Lucas 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Diguebbʉ ya, ca hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar ca i tsjifi Genesaret. Már ndo dʉ cʉ cja̱hni, mí ne di dyøjmʉ cár palabra ca Ocja̱, hasta mí ndo ntu̱jquijʉ, cja̱ car Jesús, jí̱ mí tzö jabʉ ngu̱ di hmöy pa di jogui di u̱jti cʉ cja̱hni.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Nubbʉ, bi jianti yo tzi barco, ya xquí ttzoh pʉ jár nttza̱ni car mar. Ya xquí bøn cʉ mamöy, már pehti quí hmamöyjʉ.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Car Jesús, bbʉ, bi ñʉti ca hnar barco ca múr mɛjti car Simón. Bi xifi di dyɛti car barco drí tzi ñʉta mbo car mar. Nubbʉ, bi mi̱h pʉ jar barco, bbʉ, cja̱ bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Bbʉ ya xquí guadi, pé bi nzoh car Simón, bi xifi:
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Bi da̱h car Simón, bi xifi:
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Bi møtijʉ cʉ hmamöy bbʉ, cja̱ bi zʉdijʉ rá ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi már xɛh quí hmamöyjʉ.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Nubbʉ, bi cjajpi ʉr seña quí mi̱nga̱‑mamöyjʉ cʉ már bbʉh ca hnar barco, pa di mföxjʉ di gʉxjʉ cʉ möy. Bú e̱jmʉ, bbʉ, cja̱ bi ñu̱htzijʉ cʉ möy göhtjo cʉ yo barco. Már ndo ngu̱ cʉ möy, hasta ya xi mí ne di ñʉh cʉ barco.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Car Simón (guejtjo mí tsjifi ʉr Pedro) bi hna ba̱di, gue ca Ocja̱ xquí unijʉ cʉ möy rá ngu̱. Bi hna guati car Jesús, bbʉ, bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi xifi:
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Car Pedro co cʉ pé dda mamöy cʉ már bbʉpjʉ jár barco guegue, bi ndo mbe̱nijʉ car milagro ca xquí ncja, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ möy xquí zʉdijʉ.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Guejti car Jacobo co car Juan bi mbe̱nihui car milagro hne̱je̱. Guegue‑cʉ́ mí mi̱nga̱‑mamöyhui car Simón. Cár tahui múr Zebedeo. Car Jesús bi xih car Simón, bbʉ:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Diguebbʉ ya, bi dyɛnijʉ cʉ barco gá ma pʉ jár nttza̱ni car deje. Cja̱ cʉ jñu̱ mamöy bi zoh quí barco co göhtjo cʉ már cʉ pʉ, bi dɛnijʉ car Jesús.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Pé hnar vez, car Jesús már dyo pé hnar jñini. Már bbʉh pʉ hnar hñøjø, mí tzöhui hnar jnini i tsjifi ʉr lepra, mí jøtze ntero cár ndodyo rá ngu̱ cʉ ttzotsja̱xi. Guegue‑cá̱, bbʉ mí jianti car Jesús, bi guati, bi nda̱ndiña̱jmu̱, cja̱ bi xifi, i̱na̱:
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Cja̱ car Jesús bi tʉngui cár dyɛ, bi döni, bi xifi:
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Car Jesús, bbʉ́, bi xifi jin to di götzi, i̱na̱:
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Pe nde̱jma̱ bi hño car jña̱, más bi ndo fa̱di te mí øti car Jesús. Rá ndo ngu̱ cja̱hni bi jmu̱ntzijʉ pa di dyødejʉ cár tzi palabra ca Ocja̱. Guejtjo bi ngu̱jqui cʉ to mbá tzí quí döhtjijʉ pa di jojqui car Jesús.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Nu car Jesús pé bi wem pʉ, bi ma gá ma pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, cja̱ nupʉ, bú nzoh ca Ocja̱.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Pé hnar vez, bbʉ már bbʉjti car Jesús pʉ jar estado Galilea, bi nzoh cʉ cja̱hni. Cja̱ bi guati cja̱hni rá ngu̱ pa di dyøh cár palabra ca Ocja̱. Guejtjo már ju̱h pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro, cja̱ nucʉ, bi dyødejʉ hne̱je̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ, xquí ndo nxöh cár ley car Moisés. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo tema jñi̱ni pʉ jar estado Galilea, co ni pʉ jar estado Judea, co hne̱h pʉ jar ciudad Jerusalén, pa di dyødejʉ te mí ma̱n car Jesús cja̱ di cca̱htijʉ cʉ milagro mí øte. Car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱, eso, mí xoxi döhtji rá ngu̱.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Bi zøti cʉ dda hñøjø, mbá tu̱jʉ hnar döhtji, xquí hna̱htzi quí hua cja̱ jí̱ mí tzö di hña̱ni. Mí ne di ñʉtijʉ pʉ mbo car ngu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pa di dyöjpijʉ di jojqui tzʉ car döhtji.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Bi cca̱htijʉ ya, jí̱ mí tzö di cʉhtijʉ car döhtji, como már ndo dʉ cʉ cja̱hni pʉ jar goxtji. Nubbʉ, bi dexjʉ jar ña̱jcu̱, bi xohtzijʉ tengu̱ cʉ teja, cja̱ bi ga̱hmijʉ car hñøjø, ntero co cár mfi̱di, gá tzo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Car Jesús ya, bi cca̱hti quí amigo car döhtji cʉ mbá tu̱jʉ, mí ndo e̱me̱jʉ guegue. Cja̱ bi nzoh car döhtji, bbʉ, bi xifi:
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Cʉ maestro cʉ mí ndo nxöh car ley, co cʉ fariseo, bbʉ mí dyødejʉ car palabra‑ca̱, bi unijʉ ʉ́r cuɛ, como gá mbe̱nijʉ: “¿Dyoca̱ i ma̱ ncjapʉ? Ncjahmʉ i ne da cjatsjɛ Ocja̱ nʉr cja̱hni‑nʉ. Ddatsjɛ ca Ocja̱ i pɛhtzi derecho da perdonabi yʉ cja̱hni ca xí dyøti ca rá nttzo.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Nu car Jesús bi ba̱tibi quí mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ. Bi dyöni, bbʉ:
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ―¿Dyoca̱ xí ddahquijʉ ʉr cuɛ ca xtá xij nʉr hñøjø‑nʉ́, xí mperdonabi ca xí dyøte? Guejtjo di zö nʉr döhtji bbʉ gua xifi di bböy cja̱ di hño.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Nuya, gu u̱jtiquijʉ, cierto dí pɛhtzigö ʉm cargo hua jar jöy pa gu perdonabi yʉ cja̱hni ca te xí dyøte, como guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Cja̱ car döhtji ya, bi hna bböy, bi du̱x cár mfi̱di, cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱. Má ndo öjpi mpöjcje ca Ocja̱. Göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ te bi ncja.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Bi ndo mbe̱nijʉ car milagro, göhtjojʉ, már ndo i̱htzibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ co guejti car Jesús, por rá ngue ca xquí dyøti‑cá̱. Bi ma̱jmʉ:
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, cja̱ bi jianti hnar hñøjø, mí pɛjpi car gobierno, mí cobra cʉ contribución. Már ju̱ pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi‑cʉ. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Leví. Car Jesús bi nzofo, bi xifi:
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Cja̱ guegue car Leví bi bböy nguetica̱, bi zoh cár bbɛfi, bi dɛn car Jesús.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Ca hnajpa, car Leví bi mandado bi ttøti hnar mbaxcjua pʉ́r ngu̱, bi mvitabi car Jesús cja̱ co quí amigo‑ca̱. Guejtjo bi mvitabi quí amigotsjɛ cʉ mí pɛjpi car gobierno. Guejti‑cʉ mí jmuntzi cʉ contribución. Guegue‑cʉ cja̱ co pé dda cja̱hni rá ngu̱ már tzijʉ pʉ́r ngu̱ car Leví.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Guejtjo bi guati pʉ cʉ dda fariseo co ni cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca bi dyøti car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co quí amigo, már tzijʉ pʉ hne̱je̱, cja̱ bi zohmijʉ. Bi xijmʉ quí amigo car Jesús:
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Car Jesús bi da̱di bi xijmʉ:
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Nugö xtú e̱je̱ pa gu nzoj yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, pa da jiɛh ca rá nttzo, da jionijʉ ca Ocja̱. Jí̱ xtá e̱je̱ pa te gu xij yʉ cja̱hni yʉ i ma̱ jin gui ndu̱jpite.―
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Nubbʉ́, quí contra car Jesús bi dyönijʉ, bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Car Jesús bi xijmʉ, bbʉ:
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Ba e̱j yʉ pa bbʉ ya xtrú ma nʉr novio. Nubbʉ, da ayuna yí amigo, bbʉ.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni pé hnar comparación, bi hñi̱mbijʉ:
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Guejtjo jin gui tsjiti hnar zɛxfani car ddadyo vino ca jí̱ bbe i mbödi, porque da fʉgui, da ndʉ cár jña̱, da xɛh car xifani. Nubbʉ́, da mfön car vino cja̱ da ttzon car xifani hne̱.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 I tsjiti car ddadyo vino hnar xifani rá zö.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Car cja̱hni ca xí nzi car vino ca ya xí mbödi, ya jin gui ne car jugo gá uvatjo. I ma̱ntjo, más rá ncʉji car vino ca ya xí mbödi.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús. Gue yʉ palabra‑yʉ́ mír jɛquihui cʉ ddadyo palabra cʉ mí ma̱ guegue co car jugo ca jí̱ bbe i mbödi. Nu cʉ costumbre cʉ mí tɛn cʉ judio desde ya má yabbʉ, mír jɛquihui car vino ca ya xí mbödi.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.