1 Coríntios 2
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Em ai ơi! Ndóng cư cato inha te callong piaiq na Yang Arbang-pilŏ́ng, cư lớiq bôn ial parnai phanha alứng sru.
1 Eu, irmãos, quando fui ter convosco, anunciando-vos o testemunho de Deus, não o fiz com ostentação de linguagem ou de sabedoria.
2 Ndóng cư át alứng inha, cư anát ính cato nưm te arnáq Yê-su Crit khoiq cuchet tớq along calláng sớng dyôn inha. Cư lớiq bôn cato te ngê cannŏ́h.
2 Porque decidi nada saber entre vós, senão a Jesus Cristo e este crucificado.
3 Ndóng cư tớq nga inha, cháq cư ieuq thor; cư sáng adáh, alứng dyandyír.
3 E foi em fraqueza, temor e grande tremor que eu estive entre vós.
4 Parnai alứng ngê cư cato inha, cư lớiq bôn cato tớq parnai êm ŏ arớq ticuoi tubáiq báq cato. Ma cư cato inha nhơ te chức Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng,
4 A minha palavra e a minha pregação não consistiram em linguagem persuasiva de sabedoria, mas em demonstração do Espírito e de poder,
5 dŏq callong tin inha pớng kinứm chức Yang Arbang-pilŏ́ng, tới pớng kinứm callong tubáiq ticuoi.
5 para que a vossa fé não se apoiasse em sabedoria humana, e sim no poder de Deus.
6 Ma lư he cato parnai tubáiq tưi ada máh ticuoi ndon khoiq tin khớm. Ma parnai tubáiq ndô tới arớq parnai tubáiq te ticuoi, lớiq la te ticuoi sút tớq pang ndô. Urớh chức ticuoi sút cơt pít.
6 Entretanto, expomos sabedoria entre os experimentados; não, porém, a sabedoria deste século, nem a dos poderosos desta época, que se reduzem a nada;
7 Ma parnai tubáiq ndon he cato ngki tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng. Ndóng nsuoi án catốq máh parnai ngki, ma hoi-ngki án dyôn ticuoi chom. Te án iyốh teng pilŏ́ng cuteq, án khoiq anát dyôn he bôn chúng tưi chức ang-ưr na án.
7 mas falamos a sabedoria de Deus em mistério, outrora oculta, a qual Deus preordenou desde a eternidade para a nossa glória;
8 Máh ticuoi sút tớq pang ndô lớiq chom parnai tubáiq ngki. Khán nha-án chom, nha-án lớiq cachet Ưlla he tớq along calláng, án ndon bôn chức ang-ưr lư.
8 sabedoria essa que nenhum dos poderosos deste século conheceu; porque, se a tivessem conhecido, jamais teriam crucificado o Senhor da glória;
9 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran idô:
9 mas, como está escrito: Nem olhos viram, nem ouvidos ouviram, nem jamais penetrou em coração humano o que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn he chom máh nốh ngki nhơ te Arvai án. Arvai án chom cứp nốh, díh ngê sru na án.
10 Mas Deus no-lo revelou pelo Espírito; porque o Espírito a todas as coisas perscruta, até mesmo as profundezas de Deus.
11 Ma máh ticuoi, munáq lớiq chom ngê munáq. Nha-án mmar chom bôm ngê nha-án. Muchứng ngki tưi, nưm Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom ngê Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Porque qual dos homens sabe as coisas do homem, senão o seu próprio espírito, que nele está? Assim, também as coisas de Deus, ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 He lớiq bôn ráp ngê tớq pang ndô, ma he ráp ngê te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, dŏq he têq chom cứp callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn mat a he.
12 Ora, nós não temos recebido o espírito do mundo, e sim o Espírito que vem de Deus, para que conheçamos o que por Deus nos foi dado gratuitamente.
13 Iki he lớiq bôn cato parnai he khoiq rian te ticuoi tubáiq. Ma he cato parnai te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he. He cato callong piaiq dyôn máh ticuoi ndon bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính nha-án.
13 Disto também falamos, não em palavras ensinadas pela sabedoria humana, mas ensinadas pelo Espírito, conferindo coisas espirituais com espirituais.
14 Ma máh ticuoi ndon lớiq bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính nha-án, nha-án lớiq têq ráp máh nốh Arvai án dyôn. Nha-án parngíh máh nốh ngki la achơ. Khán nha-án ớq Arvai án, nha-án lớiq têq apúh máh nốh ngki.
14 Ora, o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, porque lhe são loucura; e não pode entendê-las, porque elas se discernem espiritualmente.
15 Ticuoi ndon bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính, án chom tituaiq te cứp ngê. Ma ticuoi cannŏ́h lớiq chom tituaiq ngê án.
15 Porém o homem espiritual julga todas as coisas, mas ele mesmo não é julgado por ninguém.
16 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq plốh idô:
16 Pois quem conheceu a mente do Senhor, que o possa instruir? Nós, porém, temos a mente de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.