Marcos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi guatijʉ car Jesús. Mbá yojmʉ cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Cʉ fariseo co cʉ maestro xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos mestres da lei, vindos de Jerusalém, reuniram-se a Jesus e
2 Gueguejʉ bi cca̱htijʉ cʉ dda quí möxte car Jesús, már tzijʉ tju̱jme. Pe nucʉ́, jí̱ xcá xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ nguá xʉdyɛ cʉ fariseo. Eso, bi zohmijʉ‑cʉ́.
2 viram alguns dos seus discípulos comerem com as mãos "impuras", isto é, por lavar.
3 Como cʉ fariseo co göhtjo cʉ ddáa cʉ mí tɛndijʉ cár religión cʉ judio, mí tɛnijʉ costumbre cʉ xquí zoh quí titajʉ, masque jí̱ mí cuati jar Escritura cʉ costumbre‑cʉ́. Nu cʉ fariseo co cʉ pé ddáa cʉ mí tɛnijʉ‑cʉ, mí ndo xʉdyɛjʉ rá ngu̱ ante que di zijʉ. Mí ma̱jmʉ, mí nesta di nxʉjqui rá ngu̱ vez pa di goji limpio, ncjapʉ di tzøh ca Ocja̱, como mí i̱na̱jʉ, már nttzo cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xcuí ntjɛhui pʉ jar töy.
3 ( Os fariseus e todos os judeus não comem sem lavar as mãos cerimonialmente, apegando-se, assim, à tradição dos líderes religiosos.
4 Cja̱ bbʉ mbá cojmʉ jár töy, mí nxajmʉ, cja̱ bbʉ ji̱na̱, jin di zijʉ. Guejtjo mí tɛnijʉ pé dda costumbre rá ngu̱, mí ma̱jmʉ, i ne ca Ocja̱ gu øtijʉ ncjapʉ. Mí xʉti göhtjo quí traste según quí mandamientojʉ pa jin di contibi quí tzi mʉyjʉ. Dé mí xʉti quí vaso co quí xaro, co quí traste gá xittɛgui, hasta cʉ gama, guejtjo mí pehtijʉ‑cʉ.
4 Quando chegam da rua, não comem sem antes se lavarem. E observam muitas outras tradições, tais como o lavar de copos, jarros e vasilhas de metal. )
5 Cʉ fariseo co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni, mí tɛnijʉ göhtjo cʉ costumbre‑cʉ. Cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús:
5 Então os fariseus e os mestres da lei perguntaram a Jesus: "Por que os seus discípulos não vivem de acordo com a tradição dos líderes religiosos, em vez de comerem o alimento com as mãos ‘impuras’? "
6 Nu car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
6 Ele respondeu: "Bem profetizou Isaías acerca de vocês, hipócritas; como está escrito: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Jin te ntjumʉy ga xöjtiguijʉ,
7 Em vão me adoram; seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens’.
8 Guí jɛjmʉ cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n ca Ocja̱. Nu cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n cʉ cja̱hnitjo, guí ndo øjtijʉ‑cʉ́ cja̱ guí tɛnijʉ. Guí ndo ju̱hmpijʉ ndumʉy ja grí xʉtijʉ cʉ xaro co cʉ vaso pa grí tzijʉ. Cja̱ guí ndo tɛnijʉ pé dda costumbre cʉ i jñɛjmʉ‑nʉ.―
8 Vocês negligenciam os mandamentos de Deus e se apegam às tradições dos homens".
9 Cja̱ bi segue bi ma̱n car Jesús:
9 E disse-lhes: "Vocês estão sempre encontrando uma boa maneira para pôr de lado os mandamentos de Deus, a fim de obedecer às suas tradições!
10 Car Moisés bi zoguijʉ na̱r mandamiento‑na̱: “Gui hñi̱htzibi quer ta co quer me.” Guejtjo hne̱je̱ bi ma̱n car Moisés: “Ca to da zan car ta o gue cár me, exque da du̱‑cá, da bböhti.”
10 Pois Moisés disse: ‘Honra teu pai e tua mãe’, e ‘quem amaldiçoar seu pai ou sua mãe terá que ser executado’.
11 Nuquiguɛjʉ, guí xijmʉ yʉ cja̱hni, i nesta gu döjʉ jar templo cam domijʉ, macja̱ jin te da sobra pa gu föx cʉm tajʉ co cʉm mejʉ. Tzʉdi, guí ma̱jmʉ, bí jojtjo pa to da xih cár ta o cár me: “Ya jin te dí ja̱gö pa gu föxqui. Ya xtú un ca Ocja̱ göhtjo ca ndí pɛhtzi pa gua ddahqui.”
