João 7

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cʉ pa‑cʉ, car Jesús segue mí dyo pʉ Galilea. Ya jí̱ mí ne di hño pʉ Judea, porque mí bbʉh pʉ cʉ dda judio cʉ mí mandado, cja̱ nucʉ́, ya xi mí joni ja dír möhtijʉ.
1 Depois disso, Jesus viajou pela Galileia. Queria ficar longe da Judeia, onde os líderes judeus planejavam sua morte.
2 Ya xti zøh car mbaxcjua ca mí tzö cʉ judio bbʉ mí øti quí tzi ngu̱ gá dyɛza.
2 Logo, porém, chegou o tempo da celebração judaica chamada Festa das Cabanas,
3 Nubbʉ, quí cjua̱da̱ car Jesús bi xijmʉ:
3 e os irmãos de Jesus lhe disseram: “Saia daqui e vá à Judeia, onde seus seguidores poderão ver os milagres que realiza.
4 Cja̱ pé bi ma̱jmʉ:
4 Você não se tornará famoso escondendo-se dessa forma. Se você pode fazer coisas tão maravilhosas, mostre-se ao mundo!”.
5 Bi ma̱ ncjapʉ quí cjua̱da̱ car Jesús, como guejti gueguejʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ ¿cja xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi?
5 Pois nem mesmo seus irmãos criam nele.
6 Nu car Jesús pé bi da̱h bbʉ:
6 Jesus respondeu: “Agora não é o momento certo de eu ir, mas vocês podem ir a qualquer hora.
7 como jin gui ʉquijʉ yʉ cja̱hni yʉ i tɛn nʉr mundo, pe nugö, i ʉgui, como dí xijmʉ ca ncjua̱ni. Dí xijmʉ, rá nttzo ca i øtijʉ.
7 O mundo não pode odiá-los, mas a mim ele odeia, pois eu o acuso de fazer o mal.
8 Nuquɛjʉ, gui möquɛjʉ ya, guír möjmʉ jar mbaxcjua. Nugö, jí̱ bbe i tzøh car pá gu ma pʉ.―
8 Vão vocês. Eu ainda não irei a essa festa, pois meu tempo ainda não chegou”.
9 Cja̱ bbʉ ya xquí xih quí cjua̱da̱ yʉ palabra‑yʉ, car Jesús pé bi døhmi pʉ Galilea tengu̱ tzi mpa.
9 Tendo dito isso, permaneceu na Galileia.
10 Bbʉ ya xquí möjmʉ jar mbaxcjua quí cjua̱da̱, diguebbʉ, guejti car Jesús bi ma gá ma pʉ. Bi precura pa jin di tjanti cja mír ma pʉ.
10 Contudo, depois que seus irmãos partiram para a festa, ele também foi, mas em segredo, permanecendo distante dos olhos do público.
11 Nu cʉ judio cʉ mí mandado, mí dyo pʉ Jerusalén, pʉ jabʉ már ncja car mbaxcjua, mí jonijʉ car Jesús. Mí i̱na̱jʉ ya xtrú nzø guegue, eso mí hñöntsjɛjʉ:
11 Os líderes judeus tentavam encontrá-lo na festa e perguntavam se alguém o tinha visto.
12 Guejti cʉ cja̱hni már ngu̱ cʉ xquí jmuntzi pʉ jar mbaxcjua mí ña̱tsjɛjʉ digue car Jesús. Nucʉ, mí ntøxtijʉ. Cʉ ddaa mí ma̱: “Rá zö car hñøjø‑ca̱.” Nu cʉ pe ddaa mí ma̱: “Ji̱na̱, i jöti yʉ cja̱hni.”
12 Havia muita discussão a seu respeito entre as multidões. Alguns afirmavam: “Ele é um homem bom”, enquanto outros diziam: “Ele não passa de um impostor, que engana o povo”.
13 Pe mí ña̱jʉ ntta̱guitjo cʉ cja̱hni, porque mí tzu̱jʉ, má̱s di dyøh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado.
13 Mas ninguém tinha coragem de falar sobre ele em público, por medo dos líderes judeus.
14 Bbʉ ya xi mí dyo madé car mbaxcjua, car Jesús bi hna ni̱gui pʉ, bi guati pʉ jar templo cja̱ bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
14 Então, na metade da festa, Jesus subiu ao templo e começou a ensinar.
15 Diguebbʉ ya bi guati cʉ dda cja̱hni cʉ mí mandadobi cʉ judio, bi dyødejʉ ter bɛh ca̱ mí ma̱n car Jesús. Bi ndo hño í mʉyjʉ bbʉ, cja̱ bi ma̱jmʉ:
15 Os judeus que estavam ali ficaram admirados ao ouvi-lo. “Como ele sabe tanto sem ter estudado?”, perguntavam.
16 Pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
16 Jesus lhes respondeu: “Minha mensagem não vem de mim mesmo; vem daquele que me enviou.
17 Car cja̱hni ca i e̱me̱ cam Tzi Ta ji̱tzi cja̱ i ne da hmʉy ncja ngu̱ ga ne guegue‑ca̱, da ba̱di jabʉ rí hñe̱j yʉ palabra yʉ dí ma̱. Da ba̱di, jin gʉm mfe̱nitsjɛ yʉ dí ma̱.
