Lucas 22

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diguebbʉ ya, ya xti ncja car mbaxcjua bbʉ mí tzijʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi car levadura. Mí tsjih car mbaxcjua‑cá̱, ʉr Pascua.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co ni cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley car Moisés, nucʉ́ mí ne di möhti car Jesús. Mí jonijʉ ja drí möhtijʉ cja̱ jin di ba̱h cʉ cja̱hni, como gueguejʉ mí tzu̱jʉ‑cʉ́.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Nubbʉ́, ca Jin Gui Jo bi guati car Judas ca mí tsjifi ʉr Iscariote, cja̱ bi xifi di dö car Jesús. Car Judas mí hñohui cʉ pé once quí möxte car Jesús, cja̱ mí tsjifi múr möxte hne̱je̱.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Cja̱ bi ma car Judas, bú nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co ni cʉ policia cʉ mí föh car ni̱cja̱. Bi xih‑cʉ, guegue mí ne di dö car Jesús.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Nuya cʉ́, bi mpöjmʉ cja̱ bi ña̱htijʉ domi bbʉ.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Car Judas bi jña̱ car domi cja̱ bi prometebi cʉ möcja̱ di jion car manera ja drí dö car Jesús bbʉ jin di tɛn cʉ cja̱hni.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Pé bi tjoh cʉ pa, cja̱ bi zøh ca mero ʉr pa bbʉ mí tzijʉ cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura. Car pa‑cá̱, mí bböhti cʉ tzi dɛtitjo, pa di jña̱htibi car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ di ttzajpi cár ngø.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Nubbʉ, car Jesús bi gu̱h car Pedro co car Juan, bi xijmi:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Gueguehui bi dyönihui:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ, bi hñi̱mbihui:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Gui xijmi car mi̱ngu̱ pʉ, gui hñi̱mbihui: “Cam Maestroje i önqui, i̱na̱: ¿Jabʉ i bbʉh car cuarto pa cʉ visita, pʉ jabʉ gu tzije car jñu̱ni gá mbaxcjua, nugö co cʉm möxte?” Gui dyönihui ncjapʉ.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Cja̱ car mi̱ngu̱ pʉ, da u̱jtiquihui hnar cuarto pʉ ña̱. Drá tzi noh car cuarto‑ca̱, cja̱ ya xtrú tjojqui. Guehpʉ jar cuarto‑ca̱ gui jojquihui ca te i nesta pa gu tzijʉ car jñu̱ni gá mba̱xcjua.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Nubbʉ, bi ma car Pedro co car Juan, gá ma jar ciudad, bú tötihui ncja ngu̱ gá tsjijmi, cja̱ bú jojquihui car jñu̱ni gá mbaxcjua pʉ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Bbʉ mí zʉh car hora, bi ma car Jesús co cʉ pé dda quí möxte. Bi zøtijʉ pʉ, cja̱ göhtjo bi guatijʉ jar mexa.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Car Jesús bi xih‑cʉ:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Dí xihquijʉ, ya jim pé gu tzögö na̱r mbaxcjua‑na̱ hasta gue bbʉ xtá mandadogöbbe car Tzi Ta ji̱tzi hua jar jöy. Nubbʉ, pé da ttøti hnar mbaxcjua ncja ngu̱‑ná̱.―
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Diguebbʉ, bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, cja̱ bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta. Ma ya, bi un quí möxte, bi xijmʉ:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Nugö, desde rá pa ya, jim pé gu yojpi gu tzi ná̱r jugo car uva hasta gue bbʉ xta mandado cam Tzi Ta hua jar jöy.―
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Diguebbʉ, bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi, bi jejque cja̱ bi un quí möxte, bi xijmʉ:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Cja̱ bbʉ mí guadi mí zijʉ, car Jesús pé bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, bi ma̱:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Dyøjma̱jʉ. Ra bbʉjcua jar mexa, hua jabʉ dár tzijʉ, ca hnar hñøjø ca da döguigö.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnquigö hua jar jöy, cja̱ i nesta gu sufri ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura. Nu car cja̱hni ca da döguigö, guegue da ndo castiga ca Ocja̱.―
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi hñöntsjɛjʉ, ¿toca̱ di dyøhtibi‑ca̱?
