Lucas 22
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, ya xti ncja car mbaxcjua bbʉ mí tzijʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi car levadura. Mí tsjih car mbaxcjua‑cá̱, ʉr Pascua.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co ni cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley car Moisés, nucʉ́ mí ne di möhti car Jesús. Mí jonijʉ ja drí möhtijʉ cja̱ jin di ba̱h cʉ cja̱hni, como gueguejʉ mí tzu̱jʉ‑cʉ́.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Nubbʉ́, ca Jin Gui Jo bi guati car Judas ca mí tsjifi ʉr Iscariote, cja̱ bi xifi di dö car Jesús. Car Judas mí hñohui cʉ pé once quí möxte car Jesús, cja̱ mí tsjifi múr möxte hne̱je̱.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Cja̱ bi ma car Judas, bú nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co ni cʉ policia cʉ mí föh car ni̱cja̱. Bi xih‑cʉ, guegue mí ne di dö car Jesús.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Nuya cʉ́, bi mpöjmʉ cja̱ bi ña̱htijʉ domi bbʉ.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Car Judas bi jña̱ car domi cja̱ bi prometebi cʉ möcja̱ di jion car manera ja drí dö car Jesús bbʉ jin di tɛn cʉ cja̱hni.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Pé bi tjoh cʉ pa, cja̱ bi zøh ca mero ʉr pa bbʉ mí tzijʉ cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura. Car pa‑cá̱, mí bböhti cʉ tzi dɛtitjo, pa di jña̱htibi car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ di ttzajpi cár ngø.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Nubbʉ, car Jesús bi gu̱h car Pedro co car Juan, bi xijmi:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Gueguehui bi dyönihui:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ, bi hñi̱mbihui:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Gui xijmi car mi̱ngu̱ pʉ, gui hñi̱mbihui: “Cam Maestroje i önqui, i̱na̱: ¿Jabʉ i bbʉh car cuarto pa cʉ visita, pʉ jabʉ gu tzije car jñu̱ni gá mbaxcjua, nugö co cʉm möxte?” Gui dyönihui ncjapʉ.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Cja̱ car mi̱ngu̱ pʉ, da u̱jtiquihui hnar cuarto pʉ ña̱. Drá tzi noh car cuarto‑ca̱, cja̱ ya xtrú tjojqui. Guehpʉ jar cuarto‑ca̱ gui jojquihui ca te i nesta pa gu tzijʉ car jñu̱ni gá mba̱xcjua.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Nubbʉ, bi ma car Pedro co car Juan, gá ma jar ciudad, bú tötihui ncja ngu̱ gá tsjijmi, cja̱ bú jojquihui car jñu̱ni gá mbaxcjua pʉ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Bbʉ mí zʉh car hora, bi ma car Jesús co cʉ pé dda quí möxte. Bi zøtijʉ pʉ, cja̱ göhtjo bi guatijʉ jar mexa.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Car Jesús bi xih‑cʉ:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Dí xihquijʉ, ya jim pé gu tzögö na̱r mbaxcjua‑na̱ hasta gue bbʉ xtá mandadogöbbe car Tzi Ta ji̱tzi hua jar jöy. Nubbʉ, pé da ttøti hnar mbaxcjua ncja ngu̱‑ná̱.―
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Diguebbʉ, bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, cja̱ bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta. Ma ya, bi un quí möxte, bi xijmʉ:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Nugö, desde rá pa ya, jim pé gu yojpi gu tzi ná̱r jugo car uva hasta gue bbʉ xta mandado cam Tzi Ta hua jar jöy.―
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Diguebbʉ, bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi, bi jejque cja̱ bi un quí möxte, bi xijmʉ:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Cja̱ bbʉ mí guadi mí zijʉ, car Jesús pé bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, bi ma̱:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Dyøjma̱jʉ. Ra bbʉjcua jar mexa, hua jabʉ dár tzijʉ, ca hnar hñøjø ca da döguigö.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnquigö hua jar jöy, cja̱ i nesta gu sufri ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura. Nu car cja̱hni ca da döguigö, guegue da ndo castiga ca Ocja̱.―
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi hñöntsjɛjʉ, ¿toca̱ di dyøhtibi‑ca̱?
