi! Iki, cóq inha chóh tarcol sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon teng pilŏ́ng, cúc cuteq, dơq ving-cavang, alứng abóc dơq!”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Bôn tarneng bar veng tatun tarneng mui ngki. Tarneng bar tông idô: “Arlóh dyơ! Arlóh dyơ! Vel Ba-bulôn la vel pưt lư khoiq arlóh dyơ! Vel ngki khoiq tardông cứp cruong táq arnáq tanghang, la arớq án dyôn ticuoi tớq cứp cruong ngoiq sieu án tingôi bol, dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng lư táq nha-án.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Bôn tarneng pe loi veng bar tarneng ngki. Án tông yứng lư idô: “Ticuoi mmo sang pannán pla ndon ngốh te dơq ving-cavang alứng rup pannán ngki, alứng bôn tíc pannán ngki tớq payiel, lớiq la tớq ati,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 ticuoi ngki cóq chiuq ngoiq sieu te Yang Arbang-pilŏ́ng. Sieu ngki la acám te án sáng nháih lư ada ticuoi ngki. Iki án ariaq ticuoi ngki na uih alứng na cachie chứng mát máh tarneng án alứng chứng mát Cưu Acái.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Uih ndon táq dieiq arức nha-án bôn cunhieq kisuar níc-níc nga pilŏ́ng. Máh ticuoi ndon khoiq sang pannán pla alứng rup pannán ngki, díh máh ticuoi ndon bôn tíc pannán ngki tớq cháq nha-án, cóq chiuq ráh-ariaq cứp ingái idáu lớiq nai tangít nnáng.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Co te arnáq ngki, máh ticuoi ndon tin Yê-su cóq chiuq tanhir níc, la máh ticuoi ndon peh máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp alứng tin Yê-su khớm lư.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Cua ngki, cư sáng sieng te pilŏ́ng tông cư idô: “Cóq mái taran dŏq idô: Te hoi-ndô tingôi chô-mát, bún lư máh ticuoi ndon cuchet co tian táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Cư me alứng cư hôm tulúc clŏq, alứng bôn munáq ticu tớq tulúc ngki. Rớp án arớq ticuoi. Án pưng vom dyeng tớq plô, alứng án kéu mui rang liem héng lư.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Alứng bôn mui náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ngốh te dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông yứng lư ada án ndon ticu tớq tulúc ngki idô: “Cóq mái pôq ráiq sro tớq liem mái, co sro tớq cúc cuteq khoiq dom dyơ. Tớq ngư dyơ mái ial pachúng sro.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Dyơ án ndon ticu tớq tulúc ngki caléh ráiq sro nga cúc cuteq tớq liem án. Dyơ án bôn nhéq sro tớq cúc cuteq.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Alứng bôn mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, ngốh te dúng sang tớq pilŏ́ng. Án kéu sa mui rang liem héng lư.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Alứng bôn mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon ưlla uih, án tớq te parông sang. Án tông yứng lư ada tarneng ndon kéu liem héng ngki idô: “Cóq mái ráiq nhéq máh tampúq culái nho tớq cúc cuteq na liem mái, co culái nho khoiq dom dyơ!”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Dyơ tarneng ngki ráiq tampúq culái nho tớq cúc cuteq na liem án. Án ial alứng váng culái ngki tớq ntúq ngai pát culái nho, dŏq dyôn dơq nho hoi nga prúng. Ntúq ngai pát culái nho la acám te ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng táq máh ticuoi ndon án sáng nháih.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Ntúq pát culái nho ndô át culái tieh vel, alứng aham ndon ngốh te ntúq ngki cơt arớq dơq crong sru, sru tumán mui achớng, alứng toiq tumán pe culám bar chít ki-lô-met.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.