Lucas 22
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Diguebbʉ ya, ya xti ncja car mbaxcjua bbʉ mí tzijʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi car levadura. Mí tsjih car mbaxcjua‑cá̱, ʉr Pascua.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co ni cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár ley car Moisés, nucʉ́ mí ne di möhti car Jesús. Mí jonijʉ ja drí möhtijʉ cja̱ jin di ba̱h cʉ cja̱hni, como gueguejʉ mí tzu̱jʉ‑cʉ́.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Nubbʉ́, ca Jin Gui Jo bi guati car Judas ca mí tsjifi ʉr Iscariote, cja̱ bi xifi di dö car Jesús. Car Judas mí hñohui cʉ pé once quí möxte car Jesús, cja̱ mí tsjifi múr möxte hne̱je̱.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Cja̱ bi ma car Judas, bú nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co ni cʉ policia cʉ mí föh car ni̱cja̱. Bi xih‑cʉ, guegue mí ne di dö car Jesús.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Nuya cʉ́, bi mpöjmʉ cja̱ bi ña̱htijʉ domi bbʉ.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Car Judas bi jña̱ car domi cja̱ bi prometebi cʉ möcja̱ di jion car manera ja drí dö car Jesús bbʉ jin di tɛn cʉ cja̱hni.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Pé bi tjoh cʉ pa, cja̱ bi zøh ca mero ʉr pa bbʉ mí tzijʉ cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura. Car pa‑cá̱, mí bböhti cʉ tzi dɛtitjo, pa di jña̱htibi car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ di ttzajpi cár ngø.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Nubbʉ, car Jesús bi gu̱h car Pedro co car Juan, bi xijmi:
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Gueguehui bi dyönihui:
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ, bi hñi̱mbihui:
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Gui xijmi car mi̱ngu̱ pʉ, gui hñi̱mbihui: “Cam Maestroje i önqui, i̱na̱: ¿Jabʉ i bbʉh car cuarto pa cʉ visita, pʉ jabʉ gu tzije car jñu̱ni gá mbaxcjua, nugö co cʉm möxte?” Gui dyönihui ncjapʉ.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Cja̱ car mi̱ngu̱ pʉ, da u̱jtiquihui hnar cuarto pʉ ña̱. Drá tzi noh car cuarto‑ca̱, cja̱ ya xtrú tjojqui. Guehpʉ jar cuarto‑ca̱ gui jojquihui ca te i nesta pa gu tzijʉ car jñu̱ni gá mba̱xcjua.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Nubbʉ, bi ma car Pedro co car Juan, gá ma jar ciudad, bú tötihui ncja ngu̱ gá tsjijmi, cja̱ bú jojquihui car jñu̱ni gá mbaxcjua pʉ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Bbʉ mí zʉh car hora, bi ma car Jesús co cʉ pé dda quí möxte. Bi zøtijʉ pʉ, cja̱ göhtjo bi guatijʉ jar mexa.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Car Jesús bi xih‑cʉ:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Dí xihquijʉ, ya jim pé gu tzögö na̱r mbaxcjua‑na̱ hasta gue bbʉ xtá mandadogöbbe car Tzi Ta ji̱tzi hua jar jöy. Nubbʉ, pé da ttøti hnar mbaxcjua ncja ngu̱‑ná̱.―
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Diguebbʉ, bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, cja̱ bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta. Ma ya, bi un quí möxte, bi xijmʉ:
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Nugö, desde rá pa ya, jim pé gu yojpi gu tzi ná̱r jugo car uva hasta gue bbʉ xta mandado cam Tzi Ta hua jar jöy.―
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Diguebbʉ, bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi, bi jejque cja̱ bi un quí möxte, bi xijmʉ:
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Cja̱ bbʉ mí guadi mí zijʉ, car Jesús pé bi du̱u̱ hnar vaso ca mí po vino, bi ma̱:
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Dyøjma̱jʉ. Ra bbʉjcua jar mexa, hua jabʉ dár tzijʉ, ca hnar hñøjø ca da döguigö.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnquigö hua jar jöy, cja̱ i nesta gu sufri ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura. Nu car cja̱hni ca da döguigö, guegue da ndo castiga ca Ocja̱.―
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi hñöntsjɛjʉ, ¿toca̱ di dyøhtibi‑ca̱?
