Romanos 4

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nuya, dí mbe̱mbiquijʉ digue ca ndor Abraham. Yʉ cja̱hni judio xpá hñe̱je̱ digue cár cji guegue. Ca Ocja̱ bi cca̱hti car Abraham ncjahmʉ jin te di tu̱. ¿Te rá nguehca̱?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Bbʉ di nu̱ rá zö ca Ocja̱ por rá nguehca̱ xtrú dyøti ca rá zö göhtjo ʉ́r vida, di jogui di hñi̱xtsjɛ car Abraham. Nu guegue jin gá nzøhtze di dyøte ntero ca rá zö, pa di nu̱ rá zö ca Ocja̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Gui mbe̱nijʉ te i ma̱m pʉ jar Escritura: “Car Abraham bi hñeme, göhtjo mbo ʉ́r mʉy, ca Ocja̱ di dyøte como ngu̱ gá ma̱. Por eso, ca Ocja̱ bi nu̱ car Abraham ncjahmʉ jin te di tu̱.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Bbʉ i pɛh hnar mɛfi, cár tja̱ja̱ ca i nccu̱hti jin gui ttuntjo por gusto, pe i nesta da ttuni, como guehca̱ xí nda̱ja̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Nugöjʉ, jin gui nesta gu mpɛguijʉ ncja hnar mɛfi, ncjahmʉ di jogui gri ta̱tsjɛjʉ car nzajqui ca jin da tjegue. I nesta gu e̱me̱bijʉ cár pöjö ca Ocja̱, pa da nu̱guigöjʉ ncjahmʉ jin te gri tu̱jʉ hne̱je̱. Cʉ cja̱hni cʉ i ndu̱jpite pe i öjpijʉ ca Ocja̱ da perdonabitjo co cár tzi pöjö, guegue‑ca̱ i recibi ncjahmʉ jin te xtrú dyøtijʉ ca rá nttzo.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Guejti ca ndor David, i ma̱ntjo ncjapʉ hne̱je̱, i̱na̱: “Da ndo mpöh car cja̱hni ca da nú̱ ca Ocja̱ ncjahmʉ jin te di tu̱, masque nde̱jma̱ xí dyøti ca rá nttzo.”
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 I bbʉh ca hnar salmo ca bi dyøti car David, pʉ jabʉ i ña̱ ncjahua, i i̱na̱:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Da ndo mpöjö, como ya xquí pa̱di, ya jin da dyʉhtibi ʉr huɛnda ca Ocja̱.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿To cʉ cja̱hni cʉ da jnu̱ ncjahmʉ jin te di tu̱? Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ i tøhmi ca Ocja̱ da perdonabitjo co cár pöjö, cʉ judio, cja̱ hne̱h cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio. Dí pa̱dijʉ, ca Ocja̱ bi nu̱ rá zö car Abraham, bi xifi jin te mí tu̱, como guegue‑ca̱ bi hñeme göhtjo mbo ʉ́r mʉy, ca Ocja̱ di cumpli ca xquí ma̱.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Ncjahmʉ bi tsjih car Abraham, ya jin te mí tu̱? ¿Cja bi tsjifi ncjapʉ bbʉ ya xquí ttøhtibi jár cuerpo car seña ca i ttøhtibi cʉ judio? Ji̱na̱. Gue bbʉ jí̱ bbe mí ttøhtibi car seña bi tsjifi jin te mí tu̱.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 — ausente —
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 — ausente —
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ca Ocja̱ bi xih car Abraham di mandado hua jar jöy, cja̱ co hne̱h quí ba̱jtzi cʉ di hmʉy di mandadojʉ hne̱je̱. Cár tiempo car Abraham, jí̱ bbe mí bbʉh car ley ca i tɛn cʉ judio, pa di dyøti guegue ca i ma̱. Guehca xquí hñeme göhtjo mbo ʉ́r mʉy, ca Ocja̱ i cumpli ncja ngu̱ ga ma̱, guegue‑ca̱ bi nú̱ rá zö cja̱ bi xifi di mandado hua jar jöy.