11 Mas vocês afirmam que se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: ‘Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é Corbã’, isto é, uma oferta dedicada a Deus,
12 Tzʉdi, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin gui nesta da möx quí tajʉ o gue quí mejʉ.
12 vocês o desobrigam de qualquer dever para com seu pai ou sua mãe.
13 Ncjapʉ, guí u̱jtijʉ cʉ cja̱hni jin da cjajpi ncaso car mandamiento ca bi zoguijʉ car Moisés. Nu ca guí mandadotsjɛjʉ, guehcá̱ guí bbɛjpijʉ yʉ cja̱hni da dyøjte. Cja̱ guí øtijʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ i jñɛjmi‑nʉ́.―
13 Assim vocês anulam a palavra de Deus, por meio da tradição que vocês mesmos transmitiram. E fazem muitas coisas como essa".
14 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, bi xijmʉ:
14 Jesus chamou novamente a multidão para junto de si e disse: "Ouçam-me todos e entendam isto:
15 I jogui gu tzijʉ göhtjo ca te i ttzi, cja̱ jin da contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo í mʉyjʉ, nucʉ́, i contibi í tzi mʉyjʉ.
15 não há nada fora do homem que, nele entrando, possa torná-lo ‘impuro’. Pelo contrário, o que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
16 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr palabra‑nʉ́.―
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça! "
17 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, cja̱ guegue bi ma gá ma hnanguadi, gá ñʉti hnar ngu̱. Nu quí möxte bi dɛni cja̱ bi dyödi di yojpi di xijmʉ, ¿ja i ncja cʉ cosa cʉ i contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ?
17 Depois de deixar a multidão e entrar em casa, os discípulos lhe pediram explicação da parábola.
18 Bi da̱j ya car Jesús, bbʉ́:
18 "Será que vocês também não conseguem entender? ", perguntou-lhes Jesus. "Não percebem que nada que entre no homem pode torná-lo ‘impuro’?
19 como jin gui cʉti pʉ mero mbo yʉm tzi mʉyjʉ. Gue cʉm nttza̱mfojʉ pʉ jabʉ rí ñʉti ca dí tzijʉ. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ma tji car cja̱hni, xtu tzoh pʉ ca te xtrú nzi.―
19 Porque não entra em seu coração, mas em seu estômago, sendo depois eliminado". Ao dizer isto, Jesus declarou "puros" todos os alimentos.
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
20 E continuou: "O que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
21 I mbe̱n yʉ cja̱hni rá ngu̱ nttzomfe̱ni, ncjá yʉ gu xihquijʉ ya: I jöhtibi quí bbɛjña̱ cʉ dda hñøjø, o gue quí da̱me cʉ dda bbɛjña̱. I bbʉbi bbɛjña̱ co hñøjø cʉ jí̱ xcá ntja̱jtihui. I pöhtite.
21 Pois do interior do coração dos homens vêm os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os roubos, os homicídios, os adultérios,
22 I mpe̱. I nejpi cár mɛjti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Guejtjo i ʉhui cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. I øti ntjöti. I bbɛ ʉ́r tzö. Jin gui pɛnti quí mfe̱ni. I hui̱htzi cár hñohui, i xohtzibi bbɛtjri, i hñi̱xtsjɛ, i cja ʉr dondo, como jin gui tzu̱ ca Ocja̱.
22 as cobiças, as maldades, o engano, a devassidão, a inveja, a calúnia, a arrogância e a insensatez.
23 Göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ, i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ guejyʉ i contibi‑yʉ́.―
23 Todos esses males vêm de dentro e tornam o homem ‘impuro’ ".
24 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, bi ma gá ma jár lindero car jöy pʉ jabʉ már bbʉh cʉ yo jñi̱ni car Tiro co car Sidón. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, bi ñʉti hnar ngu̱. Mí ne pa jin di ba̱h cʉ cja̱hni, ¿cja már bbʉh pʉ? Pe nde̱jma̱ bi fa̱di.
24 Jesus saiu daquele lugar e foi para os arredores de Tiro e de Sidom. Entrou numa casa e não queria que ninguém o soubesse; contudo, não conseguiu manter em segredo a sua presença.
