Marcos 15

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bbʉ mí ni̱gui ya car jiax‑cá̱, bi jmuntzijʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ tita cʉ mí ja̱ cár cargojʉ jar templo hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, cja̱ co göhtjo cʉ más mí mandado. Bi jmu̱ntzi‑cʉ́ pa bi ma̱jmʉ te di ncjajpi car Jesús. Guegue‑cʉ́ bi mandado bi hnu̱htibi quí dyɛ car Jesús cja̱ bi ttzix pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, como guegue‑ca̱ múr gobernador, cja̱ más már ji̱tzi cár cargo.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Car Pilato ya bi dyön car Jesús:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bi jiøxjʉ car Jesús nduntji cosa rá nttzo.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pé bi yojpi bi dyön car Pilato, bbʉ́:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Eso, bi ndo hño ʉ́r mʉy car Pilato.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Cada ncjeya, bbʉ mí cja car mbaxcjua‑cá̱, mí tjɛgui dí bøni libre hnar preso. Cʉ cja̱hni mí juajnijʉ toca̱ di tjɛgui di bøni.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Mí bbʉh ca hnar preso, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Barrabás. Guegue mí bbʉ jar födi co cʉ dda cja̱hni xquí mföxjʉ, xquí dyøhtibijʉ tujni cʉ autoridad. Xquí möhtijʉ hnar ánima bbʉ már ntu̱jnijʉ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzijʉ, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato. Bi mʉdi bi dyöjpijʉ car Pilato di tjɛgui libre hnar preso, como ngu nguá ttøte cada ncjeya.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Car Pilato bi dyöni, bbʉ́:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Bi dyöni ncjapʉ car Pilato, como mí pa̱di te rá nguehca̱ xquí ndö car Jesús. Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado xquí döjʉ porque mí ndo ʉjʉ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Cja̱ nucʉ́ bi dyɛti cʉ cja̱hni rá ngu̱ di xih car Pilato, más mí nejʉ pa di tjɛgui libre car Barrabás, cja̱ car Jesús di bböhti.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pé bi da̱h car Pilato, bi dyön cʉ cja̱hni, bbʉ́:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Cja̱ cʉ cja̱hni pé bi yojpi bi majmʉ nzajqui:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Car Pilato bi dyöni, bbʉ́:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Diguebbʉ ya car Pilato bi jiɛgui libre car Barrabás, como mí ne di pöjpi cʉ cja̱hni. Cja̱ bbʉ ya xquí tjʉti car Jesús, bi ndö pa di ttzitzi drí ddøti jar ponti.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Diguebbʉ cʉ sundado bi zix car Jesús pʉ jár tji cár palacio car gobernador. Car lugar‑cá̱, mí tsjifi car Pretorio. Cja̱ bi ttzojni göhtjo car batallón cʉ sundado, bi jmuntzijʉ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Nubbʉ́, cʉ sundado bi jejtibijʉ car Jesús hnar da̱jtu̱ már ncjʉjpöy. Cja̱ bi jñu̱htzibijʉ hnar corona gá hmini.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi burlabitjojʉ, segue mí ma̱jmʉ:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Mí fɛhtibijʉ cár ña̱ co hnar tzi za, cja̱ mí tzoxijʉ guegue. Cja̱ mí fɛjtitjojʉ ncjahmʉ már i̱htzibijʉ, mí cuatijʉ cja̱ mí nda̱ndiña̱jmu̱jʉ pʉ jáy huá car Jesús.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Bbʉ mí guaj ya mí i̱mbijʉ, bi ccohtibijʉ car da̱jtu̱ már ncjʉjpöy, cja̱ bi jejtibijʉ quí da̱jtu̱tsjɛ guegue. Nubbʉ́, bi gʉjquijʉ pʉ jar jñi̱ni, bi dyɛnijʉ pʉ jabʉ di døtijʉ jar ponti.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Cja̱ bbʉ mír möjmʉ, bi ntjɛhui hnar hñøjø ca mbá tjoh pʉ, mbá e̱ jar campo hnanguadi car ciudad Jerusalén. Guegue múr Simón, múr mi̱ngu̱ car jöy Cirene. Múr tahui car Alejandro co car Rufo. Cja̱ cʉ sundado bi cjajpijʉ car Simón bi du̱htzibi cár ponti car Jesús.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Bi zixjʉ car Jesús pʉ jar lugar ca mí tsjifi Gólgota. Nʉr tju̱ju̱‑nʉ́ i ne da ma̱ ʉr lugar gá ximo.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Nubbʉ́, cʉ sundado bi ña̱htibijʉ car Jesús vino ca mí yojmi hnar hñi̱tji pa di tzi meno ca di sufri. Car hñi̱tji‑cá̱ mí tsjifi ʉr mirra. Nu car Jesús jin gá nzi.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Cʉ sundado, bbʉ ya xquí døtijʉ jar ponti, bi jejquibijʉ quí da̱jtu̱, cja̱ bi dyɛntzijʉ bolado pa di ba̱dijʉ tema da̱jtu̱ di toca cada hnaa, hna‑hnár da̱jtu̱ di ga̱xjʉ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Cja̱ bbʉ mí ddøti car Jesús pʉ jar ponti, mí zʉ jñu̱ hora desde bbʉ mí bøx car jiadi.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Cja̱ bi ncuajti hnar seña pʉ jár ña̱ car ponti, pʉ xøtze jár ña̱ car Jesús. Mí ma̱ ncjahua car seña:
