Marcos 11

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Car Jesús co quí möxte mír möjmʉ Jerusalén. Bbʉ ya xti tjojmʉ cʉ tzi jñi̱ni Betfagé co Betania, bbʉ ya xi mír jñantihui car ttøø ca i tsjifi Olivos, car Jesús bi gu̱ yojo quí möxte, bi xijmi:
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ―Gui mɛhui ya nʉr tzi jñi̱ni nʉ rá cjanʉ. Cja̱ bbʉ ya xcrí cʉtihui, xquí tötihui hnar tzi burro, rá hna̱ti pʉ, jin to bbe i tøgue. Gui xohtihui cja̱ gu ɛhui hua.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Cja̱ bbʉ to da xihquihui: ¿Dyoca̱ guí xohtihui nʉr tzi burro? gui xijmi: Cam Tzi Jmu̱je i joni, cja̱ nguetica̱ xcuá e̱ xtá tzogui. Gui xijmi ncjapʉ.―
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Diguebbʉ ya bi ma cʉ yo quí möxte, bú tötihui car tzi burro, már hna̱ti pʉ tji, pʉ jár goxtji ca hnar ngu̱, pʉ jabʉ mí mbonti yojo tzi hñu̱. Bú xohtihui bbʉ.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Cʉ ddaa cja̱hni cʉ már bböjti pʉ bi xijmʉ:
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Gueguehui ya, bi xijmi ncja ngu̱ gá ma̱n car Jesús. Cja̱ diguebbʉ ya, bi tjɛgui bi dyɛnihui car burro, bbʉ́.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Bi dyɛnihui gá nzøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi ga̱x pʉ jár xʉtja car tzi burro cʉ dda quí da̱jtu̱ cʉ mí pötijʉ, cja̱ bi jñu̱x pʉ car Jesús. Már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ má yojmʉ car Jesús, mír möjmʉ Jerusalén.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Cʉ ddáa bi zɛjqui quí xi cʉ za, bi hmɛtojʉ, bi xi̱jmʉ pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ xti tjoh car Jesús, cja̱ bi ncjadijʉ pʉ co ni quí da̱jtu̱jʉ, bi xi̱jmʉ pʉ jar hñu̱.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Cʉ cja̱hni cʉ má bbɛto co hne̱ cʉ má bbɛfa, mí mafi nzajqui, mí ma̱jmʉ:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Car Tzi Ta ji̱tzi da möx nʉr hñøjø nʉ ba e̱je̱ pa da mandadoguijʉ, como guejnʉ́ da go jár lugar ca ndom titajʉ David. Dí xöjtibijʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉj nʉ ji̱tzi, dí ndo öjpijʉ mpöjcje.―
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Diguebbʉ ya car Jesús bi zøm pʉ jar ciudad Jerusalén, cja̱ bi guati pʉ jar ndo templo. Bi cca̱hti göhtjo te már ncja pʉ, cja̱ pé bi bøm pʉ Jerusalén gá ma jar tzi jñini Betania, como ya xquí nde. Guehpʉ már ox pʉ. Guegue mí yojmi cʉ doce hñøjø cʉ xquí hñi̱tzi gá möxte.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Car jiax‑cá̱, car Jesús pé bi bøm pʉ jar tzi jñini Betania pa pé drí ma Jerusalén. Cja̱ bbʉ má dyo jar hñu̱, bi du̱ntju̱ bbʉ.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Bi jianti hnar za gá higo, ya xi mí tu̱ quí xi, cja̱ bi guati pa di cca̱hti ¿cja mí tu̱ higo car za? Pe jin te gá ndöti. Jøntsjɛ quí xi mí tu̱, como mí bbɛjtjo di zøh car tiempo pa di du̱ cʉ higo.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih car za:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ Jerusalén car Jesús, pé bi guati pʉ jár tji car ndo templo, cja̱ bi mʉdi bi fongui cʉ cja̱hni cʉ mí mpö pʉ, co hne̱h cʉ mí ntöm pʉ. Bi dyentibi quí mexa cʉ cja̱hni cʉ mí pöti domi, co quí tju̱jni cʉ to mí pö paloma.