Lucas 7

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøde. Bbʉ mí guadi mí u̱jti cʉ cja̱hni, nubbʉ, bi ma gá ñʉti jar jñi̱ni Capernaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mí bbʉh pʉ ca hnar capitán romano, mí jñi̱ngui hnár mɛfi. Nucá̱, mí ndo ne rá ngu̱. Cja̱ nu car mɛfi, mí ndo jñini, hasta ya xi mí ne di du̱.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Nu car capitán, bi dyøh ca mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús. Nubbʉ́, bú pɛjni cʉ dda tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita, pa di dyöjpi car Jesús hnar favor di ma tzʉ, du dyøtjebi cár mɛfi.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Cja̱ nucʉ́, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi ndo dyöjpijʉ car favor, bi xijmʉ:
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Porque i ndo ma̱j yʉm cja̱hnijʉ, hasta xí dyøjtiguije hnar ni̱cja̱ pʉ jam jñi̱nije.―
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Nubbʉ́, car Jesús bi möjmʉ. Pe bbʉ ya xti zøtijʉ jár ngu̱, car capitán pé bú pɛjni cʉ dda hñøjø cʉ mí yojmi. Hnaa cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi guati car Jesús, bi xifi:
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Guejtjo jí̱ xcuá ne xcuá hñe̱cua pa di nzohqui, como i ma̱ guegue, desde guejcua, bbʉ jøntjo gui ma̱n quer palabra, da zö cár mɛfi. I ma̱ guegue da ttøti ca gui ma̱, como rá nzɛhqui.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 I ma̱n car capitán, i̱na̱: “Hne̱quigö, xí tti̱xqui, xí ttajqui cam cargo. I bbʉh cʉ to i mandadogui, cja̱ nugö dí øjtibi cár palabrajʉ. Cja̱ pé dí hñi̱jcö cʉm sundado hne̱je̱ cʉ dí mandadobi. Bbʉ dí xij nʉ́ da ma, i pa. Cja̱ nʉ pé hnáa, bbʉ dí mahtitjo du e̱je̱, ba e̱je̱. Hne̱h cam mɛfi, bbʉ dí xifi: Dyøti nʉ́, i øte. Eso, dí pa̱di, ncja ngu̱ ga ttøjtigui cam palabra, ncjadipʉ da ttøjtiqui quer palabra, hne̱je̱.” Ncjapʉ xpá ma̱n car capitán.―
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ car Jesús, bi ndo tzøjø. Bi bböti, bbʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ má tɛni:
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Nubbʉ, cʉ hñøjø cʉ xcuí bbɛjni pʉ jár ngu̱ car capitán bi ma gá ngojmʉ pʉ, cja̱ bi dötijʉ, ya xquí zö car mɛfi ca mí jñi̱nijma̱ja̱.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøni, mír ma jar jñi̱ni ca mí tsjifi Naín. Má pöjmʉ quí möxte cʉ mí ntzixihui. Guejtjo már ngu̱ cʉ pé dda cja̱hni cʉ má tɛnijʉ hne̱je̱.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Cja̱ bbʉ ya xi mír ma di ñʉti jar jñi̱ni, bi jianti hnar ánima, ya xi mbá hnu̱ du ttögui. Car hñøjø ca xquí du̱, mí ddatsjɛ múr ttʉ cár me, cja̱ nuca̱ múr ddanxu̱. Cja̱ mbá hñojʉ cár me car añima pé dda cja̱hni rá ngu̱.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Car Jesús ya, bbʉ mí ntjɛhui cár me car ánima, bi jui̱jqui, cja̱ bi xifi:
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Cja̱ bi guati, bi göx cár dyɛ pʉ jar tabla pʉ jabʉ már ox car ba̱jtzi hñøjøtjo, cja̱ nu cʉ to mbá tu̱ ya, bi tzi døhmijʉ. Cja̱ guegue bi nzoh car ánima, bi xifi:
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Diguebbʉ ya, bi zö car ba̱jtzi hñøjø, pé bú coh cár mʉy, cja̱ bi mi̱, bi mʉdi bi ña̱. Nubbʉ, car Jesús bi hñi̱hti cár me.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Cja̱ bi ntzu̱jʉ göhtjo cʉ már cca̱htijʉ, bi ma̱jmʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱. Bi hñi̱na̱jʉ:
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Cja̱ diguebbʉ ya, bi ndo ngöxtejʉ nʉr milagro nʉ xquí dyøti car Jesús. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni pʉ jar estado Judea, cja̱ guejtjo bi ttøde hasta cʉ lugar göhtjo jáy nttza̱ni car estado‑ca̱.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni bi xifi göhtjo cʉ te xquí ncja. Nubbʉ, car Juan bi nzofo yojo‑cʉ.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Bi gu̱jmi drí ma pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyönihui, ¿cja mí gue car Cristo ca di hñe̱cua jar jöy, cja huá mí nesta di døhmijʉ hnahño ʉr cja̱hni?
