João 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Cʉ pa‑cʉ, car Jesús segue mí dyo pʉ Galilea. Ya jí̱ mí ne di hño pʉ Judea, porque mí bbʉh pʉ cʉ dda judio cʉ mí mandado, cja̱ nucʉ́, ya xi mí joni ja dír möhtijʉ.
1 Depois dessas coisas, Jesus andava pela Galileia; porque ele não queria andar pela Judeia, pois os judeus procuravam matá-lo.
2 Ya xti zøh car mbaxcjua ca mí tzö cʉ judio bbʉ mí øti quí tzi ngu̱ gá dyɛza.
2 Ora, estava próxima a festa dos tabernáculos dos judeus.
3 Nubbʉ, quí cjua̱da̱ car Jesús bi xijmʉ:
3 Portanto, os seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que tu fazes.
4 Cja̱ pé bi ma̱jmʉ:
4 Porque não há homem que faça coisa alguma em secreto, e que procure ser conhecido publicamente. Se tu fazes essas coisas, mostra-te ao mundo.
5 Bi ma̱ ncjapʉ quí cjua̱da̱ car Jesús, como guejti gueguejʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ ¿cja xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi?
5 Porque nem seus irmãos acreditavam nele.
6 Nu car Jesús pé bi da̱h bbʉ:
6 Então, disse-lhes Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está pronto.
7 como jin gui ʉquijʉ yʉ cja̱hni yʉ i tɛn nʉr mundo, pe nugö, i ʉgui, como dí xijmʉ ca ncjua̱ni. Dí xijmʉ, rá nttzo ca i øtijʉ.
7 O mundo não vos pode odiar, mas a mim odeia, porquanto dele dou testemunho, que são más as suas obras.
8 Nuquɛjʉ, gui möquɛjʉ ya, guír möjmʉ jar mbaxcjua. Nugö, jí̱ bbe i tzøh car pá gu ma pʉ.―
8 Subi vós à festa; eu ainda não subirei à esta festa, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Cja̱ bbʉ ya xquí xih quí cjua̱da̱ yʉ palabra‑yʉ, car Jesús pé bi døhmi pʉ Galilea tengu̱ tzi mpa.
9 E, tendo dito estas palavras, ele permaneceu na Galileia.
10 Bbʉ ya xquí möjmʉ jar mbaxcjua quí cjua̱da̱, diguebbʉ, guejti car Jesús bi ma gá ma pʉ. Bi precura pa jin di tjanti cja mír ma pʉ.
10 Mas, quando seus irmãos já tinham subido, ele também subiu para a festa, não em público, mas como que secretamente.
11 Nu cʉ judio cʉ mí mandado, mí dyo pʉ Jerusalén, pʉ jabʉ már ncja car mbaxcjua, mí jonijʉ car Jesús. Mí i̱na̱jʉ ya xtrú nzø guegue, eso mí hñöntsjɛjʉ:
11 Então os Judeus o buscavam na festa e diziam: Onde está ele?
12 Guejti cʉ cja̱hni már ngu̱ cʉ xquí jmuntzi pʉ jar mbaxcjua mí ña̱tsjɛjʉ digue car Jesús. Nucʉ, mí ntøxtijʉ. Cʉ ddaa mí ma̱: “Rá zö car hñøjø‑ca̱.” Nu cʉ pe ddaa mí ma̱: “Ji̱na̱, i jöti yʉ cja̱hni.”
12 E havia muita murmuração entre a multidão a respeito dele; porque alguns diziam: Ele é um bom homem; e outros diziam: Não, pois ele engana o povo.
13 Pe mí ña̱jʉ ntta̱guitjo cʉ cja̱hni, porque mí tzu̱jʉ, má̱s di dyøh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado.
13 Todavia, nenhum homem falava dele publicamente, por medo dos judeus.
14 Bbʉ ya xi mí dyo madé car mbaxcjua, car Jesús bi hna ni̱gui pʉ, bi guati pʉ jar templo cja̱ bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
14 Ora, na metade da festa, Jesus subiu ao templo, e ensinava.
15 Diguebbʉ ya bi guati cʉ dda cja̱hni cʉ mí mandadobi cʉ judio, bi dyødejʉ ter bɛh ca̱ mí ma̱n car Jesús. Bi ndo hño í mʉyjʉ bbʉ, cja̱ bi ma̱jmʉ:
15 E os judeus se maravilhavam, dizendo: Como conhece este homem letras, não as tendo aprendido?
16 Pé bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
16 Jesus respondeu e disse-lhes: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Car cja̱hni ca i e̱me̱ cam Tzi Ta ji̱tzi cja̱ i ne da hmʉy ncja ngu̱ ga ne guegue‑ca̱, da ba̱di jabʉ rí hñe̱j yʉ palabra yʉ dí ma̱. Da ba̱di, jin gʉm mfe̱nitsjɛ yʉ dí ma̱.
