Marcos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi guatijʉ car Jesús. Mbá yojmʉ cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Cʉ fariseo co cʉ maestro xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Gueguejʉ bi cca̱htijʉ cʉ dda quí möxte car Jesús, már tzijʉ tju̱jme. Pe nucʉ́, jí̱ xcá xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ nguá xʉdyɛ cʉ fariseo. Eso, bi zohmijʉ‑cʉ́.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Como cʉ fariseo co göhtjo cʉ ddáa cʉ mí tɛndijʉ cár religión cʉ judio, mí tɛnijʉ costumbre cʉ xquí zoh quí titajʉ, masque jí̱ mí cuati jar Escritura cʉ costumbre‑cʉ́. Nu cʉ fariseo co cʉ pé ddáa cʉ mí tɛnijʉ‑cʉ, mí ndo xʉdyɛjʉ rá ngu̱ ante que di zijʉ. Mí ma̱jmʉ, mí nesta di nxʉjqui rá ngu̱ vez pa di goji limpio, ncjapʉ di tzøh ca Ocja̱, como mí i̱na̱jʉ, már nttzo cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xcuí ntjɛhui pʉ jar töy.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Cja̱ bbʉ mbá cojmʉ jár töy, mí nxajmʉ, cja̱ bbʉ ji̱na̱, jin di zijʉ. Guejtjo mí tɛnijʉ pé dda costumbre rá ngu̱, mí ma̱jmʉ, i ne ca Ocja̱ gu øtijʉ ncjapʉ. Mí xʉti göhtjo quí traste según quí mandamientojʉ pa jin di contibi quí tzi mʉyjʉ. Dé mí xʉti quí vaso co quí xaro, co quí traste gá xittɛgui, hasta cʉ gama, guejtjo mí pehtijʉ‑cʉ.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Cʉ fariseo co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni, mí tɛnijʉ göhtjo cʉ costumbre‑cʉ. Cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Nu car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Jin te ntjumʉy ga xöjtiguijʉ,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Guí jɛjmʉ cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n ca Ocja̱. Nu cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n cʉ cja̱hnitjo, guí ndo øjtijʉ‑cʉ́ cja̱ guí tɛnijʉ. Guí ndo ju̱hmpijʉ ndumʉy ja grí xʉtijʉ cʉ xaro co cʉ vaso pa grí tzijʉ. Cja̱ guí ndo tɛnijʉ pé dda costumbre cʉ i jñɛjmʉ‑nʉ.―
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Cja̱ bi segue bi ma̱n car Jesús:
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Car Moisés bi zoguijʉ na̱r mandamiento‑na̱: “Gui hñi̱htzibi quer ta co quer me.” Guejtjo hne̱je̱ bi ma̱n car Moisés: “Ca to da zan car ta o gue cár me, exque da du̱‑cá, da bböhti.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nuquiguɛjʉ, guí xijmʉ yʉ cja̱hni, i nesta gu döjʉ jar templo cam domijʉ, macja̱ jin te da sobra pa gu föx cʉm tajʉ co cʉm mejʉ. Tzʉdi, guí ma̱jmʉ, bí jojtjo pa to da xih cár ta o cár me: “Ya jin te dí ja̱gö pa gu föxqui. Ya xtú un ca Ocja̱ göhtjo ca ndí pɛhtzi pa gua ddahqui.”
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Tzʉdi, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin gui nesta da möx quí tajʉ o gue quí mejʉ.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ncjapʉ, guí u̱jtijʉ cʉ cja̱hni jin da cjajpi ncaso car mandamiento ca bi zoguijʉ car Moisés. Nu ca guí mandadotsjɛjʉ, guehcá̱ guí bbɛjpijʉ yʉ cja̱hni da dyøjte. Cja̱ guí øtijʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ i jñɛjmi‑nʉ́.―
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, bi xijmʉ:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 I jogui gu tzijʉ göhtjo ca te i ttzi, cja̱ jin da contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo í mʉyjʉ, nucʉ́, i contibi í tzi mʉyjʉ.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr palabra‑nʉ́.―
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, cja̱ guegue bi ma gá ma hnanguadi, gá ñʉti hnar ngu̱. Nu quí möxte bi dɛni cja̱ bi dyödi di yojpi di xijmʉ, ¿ja i ncja cʉ cosa cʉ i contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ?