25 Már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjña̱ ca mí jni̱n cár tti̱xu̱, xquí zʉh hnár nda̱ji̱ ca jin gui tzö. Bbʉ mí dyøh car bbɛjña̱, ya xquí zøm pʉ car Jesús, nguetica̱ bi ma bú cuati, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi dyöjpi favor.
25 De fato, logo que ouviu falar dele, certa mulher, cuja filha estava com um espírito imundo, veio e lançou-se aos seus pés.
26 Car bbɛjña̱‑ca̱ jí̱ múr israelita. Múr mi̱ngu̱ car jöy Fenicia. Guegue bi guati car Jesús cja̱ bi dyöjpi tzʉ di fonguibi car ttzonda̱ji̱ ca xquí zʉh cár tti̱xu̱.
26 A mulher era grega, siro-fenícia de origem, e rogava a Jesus que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nu car Jesús bi da̱di ncjahmʉ jí̱ mí ne di mötzi. Bi xifi, gue cʉ cja̱hni israelita xcuí hñe̱je̱ di mötzi. Bi ma̱ ncjahua:
27 Ele lhe disse: "Deixe que primeiro os filhos comam até se fartar; pois não é correto tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos".
28 Nu car bbɛjña̱ pé bi xih car Jesús:
28 Ela respondeu: "Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças".
29 Nu car Jesús pé bi da̱j ya:
29 Então ele lhe disse: "Por causa desta resposta, você pode ir; o demônio já saiu da sua filha".
30 Nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱ car bbɛjña̱, bi döti cár tzi tti̱xu̱, már bbɛndi pʉ jár gama. Ya xquí jogui, como ya xquí wen cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö.
30 Ela foi para casa e encontrou sua filha deitada na cama, e o demônio já a tinha deixado.
31 Bbʉ ya xquí ncja‑ca̱, car Jesús bi bøm pʉ jar jöy Tiro, bi tjoh pʉ hnaguadi car jñini Sidón, pé gá göx pʉ jar jöy ca mí tsjifi Decápolis, gá nzøti pʉ jar mar Galilea.
31 A seguir Jesus saiu dos arredores de Tiro e atravessou Sidom, até o mar da Galiléia e a região de Decápolis.
32 Bbʉ má tjoh pʉ Decápolis, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú tzih hnar gogu̱ ca mí nccʉni nguá ña̱. Cʉ cja̱hni cʉ xcuí ziji, bi dyöjpi car Jesús di göx cár dyɛ car cja̱hni‑ca̱ pa di jogui.
32 Ali algumas pessoas lhe trouxeram um homem que era surdo e mal podia falar, suplicando que lhe impusesse as mãos.
33 Nubbʉ, bi juejtsjɛhui car gogu̱ car Jesús, bi wembi car ndo jmundo cʉ cja̱hni. Ma ya, bi fojti quí xö pʉ jáy gu̱ car hñøjø. Guejtjo bi zoh cár cji̱jni, co guehca̱ gá ndömbi cár cja̱jni car hñøjø.
33 Depois de levá-lo à parte, longe da multidão, Jesus colocou os dedos nos ouvidos dele. Em seguida, cuspiu e tocou na língua do homem.
34 Bi nøhtzi ji̱tzi, bi gá̱htzi, cja̱ bi nzofo digue car jña̱ ca mí ña̱jʉ. Bi hñi̱mbi:
34 Então voltou os olhos para os céus e, com um profundo suspiro, disse-lhe: "Efatá! ", que significa: Abra-se.
35 Cja̱ nguetica̱ bi xoh quí gu̱ car cja̱hni, cja̱ bi joh cár cja̱jni hne̱je̱, bi ña̱ rá zö.
35 Com isso, os ouvidos do homem se abriram, sua língua ficou livre e ele começou a falar corretamente.
36 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, jin di ngöxtejʉ. Nu gueguejʉ, ca más mír xih car Jesús jin di ngöxtejʉ, más mír tʉnguijʉ car jña̱.
36 Jesus ordenou-lhes que não o contassem a ninguém. Contudo, quanto mais ele os proibia, mais eles falavam.
37 Cja̱ bi ndo hño í mʉy cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
37 O povo ficava simplesmente maravilhado e dizia: "Ele faz tudo muito bem. Faz até o surdo ouvir e o mudo falar".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.