Marcos 15
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Bbʉ mí ni̱gui ya car jiax‑cá̱, bi jmuntzijʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ tita cʉ mí ja̱ cár cargojʉ jar templo hne̱h cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, cja̱ co göhtjo cʉ más mí mandado. Bi jmu̱ntzi‑cʉ́ pa bi ma̱jmʉ te di ncjajpi car Jesús. Guegue‑cʉ́ bi mandado bi hnu̱htibi quí dyɛ car Jesús cja̱ bi ttzix pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, como guegue‑ca̱ múr gobernador, cja̱ más már ji̱tzi cár cargo.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Car Pilato ya bi dyön car Jesús:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bi jiøxjʉ car Jesús nduntji cosa rá nttzo.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pé bi yojpi bi dyön car Pilato, bbʉ́:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Eso, bi ndo hño ʉ́r mʉy car Pilato.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Cada ncjeya, bbʉ mí cja car mbaxcjua‑cá̱, mí tjɛgui dí bøni libre hnar preso. Cʉ cja̱hni mí juajnijʉ toca̱ di tjɛgui di bøni.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Mí bbʉh ca hnar preso, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Barrabás. Guegue mí bbʉ jar födi co cʉ dda cja̱hni xquí mföxjʉ, xquí dyøhtibijʉ tujni cʉ autoridad. Xquí möhtijʉ hnar ánima bbʉ már ntu̱jnijʉ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzijʉ, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato. Bi mʉdi bi dyöjpijʉ car Pilato di tjɛgui libre hnar preso, como ngu nguá ttøte cada ncjeya.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Car Pilato bi dyöni, bbʉ́:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Bi dyöni ncjapʉ car Pilato, como mí pa̱di te rá nguehca̱ xquí ndö car Jesús. Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado xquí döjʉ porque mí ndo ʉjʉ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Cja̱ nucʉ́ bi dyɛti cʉ cja̱hni rá ngu̱ di xih car Pilato, más mí nejʉ pa di tjɛgui libre car Barrabás, cja̱ car Jesús di bböhti.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pé bi da̱h car Pilato, bi dyön cʉ cja̱hni, bbʉ́:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Cja̱ cʉ cja̱hni pé bi yojpi bi majmʉ nzajqui:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Car Pilato bi dyöni, bbʉ́:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Diguebbʉ ya car Pilato bi jiɛgui libre car Barrabás, como mí ne di pöjpi cʉ cja̱hni. Cja̱ bbʉ ya xquí tjʉti car Jesús, bi ndö pa di ttzitzi drí ddøti jar ponti.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Diguebbʉ cʉ sundado bi zix car Jesús pʉ jár tji cár palacio car gobernador. Car lugar‑cá̱, mí tsjifi car Pretorio. Cja̱ bi ttzojni göhtjo car batallón cʉ sundado, bi jmuntzijʉ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Nubbʉ́, cʉ sundado bi jejtibijʉ car Jesús hnar da̱jtu̱ már ncjʉjpöy. Cja̱ bi jñu̱htzibijʉ hnar corona gá hmini.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi burlabitjojʉ, segue mí ma̱jmʉ:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Mí fɛhtibijʉ cár ña̱ co hnar tzi za, cja̱ mí tzoxijʉ guegue. Cja̱ mí fɛjtitjojʉ ncjahmʉ már i̱htzibijʉ, mí cuatijʉ cja̱ mí nda̱ndiña̱jmu̱jʉ pʉ jáy huá car Jesús.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Bbʉ mí guaj ya mí i̱mbijʉ, bi ccohtibijʉ car da̱jtu̱ már ncjʉjpöy, cja̱ bi jejtibijʉ quí da̱jtu̱tsjɛ guegue. Nubbʉ́, bi gʉjquijʉ pʉ jar jñi̱ni, bi dyɛnijʉ pʉ jabʉ di døtijʉ jar ponti.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Cja̱ bbʉ mír möjmʉ, bi ntjɛhui hnar hñøjø ca mbá tjoh pʉ, mbá e̱ jar campo hnanguadi car ciudad Jerusalén. Guegue múr Simón, múr mi̱ngu̱ car jöy Cirene. Múr tahui car Alejandro co car Rufo. Cja̱ cʉ sundado bi cjajpijʉ car Simón bi du̱htzibi cár ponti car Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Bi zixjʉ car Jesús pʉ jar lugar ca mí tsjifi Gólgota. Nʉr tju̱ju̱‑nʉ́ i ne da ma̱ ʉr lugar gá ximo.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Nubbʉ́, cʉ sundado bi ña̱htibijʉ car Jesús vino ca mí yojmi hnar hñi̱tji pa di tzi meno ca di sufri. Car hñi̱tji‑cá̱ mí tsjifi ʉr mirra. Nu car Jesús jin gá nzi.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Cʉ sundado, bbʉ ya xquí døtijʉ jar ponti, bi jejquibijʉ quí da̱jtu̱, cja̱ bi dyɛntzijʉ bolado pa di ba̱dijʉ tema da̱jtu̱ di toca cada hnaa, hna‑hnár da̱jtu̱ di ga̱xjʉ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Cja̱ bbʉ mí ddøti car Jesús pʉ jar ponti, mí zʉ jñu̱ hora desde bbʉ mí bøx car jiadi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Cja̱ bi ncuajti hnar seña pʉ jár ña̱ car ponti, pʉ xøtze jár ña̱ car Jesús. Mí ma̱ ncjahua car seña:
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Guejtjo hne̱je̱, bi ddøti já ponti yojo be̱, hnanguadi pʉ jabʉ mí ddøti car Jesús. Ca hnaa gá ddøti pʉ jár jogui dyɛ, cja̱ ca hnaa ya pʉ jár nccuarga.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Bi ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura: “Guegue bi jnu̱ ncja ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ i ndu̱jpite.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ má tjoh pʉ, má ntsjundöjʉ, göhtjo te mí xijmʉ car Jesús, mí jua̱ti quí ña̱jʉ cja̱ mí øhtibijʉ burla. Mí xijmʉ:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Nuya, gui untsjɛjɛ quer nzajqui ya, cja̱ gui ca̱jtsjɛ pʉ jar ponti.―
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Guejtjo hne̱je̱ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley, mí i̱mbijʉ car Jesús, mí ña̱tsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 ¡Tji nʉr cja̱hni nʉ i ma̱, guegue ʉr Cristo nʉ xí hñi̱x ca Ocja̱! ¡Tji nʉ to i ma̱, guegue ʉm reyjʉ, dí judiojʉ! Nuya, da ga̱jtsjɛ pʉ jar ponti, pa gu cca̱htijʉ cja̱ gu e̱me̱jʉ, ¿cja ntju̱mʉy ca xí ma̱‑nʉ́?―
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Bbʉ mí zʉh car hora mí madé mpa, bi hmɛxu̱y göhtjo nʉr jöy hasta guebbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Cja̱ bbʉ mí zʉ jñu̱ nde, car Jesús bi mafi nzajqui, bi ma̱:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, bi ma̱jmʉ:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Nubbʉ́, ca hnar cja̱hni ca már bbʉh pʉ, bi gʉ ʉr ddiji, bi moh hnar esponja cor vinagre, bi dujti hnar tzi za, cja̱ bi pahtzi pʉ jár ne car Jesús, pa di zʉhtzi. Cja̱ bi ma̱jmʉ:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Nu car Jesús bi zʉhtzi car vinagre, cja̱ diguebbʉ ya, bi mafi nzajqui, bi du̱.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Bbʉ mí ncja‑cá̱, bi xɛh car cortina ca mí hna̱x pʉ mbo car templo. Bi xɛ madé. Bi mʉdi bi xɛh pʉ ña̱ hasta gá nzø jöy.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Nu car sundado ca mí mandado cʉ pé ddáa, már bböh pʉ hnanguadi pʉ jabʉ mí ddøti car Jesús. Cja̱ bbʉ mí cca̱hti ja gá ndu̱ car Jesús, bi ma̱ guegue:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ cʉ dda bbɛjña̱, már janti yanʉ te mí ncja. Már bbʉh pʉ car María Magdalena co ni car María ca múr mehui car José hne̱h car Jacobo. Nu car Jacobo‑cá̱ mí tsjifi ʉr tchʉ. Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjna̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Nu cʉ bbɛjña̱‑cʉ́, mí tɛnijʉ car Jesús, xcuí hñe̱h pʉ Galilea, cja̱ xquí cjajpijʉ jmandado. Guejtjo hne̱je̱ már bbʉh pʉ pé dda bbɛjña̱ rá ngu̱ cʉ xquí dɛnijʉ car Jesús bbʉ mbú pøx pʉ Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Bbʉ ya xquí nde, cʉ judio mí mpɛguijʉ, mí jojquijʉ ca te mí nestajʉ pa car jiax‑cá̱, como mí tzu̱jpijʉ car pa‑cá̱.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ car tju̱ju̱ múr José. Guegue múr mi̱ngu̱ Arimatea. Múr tita cja̱ mí pɛhtzi cár cargo co cʉ pe dda tita jár templo cʉ judio, cja̱ mí tti̱htzibi. Guegue mí tøhmi di hñe̱h car pa bbʉ xta mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Nʉr José ddatsjɛ bi ma, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, jin te mí tzu̱. Bi dyödi di ungui ʉr tsjɛjqui di mɛhtzibi cár cuerpo car Jesús.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Nu car Pilato bi hño ʉ́r mʉy cja̱ bi hñöni, ¿cja ya xquí du̱ car Jesús?
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Bi mahti car capitán, bbʉ, bi dyöni. Nucá̱ bi xifi:
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Nucá̱, bi döni hnar sábana, bi ma bú tjɛjqui cár cuerpo car Jesús pʉ jar ponti, cja̱ bi möx car sábana. Cja̱ bi göti cár ánima mbo hnar cueva gá mé̱do. Diguebbʉ ya, bi pʉntzi hnar ndo me̱do pʉ jár goxtji car cueva, gá ngoti.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Már bbʉh pʉ car María Magdalena co car María ca múr me car José. Gueguehui már jantihui bbʉ mí cjöti cár cuerpo car Jesús pʉ mbo car cueva.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.