17 Quem quiser fazer a vontade de Deus saberá se meu ensino vem dele ou se falo por mim mesmo.
18 Bbʉ di hñe̱h hnar cja̱hni ca jí̱ xtrú mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi, guegue di xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnihui ca te di mbe̱ntsjɛ, como i bbʉjtsjɛ cja̱ i mbe̱ni te da ma̱ pa da tti̱htzibi. Pe nugö, xpá mɛnqui cam Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ dí mbe̱ngö ja gu ncja pa da tti̱htzibi jøña̱ guegue. Eso, göhtjo cierto yʉ palabra yʉ dí ma̱.
18 Aquele que fala por si mesmo busca sua própria glória, mas quem procura honrar aquele que o enviou diz a verdade, e não mentiras.
19 Nuquiguɛjʉ, guí tjɛjʉ car ley ca bi zoguiguijʉ ca ndor Moisés, cja̱ guí cca̱htijʉ, pe guí göhtjojʉ, jin guí øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱n car ley‑ca̱. ¿Dyoca̱ guí jonijʉ já guír pöjtiguijʉ?―
19 Moisés lhes deu a lei, mas nenhum de vocês obedece a ela. Então por que procuram me matar?”.
20 Bi da̱j ya cʉ cja̱hni, bbʉ:
20 A multidão respondeu: “Você está possuído por demônio! Quem procura matá-lo?”.
21 Bi da̱j ya car Jesús, bi ma̱:
21 Jesus respondeu: “Eu fiz um milagre no sábado, e vocês ficaram admirados.
22 Dí mbe̱mbiquijʉ ya digue ca hnar mandamiento ca bi zoguiguijʉ car Moisés, masque jí̱ mí guejtsjɛ car Moisés ca bi ddajquijʉ car mandamiento‑ca̱. Mí gue cʉ ndom titajʉ. Nucʉ́, bi xijquijʉ, bbʉ xta zʉ ñojto ca xcá hmʉh hnar tzi hñøjø, da ncuajtibi car seña gá circuncisión jár ngø. Masque xín da zʉh car ñojto car pa ca dí tzu̱jpijʉ, nde̱jma̱ da ncuajtibi car seña‑ca̱.
22 No entanto, vocês também trabalham no sábado quando obedecem à lei da circuncisão que Moisés lhes deu, embora, na verdade, a circuncisão tenha começado com os patriarcas, muito antes da lei de Moisés.
23 Nuquɛjʉ, guí ma̱jmʉ, i nesta da ncuajtibi car seña‑ca̱, pa da ncumpli car ley ca bi zoguijʉ car Moisés, masque dur pa nsabado, nde̱jma̱ da ttøhtibi. Nugö xtú jojqui hnar döhtji car pa nsábado, pa xcá jogui rá zö göhtjo cár cuerpo, cja̱ nuquɛjʉ, guí tsjeyaguijʉ.
23 Pois, se o tempo certo de circuncidar seu filho cai no sábado, vocês realizam a cerimônia, a fim de não quebrar a lei de Moisés. Então por que ficam indignados comigo pelo fato de eu curar um homem no sábado?
24 Jin gui tzö quir mfe̱nijʉ. Guí tzohmijʉ yʉ cja̱hni yʉ jin gui tɛn cʉ costumbre cʉ guí tɛnijʉ. Pe jin guí mbe̱nguɛjʉ, ¿ter bɛh ca i tzøh ca Ocja̱?― Ncjanʉ gá xih cʉ cja̱hni‑cʉ car Jesús.
24 Não julguem de acordo com as aparências, mas julguem de maneira justa”.
25 Bbʉ mí dyødejʉ yʉ palabra‑yʉ́, bi ma̱n cʉ dda cja̱hni, cʉ́m Jerusalén, bi hñöntsjɛjʉ:
25 Alguns do povo, que moravam em Jerusalém, começaram a perguntar uns aos outros: “Não é este o homem a quem procuram matar?
26 ¡Tji ya ca̱ bbʉ! Cja i bböjti hua i u̱jti yʉ cja̱hni. Guejti yʉ ddáa yʉm jefejʉ i bbʉjcua hne̱je̱. ¿Sa jin te i xijmʉ ya? ¿Ja̱di? ¿Cja huá ya xí mbe̱n yʉm jefejʉ, má̱s gue nʉr hñøjø nʉ xí hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ? ¿Cja gue nʉr Cristo nʉ dí tøhmijʉ? Pé jin gui guejnʉ.
