Lucas 24

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Car pa ca mí ñʉti ca hnar semana, bbʉ ya xi mír ma di ni̱gui, cʉ bbɛjña̱ bi möjmʉ jar cueva, bi du̱xjʉ cʉ hñi̱tji cʉ ya xquí jojquijʉ.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ, ya xquí bböti car me̱do ca xquí gojtijma̱ja̱ car goxtji, ya xi mír hmöh hnanguadi.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Bi ñʉtijʉ jar cueva ya, pe jin gá ndötijʉ cár cuerpo car Tzi Jesús.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, ¿toca̱ xquí du̱x‑ca̱? Diguebbʉ ya, bi hna ni̱guitjo yojo cʉ hñøjø, mí ndo juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Cʉ bbɛjña̱ ya, bi ndo zu̱jʉ, bi gojti quí döjʉ co quí dyɛjʉ, cja̱ bi anijʉ jar jöy. Bi ma̱n cʉ hñøjø, bbʉ:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ya jin gui bbʉjcua jabʉ i cjöti cʉ ánima, como ya xí jña̱ ʉ́r jña̱. ¿Cja jin guí mbe̱nijʉ te bi xihquijʉ car Jesús bbʉ ngár bbʉpjʉ guegue pʉ Galilea?
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Bi xihquijʉ, i̱na̱, guegue di ndöjti jáy dyɛ cʉ cja̱hni rá nttzo cja̱ di ddøti pʉ jar ponti, di du̱. Cja̱ bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé di jña̱ ʉ́r jña̱.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ ángele.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Nubbʉ, cʉ bbɛjña̱ bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús, bbʉ jí̱ bbe mí tu̱.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Cja̱ bi bønijʉ jar cueva, bi ma gá ngojmʉ, bú cöxjʉ cʉ once quí möxte, co ni cʉ pé ddaa, bú xijmʉ te xcuí cca̱htijʉ.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Mí gue car María Magdalena, co car Juana, co car María, cár me car Santiago, co cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí yojmʉ, guegue‑cʉ bi möjmʉ bú xijmʉ cʉ apóstole.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Nu cʉ apóstole jin gá hñe̱me̱jʉ ¿cja mí cierto ca bi ma̱n cʉ bbɛjña̱? Gá mbe̱nijʉ, más múr hña̱ntitjo.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Nu car Pedro bi bböy, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jar cueva, bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo. Már bbøndi pʉ hnanguadi cʉ ttaxi da̱tu̱ cʉ xquí bbantzibi cár cuerpo car Jesús. Jøndi‑cʉ bi cca̱hti‑cʉ. Cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, má mbe̱ntsjɛ ter bbɛhca̱ xquí ncja.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Mismo car pa‑ca̱, bi bøm pʉ Jerusalén yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús, mír ma hnar tzi jñi̱ni ca mí tsjifi Emaús. Car tzi jñi̱ni‑ca̱ mí jñajquihui car ciudad Jerusalén como once quilómetro.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Cʉ hñøjø má ña̱hui, ja ncja xquí bböhti car Jesús pʉ Jerusalén.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Má hñohui jar hñu̱, má ña̱hui ncjapʉ. Cja̱ bi hna guatitjo hnar hñøjø, bi ntjɛjʉ cʉ yojo, cja̱ bi segue bi hñojʉ‑cʉ. Mí gue car Jesús.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Nu cʉ yojo hñøjø jin gá meyahui car Jesús. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí cojtibi quí döhui.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Bi dyön car Jesús, bbʉ, i̱na̱:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Ca hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Cleofas bi da̱di, i̱na̱:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Cja̱ pé bi hñön car Jesús:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Guegue‑ca̱ xí nzʉh cʉm möcja̱je, co ni cʉ tita cʉ i mandadoguije, cja̱ xí ttun cár sentencia, xí ddøti jar ponti, xí ndu̱.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Pe nugöje, ndí e̱me̱je guegue car Jesús di gʉxquigöje, dí mi̱nguje israel, cja̱ di möxcöje pa gua hmʉpje libre. Pe ncja ya, ya xí cja jñu̱jpa ca xcá ndu̱.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 — ausente —
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Nu cʉ dda ʉm hñohuije cʉ bi tsjifi ncjapʉ, xí möjmʉ jar cueva hne̱je̱, xpá cca̱htijʉ ncja ngu̱ xcá ma̱n cʉ bbɛjña̱, ya xi mí u̱jtjo cár cuerpo pʉ. Pe jí̱ xcá ntjɛjʉ car Jesús.― Guejnʉ bi ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Jesús, bi hñi̱mbi:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Cja jin gui ma̱m pʉ jar Escritura, mír ntzöhui di sufri ca hnar cja̱hni ca di hñe̱je̱, tzʉdi, car Cristo? Ngué, i ma̱m pʉ, di nesta di du̱‑ca̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱, pa ncjapʉ drí ttun cár cargo cja̱ di mandado.