Marcos 11

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Car Jesús co quí möxte mír möjmʉ Jerusalén. Bbʉ ya xti tjojmʉ cʉ tzi jñi̱ni Betfagé co Betania, bbʉ ya xi mír jñantihui car ttøø ca i tsjifi Olivos, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte, bi xijmi:
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 ―Gui mɛhui ya nʉr tzi jñi̱ni nʉ rá cjanʉ. Cja̱ bbʉ ya xcrí cʉtihui, xquí tötihui hnar tzi burro, rá hna̱ti pʉ, jin to bbe i tøgue. Gui xohtihui cja̱ gu ɛhui hua.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Cja̱ bbʉ to da xihquihui: ¿Dyoca̱ guí xohtihui nʉr tzi burro? gui xijmi: Cam Tzi Jmu̱je i joni, cja̱ nguetica̱ xcuá e̱ xtá tzogui. Gui xijmi ncjapʉ.―
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Diguebbʉ ya bi ma cʉ yo quí möxte, bú tötihui car tzi burro, már hna̱ti pʉ tji, pʉ jár goxtji ca hnar ngu̱, pʉ jabʉ mí mbonti yojo tzi hñu̱. Bú xohtihui bbʉ.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Cʉ ddaa cja̱hni cʉ már bböjti pʉ bi xijmʉ:
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Gueguehui ya, bi xijmi ncja ngu̱ gá ma̱n car Jesús. Cja̱ diguebbʉ ya, bi tjɛgui bi dyɛnihui car burro, bbʉ́.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Bi dyɛnihui gá nzøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi ga̱x pʉ jár xʉtja car tzi burro cʉ dda quí da̱jtu̱ cʉ mí pötijʉ, cja̱ bi jñu̱x pʉ car Jesús. Már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús, mír möjmʉ Jerusalén.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Cʉ ddáa bi zɛjqui quí xi cʉ za, bi hmɛtojʉ, bi xi̱jmʉ pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ xti tjoh car Jesús, cja̱ bi ncjadijʉ pʉ co ni quí da̱jtu̱jʉ, bi xi̱jmʉ pʉ jar hñu̱.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Cʉ cja̱hni cʉ má bbɛto co hne̱ cʉ má bbɛfa, mí mafi nzajqui, mí ma̱jmʉ:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Car Tzi Ta ji̱tzi da möx nʉr hñøjø nʉ ba e̱je̱ pa da mandadoguijʉ, como guejnʉ́ da go jár lugar ca ndom titajʉ David. Dí xöjtibijʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉj nʉ ji̱tzi, dí ndo öjpijʉ mpöjcje.―
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Diguebbʉ ya car Jesús bi zøm pʉ jar ciudad Jerusalén, cja̱ bi guati pʉ jar ndo templo. Bi cca̱hti göhtjo te már ncja pʉ, cja̱ pé bi bøm pʉ Jerusalén gá ma jar tzi jñini Betania, como ya xquí nde. Guehpʉ már ox pʉ. Guegue mí yojmi cʉ doce hñøjø cʉ xquí hñi̱tzi gá möxte.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Car jiax‑cá̱, car Jesús pé bi bøm pʉ jar tzi jñini Betania pa pé drí ma Jerusalén. Cja̱ bbʉ má dyo jar hñu̱, bi du̱ntju̱ bbʉ.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Bi jianti hnar za gá higo, ya xi mí tu̱ quí xi, cja̱ bi guati pa di cca̱hti ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe jin te gá ndöti. Jøntsjɛ quí xi mí tu̱, como mí bbɛjtjo di zøh car tiempo pa di du̱ cʉ higo.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih car za:
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ Jerusalén car Jesús, pé bi guati pʉ jár tji car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi fongui cʉ cja̱hni cʉ mí mpö pʉ, co hne̱h cʉ mí ntöm pʉ. Bi dyentibi quí mexa cʉ cja̱hni cʉ mí pöti domi, co quí tju̱jni cʉ to mí pö paloma.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Guejtjo bi ccax cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ quí bbötzi, mí tjoh pʉ jár tji car templo ncjahmʉ dur hñu̱tjo.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Guegue bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xifi:
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Nu cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley cʉ judio, co cʉ möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, bi dyødejʉ nʉr palabra nʉ xquí ma̱n car Jesús. Bi ntsjeyajʉ, cja̱ bi ña̱jʉ ja di cjajpijʉ pa drí möhtijʉ. Pe mí tzu̱jʉ pa te di cjajpijʉ car Jesús, como cʉ cja̱hni mí ndo i̱htzibijʉ‑ca̱. Mí ndo dyo í mʉy cʉ cja̱hni bbʉ mí dyøjmʉ te mí man car Jesús, como már ndo zö ca mí u̱jti.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, car Jesús pé bi bøm pʉ Jerusalén.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Car jiax ya‑cá̱, bbʉ mí nxu̱ditjojo, car Jesús pé má hñohui quí möxte, pé má pöjmʉ Jerusalén. Bi tjojmʉ pʉ jabʉ már jø car za gá higo, nxøgue ya xquí dyoti hasta guehpʉ jáy dyʉ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Diguebbʉ ya car Pedro bi mbe̱n car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, cja̱ bi xifi:
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xifi:
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Cierto dí xihquijʉ, bbʉ to da hñe̱me̱ ca Ocja̱, cja̱ da ne da xij nʉr ttøø: “Wengua, grí hñɛnti jar mar,” bbʉ jin da yomfe̱ni ca xí ma̱, da ncja‑ca̱, bbʉ.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Guejtjo dí xihquijʉ, bbʉ gri nzojmʉ ca Ocja̱, gui hñe̱me̱jʉ, da ddahquijʉ ca guí öjpijʉ. Nubbʉ́, cierto da ddahquijʉ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Cja̱ bbʉ guí nzojmʉ ca Ocja̱, bbʉ guí mbe̱nijʉ to te xí cjahquijʉ, gui perdonabijʉ, sa̱nta̱ quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi da perdonaquijʉ hne̱je̱.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Nuquiguɛjʉ, bbʉ jin guí perdonabi quir hñohuijʉ ca rá nttzo ca xí dyøjtiquijʉ, guejti quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi jin da perdonaquijʉ ca rá nttzo ca xcú dyøtijʉ.―
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Cja̱ diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ma gá ngojti pʉ jar jñi̱ni Jerusalén. Cja̱ bbʉ má dyo car Jesús pʉ jar templo, bú e̱h cʉ dda möcja̱ cʉ mí mandado, co dda cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Mbá yojmʉ cʉ dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ jar templo hne̱je̱.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Guegue‑cʉ bi dyön car Jesús:
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo pa di xix‑yʉ́? ¿Cja xcuí hñe̱h car Tzi Ta ca bí bbʉ jar ji̱tzi, cja huá xcuí hñe̱j yʉ cja̱hni hua jar jöy? Tja̱jtiguijʉ ya.―
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Nucʉ́, bi ntzohmi, cja̱ bi ma̱ntsjɛjʉ:
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, xcuí hñe̱j yʉ cja̱hni hua jar jöy, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ yʉ cja̱hni.― Como göhtjo cʉ cja̱hni mí e̱me̱jʉ, cierto múr jmandadero ca Ocja̱ car Juan.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Eso, cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi xih car Jesús:
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.