Marcos 9

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Cja̱ diguebbʉ ya, pé ddajto mpa, car Jesús bi zix car Pedro co car Jacobo co car Juan, jøña̱‑cʉ. Bi zitzi gá möjmʉ hnar ttøø, már ndo nte. Cja̱ car Jesús bi hna mböjti ca mír ni̱gui, hnahño gá ni̱gui.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Mí juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi, ncja ngu̱ yʉ xicja. Jin gui bbʉh hnar cja̱hni hua jar jöy di pa̱di di cjajpi cʉ da̱jtu̱ drá ndo nttaxi pa di ni̱gui ncjapʉ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Guejtjo bi ni̱gui pʉ jar ttøø car Elías co car Moisés, xcuí hñe̱j nʉ ji̱tzi, cja̱ már ña̱hui car Jesús.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Cja̱ bbʉ mí cca̱hti car Pedro cʉ jñu̱ hñøjø már ña̱jʉ, bi xih car Jesús:
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Bi hna ma̱ ncjapʉ car Pedro, porque jí̱ mí pa̱di te di ma̱. Mí ndo ntzu̱ cʉ jñu̱ möxte por rá ngue ca mí cca̱htijʉ, cja̱ mí ndo dyo quí mfe̱nijʉ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar gu̱y, bi gu̱jti gueguejʉ göhtjo, bi gohmijʉ cár xu̱mʉy. Cja̱ quí möxte car Jesús bi dyødejʉ hnar jña̱ mbí ña̱ pʉ mbo car gu̱y, mí ma̱:
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Diguebbʉ ya bi jani quí möxte, cja̱ bi jiantijʉ, ya xi már ddatsjɛ car Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Cja̱ bbʉ mbá ca̱jmʉ pʉ jar ttøø, car Jesús bi ccax quí möxte, bi xijmʉ jin di ngöxte te xcuí cca̱htijʉ pʉ jar ttøø hasta gue bbʉ ya xtrú ndu̱ guegue cja̱ pé xtrú jña̱ ʉ́r jña̱. Bi xijmʉ, guegue mí gue car cja̱hni ca xcuí bbɛjni hua jar jöy.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Nu quí möxte bi ndo mbe̱n car palabra ca xquí tsjijmʉ, cja̱ bi hñöntsjɛjʉ, ¿te mí ne di ma̱n car palabra, bbʉ ya xtrú ndu̱ guegue cja̱ pé xtrú jña̱ ʉ́r jña̱? Pe jin gá ngöxtejʉ.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ma ya, gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús nʉr nttöni‑nʉ:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Bi da̱j ya car Jesús, bi xih quí möxte:
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Nugö, dí xihquijʉ, ya xpá hñe̱h ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca xí ngo ʉ́r lugar car Elías. Nu yʉ cja̱hni xí möhtijʉ. Xí cjajpijʉ como ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura di ncjajpi.―
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús co ni cʉ jñu quí möxte cʉ xquí zitzi, bi zøtijʉ pʉ jabʉ már bbʉ cʉ pe ddaa, bi cca̱htijʉ hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Nucʉ, xquí hñi̱ti madé quí möxte car Jesús. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Gueguejʉ már huɛnihui quí möxte car Jesús.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Nguetica̱ cʉ cja̱hni rá ngu, bbʉ mí jiantijʉ car Jesús, ya xi mbá e̱je̱, bi ndo mpöjmʉ, bi gʉjʉ ʉr ddiji, bi ma bú ntjɛjʉ cja̱ bi zɛnguajʉ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Nubbʉ, car Jesús bi dyön quí möxte:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Cja̱ bi da̱h ca hnaa digue cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzi pʉ:
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Pʉ jabʉ i dyo nʉm ttʉ, i hna enti car ttzonda̱ji̱ i cjajpi da fʉj nʉ́r ne cja̱ da ndo gu̱xti quí ttzafi. Cja̱ ya xtú öjpi yir möxte di fongui tzʉ car ttzonda̱ji̱‑ca̱, pe jí̱ xcá hñemebijʉ.―
