Lucas 24
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Car pa ca mí ñʉti ca hnar semana, bbʉ ya xi mír ma di ni̱gui, cʉ bbɛjña̱ bi möjmʉ jar cueva, bi du̱xjʉ cʉ hñi̱tji cʉ ya xquí jojquijʉ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ, ya xquí bböti car me̱do ca xquí gojtijma̱ja̱ car goxtji, ya xi mír hmöh hnanguadi.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Bi ñʉtijʉ jar cueva ya, pe jin gá ndötijʉ cár cuerpo car Tzi Jesús.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, ¿toca̱ xquí du̱x‑ca̱? Diguebbʉ ya, bi hna ni̱guitjo yojo cʉ hñøjø, mí ndo juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Cʉ bbɛjña̱ ya, bi ndo zu̱jʉ, bi gojti quí döjʉ co quí dyɛjʉ, cja̱ bi anijʉ jar jöy. Bi ma̱n cʉ hñøjø, bbʉ:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Ya jin gui bbʉjcua jabʉ i cjöti cʉ ánima, como ya xí jña̱ ʉ́r jña̱. ¿Cja jin guí mbe̱nijʉ te bi xihquijʉ car Jesús bbʉ ngár bbʉpjʉ guegue pʉ Galilea?
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Bi xihquijʉ, i̱na̱, guegue di ndöjti jáy dyɛ cʉ cja̱hni rá nttzo cja̱ di ddøti pʉ jar ponti, di du̱. Cja̱ bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé di jña̱ ʉ́r jña̱.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ ángele.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Nubbʉ, cʉ bbɛjña̱ bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús, bbʉ jí̱ bbe mí tu̱.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Cja̱ bi bønijʉ jar cueva, bi ma gá ngojmʉ, bú cöxjʉ cʉ once quí möxte, co ni cʉ pé ddaa, bú xijmʉ te xcuí cca̱htijʉ.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Mí gue car María Magdalena, co car Juana, co car María, cár me car Santiago, co cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí yojmʉ, guegue‑cʉ bi möjmʉ bú xijmʉ cʉ apóstole.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Nu cʉ apóstole jin gá hñe̱me̱jʉ ¿cja mí cierto ca bi ma̱n cʉ bbɛjña̱? Gá mbe̱nijʉ, más múr hña̱ntitjo.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Nu car Pedro bi bböy, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jar cueva, bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo. Már bbøndi pʉ hnanguadi cʉ ttaxi da̱tu̱ cʉ xquí bbantzibi cár cuerpo car Jesús. Jøndi‑cʉ bi cca̱hti‑cʉ. Cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, má mbe̱ntsjɛ ter bbɛhca̱ xquí ncja.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Mismo car pa‑ca̱, bi bøm pʉ Jerusalén yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús, mír ma hnar tzi jñi̱ni ca mí tsjifi Emaús. Car tzi jñi̱ni‑ca̱ mí jñajquihui car ciudad Jerusalén como once quilómetro.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Cʉ hñøjø má ña̱hui, ja ncja xquí bböhti car Jesús pʉ Jerusalén.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Má hñohui jar hñu̱, má ña̱hui ncjapʉ. Cja̱ bi hna guatitjo hnar hñøjø, bi ntjɛjʉ cʉ yojo, cja̱ bi segue bi hñojʉ‑cʉ. Mí gue car Jesús.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Nu cʉ yojo hñøjø jin gá meyahui car Jesús. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí cojtibi quí döhui.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Bi dyön car Jesús, bbʉ, i̱na̱:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ca hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Cleofas bi da̱di, i̱na̱:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Cja̱ pé bi hñön car Jesús:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Guegue‑ca̱ xí nzʉh cʉm möcja̱je, co ni cʉ tita cʉ i mandadoguije, cja̱ xí ttun cár sentencia, xí ddøti jar ponti, xí ndu̱.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Pe nugöje, ndí e̱me̱je guegue car Jesús di gʉxquigöje, dí mi̱nguje israel, cja̱ di möxcöje pa gua hmʉpje libre. Pe ncja ya, ya xí cja jñu̱jpa ca xcá ndu̱.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 — ausente —
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 — ausente —
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Nu cʉ dda ʉm hñohuije cʉ bi tsjifi ncjapʉ, xí möjmʉ jar cueva hne̱je̱, xpá cca̱htijʉ ncja ngu̱ xcá ma̱n cʉ bbɛjña̱, ya xi mí u̱jtjo cár cuerpo pʉ. Pe jí̱ xcá ntjɛjʉ car Jesús.― Guejnʉ bi ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Jesús, bi hñi̱mbi:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Cja jin gui ma̱m pʉ jar Escritura, mír ntzöhui di sufri ca hnar cja̱hni ca di hñe̱je̱, tzʉdi, car Cristo? Ngué, i ma̱m pʉ, di nesta di du̱‑ca̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱, pa ncjapʉ drí ttun cár cargo cja̱ di mandado.