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Nubbʉ, car Jesús bi xih cʉ hñøjø te i ma̱m pʉ jar Escritura digue car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi mʉdi bi xih ca xquí ma̱n car Moisés. Ma ya, bi xijmi ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, cada hnaa. Ddahtzʉ bi xijmi göhtjo ca i cuati pʉ jar Escritura, cʉ parte pʉ jabʉ i ma̱ ja di ncja ca hnaa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Má dyojʉ jar hñu̱ bbʉ má xijmi ncjapʉ car Jesús.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Nubbʉ, bi zøtijʉ jar tzi jñi̱ni pʉ jabʉ mír ma cʉ yo hñøjø. Nu car Jesús mí ne di segue, di hñotjo, ncjahmʉ jabʉ pé mír ma.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Pe gueguehui bi za̱mihui, bi xifi:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Nubbʉ, bi mi̱pjʉ jar mexa pa di zijʉ car cena. Cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui car tju̱jme̱ cja̱ bi unihui.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Nubbʉ, bi hna wen ca mí cojtibi quí döhui cʉ yojo hñøjø, cja̱ bi meyahui car Jesús, bbʉ. Nu car Jesús, bi hna bbɛjti pʉ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Nubbʉ, bi ma̱n cʉ yojo‑cʉ:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Bi hna bböjmi, bbʉ, mismo car hora‑ca̱, bi xønihui bi ma gá ngojmi pʉ Jerusalén. Bi zøtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once apóstole cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni cʉ már yojmʉ, bú cöxihui te xcuí ncja.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Nu cʉ once apóstole, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Diguebbʉ cʉ yojo hñøjø bi xih cʉ apóstole göhtjo te xcuí ncja pʉ jar hñu̱, cja̱ co ja gá meyahui car Jesús bbʉ már xɛjqui car tju̱jme̱.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Már ña̱di ncjapʉ, cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ car Jesús, bi hmöh pʉ madé, bi zɛngua quí möxte, bi xijmʉ:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Nu gueguejʉ mí ndo ntzu̱jʉ, ngá ma̱jmʉ, mí gue cár nda̱ji̱tjo car Jesús már cca̱htijʉ.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Nu car Jesús pé bi ma̱m, bbʉ:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Cca̱htijma̱jʉ yʉm dyɛ co yʉm hua. Tjönguijʉ pa gui pa̱dijʉ, ¿cja guejquigö? Bbʉ gur nda̱jitjogö, jin te di bbʉj yʉm ndodyo, ni ndra ngue nʉm ngø.―
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Nubbʉ́, bi u̱jti quí dyɛ, co quí hua, pʉ jabʉ xquí ntjohtibi bbʉ mí ddøti jar ponti.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gueguejʉ bi ndo mpöjmʉ bbʉ́, pe jí̱ bbe mí e̱me̱jʉ rá zö, mí yomfe̱nitjojʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Cja̱ bi unijʉ hna pedazo ʉr jogui möy ca ya xquí da̱, co hna pedazo ʉr lonja ca mí po ttafi gá colimena.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Guegue ya bi jña̱‑cʉ cja̱ bi za. Már cca̱htitjojʉ quí möxte.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Nubbʉ, bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Nubbʉ, bi xijmʉ quí möxte te i ma̱m pʉ jar Escritura, cja̱ bi möx‑cʉ́ pa gá ntiendejʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ digue ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Bi xijmʉ ncjahua:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Cja̱ bbʉ ya xtrú ncja‑ca̱, di ntʉngui car jña̱, di tsjijmʉ göhtjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Bbɛto da tsjij yʉ cja̱hni israelita hua jar jñi̱ni Jerusalén. Ma ya, da tsjih cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni, göhtjo cʉ i bbʉ jar mundo. Da tsjijmʉ, ya xí ní̱gui car Cristo ca xquí promete car Tzi Ta ji̱tzi. Da hñe̱me̱jʉ guegue cja̱ da jiɛjmʉ ca rá nttzo. Da ncjapʉ drí mperdonabi ca xí dyøtijʉ ca rá8nttzo, göhtjo cʉ to da guatijʉ jár dyɛ. Guejnʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Cja̱ nuquɛjʉ, guí testigojʉ, i nesta gui xijmʉ cʉ cja̱hni nʉr palabra‑nʉ.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Nuya, dí cu̱hquijʉ gui möjmʉ pa grí nzojmʉ göhtjo cʉ cja̱hni. Pe ante que gui pønijʉ, gui tøhmitjojʉ hua Jerusalén hasta gue bbʉ xtu ca̱h ca hnaa ca xtú xihquijʉ du e̱je̱. Bbʉ xta guahquijʉ‑ca̱, nubbʉ, xquí yojmʉ car ttzɛdi ca rí hñe̱ ji̱tzi, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 — ausente —
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí bøxi ji̱tzi guegue‑ca̱, bi xöjtibijʉ. Diguebbʉ ya, bi möjmʉ gá ngojmʉ pʉ Jerusalén, cjuá má mpöjmʉ.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Bi tjoh cʉ pá, nu guegue‑cʉ mí ndo mpöjtijʉ. Mí dedijʉ pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí xöjtibijʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pa. Amén.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.