17 Se algum homem quiser fazer a vontade dele, há de saber da doutrina, se ela é de Deus, ou se falo de mim mesmo.
18 Bbʉ di hñe̱h hnar cja̱hni ca jí̱ xtrú mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi, guegue di xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnihui ca te di mbe̱ntsjɛ, como i bbʉjtsjɛ cja̱ i mbe̱ni te da ma̱ pa da tti̱htzibi. Pe nugö, xpá mɛnqui cam Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ dí mbe̱ngö ja gu ncja pa da tti̱htzibi jøña̱ guegue. Eso, göhtjo cierto yʉ palabra yʉ dí ma̱.
18 Quem fala de si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 Nuquiguɛjʉ, guí tjɛjʉ car ley ca bi zoguiguijʉ ca ndor Moisés, cja̱ guí cca̱htijʉ, pe guí göhtjojʉ, jin guí øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱n car ley‑ca̱. ¿Dyoca̱ guí jonijʉ já guír pöjtiguijʉ?―
19 Não vos deu Moisés a lei? E, ainda assim, nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Bi da̱j ya cʉ cja̱hni, bbʉ:
20 A multidão respondeu e disse: Tu tens um demônio, quem procura matar-te?
21 Bi da̱j ya car Jesús, bi ma̱:
21 Jesus respondeu e disse-lhes: Eu fiz uma obra, e todos vos maravilhais.
22 Dí mbe̱mbiquijʉ ya digue ca hnar mandamiento ca bi zoguiguijʉ car Moisés, masque jí̱ mí guejtsjɛ car Moisés ca bi ddajquijʉ car mandamiento‑ca̱. Mí gue cʉ ndom titajʉ. Nucʉ́, bi xijquijʉ, bbʉ xta zʉ ñojto ca xcá hmʉh hnar tzi hñøjø, da ncuajtibi car seña gá circuncisión jár ngø. Masque xín da zʉh car ñojto car pa ca dí tzu̱jpijʉ, nde̱jma̱ da ncuajtibi car seña‑ca̱.
22 Portanto, Moisés vos deu a circuncisão (não porque é de Moisés, mas dos pais); e no dia do shabat circuncidais um homem.
23 Nuquɛjʉ, guí ma̱jmʉ, i nesta da ncuajtibi car seña‑ca̱, pa da ncumpli car ley ca bi zoguijʉ car Moisés, masque dur pa nsabado, nde̱jma̱ da ttøhtibi. Nugö xtú jojqui hnar döhtji car pa nsábado, pa xcá jogui rá zö göhtjo cár cuerpo, cja̱ nuquɛjʉ, guí tsjeyaguijʉ.
23 Se o homem recebe a circuncisão no dia do shabat, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos irritais comigo, porque no dia do shabat eu fiz um homem inteiramente são?
24 Jin gui tzö quir mfe̱nijʉ. Guí tzohmijʉ yʉ cja̱hni yʉ jin gui tɛn cʉ costumbre cʉ guí tɛnijʉ. Pe jin guí mbe̱nguɛjʉ, ¿ter bɛh ca i tzøh ca Ocja̱?― Ncjanʉ gá xih cʉ cja̱hni‑cʉ car Jesús.
24 Não julgueis segundo a aparência, mas julgai segundo o reto juízo.
25 Bbʉ mí dyødejʉ yʉ palabra‑yʉ́, bi ma̱n cʉ dda cja̱hni, cʉ́m Jerusalén, bi hñöntsjɛjʉ:
25 Então, alguns dos de Jerusalém diziam: Não é este que eles procuram matar?
26 ¡Tji ya ca̱ bbʉ! Cja i bböjti hua i u̱jti yʉ cja̱hni. Guejti yʉ ddáa yʉm jefejʉ i bbʉjcua hne̱je̱. ¿Sa jin te i xijmʉ ya? ¿Ja̱di? ¿Cja huá ya xí mbe̱n yʉm jefejʉ, má̱s gue nʉr hñøjø nʉ xí hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ? ¿Cja gue nʉr Cristo nʉ dí tøhmijʉ? Pé jin gui guejnʉ.