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Guejtjo hne̱je̱, bi ddøti já ponti yojo be̱, hnanguadi pʉ jabʉ mí ddøti car Jesús. Ca hnaa gá ddøti pʉ jár jogui dyɛ, cja̱ ca hnaa ya pʉ jár nccuarga.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Bi ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura: “Guegue bi jnu̱ ncja ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ i ndu̱jpite.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ má tjoh pʉ, má ntsjundöjʉ, göhtjo te mí xijmʉ car Jesús, mí jua̱ti quí ña̱jʉ cja̱ mí øhtibijʉ burla. Mí xijmʉ:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Nuya, gui untsjɛjɛ quer nzajqui ya, cja̱ gui ca̱jtsjɛ pʉ jar ponti.―
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Guejtjo hne̱je̱ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley, mí i̱mbijʉ car Jesús, mí ña̱tsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 ¡Tji nʉr cja̱hni nʉ i ma̱, guegue ʉr Cristo nʉ xí hñi̱x ca Ocja̱! ¡Tji nʉ to i ma̱, guegue ʉm reyjʉ, dí judiojʉ! Nuya, da ga̱jtsjɛ pʉ jar ponti, pa gu cca̱htijʉ cja̱ gu e̱me̱jʉ, ¿cja ntju̱mʉy ca xí ma̱‑nʉ́?―
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Bbʉ mí zʉh car hora mí madé mpa, bi hmɛxu̱y göhtjo nʉr jöy hasta guebbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Cja̱ bbʉ mí zʉ jñu̱ nde, car Jesús bi mafi nzajqui, bi ma̱:
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, bi ma̱jmʉ:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Nubbʉ́, ca hnar cja̱hni ca már bbʉh pʉ, bi gʉ ʉr ddiji, bi moh hnar esponja cor vinagre, bi dujti hnar tzi za, cja̱ bi pahtzi pʉ jár ne car Jesús, pa di zʉhtzi. Cja̱ bi ma̱jmʉ:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Nu car Jesús bi zʉhtzi car vinagre, cja̱ diguebbʉ ya, bi mafi nzajqui, bi du̱.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Bbʉ mí ncja‑cá̱, bi xɛh car cortina ca mí hna̱x pʉ mbo car templo. Bi xɛ madé. Bi mʉdi bi xɛh pʉ ña̱ hasta gá nzø jöy.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Nu car sundado ca mí mandado cʉ pé ddáa, már bböh pʉ hnanguadi pʉ jabʉ mí ddøti car Jesús. Cja̱ bbʉ mí cca̱hti ja gá ndu̱ car Jesús, bi ma̱ guegue:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ cʉ dda bbɛjña̱, már janti yanʉ te mí ncja. Már bbʉh pʉ car María Magdalena co ni car María ca múr mehui car José hne̱h car Jacobo. Nu car Jacobo‑cá̱ mí tsjifi ʉr tchʉ. Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjna̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Salome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Nu cʉ bbɛjña̱‑cʉ́, mí tɛnijʉ car Jesús, xcuí hñe̱h pʉ Galilea, cja̱ xquí cjajpijʉ jmandado. Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ pé dda bbɛjña̱ rá ngu̱ cʉ xquí dɛnijʉ car Jesús bbʉ mbú pøx pʉ Jerusalén.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Bbʉ ya xquí nde, cʉ judio mí mpɛguijʉ, mí jojquijʉ ca te mí nestajʉ pa car jiax‑cá̱, como mí tzu̱jpijʉ car pa‑cá̱.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ car tju̱ju̱ múr José. Guegue múr mi̱ngu̱ Arimatea. Múr tita cja̱ mí pɛhtzi cár cargo co cʉ pe dda tita jár templo cʉ judio, cja̱ mí tti̱htzibi. Guegue mí tøhmi di hñe̱h car pa bbʉ xta mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Nʉr José ddatsjɛ bi ma, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, jin te mí tzu̱. Bi dyödi di ungui ʉr tsjɛjqui di mɛhtzibi cár cuerpo car Jesús.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Nu car Pilato bi hño ʉ́r mʉy cja̱ bi hñöni, ¿cja ya xquí du̱ car Jesús?
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Bi mahti car capitán, bbʉ, bi dyöni. Nucá̱ bi xifi:
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Nucá̱, bi döni hnar sábana, bi ma bú tjɛjqui cár cuerpo car Jesús pʉ jar ponti, cja̱ bi möx car sábana. Cja̱ bi göti cár ánima mbo hnar cueva gá mé̱do. Diguebbʉ ya, bi pʉntzi hnar ndo me̱do pʉ jár goxtji car cueva, gá ngoti.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Már bbʉh pʉ car María Magdalena co car María ca múr me car José. Gueguehui már jantihui bbʉ mí cjöti cár cuerpo car Jesús pʉ mbo car cueva.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.