Lucas 7

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøde. Bbʉ mí guadi mí u̱jti cʉ cja̱hni, nubbʉ, bi ma gá ñʉti jar jñi̱ni Capernaum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mí bbʉh pʉ ca hnar capitán romano, mí jñi̱ngui hnár mɛfi. Nucá̱, mí ndo ne rá ngu̱. Cja̱ nu car mɛfi, mí ndo jñini, hasta ya xi mí ne di du̱.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Nu car capitán, bi dyøh ca mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús. Nubbʉ́, bú pɛjni cʉ dda tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita, pa di dyöjpi car Jesús hnar favor di ma tzʉ, du dyøtjebi cár mɛfi.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Cja̱ nucʉ́, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi ndo dyöjpijʉ car favor, bi xijmʉ:
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 Porque i ndo ma̱j yʉm cja̱hnijʉ, hasta xí dyøjtiguije hnar ni̱cja̱ pʉ jam jñi̱nije.―
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nubbʉ́, car Jesús bi möjmʉ. Pe bbʉ ya xti zøtijʉ jár ngu̱, car capitán pé bú pɛjni cʉ dda hñøjø cʉ mí yojmi. Hnaa cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi guati car Jesús, bi xifi:
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Guejtjo jí̱ xcuá ne xcuá hñe̱cua pa di nzohqui, como i ma̱ guegue, desde guejcua, bbʉ jøntjo gui ma̱n quer palabra, da zö cár mɛfi. I ma̱ guegue da ttøti ca gui ma̱, como rá nzɛhqui.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 I ma̱n car capitán, i̱na̱: “Hne̱quigö, xí tti̱xqui, xí ttajqui cam cargo. I bbʉh cʉ to i mandadogui, cja̱ nugö dí øjtibi cár palabrajʉ. Cja̱ pé dí hñi̱jcö cʉm sundado hne̱je̱ cʉ dí mandadobi. Bbʉ dí xij nʉ́ da ma, i pa. Cja̱ nʉ pé hnáa, bbʉ dí mahtitjo du e̱je̱, ba e̱je̱. Hne̱h cam mɛfi, bbʉ dí xifi: Dyøti nʉ́, i øte. Eso, dí pa̱di, ncja ngu̱ ga ttøjtigui cam palabra, ncjadipʉ da ttøjtiqui quer palabra, hne̱je̱.” Ncjapʉ xpá ma̱n car capitán.―
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ car Jesús, bi ndo tzøjø. Bi bböti, bbʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ má tɛni:
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Nubbʉ, cʉ hñøjø cʉ xcuí bbɛjni pʉ jár ngu̱ car capitán bi ma gá ngojmʉ pʉ, cja̱ bi dötijʉ, ya xquí zö car mɛfi ca mí jñi̱nijma̱ja̱.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøni, mír ma jar jñi̱ni ca mí tsjifi Naín. Má pöjmʉ quí möxte cʉ mí ntzixihui. Guejtjo már ngu̱ cʉ pé dda cja̱hni cʉ má tɛnijʉ hne̱je̱.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Cja̱ bbʉ ya xi mír ma di ñʉti jar jñi̱ni, bi jianti hnar ánima, ya xi mbá hnu̱ du ttögui. Car hñøjø ca xquí du̱, mí ddatsjɛ múr ttʉ cár me, cja̱ nuca̱ múr ddanxu̱. Cja̱ mbá hñojʉ cár me car añima pé dda cja̱hni rá ngu̱.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Car Jesús ya, bbʉ mí ntjɛhui cár me car ánima, bi jui̱jqui, cja̱ bi xifi:
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Cja̱ bi guati, bi göx cár dyɛ pʉ jar tabla pʉ jabʉ már ox car ba̱jtzi hñøjøtjo, cja̱ nu cʉ to mbá tu̱ ya, bi tzi døhmijʉ. Cja̱ guegue bi nzoh car ánima, bi xifi:
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Diguebbʉ ya, bi zö car ba̱jtzi hñøjø, pé bú coh cár mʉy, cja̱ bi mi̱, bi mʉdi bi ña̱. Nubbʉ, car Jesús bi hñi̱hti cár me.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Cja̱ bi ntzu̱jʉ göhtjo cʉ már cca̱htijʉ, bi ma̱jmʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱. Bi hñi̱na̱jʉ:
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Cja̱ diguebbʉ ya, bi ndo ngöxtejʉ nʉr milagro nʉ xquí dyøti car Jesús. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni pʉ jar estado Judea, cja̱ guejtjo bi ttøde hasta cʉ lugar göhtjo jáy nttza̱ni car estado‑ca̱.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni bi xifi göhtjo cʉ te xquí ncja. Nubbʉ, car Juan bi nzofo yojo‑cʉ.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Bi gu̱jmi drí ma pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyönihui, ¿cja mí gue car Cristo ca di hñe̱cua jar jöy, cja huá mí nesta di døhmijʉ hnahño ʉr cja̱hni?