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Quí möxte car Jesús már hñɛxjʉ, már ma̱jmʉ ja ndrá nguehca̱ más di tti̱htzibi, como cada hnaa mí ne di mandadobi cʉ pé ddaa.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Nu car Jesús bi nzojmʉ, bi hñi̱mbijʉ:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Nuquiguɛjʉ, dyo guí ncjajʉ pʉ. Bbʉ to i ne da cja ʉr nda̱, da mbe̱ni ncjahmʉ jin te di ntjumʉy guegue. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, da ncjá ncja hnar muzo, da dyøhtibi quí jmandado cʉ pé ddaa.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Digue yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar mundo, ¿toca̱ más i tti̱htzibi? ¿Cja gue car muzo ca i cja jmandado? ¿Cja huá gue cár patrón ca i ju̱jti pʉ jar mexa? Nuquɛjʉ, güi ma̱jmʉ, más i tti̱htzibi car patrón ca i ju̱h pʉ jar mexa. Pe nugö, ir tzi jmu̱guijʉ, cja̱ dí sirvequitjojʉ ncja ngu̱ hnar muzo.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Xí ndo ttøjtigui tu̱jni, pe nuquɛjʉ, xcú tɛnguitjojʉ, jí̱ xquí wembiguijʉ.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Por rá nguehca̱, bbʉ xta zøh car pa ca xí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi̱, nugö, xtá ddahqui quir cargojʉ, ncja ngu̱ cam Tzi Ta xcá ddajqui cam cargogö.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Bbʉ xta ttajqui cam cargo pa gu mandado, da tocaquijʉ gui föxquijʉ. Xquí mi̱pjʉ jam mexagö, xcrí tzijʉ pʉ, dí göhtjojʉ. Guejtjo da tocaquijʉ cada hnaaquɛjʉ hner tronojʉ pa gui jñu̱xjʉ pʉ jabʉ gui mandadobijʉ göhtjo cʉ pé dda cja̱hni israelita.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Simón, bi xifi:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Pe nugö, xtú nzoh cam Tzi Ta ji̱tzi por rá nguehquɛ, pa jin gui jiɛh ca guír hñe̱me̱gui. Bbʉ pé xcuí coji, pé xtí tɛngui. Nubbʉ, cja xtí föx yir hñohui pa da zɛdi drí dɛngui‑yʉ hne̱je̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Nu car Pedro bi da̱j ya bbʉ́, bi hñi̱mbi:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Car Jesús ya bi da̱di:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Cja̱ pé bi xijmʉ bbʉ:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Dí xihquijʉ, ya xta ncjagui ca i ma̱m pʉ jar Escritura, pʉ jabʉ i ma̱: “Bi tja̱mpi ʉr huɛnda, bi ma̱jmʉ, mí ndo ndu̱jpite car cja̱hni‑ca̱.” Car palabra‑ca̱, i ña̱ diguejquigö, i ma̱, da tjøxqui ca rá nttzo, cja̱ da bböjtigui. Tiene que da ncumpli göhtjo ca i ma̱.―
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Diguebbʉ ya, bi ma̱n quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, bi ma gá ma jar ttøø ca i tsjifi Olivos, porque göhtjo ʉr nde mí pa pʉ, cja̱ bi dɛn quí möxte.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Bbʉ mí zønijʉ pʉ, car Jesús bi xih‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Nubbʉ, bi weni guegue gá ma hnanguadi. Cja̱ pʉ jabʉ már bbʉy, mí tzi jñajquihui quí möxte, ncjá nʉ jabʉ i tzoh hnar doo bbʉ ga ttɛy. Nupʉ́, bi nda̱ndiña̱jmu̱ cja̱ bi nzoh car Tzi Ta.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Bi xifi:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Cja̱ bú ca̱h hnar anxe jar ji̱tzi, bi guati car Jesús, bi jñu̱htibi ʉ́r mʉy.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Nu car Jesús como már ndo sufri, más bi ndo ora, hasta bi ndo xöntje. Cár xöntje már yojmi cji, cja̱ bi cjʉxti jar jöy.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Bi guadi bi nzoh cár Tzi Ta, cja̱ bi bböy, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Bi döti már a̱jmʉ, como mí ndo du̱mʉy‑cʉ́, jin gá jiöti di zödijʉ.