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Quí möxte car Jesús már hñɛxjʉ, már ma̱jmʉ ja ndrá nguehca̱ más di tti̱htzibi, como cada hnaa mí ne di mandadobi cʉ pé ddaa.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nu car Jesús bi nzojmʉ, bi hñi̱mbijʉ:
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Nuquiguɛjʉ, dyo guí ncjajʉ pʉ. Bbʉ to i ne da cja ʉr nda̱, da mbe̱ni ncjahmʉ jin te di ntjumʉy guegue. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, da ncjá ncja hnar muzo, da dyøhtibi quí jmandado cʉ pé ddaa.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Digue yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar mundo, ¿toca̱ más i tti̱htzibi? ¿Cja gue car muzo ca i cja jmandado? ¿Cja huá gue cár patrón ca i ju̱jti pʉ jar mexa? Nuquɛjʉ, güi ma̱jmʉ, más i tti̱htzibi car patrón ca i ju̱h pʉ jar mexa. Pe nugö, ir tzi jmu̱guijʉ, cja̱ dí sirvequitjojʉ ncja ngu̱ hnar muzo.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Xí ndo ttøjtigui tu̱jni, pe nuquɛjʉ, xcú tɛnguitjojʉ, jí̱ xquí wembiguijʉ.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Por rá nguehca̱, bbʉ xta zøh car pa ca xí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi̱, nugö, xtá ddahqui quir cargojʉ, ncja ngu̱ cam Tzi Ta xcá ddajqui cam cargogö.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Bbʉ xta ttajqui cam cargo pa gu mandado, da tocaquijʉ gui föxquijʉ. Xquí mi̱pjʉ jam mexagö, xcrí tzijʉ pʉ, dí göhtjojʉ. Guejtjo da tocaquijʉ cada hnaaquɛjʉ hner tronojʉ pa gui jñu̱xjʉ pʉ jabʉ gui mandadobijʉ göhtjo cʉ pé dda cja̱hni israelita.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Simón, bi xifi:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Pe nugö, xtú nzoh cam Tzi Ta ji̱tzi por rá nguehquɛ, pa jin gui jiɛh ca guír hñe̱me̱gui. Bbʉ pé xcuí coji, pé xtí tɛngui. Nubbʉ, cja xtí föx yir hñohui pa da zɛdi drí dɛngui‑yʉ hne̱je̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Nu car Pedro bi da̱j ya bbʉ́, bi hñi̱mbi:
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Car Jesús ya bi da̱di:
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte:
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Cja̱ pé bi xijmʉ bbʉ:
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Dí xihquijʉ, ya xta ncjagui ca i ma̱m pʉ jar Escritura, pʉ jabʉ i ma̱: “Bi tja̱mpi ʉr huɛnda, bi ma̱jmʉ, mí ndo ndu̱jpite car cja̱hni‑ca̱.” Car palabra‑ca̱, i ña̱ diguejquigö, i ma̱, da tjøxqui ca rá nttzo, cja̱ da bböjtigui. Tiene que da ncumpli göhtjo ca i ma̱.―
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Diguebbʉ ya, bi ma̱n quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Diguebbʉ ya, bi bøn car Jesús, bi ma gá ma jar ttøø ca i tsjifi Olivos, porque göhtjo ʉr nde mí pa pʉ, cja̱ bi dɛn quí möxte.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Bbʉ mí zønijʉ pʉ, car Jesús bi xih‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nubbʉ, bi weni guegue gá ma hnanguadi. Cja̱ pʉ jabʉ már bbʉy, mí tzi jñajquihui quí möxte, ncjá nʉ jabʉ i tzoh hnar doo bbʉ ga ttɛy. Nupʉ́, bi nda̱ndiña̱jmu̱ cja̱ bi nzoh car Tzi Ta.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Bi xifi:
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Cja̱ bú ca̱h hnar anxe jar ji̱tzi, bi guati car Jesús, bi jñu̱htibi ʉ́r mʉy.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Nu car Jesús como már ndo sufri, más bi ndo ora, hasta bi ndo xöntje. Cár xöntje már yojmi cji, cja̱ bi cjʉxti jar jöy.