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Diguebbʉ ya bi da̱h car Jesús, bi xih cʉ cja̱hni:
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Nubbʉ́, bú ttzimpi car ba̱jtzi hñøjø. Cja̱ cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi cjajpi car ba̱jtzi bi ndo jua̱, cja̱ nuca̱ bi fʉntzi, bi ndo mbʉntzi jar jöy, mí ndo fʉh cár ne.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Car Jesús bi dyön cár ta car ba̱jtzi:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Rá ngu vez xí dyenti jar tzibi, o bbʉ ji̱na̱, guehpʉ jar deje. Ngu̱ i ne da möhti. Pe bbʉ guí pa̱di te gui cjajpi nʉm ttʉ, gui jui̱guije, cja̱ gui föxquije tzʉ.―
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Diguebbʉ ya, cár ta car ba̱jtzi bi ña̱ nzajqui, bi da̱di:
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti, ya xi mbá ndo cuati cʉ cja̱hni már ngu̱, bi huɛnti cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö, bi xifi ncjahua:
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Nubbʉ, car ttzonda̱ji̱ bi ndo mafi, cja̱ bi jua̱ti nzajqui car ba̱jtzi hñøjø. Diguebbʉ ya, bi bøni, cja̱ ya jí̱ mí hña̱n car ba̱jtzi, bi goji ncjahmʉ ya xquí du̱. Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ már cca̱htijʉ, bi ma̱jmʉ: “Ya xí ndu̱‑nʉ.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Nu car Jesús bi zɛtibi cár dyɛ car ba̱jtzi hñøjø, bi xotzi cja̱ guegue‑ca̱ bi bböy.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Diguebbʉ ya car Jesús bi mɛhui quí möxte, bi ñʉtijʉ hnar ngu̱. Cja̱ como már bbʉjtsjɛjʉ pʉ, quí möxte car Jesús bi dyönijʉ guegue:
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Diguebbʉ ya, bi bøm pʉ jar lugar‑ca̱ car Jesús, mí yojmi quí möxte, má tjojmʉ jar estado Galilea. Nu car Jesús mí ne pa jin to di ba̱di jabʉ mír ma.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Como mí ne di xih quí möxte ter bɛh ca̱ di ncjajpi guegue, mí ne jøntsjɛ‑cʉ di hmʉbi. Mí xijmʉ, ya xti ttzʉ guegue, di ndöjti jáy dyɛ quí contra, cja̱ di bböhti. Pe bbʉ ya xtrú ndu̱, pé di jña̱ ʉ́r jña̱ ca xtrá jñu̱jpa. Guejtjo bi xijmʉ, guegue mí gue car cja̱hni xcuí bbɛjni hua jar jöy.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Nu quí möxte car Jesús jin gá ntiendejʉ te mí ne di ma̱. Guejtjo jin gá dyöjpijʉ di xijmʉ rá zö ter bɛh ca̱ mí ne di xijmʉ, como mí pɛhtzi ʉ́r tzöjʉ di dyönijʉ‑ca̱.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Ma ya bi zønijʉ jar jñini Capernaum, cja̱ bbʉ ya xquí ñʉtijʉ cár ngu̱, car Jesús bi dyön quí möxte:
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Nu gueguejʉ ya, jin te gá nda̱dijʉ, como bbʉ mbá e̱jmʉ jar hñu̱, mbá huɛnijʉ toca̱ más di jña̱ cár cargo cja̱ di mandadobi cʉ pe ddaa.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Nubbʉ, car Jesús bi mi̱jöy, cja̱ bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ma ya car Jesús bú tzí hnar tzi ba̱jtzi ca már bbʉh pʉ cerca, bi hñi̱ti madé quí möxte cja̱ bi xijmʉ:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 ―Car cja̱hni ca i e̱me̱gui cja̱ da möxi hnar tzi ba̱jtzi ncja ngu̱‑na̱ por rá nguejquigö, jin gui jøña̱ car tzi ba̱jtzi i fötzi. Ncjahmʉ guejquigö di föxquigö hne̱je̱. Cja̱ bbʉ to i föxquigö cja̱ i negui, guejtjo i ne car Tzi Ta ji̱tzi ca xpá mɛnquigö.―