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Car Jesús bi nzojmʉ, bi dyönijʉ:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Már ma̱ndi cʉ palabra‑cʉ́, cja̱ bi hna zøh cʉ cja̱hni már ngu̱. Mbá bbɛto car Judas Iscariote. Nucá̱, xquí hñohui cʉ pé dda once hñøjø cʉ xquí ttun cár cargojʉ gá apóstole. Guegue‑ca̱ bi guati car Jesús, cja̱ bi zʉhtibi cár jmi.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Car Jesús bi xifi:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Cʉ pé dda hñøjø cʉ már bbʉbi car Jesús bi cca̱htijʉ ya xti ttzʉh‑cá̱. Bi dyönijʉ, bbʉ:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ca hnár möxte ya, bi hna jiɛjquibi hnár gu̱ cár muzo car da̱möcja̱ ca mí mandadobi cʉ pé ddaa. Mí gue cár gu̱ pʉ jár lado derecho bi jiɛjquibi.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ sundado cʉ mí föh car templo, co ni cʉ tita. Göhtjo‑cʉ xquí zøjø, xcuí hñe̱jmʉ pa di zʉdijʉ. Guegue bi xijmʉ:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Göhtjo ʉr pa ndí bbʉpjʉ jar templo. ¿Sá, jin gú tzʉjquijʉ bbʉ́? Gue nʉr hora‑ya xí ttungui ʉr tsjɛjqui ca Jin Gui Jo pa da mandado. Eso, ya xí jogui gui cjaguijʉ ca guí nejʉ.―
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Nubbʉ́, bi pɛntijʉ car Jesús cja̱ bi zixjʉ gá ma pʉ jár ngu̱ car möcja̱ ca más mí ja̱ cár cargo. Nu car Pedro má tɛnda xʉtja car Jesús.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Bi hñu̱h hnar tzibi cʉ cja̱hni pʉ jar patio, cja̱ bi mi̱pjʉ pʉ pa di pahtijʉ. Cja̱ car Pedro ya, guejtjo bi mi̱h pʉ.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Nubbʉ́, ca hnar muza bi meya car Pedro, como mí töti cár tjay car tzibi pʉ jabʉ már ju̱ guegue. Bi ma̱m bbʉ:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Bi gøn car Pedro, bbʉ́, bi ma̱:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Pé hna tzi rato bi ma̱ pé hnar cja̱hni:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Pé bi tjoh hnar hora, cja̱ bi hna ma̱ndi pé hnar cja̱hni̱:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Car Pedro bi da̱di:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Nu car Tzi Jesús, bi bböti pʉ jabʉ már bböy, bi jianti car Pedro. Nubbʉ́, bi mbe̱n car Pedro te xquí ma̱n car Jesús bbʉ mí xifi: “Ante que da mah car ndøxca, xquí cønguigö jñu̱ vez.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Bi bøn car Pedro bbʉ, cja̱ bi ndo nzoni.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Cʉ hñøjø cʉ mí zɛti car Jesús, bi dyøhtibijʉ ʉr burla, cja̱ bi gʉjʉ za gá mɛtijʉ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Bi gojtibi hnar da̱jtu̱ qui dö, bi segue bi mɛtijʉ, bi xijmʉ:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Cja̱ pé bi xijmʉ ndu̱ntji palabra már nttzo. Bi dé bi bbɛtibijʉ ʉ́r tzö car Jesús.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Cja̱ bbʉ ya xquí ni̱gui ya, bi jmu̱ntzi cʉ nzöya, co hne̱h cʉ möcja̱ cʉ más mí mandado, co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley. Bi dyɛnijʉ car Jesús pʉ jabʉ már ncja cár junta gueguejʉ, pa di ttöni ter bɛh ca̱ xquí dyøte.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Bi xijmʉ, bbʉ:
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Guejtjo hne̱, bbʉ gu önquijʉ, ¿cja guejquigö dúr cja̱hni di bbɛnqui hua jar jöy? Nuquɛjʉ, jin gui tja̱jtiguiJʉ. Guejtjo jin gui xojtiguijʉ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Pe desde rá pa ya, xta tti̱xquigö pʉ jabʉ bí bbʉh car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑ca̱ rá nzɛdi cja̱ göhtjo i mandado. Gu má grí mi̱jcö pʉ jár jogui dyɛ, gu mföxibbe cár jmandado. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Gueguejʉ bi dyönijʉ, bbʉ:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Bi ma̱n‑cʉ, bbʉ:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.