26 Mas eis que ele fala publicamente, e nada lhe dizem. Porventura, sabem os governantes que este é verdadeiramente o Cristo?
27 Como dí pa̱dijʉ to nʉr hñøjø‑nʉ cja̱ jabʉ ʉr mi̱ngu̱. Pe bbʉ xtu e̱h ca hnaa ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ, jin to da ba̱di jabʉ dur mi̱ngu̱ guegue.― Ncjanʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni.
27 Entretanto, nós sabemos de onde este homem é; mas quando vier o Cristo, nenhum homem saberá de onde ele é.
28 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar templo, cja̱ bi dyøj nʉr palabra nʉ xquí jma̱. Guegue ya bi ña̱ nzajqui, bi da̱di:
28 Então, clamava Jesus no templo enquanto ensinava, dizendo: Vós me conheceis e sabeis de onde sou; e eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Nugö, dí meya, como ndí bbʉbbe, cja̱ guegue xpá mɛnquigö hua.―
29 Mas eu conheço-o; porque dele eu sou, e ele me enviou.
30 Bbʉ mí ma̱ nʉr palabra‑nʉ car Jesús, mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ne di zʉdijʉ pa di gotijʉ födi. Pe jin to gá ngöxi ʉ́r dyɛ, como jí̱ bbe mí tzʉh car hora pa di ttzʉdi.
30 Então, eles buscavam prendê-lo; mas nenhum homem lançou mão dele, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Cja̱ már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ guegue. Mí ma̱jmʉ:
31 E muitos da multidão creram nele e diziam: Quando o Cristo vier, ele fará ainda mais milagres do que os que este homem tem feito?
32 Bi dyøh cʉ fariseo te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús. Nubbʉ, gueguejʉ co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado bú pɛjni nzʉttabi pa di zʉdijʉ.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar essas coisas a respeito dele; e os fariseus e os principais sacerdotes enviaram oficiais para o prenderem.
33 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Jesús:
33 Então, disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo eu estou convosco, e então eu vou para aquele que me enviou.
34 Nuquɛjʉ, xquí jionguijʉ, pe jin da nzö gui töjquijʉ, porque jin da jogui gui möjmʉ pʉ jabʉ guir bbʉjcö.―
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Nubbʉ, bi hñöntsjɛjʉ cʉ ddáa judio cʉ mí mandado:
35 Disseram, pois, os judeus uns para os outros: Para onde ele irá que não o acharemos? Ele irá para os dispersos entre os gentios, e ensinará os gentios?
36 Jin dí pa̱dijʉ te i ne da ma̱ na̱r palabra na̱ xí xijquijʉ: “Xquí jionguijʉ, pe jin da nzö gui töjquijʉ, porque jin da nzö gui möjmʉ pʉ jabʉ guir bbʉjcö.”― Ncjanʉ gá hñöntsjɛ cʉ cja̱hni.
36 Que tipo de palavra é esta que ele disse: Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Bbʉ mí zøh car pa bbʉ ya xti guah car mbaxcjua, cja̱ ya xi mí ndo ncja mbaxcjua, car Jesús bi hmöh pʉ madé pʉ jabʉ xquí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, bi ña̱ nzajqui, bi nzojmʉ:
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se algum homem tem sede, deixai-o vir a mim, e beber.
38 Ca to da hñemegui, da döti car deje ca jin da tjegue. Cár tzi mʉy car cja̱hni‑ca̱, da jñɛjmi hnar pøtje ca i pøxi deje rá ngu̱ cja̱ jin gui xö, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura.―
38 Quem crê em mim, como diz a escritura, do seu ventre fluirão rios de água viva.
39 Bbʉ mí ma̱n nʉr palabra‑nʉ, car Jesús mí jɛqui car Espíritu Santo ncja car deje. Tzʉdi, mí ma̱, car Espíritu Santo di guati cʉ cja̱hni cʉ di hñeme guegue. Cʉ pa‑cʉ́, jim be mí cuati cʉ cja̱hni car Espíritu Santo, como jim pe mí pøx car Jesús pʉ ji̱tzi. Hasta gue bbʉ xti bøtze cja̱ di mɛjni car Espíritu Santo, nubbʉ, cja di guati cʉ cja̱hni bbʉ́.