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Diguebbʉ ya, bi ma̱n ca hnar möxte ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Juan, bi xih car Jesús:
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Cja̱ bi ma̱n ya car Jesús:
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Car cja̱hni ca jin gui contragui, i ne da möxquigö.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Cja̱ bbʉ to te da ddahquijʉ por rá nguehca̱ guír tɛnguijʉ, má̱di hna vaso ʉr tzɛtje, car Tzi Ta ji̱tzi da bendeci car cja̱hni‑ca̱.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Gui jña̱jʉ ʉr huɛnda, jin to gui ma gui jiötijʉ pa da dyøti ca rá nttzo. Bbʉ to da jiöti hnar cja̱hni ca cja i fʉdi da dɛngui pa da dyøti ca rá nttzo, guegue da ttun hnar castigo drá ndo ji̱tzi. Más di joh bbʉ di hna̱ti hnar cjʉʉni jár dyʉga cja̱ di ttɛnti nʉ jar deje nʉ jabʉ rá ndo je̱, cja̱ jin di jiöti cár hñohui ca cja i fʉdi da hñemegui pa da dyøti ca rá nttzo.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Guejtiquiguɛjʉ, gui jña̱jʉ ʉr huɛnda hne̱je̱ pa jin gui dyøtijʉ ca rá nttzo. Bbʉ da jiöhqui ca hner dyɛ pa gui dyøti ca rá nttzo, gui jiɛh ca guír dyøte. Más di joh bbʉ güi dyojqui quer dyɛ cja̱ jin güi dyøti ca rá nttzo, como más da joh bbʉ gui cʉti pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱, gur ntchodyɛ, ni ndra ngue bbʉ da ttɛntiqui pʉ jabʉ jin gui tzö, göhtjo co yojo yir dyɛ, cja̱ grí sufri pʉ jar tzibi ca jin gui jui̱ti.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Cʉ cja̱hni cʉ da ttɛnti pʉ jabʉ jin gui tzö, jin da tzöya ca drí sufrijʉ göhtjo ʉr tiempo, como i zø pʉ car tzibi ca jin gui jui̱ti.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Ncjadipʉ, bbʉ da jiöhqui ca hner hua pa gui dyøti ca rá nttzo, jin gui ma gui dyøte. Más di joh bbʉ güi dyojqui quer hua cja̱ jin güi dyøti ca rá nttzo, como más da joh bbʉ gui cʉti pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱ gur ntchohua, ni ndra ngue bbʉ da ttɛntiqui pʉ jabʉ jin gui tzö, göhtjo co yojo yir hua, cja̱ grí sufri pʉ jar tzibi ca jin gui jui̱ti.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Cʉ cja̱hni cʉ da ttɛnti pʉ jabʉ jin gui tzö, jin da tzöya ca drí sufrijʉ göhtjo ʉr tiempo, como i zø pʉ car tzibi ca jin gui jui̱ti.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Guejtjo bbʉ da jiöhqui hner dö pa gui dyøti ca rá nttzo, gui jiɛj ya ca grí dyøte. Más di joh bbʉ güi jña̱hmi quer dö güi dyɛy cja̱ ya jin güi dyøti ca rá nttzo, como más da joh bbʉ gui cʉti pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱ co hnaatjo quer dö, cja̱ jin da ttɛntiqui pʉ jabʉ jin gui tzö, göhtjo co yojo yir dö.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Cʉ cja̱hni cʉ da ttɛnti pʉ, jin da tzöya ca drí sufrijʉ göhtjo ʉr tiempo, como i zø pʉ car tzibi ca jin gui jui̱ti.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 I nesta gu xöjpi nʉm cuerpojʉ da sufri pa jin da da̱guijʉ ca rá nttzo. Cada hnaagöjʉ gu sufrijʉ ante que gu tzønijʉ pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Rá ndo zö nʉr u̱, i ndo sirve. Pe bbʉ jin gui u̱xi car u̱, ¿te gui cjajpi pa pé da u̱xqui? u̱jtjo. Nuquiguɛjʉ, i nesta gui ncjajʉ ncja car u̱ ca rá u̱xi pa ncjapʉ grí hmʉpjʉ rá zö, cja̱ da fa̱di ʉm cja̱hni̱quiguɛjʉ.―
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.