Marcos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi guatijʉ car Jesús. Mbá yojmʉ cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Cʉ fariseo co cʉ maestro xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Gueguejʉ bi cca̱htijʉ cʉ dda quí möxte car Jesús, már tzijʉ tju̱jme. Pe nucʉ́, jí̱ xcá xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ nguá xʉdyɛ cʉ fariseo. Eso, bi zohmijʉ‑cʉ́.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Como cʉ fariseo co göhtjo cʉ ddáa cʉ mí tɛndijʉ cár religión cʉ judio, mí tɛnijʉ costumbre cʉ xquí zoh quí titajʉ, masque jí̱ mí cuati jar Escritura cʉ costumbre‑cʉ́. Nu cʉ fariseo co cʉ pé ddáa cʉ mí tɛnijʉ‑cʉ, mí ndo xʉdyɛjʉ rá ngu̱ ante que di zijʉ. Mí ma̱jmʉ, mí nesta di nxʉjqui rá ngu̱ vez pa di goji limpio, ncjapʉ di tzøh ca Ocja̱, como mí i̱na̱jʉ, már nttzo cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xcuí ntjɛhui pʉ jar töy.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Cja̱ bbʉ mbá cojmʉ jár töy, mí nxajmʉ, cja̱ bbʉ ji̱na̱, jin di zijʉ. Guejtjo mí tɛnijʉ pé dda costumbre rá ngu̱, mí ma̱jmʉ, i ne ca Ocja̱ gu øtijʉ ncjapʉ. Mí xʉti göhtjo quí traste según quí mandamientojʉ pa jin di contibi quí tzi mʉyjʉ. Dé mí xʉti quí vaso co quí xaro, co quí traste gá xittɛgui, hasta cʉ gama, guejtjo mí pehtijʉ‑cʉ.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Cʉ fariseo co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni, mí tɛnijʉ göhtjo cʉ costumbre‑cʉ. Cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús:
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Nu car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Jin te ntjumʉy ga xöjtiguijʉ,
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Guí jɛjmʉ cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n ca Ocja̱. Nu cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n cʉ cja̱hnitjo, guí ndo øjtijʉ‑cʉ́ cja̱ guí tɛnijʉ. Guí ndo ju̱hmpijʉ ndumʉy ja grí xʉtijʉ cʉ xaro co cʉ vaso pa grí tzijʉ. Cja̱ guí ndo tɛnijʉ pé dda costumbre cʉ i jñɛjmʉ‑nʉ.―
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Cja̱ bi segue bi ma̱n car Jesús:
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Car Moisés bi zoguijʉ na̱r mandamiento‑na̱: “Gui hñi̱htzibi quer ta co quer me.” Guejtjo hne̱je̱ bi ma̱n car Moisés: “Ca to da zan car ta o gue cár me, exque da du̱‑cá, da bböhti.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Nuquiguɛjʉ, guí xijmʉ yʉ cja̱hni, i nesta gu döjʉ jar templo cam domijʉ, macja̱ jin te da sobra pa gu föx cʉm tajʉ co cʉm mejʉ. Tzʉdi, guí ma̱jmʉ, bí jojtjo pa to da xih cár ta o cár me: “Ya jin te dí ja̱gö pa gu föxqui. Ya xtú un ca Ocja̱ göhtjo ca ndí pɛhtzi pa gua ddahqui.”
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Tzʉdi, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin gui nesta da möx quí tajʉ o gue quí mejʉ.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ncjapʉ, guí u̱jtijʉ cʉ cja̱hni jin da cjajpi ncaso car mandamiento ca bi zoguijʉ car Moisés. Nu ca guí mandadotsjɛjʉ, guehcá̱ guí bbɛjpijʉ yʉ cja̱hni da dyøjte. Cja̱ guí øtijʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ i jñɛjmi‑nʉ́.―
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, bi xijmʉ:
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 I jogui gu tzijʉ göhtjo ca te i ttzi, cja̱ jin da contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo í mʉyjʉ, nucʉ́, i contibi í tzi mʉyjʉ.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr palabra‑nʉ́.―
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, cja̱ guegue bi ma gá ma hnanguadi, gá ñʉti hnar ngu̱. Nu quí möxte bi dɛni cja̱ bi dyödi di yojpi di xijmʉ, ¿ja i ncja cʉ cosa cʉ i contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ?