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Bi ma cʉ yojo jmandadero, bbʉ́, bi guatihui car Jesús, cja̱ bi dyönihui ncjahua:
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Mero bbʉ mí zøti pʉ cʉ yojo jmandadero, car Jesús már ndo cjʉhtzi rá ngu̱ jñi̱ni, co jñi̱ni cʉ xcuí hñe̱ gá castigo. Guejtjo már cjʉhtzibi cʉ dda döhtji cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ már xojquibi quí dö cʉ godö rá ngu̱.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi xih cʉ yo hñøjø:
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí jmandadero car Juan:
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Bbʉ ya xquí tsjij yʉ palabra‑yʉ, bi ma quí jmandadero car Juan, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi ma̱ ja mí ncja car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni. Bi hñi̱mbijʉ:
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ¿Cja huá gú möjmʉ pa güi cca̱htijʉ hnar hñøjø ca di je quí da̱jtu̱ drá tzi zö? Nu̱jma̱jʉ, cʉ cja̱hni cʉ i je quí da̱jtu̱ rá tzi zö cja̱ i ndo tzijʉ rá zö i bbʉpjʉ pʉ jáy ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ i mandado.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Bbʉ jin gui gue yʉ gú ma cca̱htijʉ, ¿ja mí ncja car hñøjø gú ma cca̱htijʉ, bbʉ? ¿Cja jin gúr jmandadero ca Ocja̱ guegue? Ja̱a̱, guehca̱ dí xihquijʉ. Cja̱ pé dí xihquijʉ, más rá ngu̱ cár cargo car Juan nin dra ngue cʉ ddaa quí jmandadero ca Ocja̱.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 I ju̱x pʉ jar Escritura nʉr jña̱ nʉ i ma̱ ja di ncja ca hnar jmandadero ca di mɛjni car Tzi, Ta ji̱tzi, i̱na̱:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Cierto dí xihquijʉ, jin tema jmandadero ca Ocja̱ xí ni̱gui hua jar jöy ca di ja̱ cár cargo drá ngu̱ ncja ngu̱ ca i pɛhtzi car Juan. Guejtjo dí xihquijʉ, más drá ndo zö ca da döti cʉ cja̱hnitjo cʉ da nu̱ cár jmandado ca Ocja̱ hua jar jöy, bbʉ ya xtrú cumpli ca Ocja̱ ca xí ma̱. Nucʉ́, masque di cja̱hnitjo cʉ jin te di bbʉh quí cargo, más drá ndo zö ca da dötijʉ ni ndra ngue ca bi döti car Juan.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Cʉ cja̱hnitjo co hne̱h cʉ hñøjø cʉ mí cobra cʉ contribución, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ, i̱na̱jʉ:
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Nu cʉ fariseo hne̱h cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley ca xquí ma̱n car Moisés, jí̱ mí ne di hñe̱me̱jʉ car Juan, cja̱ jí̱ mí ne di repentijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gá nguati car Juan pa di xixtjejʉ.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Nubbʉ, bi ma̱n car Tzi Ta Jesús:
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Guí jñɛjmʉ cʉ ba̱jtzi cʉ i ju̱h pʉ jar töy cja̱ i i̱ni. I mahti quí hñohuijʉ, i i̱na̱jʉ: “Xtú jʉxti yʉm tjʉxije, pe nuquɛjʉ jí̱ xquí ne xquí ni̱pjʉ. Cja̱ pé xtú nzonije, xtú i̱ni̱je gá nttögui, hni̱xquiguɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí nzonijʉ.” Ncjapʉ ga ma̱n cʉ ba̱jtzi.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Nuquɛjʉ, dí xihquijʉ, guí ncjajʉ ncja ngu̱ cʉ ba̱jtzi‑cʉ́, como jin guí tzøjmʉ yí jmandadero ca Ocja̱ yʉ xpá ngu̱y. Xpá hñe̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Jin tza te mí tzi, cja̱ jin te mí tzi car vino. Cja̱ nuquɛjʉ, nguí xijtijʉ mí yojmi hnar nda̱ji̱ ca jin gui tzö.