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Bi ma cʉ yojo jmandadero, bbʉ́, bi guatihui car Jesús, cja̱ bi dyönihui ncjahua:
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Mero bbʉ mí zøti pʉ cʉ yojo jmandadero, car Jesús már ndo cjʉhtzi rá ngu̱ jñi̱ni, co jñi̱ni cʉ xcuí hñe̱ gá castigo. Guejtjo már cjʉhtzibi cʉ dda döhtji cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ már xojquibi quí dö cʉ godö rá ngu̱.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi xih cʉ yo hñøjø:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí jmandadero car Juan:
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Bbʉ ya xquí tsjij yʉ palabra‑yʉ, bi ma quí jmandadero car Juan, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi ma̱ ja mí ncja car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni. Bi hñi̱mbijʉ:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 ¿Cja huá gú möjmʉ pa güi cca̱htijʉ hnar hñøjø ca di je quí da̱jtu̱ drá tzi zö? Nu̱jma̱jʉ, cʉ cja̱hni cʉ i je quí da̱jtu̱ rá tzi zö cja̱ i ndo tzijʉ rá zö i bbʉpjʉ pʉ jáy ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ i mandado.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Bbʉ jin gui gue yʉ gú ma cca̱htijʉ, ¿ja mí ncja car hñøjø gú ma cca̱htijʉ, bbʉ? ¿Cja jin gúr jmandadero ca Ocja̱ guegue? Ja̱a̱, guehca̱ dí xihquijʉ. Cja̱ pé dí xihquijʉ, más rá ngu̱ cár cargo car Juan nin dra ngue cʉ ddaa quí jmandadero ca Ocja̱.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 I ju̱x pʉ jar Escritura nʉr jña̱ nʉ i ma̱ ja di ncja ca hnar jmandadero ca di mɛjni car Tzi, Ta ji̱tzi, i̱na̱:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Cierto dí xihquijʉ, jin tema jmandadero ca Ocja̱ xí ni̱gui hua jar jöy ca di ja̱ cár cargo drá ngu̱ ncja ngu̱ ca i pɛhtzi car Juan. Guejtjo dí xihquijʉ, más drá ndo zö ca da döti cʉ cja̱hnitjo cʉ da nu̱ cár jmandado ca Ocja̱ hua jar jöy, bbʉ ya xtrú cumpli ca Ocja̱ ca xí ma̱. Nucʉ́, masque di cja̱hnitjo cʉ jin te di bbʉh quí cargo, más drá ndo zö ca da dötijʉ ni ndra ngue ca bi döti car Juan.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Cʉ cja̱hnitjo co hne̱h cʉ hñøjø cʉ mí cobra cʉ contribución, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ, i̱na̱jʉ:
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Nu cʉ fariseo hne̱h cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley ca xquí ma̱n car Moisés, jí̱ mí ne di hñe̱me̱jʉ car Juan, cja̱ jí̱ mí ne di repentijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gá nguati car Juan pa di xixtjejʉ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Nubbʉ, bi ma̱n car Tzi Ta Jesús:
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Guí jñɛjmʉ cʉ ba̱jtzi cʉ i ju̱h pʉ jar töy cja̱ i i̱ni. I mahti quí hñohuijʉ, i i̱na̱jʉ: “Xtú jʉxti yʉm tjʉxije, pe nuquɛjʉ jí̱ xquí ne xquí ni̱pjʉ. Cja̱ pé xtú nzonije, xtú i̱ni̱je gá nttögui, hni̱xquiguɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí nzonijʉ.” Ncjapʉ ga ma̱n cʉ ba̱jtzi.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nuquɛjʉ, dí xihquijʉ, guí ncjajʉ ncja ngu̱ cʉ ba̱jtzi‑cʉ́, como jin guí tzøjmʉ yí jmandadero ca Ocja̱ yʉ xpá ngu̱y. Xpá hñe̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Jin tza te mí tzi, cja̱ jin te mí tzi car vino. Cja̱ nuquɛjʉ, nguí xijtijʉ mí yojmi hnar nda̱ji̱ ca jin gui tzö.