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Bi da̱j ya car Jesús, bbʉ́:
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 como jin gui cʉti pʉ mero mbo yʉm tzi mʉyjʉ. Gue cʉm nttza̱mfojʉ pʉ jabʉ rí ñʉti ca dí tzijʉ. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ma tji car cja̱hni, xtu tzoh pʉ ca te xtrú nzi.―
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 I mbe̱n yʉ cja̱hni rá ngu̱ nttzomfe̱ni, ncjá yʉ gu xihquijʉ ya: I jöhtibi quí bbɛjña̱ cʉ dda hñøjø, o gue quí da̱me cʉ dda bbɛjña̱. I bbʉbi bbɛjña̱ co hñøjø cʉ jí̱ xcá ntja̱jtihui. I pöhtite.
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 I mpe̱. I nejpi cár mɛjti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Guejtjo i ʉhui cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. I øti ntjöti. I bbɛ ʉ́r tzö. Jin gui pɛnti quí mfe̱ni. I hui̱htzi cár hñohui, i xohtzibi bbɛtjri, i hñi̱xtsjɛ, i cja ʉr dondo, como jin gui tzu̱ ca Ocja̱.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ, i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ guejyʉ i contibi‑yʉ́.―
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, bi ma gá ma jár lindero car jöy pʉ jabʉ már bbʉh cʉ yo jñi̱ni car Tiro co car Sidón. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, bi ñʉti hnar ngu̱. Mí ne pa jin di ba̱h cʉ cja̱hni, ¿cja már bbʉh pʉ? Pe nde̱jma̱ bi fa̱di.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjña̱ ca mí jni̱n cár tti̱xu̱, xquí zʉh hnár nda̱ji̱ ca jin gui tzö. Bbʉ mí dyøh car bbɛjña̱, ya xquí zøm pʉ car Jesús, nguetica̱ bi ma bú cuati, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi dyöjpi favor.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Car bbɛjña̱‑ca̱ jí̱ múr israelita. Múr mi̱ngu̱ car jöy Fenicia. Guegue bi guati car Jesús cja̱ bi dyöjpi tzʉ di fonguibi car ttzonda̱ji̱ ca xquí zʉh cár tti̱xu̱.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nu car Jesús bi da̱di ncjahmʉ jí̱ mí ne di mötzi. Bi xifi, gue cʉ cja̱hni israelita xcuí hñe̱je̱ di mötzi. Bi ma̱ ncjahua:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Nu car bbɛjña̱ pé bi xih car Jesús:
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Nu car Jesús pé bi da̱j ya:
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱ car bbɛjña̱, bi döti cár tzi tti̱xu̱, már bbɛndi pʉ jár gama. Ya xquí jogui, como ya xquí wen cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Bbʉ ya xquí ncja‑ca̱, car Jesús bi bøm pʉ jar jöy Tiro, bi tjoh pʉ hnaguadi car jñini Sidón, pé gá göx pʉ jar jöy ca mí tsjifi Decápolis, gá nzøti pʉ jar mar Galilea.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Bbʉ má tjoh pʉ Decápolis, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú tzih hnar gogu̱ ca mí nccʉni nguá ña̱. Cʉ cja̱hni cʉ xcuí ziji, bi dyöjpi car Jesús di göx cár dyɛ car cja̱hni‑ca̱ pa di jogui.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Nubbʉ, bi juejtsjɛhui car gogu̱ car Jesús, bi wembi car ndo jmundo cʉ cja̱hni. Ma ya, bi fojti quí xö pʉ jáy gu̱ car hñøjø. Guejtjo bi zoh cár cji̱jni, co guehca̱ gá ndömbi cár cja̱jni car hñøjø.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Bi nøhtzi ji̱tzi, bi gá̱htzi, cja̱ bi nzofo digue car jña̱ ca mí ña̱jʉ. Bi hñi̱mbi:
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Cja̱ nguetica̱ bi xoh quí gu̱ car cja̱hni, cja̱ bi joh cár cja̱jni hne̱je̱, bi ña̱ rá zö.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, jin di ngöxtejʉ. Nu gueguejʉ, ca más mír xih car Jesús jin di ngöxtejʉ, más mír tʉnguijʉ car jña̱.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Cja̱ bi ndo hño í mʉy cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.