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Guejtjo bi ccax cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ quí bbötzi, mí tjoh pʉ jár tji car templo ncjahmʉ dur hñu̱tjo.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Guegue bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xifi:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Nu cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley cʉ judio, co cʉ möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, bi dyødejʉ nʉr palabra nʉ xquí ma̱n car Jesús. Bi ntsjeyajʉ, cja̱ bi ña̱jʉ ja di cjajpijʉ pa drí möhtijʉ. Pe mí tzu̱jʉ pa te di cjajpijʉ car Jesús, como cʉ cja̱hni mí ndo i̱htzibijʉ‑ca̱. Mí ndo dyo í mʉy cʉ cja̱hni bbʉ mí dyøjmʉ te mí man car Jesús, como már ndo zö ca mí u̱jti.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, car Jesús pé bi bøm pʉ Jerusalén.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Car jiax ya‑cá̱, bbʉ mí nxu̱ditjojo, car Jesús pé má hñohui quí möxte, pé má pöjmʉ Jerusalén. Bi tjojmʉ pʉ jabʉ már jø car za gá higo, nxøgue ya xquí dyoti hasta guehpʉ jáy dyʉ.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Diguebbʉ ya car Pedro bi mbe̱n car palabra ca xquí ma̱n car Jesús, cja̱ bi xifi:
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xifi:
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Cierto dí xihquijʉ, bbʉ to da hñe̱me̱ ca Ocja̱, cja̱ da ne da xij nʉr ttøø: “Wengua, grí hñɛnti jar mar,” bbʉ jin da yomfe̱ni ca xí ma̱, da ncja‑ca̱, bbʉ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Guejtjo dí xihquijʉ, bbʉ gri nzojmʉ ca Ocja̱, gui hñe̱me̱jʉ, da ddahquijʉ ca guí öjpijʉ. Nubbʉ́, cierto da ddahquijʉ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Cja̱ bbʉ guí nzojmʉ ca Ocja̱, bbʉ guí mbe̱nijʉ to te xí cjahquijʉ, gui perdonabijʉ, sa̱nta̱ quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi da perdonaquijʉ hne̱je̱.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Nuquiguɛjʉ, bbʉ jin guí perdonabi quir hñohuijʉ ca rá nttzo ca xí dyøjtiquijʉ, guejti quer Tzi Tajʉ ca bí bbʉ ji̱tzi jin da perdonaquijʉ ca rá nttzo ca xcú dyøtijʉ.―
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Cja̱ diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ma gá ngojti pʉ jar jñi̱ni Jerusalén. Cja̱ bbʉ má dyo car Jesús pʉ jar templo, bú e̱h cʉ dda möcja̱ cʉ mí mandado, co dda cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Mbá yojmʉ cʉ dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ jar templo hne̱je̱.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Guegue‑cʉ bi dyön car Jesús:
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni, ¿jabʉ xcuí jña̱ cár cargo pa di xix‑yʉ́? ¿Cja xcuí hñe̱h car Tzi Ta ca bí bbʉ jar ji̱tzi, cja huá xcuí hñe̱j yʉ cja̱hni hua jar jöy? Tja̱jtiguijʉ ya.―
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Nucʉ́, bi ntzohmi, cja̱ bi ma̱ntsjɛjʉ:
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Cja̱ bbʉ gu ma̱jmʉ, xcuí hñe̱j yʉ cja̱hni hua jar jöy, dí tzu̱jʉ te da cjaguijʉ yʉ cja̱hni.― Como göhtjo cʉ cja̱hni mí e̱me̱jʉ, cierto múr jmandadero ca Ocja̱ car Juan.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Eso, cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi xih car Jesús:
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.