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ma ya, pé xtú e̱cö, nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Dí cuati pʉ jabʉ i mvitagui pa gu tzi, cja̱ dí tzigö göhtjo ca i ttajqui. Pe nuquɛjʉ, pé guí tzanguijʉ hne̱je̱, guí ma̱jmʉ: “Nʉr hñøjø‑nʉ, ʉr ttzodyo cja̱ i ndo tzi vino. Guejtjo i yojmi yʉ jiöjte hñøjø yʉ i cobra contribución, hne̱j yʉ pé dda cja̱hni yʉ i øti ca rá nttzo.”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Dí xihquijʉ, da jogui da jmeya yʉ to xpá ngu̱h car Tzi Ta ji̱tzi masque di ayuna‑yʉ o di pa mbaxcjua. Göhtjo da jmeya, como i pɛhtzi jogui mfe̱ni göhtjo cʉ to rí hñe̱h ca Ocja̱.―
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mí bbʉh ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Guegue bi mvitabi car Jesús pa di zihui pʉ́r ngu̱. Bi ma car Jesús pʉ jár ngu̱ car fariseo, bbʉ, cja̱ bi mi̱h pʉ jar mexa.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Diguebbʉ bi zøh hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ pʉ jar jñi̱ni‑cá̱. Nucá̱ múr mañaso bbɛjña̱. Guegue‑ca̱ xquí dyøde, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Simón, már tzi pʉ car pa‑ca̱. Eso, bi guati pʉ car bbɛjña̱. Mbá tu̱ hnar xijto már tzi zö, mí po hnar perfume mí yʉni rá tzi ncʉji, cja̱ már ma̱di.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Car bbɛjña̱ bi guati pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús, bi hmöh pʉ hnanguadi guegue, cja̱ bi nzoni. Bi tzox quí guidö pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi du̱jquibi co ni quí xta̱. Guejtjo bi nda̱nebi quí hua, cja̱ bi xihtzibi car perfume.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Bi cca̱hti‑ca̱ car fariseo ca xquí mvitabi car Jesús, cja̱ bi mbe̱ni ncjahua: “Nʉr hñøjø‑nʉ, bbʉ xtrú mɛjni ca Ocja̱, di pa̱di ja i ncja nʉr bbɛjña̱ nʉ i tjöni, como rá ndo nttzo cár vida.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Diguebbʉ, bi ma̱n car Jesús, bi xih car hñøjø:
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ́:
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Jin te mí ja̱ cʉ hñøjø‑cʉ pa drí gu̱hti ca mí tu̱hui. Nu ca hnaa ca mí ja̱, bi perdonabi göhtjo cʉ yojo‑cʉ́. Nuya, gui ma̱nguɛ ya, digue cʉ yojo hñøjø, ¿ja̱ ndrá nguehcá̱ más di ma̱h ca hnaá ca xquí jmi̱pi car domi?―
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Nubbʉ́, bi da̱h car Simón:
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Diguebbʉ bi bböti, bi cca̱hti car bbɛjña̱, cja̱ bi xih car Simón:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Nuquɛ, jí̱ xquí nda̱negui, pe guegue‑nʉ, desde ca xtá cʉjʉ, jin gui tzöya ca dé ra nda̱neguitjo yʉm huá.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Nuquɛ, jin tema aste xquí xizqui nʉm ña̱, pe nʉr bbɛjña̱‑nʉ, xí xizqui yʉm hua nʉr perfume rá ma̱di.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Eso, dí xihqui, i ma̱jqui rá ngu̱ nʉr bbɛjña̱‑nʉ, como i pa̱di, már ngu̱ ca mí ndu̱jpite cja̱ nugö dí xifi, ya xí mperdonabi. Pe nʉr cja̱hni nʉ i mperdonabi tchʉtjo, tchʉtjo i ma̱jte hne̱je̱.―
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Cja̱ car Jesús pé bi xih car bbɛjña̱:
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már ju̱jʉ jar mexa bi ma̱ntsjɛjʉ:
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Nu car Jesús bi xih car bbɛjña̱:
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.