Lucas 24

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Car pa ca mí ñʉti ca hnar semana, bbʉ ya xi mír ma di ni̱gui, cʉ bbɛjña̱ bi möjmʉ jar cueva, bi du̱xjʉ cʉ hñi̱tji cʉ ya xquí jojquijʉ.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ, ya xquí bböti car me̱do ca xquí gojtijma̱ja̱ car goxtji, ya xi mír hmöh hnanguadi.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Bi ñʉtijʉ jar cueva ya, pe jin gá ndötijʉ cár cuerpo car Tzi Jesús.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, ¿toca̱ xquí du̱x‑ca̱? Diguebbʉ ya, bi hna ni̱guitjo yojo cʉ hñøjø, mí ndo juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Cʉ bbɛjña̱ ya, bi ndo zu̱jʉ, bi gojti quí döjʉ co quí dyɛjʉ, cja̱ bi anijʉ jar jöy. Bi ma̱n cʉ hñøjø, bbʉ:
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ya jin gui bbʉjcua jabʉ i cjöti cʉ ánima, como ya xí jña̱ ʉ́r jña̱. ¿Cja jin guí mbe̱nijʉ te bi xihquijʉ car Jesús bbʉ ngár bbʉpjʉ guegue pʉ Galilea?
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Bi xihquijʉ, i̱na̱, guegue di ndöjti jáy dyɛ cʉ cja̱hni rá nttzo cja̱ di ddøti pʉ jar ponti, di du̱. Cja̱ bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé di jña̱ ʉ́r jña̱.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ ángele.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Nubbʉ, cʉ bbɛjña̱ bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús, bbʉ jí̱ bbe mí tu̱.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Cja̱ bi bønijʉ jar cueva, bi ma gá ngojmʉ, bú cöxjʉ cʉ once quí möxte, co ni cʉ pé ddaa, bú xijmʉ te xcuí cca̱htijʉ.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Mí gue car María Magdalena, co car Juana, co car María, cár me car Santiago, co cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí yojmʉ, guegue‑cʉ bi möjmʉ bú xijmʉ cʉ apóstole.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Nu cʉ apóstole jin gá hñe̱me̱jʉ ¿cja mí cierto ca bi ma̱n cʉ bbɛjña̱? Gá mbe̱nijʉ, más múr hña̱ntitjo.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Nu car Pedro bi bböy, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jar cueva, bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo. Már bbøndi pʉ hnanguadi cʉ ttaxi da̱tu̱ cʉ xquí bbantzibi cár cuerpo car Jesús. Jøndi‑cʉ bi cca̱hti‑cʉ. Cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, má mbe̱ntsjɛ ter bbɛhca̱ xquí ncja.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Mismo car pa‑ca̱, bi bøm pʉ Jerusalén yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús, mír ma hnar tzi jñi̱ni ca mí tsjifi Emaús. Car tzi jñi̱ni‑ca̱ mí jñajquihui car ciudad Jerusalén como once quilómetro.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Cʉ hñøjø má ña̱hui, ja ncja xquí bböhti car Jesús pʉ Jerusalén.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Má hñohui jar hñu̱, má ña̱hui ncjapʉ. Cja̱ bi hna guatitjo hnar hñøjø, bi ntjɛjʉ cʉ yojo, cja̱ bi segue bi hñojʉ‑cʉ. Mí gue car Jesús.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Nu cʉ yojo hñøjø jin gá meyahui car Jesús. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí cojtibi quí döhui.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Bi dyön car Jesús, bbʉ, i̱na̱:
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Ca hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Cleofas bi da̱di, i̱na̱:
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Cja̱ pé bi hñön car Jesús:
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Guegue‑ca̱ xí nzʉh cʉm möcja̱je, co ni cʉ tita cʉ i mandadoguije, cja̱ xí ttun cár sentencia, xí ddøti jar ponti, xí ndu̱.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Pe nugöje, ndí e̱me̱je guegue car Jesús di gʉxquigöje, dí mi̱nguje israel, cja̱ di möxcöje pa gua hmʉpje libre. Pe ncja ya, ya xí cja jñu̱jpa ca xcá ndu̱.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 — ausente —
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Nu cʉ dda ʉm hñohuije cʉ bi tsjifi ncjapʉ, xí möjmʉ jar cueva hne̱je̱, xpá cca̱htijʉ ncja ngu̱ xcá ma̱n cʉ bbɛjña̱, ya xi mí u̱jtjo cár cuerpo pʉ. Pe jí̱ xcá ntjɛjʉ car Jesús.― Guejnʉ bi ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Jesús, bi hñi̱mbi:
25 Então Jesus lhes disse:
26 ¿Cja jin gui ma̱m pʉ jar Escritura, mír ntzöhui di sufri ca hnar cja̱hni ca di hñe̱je̱, tzʉdi, car Cristo? Ngué, i ma̱m pʉ, di nesta di du̱‑ca̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱, pa ncjapʉ drí ttun cár cargo cja̱ di mandado.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Pois era preciso que o
