Lucas 24

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Car pa ca mí ñʉti ca hnar semana, bbʉ ya xi mír ma di ni̱gui, cʉ bbɛjña̱ bi möjmʉ jar cueva, bi du̱xjʉ cʉ hñi̱tji cʉ ya xquí jojquijʉ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ, ya xquí bböti car me̱do ca xquí gojtijma̱ja̱ car goxtji, ya xi mír hmöh hnanguadi.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Bi ñʉtijʉ jar cueva ya, pe jin gá ndötijʉ cár cuerpo car Tzi Jesús.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, ¿toca̱ xquí du̱x‑ca̱? Diguebbʉ ya, bi hna ni̱guitjo yojo cʉ hñøjø, mí ndo juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Cʉ bbɛjña̱ ya, bi ndo zu̱jʉ, bi gojti quí döjʉ co quí dyɛjʉ, cja̱ bi anijʉ jar jöy. Bi ma̱n cʉ hñøjø, bbʉ:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ya jin gui bbʉjcua jabʉ i cjöti cʉ ánima, como ya xí jña̱ ʉ́r jña̱. ¿Cja jin guí mbe̱nijʉ te bi xihquijʉ car Jesús bbʉ ngár bbʉpjʉ guegue pʉ Galilea?
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Bi xihquijʉ, i̱na̱, guegue di ndöjti jáy dyɛ cʉ cja̱hni rá nttzo cja̱ di ddøti pʉ jar ponti, di du̱. Cja̱ bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé di jña̱ ʉ́r jña̱.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ ángele.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Nubbʉ, cʉ bbɛjña̱ bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús, bbʉ jí̱ bbe mí tu̱.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Cja̱ bi bønijʉ jar cueva, bi ma gá ngojmʉ, bú cöxjʉ cʉ once quí möxte, co ni cʉ pé ddaa, bú xijmʉ te xcuí cca̱htijʉ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mí gue car María Magdalena, co car Juana, co car María, cár me car Santiago, co cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí yojmʉ, guegue‑cʉ bi möjmʉ bú xijmʉ cʉ apóstole.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Nu cʉ apóstole jin gá hñe̱me̱jʉ ¿cja mí cierto ca bi ma̱n cʉ bbɛjña̱? Gá mbe̱nijʉ, más múr hña̱ntitjo.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Nu car Pedro bi bböy, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jar cueva, bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo. Már bbøndi pʉ hnanguadi cʉ ttaxi da̱tu̱ cʉ xquí bbantzibi cár cuerpo car Jesús. Jøndi‑cʉ bi cca̱hti‑cʉ. Cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, má mbe̱ntsjɛ ter bbɛhca̱ xquí ncja.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Mismo car pa‑ca̱, bi bøm pʉ Jerusalén yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús, mír ma hnar tzi jñi̱ni ca mí tsjifi Emaús. Car tzi jñi̱ni‑ca̱ mí jñajquihui car ciudad Jerusalén como once quilómetro.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Cʉ hñøjø má ña̱hui, ja ncja xquí bböhti car Jesús pʉ Jerusalén.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Má hñohui jar hñu̱, má ña̱hui ncjapʉ. Cja̱ bi hna guatitjo hnar hñøjø, bi ntjɛjʉ cʉ yojo, cja̱ bi segue bi hñojʉ‑cʉ. Mí gue car Jesús.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Nu cʉ yojo hñøjø jin gá meyahui car Jesús. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí cojtibi quí döhui.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Bi dyön car Jesús, bbʉ, i̱na̱:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ca hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Cleofas bi da̱di, i̱na̱:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Cja̱ pé bi hñön car Jesús:
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Guegue‑ca̱ xí nzʉh cʉm möcja̱je, co ni cʉ tita cʉ i mandadoguije, cja̱ xí ttun cár sentencia, xí ddøti jar ponti, xí ndu̱.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pe nugöje, ndí e̱me̱je guegue car Jesús di gʉxquigöje, dí mi̱nguje israel, cja̱ di möxcöje pa gua hmʉpje libre. Pe ncja ya, ya xí cja jñu̱jpa ca xcá ndu̱.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nu cʉ dda ʉm hñohuije cʉ bi tsjifi ncjapʉ, xí möjmʉ jar cueva hne̱je̱, xpá cca̱htijʉ ncja ngu̱ xcá ma̱n cʉ bbɛjña̱, ya xi mí u̱jtjo cár cuerpo pʉ. Pe jí̱ xcá ntjɛjʉ car Jesús.― Guejnʉ bi ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Jesús, bi hñi̱mbi:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Cja jin gui ma̱m pʉ jar Escritura, mír ntzöhui di sufri ca hnar cja̱hni ca di hñe̱je̱, tzʉdi, car Cristo? Ngué, i ma̱m pʉ, di nesta di du̱‑ca̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱, pa ncjapʉ drí ttun cár cargo cja̱ di mandado.