26 Aqui está ele, porém, falando em público, e não lhe dizem coisa alguma. Será que nossos líderes acreditam que ele é o Cristo?
27 Como dí pa̱dijʉ to nʉr hñøjø‑nʉ cja̱ jabʉ ʉr mi̱ngu̱. Pe bbʉ xtu e̱h ca hnaa ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ, jin to da ba̱di jabʉ dur mi̱ngu̱ guegue.― Ncjanʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni.
27 Mas como pode ser este homem? Sabemos de onde ele vem. Quando o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele é”.
28 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar templo, cja̱ bi dyøj nʉr palabra nʉ xquí jma̱. Guegue ya bi ña̱ nzajqui, bi da̱di:
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus disse em alta voz: “Sim, vocês me conhecem e sabem de onde eu venho. Mas não estou aqui por minha própria conta. Aquele que me enviou é verdadeiro, e vocês não o conhecem.
29 Nugö, dí meya, como ndí bbʉbbe, cja̱ guegue xpá mɛnquigö hua.―
29 Mas eu o conheço, porque venho dele, e ele me enviou a vocês”.
30 Bbʉ mí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ne di zʉdijʉ pa di gotijʉ födi. Pe jin to gá ngöxi ʉ́r dyɛ, como jí̱ bbe mí tzʉh car hora pa di ttzʉdi.
30 Então tentaram prendê-lo, mas ninguém pôs as mãos nele, porque ainda não havia chegado sua hora.
31 Cja̱ már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ guegue. Mí ma̱jmʉ:
31 Muitos entre as multidões no templo creram nele e diziam: “Afinal, alguém espera que o Cristo faça mais sinais do que este homem tem feito?”.
32 Bi dyøh cʉ fariseo te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús. Nubbʉ, gueguejʉ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bú pɛjni nzʉttabi pa di zʉdijʉ.
32 Quando os fariseus ouviram que as multidões sussurravam essas coisas, eles e os principais sacerdotes enviaram guardas do templo para prendê-lo.
33 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Jesús:
33 Jesus, porém, lhes disse: “Estarei com vocês só um pouco mais. Então voltarei para aquele que me enviou.
34 Nuquɛjʉ, xquí jionguijʉ, pe jin da nzö gui töjquijʉ, porque jin da jogui gui möjmʉ pʉ jabʉ guir bbʉjcö.―
34 Vocês procurarão por mim, mas não me encontrarão. E não poderão ir para onde eu vou”.
35 Nubbʉ, bi hñöntsjɛjʉ cʉ ddáa judio cʉ mí mandado:
35 Os judeus se perguntavam: “Para onde ele pretende ir? Será que planeja partir e ir aos judeus em outras terras? Talvez até ensine aos gregos!
36 Jin dí pa̱dijʉ te i ne da ma̱ na̱r palabra na̱ xí xijquijʉ: “Xquí jionguijʉ, pe jin da nzö gui töjquijʉ, porque jin da nzö gui möjmʉ pʉ jabʉ guir bbʉjcö.”― Ncjanʉ gá hñöntsjɛ cʉ cja̱hni.
36 O que ele quer dizer quando fala: ‘Vocês procurarão por mim, mas não me encontrarão’ e ‘Não poderão ir para onde eu vou’?”.
37 Bbʉ mí zøh car pa bbʉ ya xti guah car mbaxcjua, cja̱ ya xi mí ndo ncja mbaxcjua, car Jesús bi hmöh pʉ madé pʉ jabʉ xquí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, bi ña̱ nzajqui, bi nzojmʉ:
37 No último dia, o mais importante da festa, Jesus se levantou e disse em alta voz: “Quem tem sede, venha a mim e beba!
38 Ca to da hñemegui, da döti car deje ca jin da tjegue. Cár tzi mʉy car cja̱hni‑ca̱, da jñɛjmi hnar pøtje ca i pøxi deje rá ngu̱ cja̱ jin gui xö, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura.―
38 Pois as Escrituras declaram: ‘Rios de água viva brotarão do interior de quem crer em mim’”.
39 Bbʉ mí ma̱n nʉr palabra‑nʉ, car Jesús mí jɛqui car Espíritu Santo ncja car deje. Tzʉdi, mí ma̱, car Espíritu Santo di guati cʉ cja̱hni cʉ di hñeme guegue. Cʉ pa‑cʉ́, jim be mí cuati cʉ cja̱hni car Espíritu Santo, como jim pe mí pøx car Jesús pʉ ji̱tzi. Hasta gue bbʉ xti bøtze cja̱ di mɛjni car Espíritu Santo, nubbʉ, cja di guati cʉ cja̱hni bbʉ́.