27 Nubbʉ, car Jesús bi xih cʉ hñøjø te i ma̱m pʉ jar Escritura digue car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi mʉdi bi xih ca xquí ma̱n car Moisés. Ma ya, bi xijmi ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, cada hnaa. Ddahtzʉ bi xijmi göhtjo ca i cuati pʉ jar Escritura, cʉ parte pʉ jabʉ i ma̱ ja di ncja ca hnaa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Má dyojʉ jar hñu̱ bbʉ má xijmi ncjapʉ car Jesús.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Nubbʉ, bi zøtijʉ jar tzi jñi̱ni pʉ jabʉ mír ma cʉ yo hñøjø. Nu car Jesús mí ne di segue, di hñotjo, ncjahmʉ jabʉ pé mír ma.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Pe gueguehui bi za̱mihui, bi xifi:
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Nubbʉ, bi mi̱pjʉ jar mexa pa di zijʉ car cena. Cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui car tju̱jme̱ cja̱ bi unihui.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Nubbʉ, bi hna wen ca mí cojtibi quí döhui cʉ yojo hñøjø, cja̱ bi meyahui car Jesús, bbʉ. Nu car Jesús, bi hna bbɛjti pʉ.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Nubbʉ, bi ma̱n cʉ yojo‑cʉ:
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Bi hna bböjmi, bbʉ, mismo car hora‑ca̱, bi xønihui bi ma gá ngojmi pʉ Jerusalén. Bi zøtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once apóstole cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni cʉ már yojmʉ, bú cöxihui te xcuí ncja.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Nu cʉ once apóstole, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ:
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Diguebbʉ cʉ yojo hñøjø bi xih cʉ apóstole göhtjo te xcuí ncja pʉ jar hñu̱, cja̱ co ja gá meyahui car Jesús bbʉ már xɛjqui car tju̱jme̱.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Már ña̱di ncjapʉ, cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ car Jesús, bi hmöh pʉ madé, bi zɛngua quí möxte, bi xijmʉ:
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Nu gueguejʉ mí ndo ntzu̱jʉ, ngá ma̱jmʉ, mí gue cár nda̱ji̱tjo car Jesús már cca̱htijʉ.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Nu car Jesús pé bi ma̱m, bbʉ:
38 Mas ele disse:
39 Cca̱htijma̱jʉ yʉm dyɛ co yʉm hua. Tjönguijʉ pa gui pa̱dijʉ, ¿cja guejquigö? Bbʉ gur nda̱jitjogö, jin te di bbʉj yʉm ndodyo, ni ndra ngue nʉm ngø.―
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Nubbʉ́, bi u̱jti quí dyɛ, co quí hua, pʉ jabʉ xquí ntjohtibi bbʉ mí ddøti jar ponti.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Gueguejʉ bi ndo mpöjmʉ bbʉ́, pe jí̱ bbe mí e̱me̱jʉ rá zö, mí yomfe̱nitjojʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ:
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Cja̱ bi unijʉ hna pedazo ʉr jogui möy ca ya xquí da̱, co hna pedazo ʉr lonja ca mí po ttafi gá colimena.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Guegue ya bi jña̱‑cʉ cja̱ bi za. Már cca̱htitjojʉ quí möxte.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Nubbʉ, bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
44 Depois disse:
45 Nubbʉ, bi xijmʉ quí möxte te i ma̱m pʉ jar Escritura, cja̱ bi möx‑cʉ́ pa gá ntiendejʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ digue ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Bi xijmʉ ncjahua:
46 e disse:
47 Cja̱ bbʉ ya xtrú ncja‑ca̱, di ntʉngui car jña̱, di tsjijmʉ göhtjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Bbɛto da tsjij yʉ cja̱hni israelita hua jar jñi̱ni Jerusalén. Ma ya, da tsjih cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni, göhtjo cʉ i bbʉ jar mundo. Da tsjijmʉ, ya xí ní̱gui car Cristo ca xquí promete car Tzi Ta ji̱tzi. Da hñe̱me̱jʉ guegue cja̱ da jiɛjmʉ ca rá nttzo. Da ncjapʉ drí mperdonabi ca xí dyøtijʉ ca rá8nttzo, göhtjo cʉ to da guatijʉ jár dyɛ. Guejnʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Cja̱ nuquɛjʉ, guí testigojʉ, i nesta gui xijmʉ cʉ cja̱hni nʉr palabra‑nʉ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nuya, dí cu̱hquijʉ gui möjmʉ pa grí nzojmʉ göhtjo cʉ cja̱hni. Pe ante que gui pønijʉ, gui tøhmitjojʉ hua Jerusalén hasta gue bbʉ xtu ca̱h ca hnaa ca xtú xihquijʉ du e̱je̱. Bbʉ xta guahquijʉ‑ca̱, nubbʉ, xquí yojmʉ car ttzɛdi ca rí hñe̱ ji̱tzi, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 — ausente —
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 — ausente —
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí bøxi ji̱tzi guegue‑ca̱, bi xöjtibijʉ. Diguebbʉ ya, bi möjmʉ gá ngojmʉ pʉ Jerusalén, cjuá má mpöjmʉ.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Bi tjoh cʉ pá, nu guegue‑cʉ mí ndo mpöjtijʉ. Mí dedijʉ pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí xöjtibijʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pa. Amén.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.