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Bi guadi bi nzoh cár Tzi Ta, cja̱ bi bböy, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Bi döti már a̱jmʉ, como mí ndo du̱mʉy‑cʉ́, jin gá jiöti di zödijʉ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Car Jesús bi nzojmʉ, bi dyönijʉ:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Már ma̱ndi cʉ palabra‑cʉ́, cja̱ bi hna zøh cʉ cja̱hni már ngu̱. Mbá bbɛto car Judas Iscariote. Nucá̱, xquí hñohui cʉ pé dda once hñøjø cʉ xquí ttun cár cargojʉ gá apóstole. Guegue‑ca̱ bi guati car Jesús, cja̱ bi zʉhtibi cár jmi.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Car Jesús bi xifi:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Cʉ pé dda hñøjø cʉ már bbʉbi car Jesús bi cca̱htijʉ ya xti ttzʉh‑cá̱. Bi dyönijʉ, bbʉ:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Ca hnár möxte ya, bi hna jiɛjquibi hnár gu̱ cár muzo car da̱möcja̱ ca mí mandadobi cʉ pé ddaa. Mí gue cár gu̱ pʉ jár lado derecho bi jiɛjquibi.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, co cʉ sundado cʉ mí föh car templo, co ni cʉ tita. Göhtjo‑cʉ xquí zøjø, xcuí hñe̱jmʉ pa di zʉdijʉ. Guegue bi xijmʉ:
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Göhtjo ʉr pa ndí bbʉpjʉ jar templo. ¿Sá, jin gú tzʉjquijʉ bbʉ́? Gue nʉr hora‑ya xí ttungui ʉr tsjɛjqui ca Jin Gui Jo pa da mandado. Eso, ya xí jogui gui cjaguijʉ ca guí nejʉ.―
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nubbʉ́, bi pɛntijʉ car Jesús cja̱ bi zixjʉ gá ma pʉ jár ngu̱ car möcja̱ ca más mí ja̱ cár cargo. Nu car Pedro má tɛnda xʉtja car Jesús.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Bi hñu̱h hnar tzibi cʉ cja̱hni pʉ jar patio, cja̱ bi mi̱pjʉ pʉ pa di pahtijʉ. Cja̱ car Pedro ya, guejtjo bi mi̱h pʉ.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Nubbʉ́, ca hnar muza bi meya car Pedro, como mí töti cár tjay car tzibi pʉ jabʉ már ju̱ guegue. Bi ma̱m bbʉ:
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Bi gøn car Pedro, bbʉ́, bi ma̱:
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Pé hna tzi rato bi ma̱ pé hnar cja̱hni:
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Pé bi tjoh hnar hora, cja̱ bi hna ma̱ndi pé hnar cja̱hni̱:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Car Pedro bi da̱di:
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Nu car Tzi Jesús, bi bböti pʉ jabʉ már bböy, bi jianti car Pedro. Nubbʉ́, bi mbe̱n car Pedro te xquí ma̱n car Jesús bbʉ mí xifi: “Ante que da mah car ndøxca, xquí cønguigö jñu̱ vez.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Bi bøn car Pedro bbʉ, cja̱ bi ndo nzoni.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Cʉ hñøjø cʉ mí zɛti car Jesús, bi dyøhtibijʉ ʉr burla, cja̱ bi gʉjʉ za gá mɛtijʉ.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Bi gojtibi hnar da̱jtu̱ qui dö, bi segue bi mɛtijʉ, bi xijmʉ:
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Cja̱ pé bi xijmʉ ndu̱ntji palabra már nttzo. Bi dé bi bbɛtibijʉ ʉ́r tzö car Jesús.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Cja̱ bbʉ ya xquí ni̱gui ya, bi jmu̱ntzi cʉ nzöya, co hne̱h cʉ möcja̱ cʉ más mí mandado, co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley. Bi dyɛnijʉ car Jesús pʉ jabʉ már ncja cár junta gueguejʉ, pa di ttöni ter bɛh ca̱ xquí dyøte.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Bi xijmʉ, bbʉ:
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Guejtjo hne̱, bbʉ gu önquijʉ, ¿cja guejquigö dúr cja̱hni di bbɛnqui hua jar jöy? Nuquɛjʉ, jin gui tja̱jtiguiJʉ. Guejtjo jin gui xojtiguijʉ.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Pe desde rá pa ya, xta tti̱xquigö pʉ jabʉ bí bbʉh car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑ca̱ rá nzɛdi cja̱ göhtjo i mandado. Gu má grí mi̱jcö pʉ jár jogui dyɛ, gu mföxibbe cár jmandado. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Gueguejʉ bi dyönijʉ, bbʉ:
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Bi ma̱n‑cʉ, bbʉ:
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.