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Bi da̱j ya car Jesús, bbʉ́:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 como jin gui cʉti pʉ mero mbo yʉm tzi mʉyjʉ. Gue cʉm nttza̱mfojʉ pʉ jabʉ rí ñʉti ca dí tzijʉ. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ma tji car cja̱hni, xtu tzoh pʉ ca te xtrú nzi.―
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 I mbe̱n yʉ cja̱hni rá ngu̱ nttzomfe̱ni, ncjá yʉ gu xihquijʉ ya: I jöhtibi quí bbɛjña̱ cʉ dda hñøjø, o gue quí da̱me cʉ dda bbɛjña̱. I bbʉbi bbɛjña̱ co hñøjø cʉ jí̱ xcá ntja̱jtihui. I pöhtite.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 I mpe̱. I nejpi cár mɛjti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Guejtjo i ʉhui cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. I øti ntjöti. I bbɛ ʉ́r tzö. Jin gui pɛnti quí mfe̱ni. I hui̱htzi cár hñohui, i xohtzibi bbɛtjri, i hñi̱xtsjɛ, i cja ʉr dondo, como jin gui tzu̱ ca Ocja̱.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ, i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ guejyʉ i contibi‑yʉ́.―
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, bi ma gá ma jár lindero car jöy pʉ jabʉ már bbʉh cʉ yo jñi̱ni car Tiro co car Sidón. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, bi ñʉti hnar ngu̱. Mí ne pa jin di ba̱h cʉ cja̱hni, ¿cja már bbʉh pʉ? Pe nde̱jma̱ bi fa̱di.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjña̱ ca mí jni̱n cár tti̱xu̱, xquí zʉh hnár nda̱ji̱ ca jin gui tzö. Bbʉ mí dyøh car bbɛjña̱, ya xquí zøm pʉ car Jesús, nguetica̱ bi ma bú cuati, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi dyöjpi favor.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Car bbɛjña̱‑ca̱ jí̱ múr israelita. Múr mi̱ngu̱ car jöy Fenicia. Guegue bi guati car Jesús cja̱ bi dyöjpi tzʉ di fonguibi car ttzonda̱ji̱ ca xquí zʉh cár tti̱xu̱.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Nu car Jesús bi da̱di ncjahmʉ jí̱ mí ne di mötzi. Bi xifi, gue cʉ cja̱hni israelita xcuí hñe̱je̱ di mötzi. Bi ma̱ ncjahua:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Nu car bbɛjña̱ pé bi xih car Jesús:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Nu car Jesús pé bi da̱j ya:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱ car bbɛjña̱, bi döti cár tzi tti̱xu̱, már bbɛndi pʉ jár gama. Ya xquí jogui, como ya xquí wen cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Bbʉ ya xquí ncja‑ca̱, car Jesús bi bøm pʉ jar jöy Tiro, bi tjoh pʉ hnaguadi car jñini Sidón, pé gá göx pʉ jar jöy ca mí tsjifi Decápolis, gá nzøti pʉ jar mar Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Bbʉ má tjoh pʉ Decápolis, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú tzih hnar gogu̱ ca mí nccʉni nguá ña̱. Cʉ cja̱hni cʉ xcuí ziji, bi dyöjpi car Jesús di göx cár dyɛ car cja̱hni‑ca̱ pa di jogui.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Nubbʉ, bi juejtsjɛhui car gogu̱ car Jesús, bi wembi car ndo jmundo cʉ cja̱hni. Ma ya, bi fojti quí xö pʉ jáy gu̱ car hñøjø. Guejtjo bi zoh cár cji̱jni, co guehca̱ gá ndömbi cár cja̱jni car hñøjø.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Bi nøhtzi ji̱tzi, bi gá̱htzi, cja̱ bi nzofo digue car jña̱ ca mí ña̱jʉ. Bi hñi̱mbi:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Cja̱ nguetica̱ bi xoh quí gu̱ car cja̱hni, cja̱ bi joh cár cja̱jni hne̱je̱, bi ña̱ rá zö.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, jin di ngöxtejʉ. Nu gueguejʉ, ca más mír xih car Jesús jin di ngöxtejʉ, más mír tʉnguijʉ car jña̱.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Cja̱ bi ndo hño í mʉy cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.