Lucas 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Diguebbʉ ya, ca hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar ca i tsjifi Genesaret. Már ndo dʉ cʉ cja̱hni, mí ne di dyøjmʉ cár palabra ca Ocja̱, hasta mí ndo ntu̱jquijʉ, cja̱ car Jesús, jí̱ mí tzö jabʉ ngu̱ di hmöy pa di jogui di u̱jti cʉ cja̱hni.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Nubbʉ, bi jianti yo tzi barco, ya xquí ttzoh pʉ jár nttza̱ni car mar. Ya xquí bøn cʉ mamöy, már pehti quí hmamöyjʉ.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Car Jesús, bbʉ, bi ñʉti ca hnar barco ca múr mɛjti car Simón. Bi xifi di dyɛti car barco drí tzi ñʉta mbo car mar. Nubbʉ, bi mi̱h pʉ jar barco, bbʉ, cja̱ bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Bbʉ ya xquí guadi, pé bi nzoh car Simón, bi xifi:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Bi da̱h car Simón, bi xifi:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Bi møtijʉ cʉ hmamöy bbʉ, cja̱ bi zʉdijʉ rá ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi már xɛh quí hmamöyjʉ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Nubbʉ, bi cjajpi ʉr seña quí mi̱nga̱‑mamöyjʉ cʉ már bbʉh ca hnar barco, pa di mföxjʉ di gʉxjʉ cʉ möy. Bú e̱jmʉ, bbʉ, cja̱ bi ñu̱htzijʉ cʉ möy göhtjo cʉ yo barco. Már ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi mí ne di ñʉh cʉ barco.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Car Simón (guejtjo mí tsjifi ʉr Pedro) bi hna ba̱di, gue ca Ocja̱ xquí unijʉ cʉ möy rá ngu̱. Bi hna guati car Jesús, bbʉ, bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi xifi:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Car Pedro co cʉ pé dda mamöy cʉ már bbʉpjʉ jár barco guegue, bi ndo mbe̱nijʉ car milagro ca xquí ncja, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ möy xquí zʉdijʉ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Guejti car Jacobo co car Juan bi mbe̱nihui car milagro hne̱je̱. Guegue‑cʉ́ mí mi̱nga̱‑mamöyhui car Simón. Cár tahui múr Zebedeo. Car Jesús bi xih car Simón, bbʉ:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Diguebbʉ ya, bi dyɛnijʉ cʉ barco gá ma pʉ jár nttza̱ni car deje. Cja̱ cʉ jñu̱ mamöy bi zoh quí barco co göhtjo cʉ már cʉ pʉ, bi dɛnijʉ car Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Pé hnar vez, car Jesús már dyo pé hnar jñini. Már bbʉh pʉ hnar hñøjø, mí tzöhui hnar jnini i tsjifi ʉr lepra, mí jøtze ntero cár ndodyo rá ngu̱ cʉ ttzotsja̱xi. Guegue‑cá̱, bbʉ mí jianti car Jesús, bi guati, bi nda̱ndiña̱jmu̱, cja̱ bi xifi, i̱na̱:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Cja̱ car Jesús bi tʉngui cár dyɛ, bi döni, bi xifi:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Car Jesús, bbʉ́, bi xifi jin to di götzi, i̱na̱:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Pe nde̱jma̱ bi hño car jña̱, más bi ndo fa̱di te mí øti car Jesús. Rá ndo ngu̱ cja̱hni bi jmu̱ntzijʉ pa di dyødejʉ cár tzi palabra ca Ocja̱. Guejtjo bi ngu̱jqui cʉ to mbá tzí quí döhtjijʉ pa di jojqui car Jesús.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Nu car Jesús pé bi wem pʉ, bi ma gá ma pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, cja̱ nupʉ, bú nzoh ca Ocja̱.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Pé hnar vez, bbʉ már bbʉjti car Jesús pʉ jar estado Galilea, bi nzoh cʉ cja̱hni. Cja̱ bi guati cja̱hni rá ngu̱ pa di dyøh cár palabra ca Ocja̱. Guejtjo már ju̱h pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro, cja̱ nucʉ, bi dyødejʉ hne̱je̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ, xquí ndo nxöh cár ley car Moisés. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo tema jñi̱ni pʉ jar estado Galilea, co ni pʉ jar estado Judea, co hne̱h pʉ jar ciudad Jerusalén, pa di dyødejʉ te mí ma̱n car Jesús cja̱ di cca̱htijʉ cʉ milagro mí øte. Car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱, eso, mí xoxi döhtji rá ngu̱.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Bi zøti cʉ dda hñøjø, mbá tu̱jʉ hnar döhtji, xquí hna̱htzi quí hua cja̱ jí̱ mí tzö di hña̱ni. Mí ne di ñʉtijʉ pʉ mbo car ngu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pa di dyöjpijʉ di jojqui tzʉ car döhtji.