Lucas 19
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARC
1 Diguebbʉ, car Jesús bi zøti pʉ jar jñini Jericó cja̱ bi ñʉti pʉ.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Mí bbʉh pʉ ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Zaqueo. Guegue múr tesorero, múr jefe, mí mandadobi cʉ pé ddaa cʉ mí cobra cʉ contribución. Múr ndo rico car Zaqueo.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Guegue mí ne di cca̱hti car Jesús, di meya tzʉ. Pe már ndo dʉ cʉ cja̱hni, cja̱ car Zaqueo múr tzi chaparro, jí̱ mí tzö di jianti.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Eso, bi gʉ ʉr ddiji, bi hmɛto, bi ma guí dexi hnar ndo za pa di jogui di jianti car Jesús, porque ya xti tjoh pʉ.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Bbʉ mí tjoh pʉ‑cá̱, bi nøhtza ña̱, bi nzoh car Zaqueo:
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Bi ga̱ nttzɛdi car Zaqueo bbʉ́, te tza má mpöjö, cja̱ bi zix car Jesús pʉ́r ngu̱.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Bi nú̱ ya cʉ cja̱hni, cja̱ bi zohmijʉ car Jesús. Bi hñi̱na̱jʉ:
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Nu car Zaqueo, bbʉ ya xquí ña̱hui car Jesús, bi bböy, bi xifi:
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Car Jesús bi da̱di, i̱na̱:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Nugö, dúr cja̱hni, xpá bbɛnqui hua jar jöy pa gu jon yʉ cja̱hni yʉ xí bbɛdi, cja̱ gu cjʉhtzibi ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ.― Bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ car Jesús.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Car Jesús má pa jar hñu̱ pa drí zøti pʉ Jerusalén. Cʉ cja̱hni cʉ má yojmi guegue bi dyøjmʉ göhtjo ca mí ma̱. Nu car Jesús ya, pé bi xijmʉ pé hnar bbede gá ejemplo, porque ya xti zøti pʉ Jerusalén, cja̱ mí mbe̱n cʉ dda cja̱hni, ya xti mʉdi di mandado hua jar jöy car Jesús.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Como mí pa̱h car Jesús ja nguá mbe̱n‑cʉ, bi xih cʉ cja̱hni na̱r bbede‑ná̱, pa di ntiendejʉ, jí̱ bbe di mʉdi di mandado. Bi xijmʉ, i̱na̱:
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Bbʉ ya xti bøni, bi nzofo ddɛtta quí muzo, cja̱ cada hnaa bi uni hnáatjo ʉ́r domi ca mí mu̱hui rá ngu̱. Bi xijmʉ, i̱na̱: “Ya xtrá magö ya. Gui comerciajʉ co nʉr domi, cja̱ bbʉ xcuá coji, pé xtí ddajquijʉ bbʉ, co ni cár tja̱ja̱.”
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Diguebbʉ ya, bi ma. Nu cʉ mi̱ngu̱ car jñini‑cá̱, mí ʉjʉ car tada‑cá̱. Jí̱ mí ne di jiɛguijʉ di mandadobijʉ. Eso bi gu̱pjʉ tengu̱ jmandadero, cja̱ nucʉ́ bi dɛnijʉ car tada, bi ma bú reclamajʉ pʉ jabʉ mír ma guegue pa di ttun cár ddadyo cargo, bú ma̱jmʉ: “Nugöje, jin gu jɛguije nʉr hñøjø‑nʉ da mandadoguije.”
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Pe nde̱jma̱ car tada‑cá̱, bú ttun cár cargo, cja̱ pé bú coji. Nubbʉ́, bi nzoh quí muzo, bbʉ́, cʉ xquí un car domi. Mí ne di ba̱di tengu̱ xquí da̱jmʉ ca gá comerciájʉ.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Bú e̱h car primero, bi xifi: “Nuquɛ, tzi jmu̱, tji nir domi. Ya xtú ta̱cö pé ddɛtta.”
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Bi xih bbʉ: “Rá zö ca xcú dyøte. Gúr jogui mɛfi. Gú cca̱hti rá zö ca jin tza mí ngu̱. Nuya, gu ddahqui quer cargo, gui mandadobi ddɛtta jñini.”
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Bú e̱j ya car segundo, bi ma̱: “Nuquɛ, tzi jmu̱, xtú ta̱cö pé cʉtta domi.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Bi xih bbʉ: “Nuya, xtá ddahqui cʉtta jñini ya, pa gui mandadobi.”
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Pé bú e̱h ca hnaa ca mír cja jñu̱, bi xifi: “Nuquɛ, tzi jmu̱, tji nir domiguɛ. Xtú tu̱htitjo hnar da̱jtu̱.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Dú tzu̱gö, jin di joh bbʉ gua comerciá, cja̱ nuquɛ güi tzangui, como guí ndo föh quer domi. Nuquɛ, guí xoj nʉ jabʉ jí̱ xquí tu̱ju̱, cja̱ guí cuajti cʉ semilla cʉ di tocabi pé hnar cja̱hni, como jin guí jui̱jqui quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui.” Ncjapʉ gá ma̱n car muzo‑ca̱.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Bi ma̱n car tada, bbʉ: “Co nʉr palabra nʉ xcú ma̱, xcú ncjua̱ntsjɛ, jí̱ xquí pɛjpigui rá zö. Gúr ttzomuzoguɛ. Ya xi nguí pa̱di, dí ndo föh cam domi. Ncja ngu̱ gri ma̱nguɛ, nugö dí cuajti ca di tocabi pé hnar cja̱hni, cja̱ dí xoj nʉ jabʉ jin dá tu̱ju̱.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Nuya bbʉ, ¿dyoca̱ jin gú tzoh cam domi nʉ jar bango, pa sa̱nta̱ di ttajqui cár tja̱ja̱?” Guejnʉ bi ma̱n car tada‑ca̱.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Nubbʉ́, bi bbɛjpi cʉ dda muzo cʉ már bböjti pʉ hnanguadi, bi xijmʉ: “Jña̱mbijʉ ya cár domi‑nʉ́, cja̱ gui unijʉ car hñøjø ca i pɛhtzi ddɛtta domi.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Nucʉ́ bi da̱dijʉ: “Tzi Jmu̱, ya xqui pɛhtzi ddɛtta‑cá̱.”