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Guejquitjogöjʉ, bbʉ di nesta gri tɛngöjʉ car ley ca bi ma̱n car Moisés pa di ttajquijʉ car nzajqui ca i ntjumʉy, nubbʉ́, di pøni, guejcöjʉ gri jonijʉ ja grí ta̱jcöjʉ‑cá̱. Nubbʉ, jin di jogui gua tøhmijʉ ca Ocja̱, pa da perdonaguitjojʉ co cár tzi pöjö. Ncjahmʉ ya xtrú pöti ca Ocja̱ cár palabra ca bi xih car Abraham, ya jin di jogui gua e̱me̱bijʉ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Cʉ cja̱hni cʉ xí tsjih car ley ca bi ma̱n car Moisés, tiene que da dyøjte, cja̱ bbʉ ji̱na̱, da ttun cár castigojʉ. Nu cʉ cja̱hni cʉ jí̱ xcá dyødejʉ car ley ca bi ma̱n car Moisés, jin gui tzö da dɛnijʉ‑ca̱, como jí̱ xcá mba̱dijʉ ja i ncja. Guejtjo hne̱je̱, jin gui tzö da ncastiga como ngu̱ ga ma̱n car ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ca Ocja̱ bi xih car Abraham guegue di dyøhtibi cʉ dda favor rá tzi zö, jøntsɛtjo porque bi hñeme car Abraham car palabra ca xquí ma̱n ca Ocja̱. Guejti quí ba̱jtzi car Abraham cʉ jí̱ bbe mí bbʉy, ca Ocja̱ di cjajpi mismo cʉ favor‑cʉ́. Göhtjo yʉ to i e̱me̱, ca Ocja̱ da perdonabitjo co cár tzi pöjö, guegue‑yʉ́ xí ttzoquibi mismo car promesa ca bi tsjih car Abraham, como i nú̱‑yʉ ca Ocja̱ ncjahmʉ í ba̱jtzi car Abraham hne̱je̱. Yʉ cja̱hni yʉ rí hñe̱je̱ digue cár cji car Abraham i i̱na̱jʉ, bi ttuni guegue‑yʉ car promesa, por rá nguehca̱ rí dɛn car ley. Pe jin gui jøña̱ cʉ to i tɛn car ley xí ttun car promesa. Guejtjo xí ttuni göhtjo yʉ pé ddaa yʉ i e̱me̱bijʉ cár tzi pöjö ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá hñeme car Abraham. Göhtjo‑yʉ da ttun car favor ca bi ttun car Abraham. I pøni ncjahmʉ dʉm tajʉ car Abraham, cja̱ í ba̱jtziguijʉ, dí göhtjojʉ como ngu̱ xtá e̱me̱jʉ ca Ocja̱ ncja ngu̱ nguá hñeme car Abraham, bbʉ dí judiojʉ o bbʉ jin dí judiojʉ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ya xí nzʉh car palabra ca bi ma̱n ca Ocja̱ bbʉ mí xih car Abraham: “Nuquɛ, por rá nguehca̱ xquí hñe̱me̱gui, gui cja ʉ́r tajʉ rá ngu̱ cja̱hni cʉ da hmʉh pʉ pé dda jñini, göhtjo tema jöy.” Bi tsjifi ncjapʉ como mí e̱me̱ ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Guegue mí pa̱di, rí hñe̱h ca Ocja̱ cam vidajʉ, hasta guejti cʉ cja̱hni cʉ ya xí ndu̱, ca Ocja̱ i ungui nzajqui guegue‑cʉ hne̱je̱. Guejtjo i mandado da ncja cʉ cosa cʉ jí̱ bbe i bbʉy, cja̱ tiene que da hmʉh‑cʉ, como ngu̱ ga ma̱.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Masque ya xi mí ma̱n car Abraham, ya má yabbʉ xquí tjoh car tiempo pa di hmʉh hnár ba̱jtzi, nde̱jma̱ bi hñeme di hmʉy, cja̱ guegue di cja ʉ́r ta rá ndo ngu̱tsjɛ yʉ cja̱hni, como guehca̱ xquí xih ca Ocja̱. Bi xifi: “Drá ndo ngu̱tsjɛ quir ba̱jtzi cʉ da hmʉy, ncja yʉ tzø.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ya xquí mbe̱n car Abraham, ya jin di jogui di hmʉh hnár ba̱jtzi, como ya xquí ndo ntita, casi ya xi mí pɛhtzi cien año, cja̱ ya xti tjeh cár nzajqui. Guejti car Sara ca múr bbɛjña̱ guegue, ya xquí ndo nchujchu, cja̱ göhtjo ʉ́r vida jí̱ mí ønte.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Pe jin gá yomfe̱ni car Abraham bbʉ mí xih ca Ocja̱ di hmʉh hnár ba̱jtzi. Bi mpöjö, cja̱ bi hñeme göhtjo mbo ʉ́r mʉy, tiene que di ncja‑ca̱.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Como mí pa̱ guegue, ca Ocja̱ jin di zö rá ntji̱ di cumpli ncja ngu̱ xquí xifi, bi hñe̱me̱ car Abraham, cierto di hmʉh hnár ttʉ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Bi ncjapʉ gá tzøpi ca Ocja̱, cja̱ guegue‑ca̱ bi xih car Abraham, jin di dyʉhtibi ʉr huɛnda digue ca rá nttzo ca xquí dyøte, di jnu̱tjo ncjahmʉ jin te di tu̱.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Bbʉ mí du̱ cam Tzi Jmu̱jʉ, bi gu̱ti ca rá nttzo ca xtá øtijʉ. Cja̱ car Tzi Ta ji̱tzi pé bi cjajpi bi jña̱ ʉ́r jña̱ pa dár pa̱dijʉ, cierto xí ccʉzquijʉ göhtjo ca ndí tu̱jʉ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.