39 Quando ele falou de “água viva”, estava se referindo ao Espírito que seria dado mais tarde a todos que nele cressem. Naquela ocasião o Espírito ainda não tinha sido dado, pois Jesus ainda não havia sido glorificado.
40 Bbʉ mí dyødejʉ nʉr palabra‑nʉ cʉ cja̱hni, bi ma̱n cʉ ddáa:
40 Quando as multidões o ouviram dizer isso, alguns declararam: “Certamente este homem é o profeta por quem esperávamos”.
41 Cja̱ pé mí bbʉ pe ddáa cʉ mí ma̱jmʉ:
41 Outros afirmaram: “Ele é o Cristo”. E ainda outros disseram: “Não é possível! O Cristo virá da Galileia?
42 Como i ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ xtu e̱h car Cristo ca xtúr hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadobi yí cja̱hni, da hmʉy digue cár cji ca ndor David. Guegue dur mi̱ngu̱ car tzi jñini Belén hua jar estado Judea, pʉ jabʉ mí bbʉh ca ndor David.―
42 As Escrituras afirmam claramente que o Cristo nascerá da linhagem real de Davi, em Belém, o povoado onde o rei Davi nasceu”.
43 Ncjanʉ nguá mbe̱n cʉ cja̱hni. Hnahño mír ma̱n cʉ ddaa, cja̱ pé hnahño cʉ pe ddaa, mí ntøxtijʉ. Cja̱ bi weguejʉ por rá ngue car Jesús.
43 Assim, a multidão estava dividida a respeito de Jesus.
44 Cʉ ddaa mí ne di zɛtijʉ cja̱ di zitzi gá preso, pe jin to gá ngöxi ʉ́r dyɛ.
44 Alguns queriam que ele fosse preso, mas ninguém pôs as mãos nele.
45 Diguebbʉ ya, cʉ nzʉttabi cʉ xcuí cju̱y pa du tzʉh car Jesús, bú cojtijʉ jabʉ már bbʉh cʉ fariseo co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado. Nucʉ́ bi dyönijʉ, bbʉ:
45 Quando os guardas do templo voltaram sem ter prendido Jesus, os principais sacerdotes e fariseus perguntaram: “Por que vocês não o trouxeram?”.
46 Bi da̱h cʉ nzʉttabi, bbʉ:
46 “Nunca ouvimos alguém falar como ele!”, responderam.
47 Diguebbʉ ya bi dyön cʉ fariseo, bi hñi̱na̱jʉ:
47 “Vocês também foram enganados?”, zombaram os fariseus.
48 Yʉ cja̱hni yʉ xí nxöh cár ley ca Ocja̱, cja̱ co yʉ möcja̱ yʉ i pɛhtzi cargo, cja̱ co hne̱quigöje, dí fariseoje, dí göhtjogöje jin dí e̱me̱je ¿cja xcuá hñe̱h ca Ocja̱ car Jesús?
48 “Por acaso um de nós que seja, entre os líderes ou fariseus, crê nele?
49 Nu nʉr ndo jmundo yʉ cja̱hni, jin te ntjumʉy ca i mbe̱n‑yʉ́, como jin gui pa̱j‑yʉ́ te i ma̱n car ley. Car Tzi Ta ji̱tzi jin gui nu̱ rá zö yʉ cja̱hni‑yʉ.― Ncjanʉ gá tsjih cʉ nzʉttabi.
49 As multidões ignorantes o seguem, mas elas não têm conhecimento da lei. São amaldiçoadas!”
50 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Nicodemo. Guegue mí yojmi cʉ möcja̱ co cʉ pe dda fariseo. Mí gue car Nicodemo ca xcuí hñe̱je̱ ca hna nxu̱y pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, xquí ña̱hui. Car Nicodemo ya, bi xih cʉ möcja̱:
50 Então Nicodemos, o líder que antes havia se encontrado com Jesus, perguntou:
51 ―I ma̱n cam leygöjʉ, jin gui tzö gu ɛmbijʉ cár castigo hnar cja̱hni bbʉ jim be di tja̱mpi ʉr huɛnda pa da fa̱di ter bɛh ca̱ xtrú dyøte.―
51 “A lei permite condenar um homem antes mesmo de haver uma audiência?”.
52 Cja̱ pé bi da̱h cʉ pe dda fariseo, bi xijmʉ car Nicodemo:
52 “Você também é da Galileia?”, responderam eles. “Procure e veja por si mesmo: nenhum profeta vem da Galileia!”
53 Cja̱ bbʉ ya xquí ma̱jmʉ nʉr palabra‑nʉ, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ.
53 Então todos foram para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.