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Quí möxte car Jesús már hñɛxjʉ, már ma̱jmʉ ja ndrá nguehca̱ más di tti̱htzibi, como cada hnaa mí ne di mandadobi cʉ pé ddaa.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nu car Jesús bi nzojmʉ, bi hñi̱mbijʉ:
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Nuquiguɛjʉ, dyo guí ncjajʉ pʉ. Bbʉ to i ne da cja ʉr nda̱, da mbe̱ni ncjahmʉ jin te di ntjumʉy guegue. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, da ncjá ncja hnar muzo, da dyøhtibi quí jmandado cʉ pé ddaa.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Digue yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar mundo, ¿toca̱ más i tti̱htzibi? ¿Cja gue car muzo ca i cja jmandado? ¿Cja huá gue cár patrón ca i ju̱jti pʉ jar mexa? Nuquɛjʉ, güi ma̱jmʉ, más i tti̱htzibi car patrón ca i ju̱h pʉ jar mexa. Pe nugö, ir tzi jmu̱guijʉ, cja̱ dí sirvequitjojʉ ncja ngu̱ hnar muzo.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Xí ndo ttøjtigui tu̱jni, pe nuquɛjʉ, xcú tɛnguitjojʉ, jí̱ xquí wembiguijʉ.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Por rá nguehca̱, bbʉ xta zøh car pa ca xí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi̱, nugö, xtá ddahqui quir cargojʉ, ncja ngu̱ cam Tzi Ta xcá ddajqui cam cargogö.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Bbʉ xta ttajqui cam cargo pa gu mandado, da tocaquijʉ gui föxquijʉ. Xquí mi̱pjʉ jam mexagö, xcrí tzijʉ pʉ, dí göhtjojʉ. Guejtjo da tocaquijʉ cada hnaaquɛjʉ hner tronojʉ pa gui jñu̱xjʉ pʉ jabʉ gui mandadobijʉ göhtjo cʉ pé dda cja̱hni israelita.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Simón, bi xifi:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Pe nugö, xtú nzoh cam Tzi Ta ji̱tzi por rá nguehquɛ, pa jin gui jiɛh ca guír hñe̱me̱gui. Bbʉ pé xcuí coji, pé xtí tɛngui. Nubbʉ, cja xtí föx yir hñohui pa da zɛdi drí dɛngui‑yʉ hne̱je̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Nu car Pedro bi da̱j ya bbʉ́, bi hñi̱mbi:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Car Jesús ya bi da̱di:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Cja̱ pé bi xijmʉ bbʉ:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Dí xihquijʉ, ya xta ncjagui ca i ma̱m pʉ jar Escritura, pʉ jabʉ i ma̱: “Bi tja̱mpi ʉr huɛnda, bi ma̱jmʉ, mí ndo ndu̱jpite car cja̱hni‑ca̱.” Car palabra‑ca̱, i ña̱ diguejquigö, i ma̱, da tjøxqui ca rá nttzo, cja̱ da bböjtigui. Tiene que da ncumpli göhtjo ca i ma̱.―
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Diguebbʉ ya, bi ma̱n quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, bi ma gá ma jar ttøø ca i tsjifi Olivos, porque göhtjo ʉr nde mí pa pʉ, cja̱ bi dɛn quí möxte.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Bbʉ mí zønijʉ pʉ, car Jesús bi xih‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nubbʉ, bi weni guegue gá ma hnanguadi. Cja̱ pʉ jabʉ már bbʉy, mí tzi jñajquihui quí möxte, ncjá nʉ jabʉ i tzoh hnar doo bbʉ ga ttɛy. Nupʉ́, bi nda̱ndiña̱jmu̱ cja̱ bi nzoh car Tzi Ta.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Bi xifi:
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Cja̱ bú ca̱h hnar anxe jar ji̱tzi, bi guati car Jesús, bi jñu̱htibi ʉ́r mʉy.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Nu car Jesús como már ndo sufri, más bi ndo ora, hasta bi ndo xöntje. Cár xöntje már yojmi cji, cja̱ bi cjʉxti jar jöy.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Bi guadi bi nzoh cár Tzi Ta, cja̱ bi bböy, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Bi döti már a̱jmʉ, como mí ndo du̱mʉy‑cʉ́, jin gá jiöti di zödijʉ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Car Jesús bi nzojmʉ, bi dyönijʉ:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Már ma̱ndi cʉ palabra‑cʉ́, cja̱ bi hna zøh cʉ cja̱hni már ngu̱. Mbá bbɛto car Judas Iscariote. Nucá̱, xquí hñohui cʉ pé dda once hñøjø cʉ xquí ttun cár cargojʉ gá apóstole. Guegue‑ca̱ bi guati car Jesús, cja̱ bi zʉhtibi cár jmi.