39 (Mas isso ele falou do Espírito, que haviam de receber os que nele cressem; porque o Espírito Santo ainda não fora dado, pois Jesus ainda não tinha sido glorificado).
40 Bbʉ mí dyødejʉ nʉr palabra‑nʉ cʉ cja̱hni, bi ma̱n cʉ ddáa:
40 Então, muitos da multidão, ouvindo este dizer, diziam: Verdadeiramente, este é o Profeta.
41 Cja̱ pé mí bbʉ pe ddáa cʉ mí ma̱jmʉ:
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas diziam outros: Virá o Cristo da Galileia?
42 Como i ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ xtu e̱h car Cristo ca xtúr hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadobi yí cja̱hni, da hmʉy digue cár cji ca ndor David. Guegue dur mi̱ngu̱ car tzi jñini Belén hua jar estado Judea, pʉ jabʉ mí bbʉh ca ndor David.―
42 Não diz a escritura que o Cristo vem da semente de Davi, e da cidade de Belém, de onde era Davi?
43 Ncjanʉ nguá mbe̱n cʉ cja̱hni. Hnahño mír ma̱n cʉ ddaa, cja̱ pé hnahño cʉ pe ddaa, mí ntøxtijʉ. Cja̱ bi weguejʉ por rá ngue car Jesús.
43 Assim, houve uma divisão entre o povo por causa dele.
44 Cʉ ddaa mí ne di zɛtijʉ cja̱ di zitzi gá preso, pe jin to gá ngöxi ʉ́r dyɛ.
44 E alguns deles queriam prendê-lo, mas nenhum homem lhe pôs as mãos.
45 Diguebbʉ ya, cʉ nzʉttabi cʉ xcuí cju̱y pa du tzʉh car Jesús, bú cojtijʉ jabʉ már bbʉh cʉ fariseo co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado. Nucʉ́ bi dyönijʉ, bbʉ:
45 Então, os oficiais foram até os principais sacerdotes e fariseus, e eles lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Bi da̱h cʉ nzʉttabi, bbʉ:
46 Responderam os oficiais: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Diguebbʉ ya bi dyön cʉ fariseo, bi hñi̱na̱jʉ:
47 Então responderam-lhes os fariseus: Vós também fostes enganados?
48 Yʉ cja̱hni yʉ xí nxöh cár ley ca Ocja̱, cja̱ co yʉ möcja̱ yʉ i pɛhtzi cargo, cja̱ co hne̱quigöje, dí fariseoje, dí göhtjogöje jin dí e̱me̱je ¿cja xcuá hñe̱h ca Ocja̱ car Jesús?
48 Alguém dos governantes ou dos fariseus acreditou nele?
49 Nu nʉr ndo jmundo yʉ cja̱hni, jin te ntjumʉy ca i mbe̱n‑yʉ́, como jin gui pa̱j‑yʉ́ te i ma̱n car ley. Car Tzi Ta ji̱tzi jin gui nu̱ rá zö yʉ cja̱hni‑yʉ.― Ncjanʉ gá tsjih cʉ nzʉttabi.
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Nicodemo. Guegue mí yojmi cʉ möcja̱ co cʉ pe dda fariseo. Mí gue car Nicodemo ca xcuí hñe̱je̱ ca hna nxu̱y pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, xquí ña̱hui. Car Nicodemo ya, bi xih cʉ möcja̱:
50 Nicodemos (o que de noite fora até Jesus, sendo um deles) disse-lhes:
51 ―I ma̱n cam leygöjʉ, jin gui tzö gu ɛmbijʉ cár castigo hnar cja̱hni bbʉ jim be di tja̱mpi ʉr huɛnda pa da fa̱di ter bɛh ca̱ xtrú dyøte.―
51 Porventura, julga a nossa lei algum homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele fez?
52 Cja̱ pé bi da̱h cʉ pe dda fariseo, bi xijmʉ car Nicodemo:
52 Eles responderam, e disseram-lhe: És tu também da Galileia? Examina e vê; porque da Galileia não se levanta profeta.
53 Cja̱ bbʉ ya xquí ma̱jmʉ nʉr palabra‑nʉ, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ.
53 E cada homem foi para sua própria casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.