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nubbʉ, car Jesús bi xih cʉ hñøjø te i ma̱m pʉ jar Escritura digue car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi mʉdi bi xih ca xquí ma̱n car Moisés. Ma ya, bi xijmi ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, cada hnaa. Ddahtzʉ bi xijmi göhtjo ca i cuati pʉ jar Escritura, cʉ parte pʉ jabʉ i ma̱ ja di ncja ca hnaa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Má dyojʉ jar hñu̱ bbʉ má xijmi ncjapʉ car Jesús.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nubbʉ, bi zøtijʉ jar tzi jñi̱ni pʉ jabʉ mír ma cʉ yo hñøjø. Nu car Jesús mí ne di segue, di hñotjo, ncjahmʉ jabʉ pé mír ma.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pe gueguehui bi za̱mihui, bi xifi:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nubbʉ, bi mi̱pjʉ jar mexa pa di zijʉ car cena. Cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui car tju̱jme̱ cja̱ bi unihui.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Nubbʉ, bi hna wen ca mí cojtibi quí döhui cʉ yojo hñøjø, cja̱ bi meyahui car Jesús, bbʉ. Nu car Jesús, bi hna bbɛjti pʉ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Nubbʉ, bi ma̱n cʉ yojo‑cʉ:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Bi hna bböjmi, bbʉ, mismo car hora‑ca̱, bi xønihui bi ma gá ngojmi pʉ Jerusalén. Bi zøtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once apóstole cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni cʉ már yojmʉ, bú cöxihui te xcuí ncja.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Nu cʉ once apóstole, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Diguebbʉ cʉ yojo hñøjø bi xih cʉ apóstole göhtjo te xcuí ncja pʉ jar hñu̱, cja̱ co ja gá meyahui car Jesús bbʉ már xɛjqui car tju̱jme̱.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Már ña̱di ncjapʉ, cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ car Jesús, bi hmöh pʉ madé, bi zɛngua quí möxte, bi xijmʉ:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nu gueguejʉ mí ndo ntzu̱jʉ, ngá ma̱jmʉ, mí gue cár nda̱ji̱tjo car Jesús már cca̱htijʉ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Nu car Jesús pé bi ma̱m, bbʉ:
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Cca̱htijma̱jʉ yʉm dyɛ co yʉm hua. Tjönguijʉ pa gui pa̱dijʉ, ¿cja guejquigö? Bbʉ gur nda̱jitjogö, jin te di bbʉj yʉm ndodyo, ni ndra ngue nʉm ngø.―
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Nubbʉ́, bi u̱jti quí dyɛ, co quí hua, pʉ jabʉ xquí ntjohtibi bbʉ mí ddøti jar ponti.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gueguejʉ bi ndo mpöjmʉ bbʉ́, pe jí̱ bbe mí e̱me̱jʉ rá zö, mí yomfe̱nitjojʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Cja̱ bi unijʉ hna pedazo ʉr jogui möy ca ya xquí da̱, co hna pedazo ʉr lonja ca mí po ttafi gá colimena.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Guegue ya bi jña̱‑cʉ cja̱ bi za. Már cca̱htitjojʉ quí möxte.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Nubbʉ, bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nubbʉ, bi xijmʉ quí möxte te i ma̱m pʉ jar Escritura, cja̱ bi möx‑cʉ́ pa gá ntiendejʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ digue ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Bi xijmʉ ncjahua:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Cja̱ bbʉ ya xtrú ncja‑ca̱, di ntʉngui car jña̱, di tsjijmʉ göhtjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Bbɛto da tsjij yʉ cja̱hni israelita hua jar jñi̱ni Jerusalén. Ma ya, da tsjih cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni, göhtjo cʉ i bbʉ jar mundo. Da tsjijmʉ, ya xí ní̱gui car Cristo ca xquí promete car Tzi Ta ji̱tzi. Da hñe̱me̱jʉ guegue cja̱ da jiɛjmʉ ca rá nttzo. Da ncjapʉ drí mperdonabi ca xí dyøtijʉ ca rá8nttzo, göhtjo cʉ to da guatijʉ jár dyɛ. Guejnʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Cja̱ nuquɛjʉ, guí testigojʉ, i nesta gui xijmʉ cʉ cja̱hni nʉr palabra‑nʉ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Nuya, dí cu̱hquijʉ gui möjmʉ pa grí nzojmʉ göhtjo cʉ cja̱hni. Pe ante que gui pønijʉ, gui tøhmitjojʉ hua Jerusalén hasta gue bbʉ xtu ca̱h ca hnaa ca xtú xihquijʉ du e̱je̱. Bbʉ xta guahquijʉ‑ca̱, nubbʉ, xquí yojmʉ car ttzɛdi ca rí hñe̱ ji̱tzi, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 — ausente —
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí bøxi ji̱tzi guegue‑ca̱, bi xöjtibijʉ. Diguebbʉ ya, bi möjmʉ gá ngojmʉ pʉ Jerusalén, cjuá má mpöjmʉ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Bi tjoh cʉ pá, nu guegue‑cʉ mí ndo mpöjtijʉ. Mí dedijʉ pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí xöjtibijʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pa. Amén.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.