2 Coríntios 1
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Cư Phau-lô taran chớiq ndô cơiq alang top tin Yê-su tớq vel Cô-rin-tô alứng nhéq máh ticuoi tin tớq cruong Achai. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh cư dyôn cơt dyưng ati Yê-su. Bôn Ti-muthê át munơi alứng cư. Án la ticuoi tin Yê-su muchứng he tưi.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Cư seq Yang Arbang-pilŏ́ng A-ám he, alứng Yê-su Crit Ưlla he, choi mat inha, alứng dyôn inha át bánh suanh ien ŏ níc.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 He si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng la A-ám Yê-su Crit Ưlla he. Án la A-ám ndon sáng sruiq táq lư he, alứng án khêr níc he.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Án khêr cứp chư tớq he tumúh dieiq arức. Co án khêr he, ngki he têq khêr tưi máh ticuoi cannŏ́h tớq nha-án tumúh dieiq arức.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Khán he tumúh dieiq arức co tian he veng ngê Crit, ngki Crit lư khêr he dyôn rap chiuq.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 He chiuq tanhir dieiq arức la co he ính Yê-su khêr inha alứng choi tamống inha. Khán Yang Arbang-pilŏ́ng khêr he la arớq án khêr inha tưi, alứng án dyôn inha rap chiuq máh callong dieiq arức arớq he báq tumúh.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 He bôn callong ngcong tớq inha, co he chom arlớih lư, tớq inha chiuq dieiq arức arớq he chiuq, Yang Arbang-pilŏ́ng lư khêr inha muchứng án khoiq khêr he.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Máh em ai ơi! He ính inha chom arlớih te callong dieiq arức ndon tớq nga he, ndóng he át tớq cruong Asie. Dieiq arức ngki ntáng tháng. He parngíh lớiq têq tumống nnáng.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 He la arớq ticuoi ndon ngai khoiq anát cóq cuchet. Callong ngki tớq nga he, dŏq he lớiq pớng kinứm he bôm, ma he pớng kinứm Yang Arbang-pilŏ́ng sớng. Án la Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức têq choi tamống máh ticuoi khoiq cuchet.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi tamống he dyôn vít te cuchet, alứng hoi-ndô án yôl choi níc he; iki he chom arlớih urớh án lư choi he sa.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Ma seq inha cớu choi he hơ. Iki máh nốh ŏ ính tớq nga he co nhơ clứng ticuoi cớu dyôn he. Dyơ nha-án bôn si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng co án choi he.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 He sáng bui lư te mui callong idô: Mít cannính he chom arlớih te pang tumống he, he táq na mít práh ŏ alứng tinớng lư ada inha alứng ada máh ticuoi tớq pang ndô. He táq iki, he lớiq ial ngê tubáiq tớq pang ndô, ma nhơ Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat he.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Co te callong ngki cư parngíh ính mot alang inha khoiq bar chư dyơ, dŏq inha têq sáng bui.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Cư parngíh ính pôq alang inha nsuoi ndóng cư ính pôq nga cruong Ma-sadôn. Alứng tư cư píh chô lieh te cruong Ma-sadôn, cư parngíh ính mot alang inha sa, dŏq inha choi cư têq pôq nga cruong Yudê.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Tư cư tông ính táq iki, inha parngíh cư tambang parngíh lớiq? Alứng inha parngíh cư la arớq ticuoi lớiq ŏ ndon báq táq-ntêr bar parnai idô: ‘Ơq ơq’ alứng ‘Lớiq lớiq.’
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Muchứng Yang Arbang-pilŏ́ng tông piaiq níc, parnai cư tông ada inha la tới ‘ơq ơq’ alứng ‘lớiq lớiq.’
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Cư, Si-la, alứng Ti-muthê khoiq cato inha te ngê Yê-su Crit Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Yê-su Crit lớiq bôn bar parnai: ‘Ơq’ alứng ‘Lớiq’, ma tớq Yê-su Crit bôn nưm mui parnai ‘Ơq’ sớng.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Cứp callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ada ticuoi, la nưm ‘ơq’ co nhơ te Crit. Iki nhơ te Yê-su, he têq tông ‘Amen’, dŏq ngai ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Yang Arbang-pilŏ́ng táp táq dyôn he tin ngê Crit khớm lư. Án táp rêh he dyôn táq arnáq án.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng táq tíc tớq he la ngin he na án. Án dyôn Arvai án át tớq mít cannính he, dŏq cơt tíc urớh án táq cua te arnáq án choi tamống he.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Lư Yang Arbang-pilŏ́ng hôm tớq mít cannính cư, khán cư tông a-uai lớiq la cư tông lư. Cư lớiq ính pôq lieh nga vel Cô-rin-tô la co cư ính viar, lớiq ính inha bôn callong anguaq co tian cư tớq.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Tới cư ính patot inha dyôn tin ndô, lớiq la tin ngki, co inha khoiq tin khớm dyơ. Ma he ính choi inha dyôn bôn máng callong bui sớng.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.