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Car Jesús bi xifi:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Cʉ pé dda hñøjø cʉ már bbʉbi car Jesús bi cca̱htijʉ ya xti ttzʉh‑cá̱. Bi dyönijʉ, bbʉ:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ca hnár möxte ya, bi hna jiɛjquibi hnár gu̱ cár muzo car da̱möcja̱ ca mí mandadobi cʉ pé ddaa. Mí gue cár gu̱ pʉ jár lado derecho bi jiɛjquibi.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ sundado cʉ mí föh car templo, co ni cʉ tita. Göhtjo‑cʉ xquí zøjø, xcuí hñe̱jmʉ pa di zʉdijʉ. Guegue bi xijmʉ:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Göhtjo ʉr pa ndí bbʉpjʉ jar templo. ¿Sá, jin gú tzʉjquijʉ bbʉ́? Gue nʉr hora‑ya xí ttungui ʉr tsjɛjqui ca Jin Gui Jo pa da mandado. Eso, ya xí jogui gui cjaguijʉ ca guí nejʉ.―
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nubbʉ́, bi pɛntijʉ car Jesús cja̱ bi zixjʉ gá ma pʉ jár ngu̱ car möcja̱ ca más mí ja̱ cár cargo. Nu car Pedro má tɛnda xʉtja car Jesús.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Bi hñu̱h hnar tzibi cʉ cja̱hni pʉ jar patio, cja̱ bi mi̱pjʉ pʉ pa di pahtijʉ. Cja̱ car Pedro ya, guejtjo bi mi̱h pʉ.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Nubbʉ́, ca hnar muza bi meya car Pedro, como mí töti cár tjay car tzibi pʉ jabʉ már ju̱ guegue. Bi ma̱m bbʉ:
56 — ausente —
57 Bi gøn car Pedro, bbʉ́, bi ma̱:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Pé hna tzi rato bi ma̱ pé hnar cja̱hni:
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Pé bi tjoh hnar hora, cja̱ bi hna ma̱ndi pé hnar cja̱hni̱:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Car Pedro bi da̱di:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nu car Tzi Jesús, bi bböti pʉ jabʉ már bböy, bi jianti car Pedro. Nubbʉ́, bi mbe̱n car Pedro te xquí ma̱n car Jesús bbʉ mí xifi: “Ante que da mah car ndøxca, xquí cønguigö jñu̱ vez.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Bi bøn car Pedro bbʉ, cja̱ bi ndo nzoni.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Cʉ hñøjø cʉ mí zɛti car Jesús, bi dyøhtibijʉ ʉr burla, cja̱ bi gʉjʉ za gá mɛtijʉ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Bi gojtibi hnar da̱jtu̱ qui dö, bi segue bi mɛtijʉ, bi xijmʉ:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Cja̱ pé bi xijmʉ ndu̱ntji palabra már nttzo. Bi dé bi bbɛtibijʉ ʉ́r tzö car Jesús.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Cja̱ bbʉ ya xquí ni̱gui ya, bi jmu̱ntzi cʉ nzöya, co hne̱h cʉ möcja̱ cʉ más mí mandado, co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley. Bi dyɛnijʉ car Jesús pʉ jabʉ már ncja cár junta gueguejʉ, pa di ttöni ter bɛh ca̱ xquí dyøte.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Bi xijmʉ, bbʉ:
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Guejtjo hne̱, bbʉ gu önquijʉ, ¿cja guejquigö dúr cja̱hni di bbɛnqui hua jar jöy? Nuquɛjʉ, jin gui tja̱jtiguiJʉ. Guejtjo jin gui xojtiguijʉ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Pe desde rá pa ya, xta tti̱xquigö pʉ jabʉ bí bbʉh car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑ca̱ rá nzɛdi cja̱ göhtjo i mandado. Gu má grí mi̱jcö pʉ jár jogui dyɛ, gu mföxibbe cár jmandado. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Gueguejʉ bi dyönijʉ, bbʉ:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Bi ma̱n‑cʉ, bbʉ:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.