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Bi cca̱htijʉ ya, jí̱ mí tzö di cʉhtijʉ car döhtji, como már ndo dʉ cʉ cja̱hni pʉ jar goxtji. Nubbʉ, bi dexjʉ jar ña̱jcu̱, bi xohtzijʉ tengu̱ cʉ teja, cja̱ bi ga̱hmijʉ car hñøjø, ntero co cár mfi̱di, gá tzo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Car Jesús ya, bi cca̱hti quí amigo car döhtji cʉ mbá tu̱jʉ, mí ndo e̱me̱jʉ guegue. Cja̱ bi nzoh car döhtji, bbʉ, bi xifi:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Cʉ maestro cʉ mí ndo nxöh car ley, co cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ car palabra‑ca̱, bi unijʉ ʉ́r cuɛ, como gá mbe̱nijʉ: “¿Dyoca̱ i ma̱ ncjapʉ? Ncjahmʉ i ne da cjatsjɛ Ocja̱ nʉr cja̱hni‑nʉ. Ddatsjɛ ca Ocja̱ i pɛhtzi derecho da perdonabi yʉ cja̱hni ca xí dyøti ca rá nttzo.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Nu car Jesús bi ba̱tibi quí mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ. Bi dyöni, bbʉ:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ―¿Dyoca̱ xí ddahquijʉ ʉr cuɛ ca xtá xij nʉr hñøjø‑nʉ́, xí mperdonabi ca xí dyøte? Guejtjo di zö nʉr döhtji bbʉ gua xifi di bböy cja̱ di hño.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Nuya, gu u̱jtiquijʉ, cierto dí pɛhtzigö ʉm cargo hua jar jöy pa gu perdonabi yʉ cja̱hni ca te xí dyøte, como guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Cja̱ car döhtji ya, bi hna bböy, bi du̱x cár mfi̱di, cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱. Má ndo öjpi mpöjcje ca Ocja̱. Göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ te bi ncja.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Bi ndo mbe̱nijʉ car milagro, göhtjojʉ, már ndo i̱htzibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ co guejti car Jesús, por rá ngue ca xquí dyøti‑cá̱. Bi ma̱jmʉ:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, cja̱ bi jianti hnar hñøjø, mí pɛjpi car gobierno, mí cobra cʉ contribución. Már ju̱ pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi‑cʉ. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Leví. Car Jesús bi nzofo, bi xifi:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Cja̱ guegue car Leví bi bböy nguetica̱, bi zoh cár bbɛfi, bi dɛn car Jesús.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ca hnajpa, car Leví bi mandado bi ttøti hnar mbaxcjua pʉ́r ngu̱, bi mvitabi car Jesús cja̱ co quí amigo‑ca̱. Guejtjo bi mvitabi quí amigotsjɛ cʉ mí pɛjpi car gobierno. Guejti‑cʉ mí jmuntzi cʉ contribución. Guegue‑cʉ cja̱ co pé dda cja̱hni rá ngu̱ már tzijʉ pʉ́r ngu̱ car Leví.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Guejtjo bi guati pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca bi dyøti car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co quí amigo, már tzijʉ pʉ hne̱je̱, cja̱ bi zohmijʉ. Bi xijmʉ quí amigo car Jesús:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Car Jesús bi da̱di bi xijmʉ:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Nugö xtú e̱je̱ pa gu nzoj yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, pa da jiɛh ca rá nttzo, da jionijʉ ca Ocja̱. Jí̱ xtá e̱je̱ pa te gu xij yʉ cja̱hni yʉ i ma̱ jin gui ndu̱jpite.―
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Nubbʉ́, quí contra car Jesús bi dyönijʉ, bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Car Jesús bi xijmʉ, bbʉ:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ba e̱j yʉ pa bbʉ ya xtrú ma nʉr novio. Nubbʉ, da ayuna yí amigo, bbʉ.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni pé hnar comparación, bi hñi̱mbijʉ:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Guejtjo jin gui tsjiti hnar zɛxfani car ddadyo vino ca jí̱ bbe i mbödi, porque da fʉgui, da ndʉ cár jña̱, da xɛh car xifani. Nubbʉ́, da mfön car vino cja̱ da ttzon car xifani hne̱.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 I tsjiti car ddadyo vino hnar xifani rá zö.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Car cja̱hni ca xí nzi car vino ca ya xí mbödi, ya jin gui ne car jugo gá uvatjo. I ma̱ntjo, más rá ncʉji car vino ca ya xí mbödi.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús. Gue yʉ palabra‑yʉ́ mír jɛquihui cʉ ddadyo palabra cʉ mí ma̱ guegue co car jugo ca jí̱ bbe i mbödi. Nu cʉ costumbre cʉ mí tɛn cʉ judio desde ya má yabbʉ, mír jɛquihui car vino ca ya xí mbödi.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.