Lucas 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøde. Bbʉ mí guadi mí u̱jti cʉ cja̱hni, nubbʉ, bi ma gá ñʉti jar jñi̱ni Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mí bbʉh pʉ ca hnar capitán romano, mí jñi̱ngui hnár mɛfi. Nucá̱, mí ndo ne rá ngu̱. Cja̱ nu car mɛfi, mí ndo jñini, hasta ya xi mí ne di du̱.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Nu car capitán, bi dyøh ca mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús. Nubbʉ́, bú pɛjni cʉ dda tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni israelita, pa di dyöjpi car Jesús hnar favor di ma tzʉ, du dyøtjebi cár mɛfi.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Cja̱ nucʉ́, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi ndo dyöjpijʉ car favor, bi xijmʉ:
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Porque i ndo ma̱j yʉm cja̱hnijʉ, hasta xí dyøjtiguije hnar ni̱cja̱ pʉ jam jñi̱nije.―
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nubbʉ́, car Jesús bi möjmʉ. Pe bbʉ ya xti zøtijʉ jár ngu̱, car capitán pé bú pɛjni cʉ dda hñøjø cʉ mí yojmi. Hnaa cʉ cja̱hni‑cʉ́ bi guati car Jesús, bi xifi:
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Guejtjo jí̱ xcuá ne xcuá hñe̱cua pa di nzohqui, como i ma̱ guegue, desde guejcua, bbʉ jøntjo gui ma̱n quer palabra, da zö cár mɛfi. I ma̱ guegue da ttøti ca gui ma̱, como rá nzɛhqui.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 I ma̱n car capitán, i̱na̱: “Hne̱quigö, xí tti̱xqui, xí ttajqui cam cargo. I bbʉh cʉ to i mandadogui, cja̱ nugö dí øjtibi cár palabrajʉ. Cja̱ pé dí hñi̱jcö cʉm sundado hne̱je̱ cʉ dí mandadobi. Bbʉ dí xij nʉ́ da ma, i pa. Cja̱ nʉ pé hnáa, bbʉ dí mahtitjo du e̱je̱, ba e̱je̱. Hne̱h cam mɛfi, bbʉ dí xifi: Dyøti nʉ́, i øte. Eso, dí pa̱di, ncja ngu̱ ga ttøjtigui cam palabra, ncjadipʉ da ttøjtiqui quer palabra, hne̱je̱.” Ncjapʉ xpá ma̱n car capitán.―
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ car Jesús, bi ndo tzøjø. Bi bböti, bbʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ má tɛni:
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Nubbʉ, cʉ hñøjø cʉ xcuí bbɛjni pʉ jár ngu̱ car capitán bi ma gá ngojmʉ pʉ, cja̱ bi dötijʉ, ya xquí zö car mɛfi ca mí jñi̱nijma̱ja̱.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøni, mír ma jar jñi̱ni ca mí tsjifi Naín. Má pöjmʉ quí möxte cʉ mí ntzixihui. Guejtjo már ngu̱ cʉ pé dda cja̱hni cʉ má tɛnijʉ hne̱je̱.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Cja̱ bbʉ ya xi mír ma di ñʉti jar jñi̱ni, bi jianti hnar ánima, ya xi mbá hnu̱ du ttögui. Car hñøjø ca xquí du̱, mí ddatsjɛ múr ttʉ cár me, cja̱ nuca̱ múr ddanxu̱. Cja̱ mbá hñojʉ cár me car añima pé dda cja̱hni rá ngu̱.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Car Jesús ya, bbʉ mí ntjɛhui cár me car ánima, bi jui̱jqui, cja̱ bi xifi:
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Cja̱ bi guati, bi göx cár dyɛ pʉ jar tabla pʉ jabʉ már ox car ba̱jtzi hñøjøtjo, cja̱ nu cʉ to mbá tu̱ ya, bi tzi døhmijʉ. Cja̱ guegue bi nzoh car ánima, bi xifi:
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Diguebbʉ ya, bi zö car ba̱jtzi hñøjø, pé bú coh cár mʉy, cja̱ bi mi̱, bi mʉdi bi ña̱. Nubbʉ, car Jesús bi hñi̱hti cár me.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Cja̱ bi ntzu̱jʉ göhtjo cʉ már cca̱htijʉ, bi ma̱jmʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱. Bi hñi̱na̱jʉ:
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Cja̱ diguebbʉ ya, bi ndo ngöxtejʉ nʉr milagro nʉ xquí dyøti car Jesús. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni pʉ jar estado Judea, cja̱ guejtjo bi ttøde hasta cʉ lugar göhtjo jáy nttza̱ni car estado‑ca̱.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni bi xifi göhtjo cʉ te xquí ncja. Nubbʉ, car Juan bi nzofo yojo‑cʉ.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Bi gu̱jmi drí ma pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyönihui, ¿cja mí gue car Cristo ca di hñe̱cua jar jöy, cja huá mí nesta di døhmijʉ hnahño ʉr cja̱hni?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Bi ma cʉ yojo jmandadero, bbʉ́, bi guatihui car Jesús, cja̱ bi dyönihui ncjahua:
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Mero bbʉ mí zøti pʉ cʉ yojo jmandadero, car Jesús már ndo cjʉhtzi rá ngu̱ jñi̱ni, co jñi̱ni cʉ xcuí hñe̱ gá castigo. Guejtjo már cjʉhtzibi cʉ dda döhtji cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ már xojquibi quí dö cʉ godö rá ngu̱.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi xih cʉ yo hñøjø:
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí jmandadero car Juan:
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Bbʉ ya xquí tsjij yʉ palabra‑yʉ, bi ma quí jmandadero car Juan, bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi ma̱ ja mí ncja car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni. Bi hñi̱mbijʉ:
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Cja huá gú möjmʉ pa güi cca̱htijʉ hnar hñøjø ca di je quí da̱jtu̱ drá tzi zö? Nu̱jma̱jʉ, cʉ cja̱hni cʉ i je quí da̱jtu̱ rá tzi zö cja̱ i ndo tzijʉ rá zö i bbʉpjʉ pʉ jáy ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ i mandado.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Bbʉ jin gui gue yʉ gú ma cca̱htijʉ, ¿ja mí ncja car hñøjø gú ma cca̱htijʉ, bbʉ? ¿Cja jin gúr jmandadero ca Ocja̱ guegue? Ja̱a̱, guehca̱ dí xihquijʉ. Cja̱ pé dí xihquijʉ, más rá ngu̱ cár cargo car Juan nin dra ngue cʉ ddaa quí jmandadero ca Ocja̱.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 I ju̱x pʉ jar Escritura nʉr jña̱ nʉ i ma̱ ja di ncja ca hnar jmandadero ca di mɛjni car Tzi, Ta ji̱tzi, i̱na̱:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Cierto dí xihquijʉ, jin tema jmandadero ca Ocja̱ xí ni̱gui hua jar jöy ca di ja̱ cár cargo drá ngu̱ ncja ngu̱ ca i pɛhtzi car Juan. Guejtjo dí xihquijʉ, más drá ndo zö ca da döti cʉ cja̱hnitjo cʉ da nu̱ cár jmandado ca Ocja̱ hua jar jöy, bbʉ ya xtrú cumpli ca Ocja̱ ca xí ma̱. Nucʉ́, masque di cja̱hnitjo cʉ jin te di bbʉh quí cargo, más drá ndo zö ca da dötijʉ ni ndra ngue ca bi döti car Juan.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Cʉ cja̱hnitjo co hne̱h cʉ hñøjø cʉ mí cobra cʉ contribución, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ, i̱na̱jʉ:
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Nu cʉ fariseo hne̱h cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley ca xquí ma̱n car Moisés, jí̱ mí ne di hñe̱me̱jʉ car Juan, cja̱ jí̱ mí ne di repentijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gá nguati car Juan pa di xixtjejʉ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Nubbʉ, bi ma̱n car Tzi Ta Jesús:
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Guí jñɛjmʉ cʉ ba̱jtzi cʉ i ju̱h pʉ jar töy cja̱ i i̱ni. I mahti quí hñohuijʉ, i i̱na̱jʉ: “Xtú jʉxti yʉm tjʉxije, pe nuquɛjʉ jí̱ xquí ne xquí ni̱pjʉ. Cja̱ pé xtú nzonije, xtú i̱ni̱je gá nttögui, hni̱xquiguɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí nzonijʉ.” Ncjapʉ ga ma̱n cʉ ba̱jtzi.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Nuquɛjʉ, dí xihquijʉ, guí ncjajʉ ncja ngu̱ cʉ ba̱jtzi‑cʉ́, como jin guí tzøjmʉ yí jmandadero ca Ocja̱ yʉ xpá ngu̱y. Xpá hñe̱h car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Jin tza te mí tzi, cja̱ jin te mí tzi car vino. Cja̱ nuquɛjʉ, nguí xijtijʉ mí yojmi hnar nda̱ji̱ ca jin gui tzö.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ma ya, pé xtú e̱cö, nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Dí cuati pʉ jabʉ i mvitagui pa gu tzi, cja̱ dí tzigö göhtjo ca i ttajqui. Pe nuquɛjʉ, pé guí tzanguijʉ hne̱je̱, guí ma̱jmʉ: “Nʉr hñøjø‑nʉ, ʉr ttzodyo cja̱ i ndo tzi vino. Guejtjo i yojmi yʉ jiöjte hñøjø yʉ i cobra contribución, hne̱j yʉ pé dda cja̱hni yʉ i øti ca rá nttzo.”