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Ma ya, pé xtú e̱cö, nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Dí cuati pʉ jabʉ i mvitagui pa gu tzi, cja̱ dí tzigö göhtjo ca i ttajqui. Pe nuquɛjʉ, pé guí tzanguijʉ hne̱je̱, guí ma̱jmʉ: “Nʉr hñøjø‑nʉ, ʉr ttzodyo cja̱ i ndo tzi vino. Guejtjo i yojmi yʉ jiöjte hñøjø yʉ i cobra contribución, hne̱j yʉ pé dda cja̱hni yʉ i øti ca rá nttzo.”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Dí xihquijʉ, da jogui da jmeya yʉ to xpá ngu̱h car Tzi Ta ji̱tzi masque di ayuna‑yʉ o di pa mbaxcjua. Göhtjo da jmeya, como i pɛhtzi jogui mfe̱ni göhtjo cʉ to rí hñe̱h ca Ocja̱.―
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mí bbʉh ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Guegue bi mvitabi car Jesús pa di zihui pʉ́r ngu̱. Bi ma car Jesús pʉ jár ngu̱ car fariseo, bbʉ, cja̱ bi mi̱h pʉ jar mexa.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Diguebbʉ bi zøh hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ pʉ jar jñi̱ni‑cá̱. Nucá̱ múr mañaso bbɛjña̱. Guegue‑ca̱ xquí dyøde, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Simón, már tzi pʉ car pa‑ca̱. Eso, bi guati pʉ car bbɛjña̱. Mbá tu̱ hnar xijto már tzi zö, mí po hnar perfume mí yʉni rá tzi ncʉji, cja̱ már ma̱di.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Car bbɛjña̱ bi guati pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús, bi hmöh pʉ hnanguadi guegue, cja̱ bi nzoni. Bi tzox quí guidö pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi du̱jquibi co ni quí xta̱. Guejtjo bi nda̱nebi quí hua, cja̱ bi xihtzibi car perfume.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Bi cca̱hti‑ca̱ car fariseo ca xquí mvitabi car Jesús, cja̱ bi mbe̱ni ncjahua: “Nʉr hñøjø‑nʉ, bbʉ xtrú mɛjni ca Ocja̱, di pa̱di ja i ncja nʉr bbɛjña̱ nʉ i tjöni, como rá ndo nttzo cár vida.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Diguebbʉ, bi ma̱n car Jesús, bi xih car hñøjø:
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ́:
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Jin te mí ja̱ cʉ hñøjø‑cʉ pa drí gu̱hti ca mí tu̱hui. Nu ca hnaa ca mí ja̱, bi perdonabi göhtjo cʉ yojo‑cʉ́. Nuya, gui ma̱nguɛ ya, digue cʉ yojo hñøjø, ¿ja̱ ndrá nguehcá̱ más di ma̱h ca hnaá ca xquí jmi̱pi car domi?―
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Nubbʉ́, bi da̱h car Simón:
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Diguebbʉ bi bböti, bi cca̱hti car bbɛjña̱, cja̱ bi xih car Simón:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Nuquɛ, jí̱ xquí nda̱negui, pe guegue‑nʉ, desde ca xtá cʉjʉ, jin gui tzöya ca dé ra nda̱neguitjo yʉm huá.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Nuquɛ, jin tema aste xquí xizqui nʉm ña̱, pe nʉr bbɛjña̱‑nʉ, xí xizqui yʉm hua nʉr perfume rá ma̱di.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Eso, dí xihqui, i ma̱jqui rá ngu̱ nʉr bbɛjña̱‑nʉ, como i pa̱di, már ngu̱ ca mí ndu̱jpite cja̱ nugö dí xifi, ya xí mperdonabi. Pe nʉr cja̱hni nʉ i mperdonabi tchʉtjo, tchʉtjo i ma̱jte hne̱je̱.―
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Cja̱ car Jesús pé bi xih car bbɛjña̱:
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már ju̱jʉ jar mexa bi ma̱ntsjɛjʉ:
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Nu car Jesús bi xih car bbɛjña̱:
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.