Lucas 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Diguebbʉ ya, ca hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar ca i tsjifi Genesaret. Már ndo dʉ cʉ cja̱hni, mí ne di dyøjmʉ cár palabra ca Ocja̱, hasta mí ndo ntu̱jquijʉ, cja̱ car Jesús, jí̱ mí tzö jabʉ ngu̱ di hmöy pa di jogui di u̱jti cʉ cja̱hni.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Nubbʉ, bi jianti yo tzi barco, ya xquí ttzoh pʉ jár nttza̱ni car mar. Ya xquí bøn cʉ mamöy, már pehti quí hmamöyjʉ.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Car Jesús, bbʉ, bi ñʉti ca hnar barco ca múr mɛjti car Simón. Bi xifi di dyɛti car barco drí tzi ñʉta mbo car mar. Nubbʉ, bi mi̱h pʉ jar barco, bbʉ, cja̱ bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Bbʉ ya xquí guadi, pé bi nzoh car Simón, bi xifi:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Bi da̱h car Simón, bi xifi:
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Bi møtijʉ cʉ hmamöy bbʉ, cja̱ bi zʉdijʉ rá ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi már xɛh quí hmamöyjʉ.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Nubbʉ, bi cjajpi ʉr seña quí mi̱nga̱‑mamöyjʉ cʉ már bbʉh ca hnar barco, pa di mföxjʉ di gʉxjʉ cʉ möy. Bú e̱jmʉ, bbʉ, cja̱ bi ñu̱htzijʉ cʉ möy göhtjo cʉ yo barco. Már ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi mí ne di ñʉh cʉ barco.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Car Simón (guejtjo mí tsjifi ʉr Pedro) bi hna ba̱di, gue ca Ocja̱ xquí unijʉ cʉ möy rá ngu̱. Bi hna guati car Jesús, bbʉ, bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi xifi:
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Car Pedro co cʉ pé dda mamöy cʉ már bbʉpjʉ jár barco guegue, bi ndo mbe̱nijʉ car milagro ca xquí ncja, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ möy xquí zʉdijʉ.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Guejti car Jacobo co car Juan bi mbe̱nihui car milagro hne̱je̱. Guegue‑cʉ́ mí mi̱nga̱‑mamöyhui car Simón. Cár tahui múr Zebedeo. Car Jesús bi xih car Simón, bbʉ:
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Diguebbʉ ya, bi dyɛnijʉ cʉ barco gá ma pʉ jár nttza̱ni car deje. Cja̱ cʉ jñu̱ mamöy bi zoh quí barco co göhtjo cʉ már cʉ pʉ, bi dɛnijʉ car Jesús.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Pé hnar vez, car Jesús már dyo pé hnar jñini. Már bbʉh pʉ hnar hñøjø, mí tzöhui hnar jnini i tsjifi ʉr lepra, mí jøtze ntero cár ndodyo rá ngu̱ cʉ ttzotsja̱xi. Guegue‑cá̱, bbʉ mí jianti car Jesús, bi guati, bi nda̱ndiña̱jmu̱, cja̱ bi xifi, i̱na̱:
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Cja̱ car Jesús bi tʉngui cár dyɛ, bi döni, bi xifi:
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Car Jesús, bbʉ́, bi xifi jin to di götzi, i̱na̱:
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Pe nde̱jma̱ bi hño car jña̱, más bi ndo fa̱di te mí øti car Jesús. Rá ndo ngu̱ cja̱hni bi jmu̱ntzijʉ pa di dyødejʉ cár tzi palabra ca Ocja̱. Guejtjo bi ngu̱jqui cʉ to mbá tzí quí döhtjijʉ pa di jojqui car Jesús.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Nu car Jesús pé bi wem pʉ, bi ma gá ma pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, cja̱ nupʉ, bú nzoh ca Ocja̱.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Pé hnar vez, bbʉ már bbʉjti car Jesús pʉ jar estado Galilea, bi nzoh cʉ cja̱hni. Cja̱ bi guati cja̱hni rá ngu̱ pa di dyøh cár palabra ca Ocja̱. Guejtjo már ju̱h pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro, cja̱ nucʉ, bi dyødejʉ hne̱je̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ, xquí ndo nxöh cár ley car Moisés. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo tema jñi̱ni pʉ jar estado Galilea, co ni pʉ jar estado Judea, co hne̱h pʉ jar ciudad Jerusalén, pa di dyødejʉ te mí ma̱n car Jesús cja̱ di cca̱htijʉ cʉ milagro mí øte. Car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱, eso, mí xoxi döhtji rá ngu̱.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Bi zøti cʉ dda hñøjø, mbá tu̱jʉ hnar döhtji, xquí hna̱htzi quí hua cja̱ jí̱ mí tzö di hña̱ni. Mí ne di ñʉtijʉ pʉ mbo car ngu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pa di dyöjpijʉ di jojqui tzʉ car döhtji.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Bi cca̱htijʉ ya, jí̱ mí tzö di cʉhtijʉ car döhtji, como már ndo dʉ cʉ cja̱hni pʉ jar goxtji. Nubbʉ, bi dexjʉ jar ña̱jcu̱, bi xohtzijʉ tengu̱ cʉ teja, cja̱ bi ga̱hmijʉ car hñøjø, ntero co cár mfi̱di, gá tzo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Car Jesús ya, bi cca̱hti quí amigo car döhtji cʉ mbá tu̱jʉ, mí ndo e̱me̱jʉ guegue. Cja̱ bi nzoh car döhtji, bbʉ, bi xifi:
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Cʉ maestro cʉ mí ndo nxöh car ley, co cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ car palabra‑ca̱, bi unijʉ ʉ́r cuɛ, como gá mbe̱nijʉ: “¿Dyoca̱ i ma̱ ncjapʉ? Ncjahmʉ i ne da cjatsjɛ Ocja̱ nʉr cja̱hni‑nʉ. Ddatsjɛ ca Ocja̱ i pɛhtzi derecho da perdonabi yʉ cja̱hni ca xí dyøti ca rá nttzo.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Nu car Jesús bi ba̱tibi quí mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ. Bi dyöni, bbʉ:
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 ―¿Dyoca̱ xí ddahquijʉ ʉr cuɛ ca xtá xij nʉr hñøjø‑nʉ́, xí mperdonabi ca xí dyøte? Guejtjo di zö nʉr döhtji bbʉ gua xifi di bböy cja̱ di hño.
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Nuya, gu u̱jtiquijʉ, cierto dí pɛhtzigö ʉm cargo hua jar jöy pa gu perdonabi yʉ cja̱hni ca te xí dyøte, como guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Cja̱ car döhtji ya, bi hna bböy, bi du̱x cár mfi̱di, cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱. Má ndo öjpi mpöjcje ca Ocja̱. Göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ te bi ncja.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Bi ndo mbe̱nijʉ car milagro, göhtjojʉ, már ndo i̱htzibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ co guejti car Jesús, por rá ngue ca xquí dyøti‑cá̱. Bi ma̱jmʉ:
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, cja̱ bi jianti hnar hñøjø, mí pɛjpi car gobierno, mí cobra cʉ contribución. Már ju̱ pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi‑cʉ. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Leví. Car Jesús bi nzofo, bi xifi:
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Cja̱ guegue car Leví bi bböy nguetica̱, bi zoh cár bbɛfi, bi dɛn car Jesús.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ca hnajpa, car Leví bi mandado bi ttøti hnar mbaxcjua pʉ́r ngu̱, bi mvitabi car Jesús cja̱ co quí amigo‑ca̱. Guejtjo bi mvitabi quí amigotsjɛ cʉ mí pɛjpi car gobierno. Guejti‑cʉ mí jmuntzi cʉ contribución. Guegue‑cʉ cja̱ co pé dda cja̱hni rá ngu̱ már tzijʉ pʉ́r ngu̱ car Leví.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Guejtjo bi guati pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca bi dyøti car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co quí amigo, már tzijʉ pʉ hne̱je̱, cja̱ bi zohmijʉ. Bi xijmʉ quí amigo car Jesús:
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Car Jesús bi da̱di bi xijmʉ:
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Nugö xtú e̱je̱ pa gu nzoj yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, pa da jiɛh ca rá nttzo, da jionijʉ ca Ocja̱. Jí̱ xtá e̱je̱ pa te gu xij yʉ cja̱hni yʉ i ma̱ jin gui ndu̱jpite.―
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Nubbʉ́, quí contra car Jesús bi dyönijʉ, bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Car Jesús bi xijmʉ, bbʉ:
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Ba e̱j yʉ pa bbʉ ya xtrú ma nʉr novio. Nubbʉ, da ayuna yí amigo, bbʉ.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni pé hnar comparación, bi hñi̱mbijʉ:
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Guejtjo jin gui tsjiti hnar zɛxfani car ddadyo vino ca jí̱ bbe i mbödi, porque da fʉgui, da ndʉ cár jña̱, da xɛh car xifani. Nubbʉ́, da mfön car vino cja̱ da ttzon car xifani hne̱.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 I tsjiti car ddadyo vino hnar xifani rá zö.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Car cja̱hni ca xí nzi car vino ca ya xí mbödi, ya jin gui ne car jugo gá uvatjo. I ma̱ntjo, más rá ncʉji car vino ca ya xí mbödi.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús. Gue yʉ palabra‑yʉ́ mír jɛquihui cʉ ddadyo palabra cʉ mí ma̱ guegue co car jugo ca jí̱ bbe i mbödi. Nu cʉ costumbre cʉ mí tɛn cʉ judio desde ya má yabbʉ, mír jɛquihui car vino ca ya xí mbödi.
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.