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Nu car jmu̱, pé gá nda̱di, bi ma̱ntjo: “Dí xihquijʉ, ca to i tzi ja̱, más drá ngu̱ pé da ttuni, cja̱ nu ca jin tza te i ja̱, hasta ca tchʉtjo ca i ja̱ da tja̱mbi.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Nu cʉm ncontra ya, cʉ jí̱ mí ne di jiɛgui gua mandadobijʉ, bú tzijʉ hua‑cʉ, gu jantigö guír pöhtijʉ.”―
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Bbʉ mí guadi mí ma̱ nʉr bbede‑nʉ́, car Jesús bi dɛn car hñu̱, bi hmɛto, cja̱ quí möxte bi dɛnijʉ, mír bøxjʉ pʉ Jerusalén.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ya xi má tzøtijʉ cʉ tzi jñini car Betfagé co car Betania. Bi bøxjʉ ca hnar ttøø ca mí tsjifi Olivos, cja̱ car Jesús bi gu̱j yojo quí möxte di mɛhui hnar jmandado.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Bi xijmi:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Cja̱ bbʉ to da dyönquihui, ¿dyoca̱ guí xohtihui? gui xijmi: “I nesta cam Tzi Jmu̱je.”―
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Cja̱ bi ma ya cʉ yojo cʉ xquí cju̱y, bi dötihui car burro, ncja ngu̱ gá tsjijmi.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Nu bbʉ már xohtihui, bi zøh cʉ to múr mɛjti car burro, bi xifi:
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Bi da̱h cʉ yo jmandadero:
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Diguebbʉ, bú ɛhui jabʉ már bbʉh car Jesús. Cʉ ddaa quí möxte car Jesús bi møh quí da̱jtu̱jʉ, bi ga̱htzijʉ car burro, cja̱ bi tøh car Jesús, bbʉ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi, guejtjo bi xi̱h quí da̱jtu̱jʉ pʉ jar hñu̱, pʉ jabʉ di tjoh car Jesús.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Car Jesús co cʉ cja̱hni cʉ má tɛnijʉ bú ca̱jmʉ jar ttøø, ya xti zøtijʉ pʉ Jerusalén. Göhtjo cʉ má tɛni bi mʉdi bi ndo majmʉ. Ya xi má ndo mpöjmʉ. Má xöjtibijʉ ca Ocja̱ por rá ngue cʉ milagro xquí cca̱htijʉ, gue cʉ xquí dyøti car Jesús, como már ndo ngu̱‑cʉ.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Má ña̱jʉ nzajqui, má ma̱jmʉ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Má yojmi cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ dda fariseo. Nucʉ́ bi ma̱:
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nu car Jesús bi da̱h, bbʉ:
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Bbʉ ya xti zøti pʉ Jerusalén, car Jesús bi cca̱hti car ciudad cja̱ bi nzoni, como rá ngu̱ vez xquí nzoh cʉ cja̱hni pʉ. Pe nucʉ́, jí̱ mí ne di hñemejʉ.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Bi ma̱n car Jesús:
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Ya xta zøh car pa bbʉ xtu e̱h quir contrajʉ, xta hñi̱hquijʉ madé, xta goti nir jñinijʉ, göhtjo jáy nttza̱ni. Göhtjo ʉr pa da möh quer jñi̱nijʉ, nim pa jabʉ grí pønijʉ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Da möjtiquijʉ, göhtjo co ni quir ba̱jtzijʉ. Da yøhti quir ngu̱jʉ, tje da fonti cʉ me̱do, ni di yojo da mfi̱tzi. Da ttøjtiquijʉ ncjapʉ, porque bbʉ mí nzohquijʉ ca Ocja̱, jin gú hñemeguijʉ, ¿cja guejcö, xpá mɛnquigö guegue?― Guejnʉ bi ma̱n car Jesús.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Diguebbʉ ya, car Jesús bi zøti pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, bi guati jar ndo ni̱cja̱, cja̱ bi fongui cʉ to már pö pʉ cʉ zu̱we̱ cʉ mí bböhti pa di ddʉti pʉ jar arta.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Bi huɛnti‑cʉ, bi xijmʉ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Göhtjo ʉr pa, car Jesús mí cuati pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí u̱jti cʉ cja̱hni. Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandadobi cʉ pé ddaa, co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cʉ Escritura, cja̱ co cʉ tita cʉ mí mandadobi cʉ cja̱hni, nucʉ, mí jonijʉ ja drí möhtijʉ guegue.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Pe jí̱ mí tzö te di cjajpijʉ, como már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ car Jesús, cja̱ mí ndo tzøjmʉ di dyødejʉ göhtjo ca mí ma̱ guegue.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.