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Dí xihquijʉ, da jogui da jmeya yʉ to xpá ngu̱h car Tzi Ta ji̱tzi masque di ayuna‑yʉ o di pa mbaxcjua. Göhtjo da jmeya, como i pɛhtzi jogui mfe̱ni göhtjo cʉ to rí hñe̱h ca Ocja̱.―
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mí bbʉh ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Simón. Guegue bi mvitabi car Jesús pa di zihui pʉ́r ngu̱. Bi ma car Jesús pʉ jár ngu̱ car fariseo, bbʉ, cja̱ bi mi̱h pʉ jar mexa.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Diguebbʉ bi zøh hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ pʉ jar jñi̱ni‑cá̱. Nucá̱ múr mañaso bbɛjña̱. Guegue‑ca̱ xquí dyøde, car Jesús már bbʉh pʉ jár ngu̱ car Simón, már tzi pʉ car pa‑ca̱. Eso, bi guati pʉ car bbɛjña̱. Mbá tu̱ hnar xijto már tzi zö, mí po hnar perfume mí yʉni rá tzi ncʉji, cja̱ már ma̱di.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Car bbɛjña̱ bi guati pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús, bi hmöh pʉ hnanguadi guegue, cja̱ bi nzoni. Bi tzox quí guidö pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi du̱jquibi co ni quí xta̱. Guejtjo bi nda̱nebi quí hua, cja̱ bi xihtzibi car perfume.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Bi cca̱hti‑ca̱ car fariseo ca xquí mvitabi car Jesús, cja̱ bi mbe̱ni ncjahua: “Nʉr hñøjø‑nʉ, bbʉ xtrú mɛjni ca Ocja̱, di pa̱di ja i ncja nʉr bbɛjña̱ nʉ i tjöni, como rá ndo nttzo cár vida.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Diguebbʉ, bi ma̱n car Jesús, bi xih car hñøjø:
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ́:
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Jin te mí ja̱ cʉ hñøjø‑cʉ pa drí gu̱hti ca mí tu̱hui. Nu ca hnaa ca mí ja̱, bi perdonabi göhtjo cʉ yojo‑cʉ́. Nuya, gui ma̱nguɛ ya, digue cʉ yojo hñøjø, ¿ja̱ ndrá nguehcá̱ más di ma̱h ca hnaá ca xquí jmi̱pi car domi?―
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Nubbʉ́, bi da̱h car Simón:
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Diguebbʉ bi bböti, bi cca̱hti car bbɛjña̱, cja̱ bi xih car Simón:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Nuquɛ, jí̱ xquí nda̱negui, pe guegue‑nʉ, desde ca xtá cʉjʉ, jin gui tzöya ca dé ra nda̱neguitjo yʉm huá.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Nuquɛ, jin tema aste xquí xizqui nʉm ña̱, pe nʉr bbɛjña̱‑nʉ, xí xizqui yʉm hua nʉr perfume rá ma̱di.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Eso, dí xihqui, i ma̱jqui rá ngu̱ nʉr bbɛjña̱‑nʉ, como i pa̱di, már ngu̱ ca mí ndu̱jpite cja̱ nugö dí xifi, ya xí mperdonabi. Pe nʉr cja̱hni nʉ i mperdonabi tchʉtjo, tchʉtjo i ma̱jte hne̱je̱.―
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Cja̱ car Jesús pé bi xih car bbɛjña̱:
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már ju̱jʉ jar mexa bi ma̱ntsjɛjʉ:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nu car Jesús bi xih car bbɛjña̱:
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.