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Nubbʉ, car Jesús bi xih cʉ hñøjø te i ma̱m pʉ jar Escritura digue car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi mʉdi bi xih ca xquí ma̱n car Moisés. Ma ya, bi xijmi ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, cada hnaa. Ddahtzʉ bi xijmi göhtjo ca i cuati pʉ jar Escritura, cʉ parte pʉ jabʉ i ma̱ ja di ncja ca hnaa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Má dyojʉ jar hñu̱ bbʉ má xijmi ncjapʉ car Jesús.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Nubbʉ, bi zøtijʉ jar tzi jñi̱ni pʉ jabʉ mír ma cʉ yo hñøjø. Nu car Jesús mí ne di segue, di hñotjo, ncjahmʉ jabʉ pé mír ma.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Pe gueguehui bi za̱mihui, bi xifi:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Nubbʉ, bi mi̱pjʉ jar mexa pa di zijʉ car cena. Cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui car tju̱jme̱ cja̱ bi unihui.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Nubbʉ, bi hna wen ca mí cojtibi quí döhui cʉ yojo hñøjø, cja̱ bi meyahui car Jesús, bbʉ. Nu car Jesús, bi hna bbɛjti pʉ.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Nubbʉ, bi ma̱n cʉ yojo‑cʉ:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Bi hna bböjmi, bbʉ, mismo car hora‑ca̱, bi xønihui bi ma gá ngojmi pʉ Jerusalén. Bi zøtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once apóstole cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni cʉ már yojmʉ, bú cöxihui te xcuí ncja.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Nu cʉ once apóstole, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ:
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Diguebbʉ cʉ yojo hñøjø bi xih cʉ apóstole göhtjo te xcuí ncja pʉ jar hñu̱, cja̱ co ja gá meyahui car Jesús bbʉ már xɛjqui car tju̱jme̱.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Már ña̱di ncjapʉ, cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ car Jesús, bi hmöh pʉ madé, bi zɛngua quí möxte, bi xijmʉ:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Nu gueguejʉ mí ndo ntzu̱jʉ, ngá ma̱jmʉ, mí gue cár nda̱ji̱tjo car Jesús már cca̱htijʉ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Nu car Jesús pé bi ma̱m, bbʉ:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Cca̱htijma̱jʉ yʉm dyɛ co yʉm hua. Tjönguijʉ pa gui pa̱dijʉ, ¿cja guejquigö? Bbʉ gur nda̱jitjogö, jin te di bbʉj yʉm ndodyo, ni ndra ngue nʉm ngø.―
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Nubbʉ́, bi u̱jti quí dyɛ, co quí hua, pʉ jabʉ xquí ntjohtibi bbʉ mí ddøti jar ponti.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gueguejʉ bi ndo mpöjmʉ bbʉ́, pe jí̱ bbe mí e̱me̱jʉ rá zö, mí yomfe̱nitjojʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Cja̱ bi unijʉ hna pedazo ʉr jogui möy ca ya xquí da̱, co hna pedazo ʉr lonja ca mí po ttafi gá colimena.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Guegue ya bi jña̱‑cʉ cja̱ bi za. Már cca̱htitjojʉ quí möxte.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nubbʉ, bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Nubbʉ, bi xijmʉ quí möxte te i ma̱m pʉ jar Escritura, cja̱ bi möx‑cʉ́ pa gá ntiendejʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ digue ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Bi xijmʉ ncjahua:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Cja̱ bbʉ ya xtrú ncja‑ca̱, di ntʉngui car jña̱, di tsjijmʉ göhtjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Bbɛto da tsjij yʉ cja̱hni israelita hua jar jñi̱ni Jerusalén. Ma ya, da tsjih cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni, göhtjo cʉ i bbʉ jar mundo. Da tsjijmʉ, ya xí ní̱gui car Cristo ca xquí promete car Tzi Ta ji̱tzi. Da hñe̱me̱jʉ guegue cja̱ da jiɛjmʉ ca rá nttzo. Da ncjapʉ drí mperdonabi ca xí dyøtijʉ ca rá8nttzo, göhtjo cʉ to da guatijʉ jár dyɛ. Guejnʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Cja̱ nuquɛjʉ, guí testigojʉ, i nesta gui xijmʉ cʉ cja̱hni nʉr palabra‑nʉ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nuya, dí cu̱hquijʉ gui möjmʉ pa grí nzojmʉ göhtjo cʉ cja̱hni. Pe ante que gui pønijʉ, gui tøhmitjojʉ hua Jerusalén hasta gue bbʉ xtu ca̱h ca hnaa ca xtú xihquijʉ du e̱je̱. Bbʉ xta guahquijʉ‑ca̱, nubbʉ, xquí yojmʉ car ttzɛdi ca rí hñe̱ ji̱tzi, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 — ausente —
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 — ausente —
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí bøxi ji̱tzi guegue‑ca̱, bi xöjtibijʉ. Diguebbʉ ya, bi möjmʉ gá ngojmʉ pʉ Jerusalén, cjuá má mpöjmʉ.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Bi tjoh cʉ pá, nu guegue‑cʉ mí ndo mpöjtijʉ. Mí dedijʉ pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí xöjtibijʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pa. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.