Atos 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías, cja̱ cár bbɛjña̱ mí tsjifi múr Safira. Guejti‑cʉ́ mí tjɛ hnar jua̱ji̱, cja̱ bi möhui.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Diguebbʉ ya, car Ananías bú ja̱ hna partetjo car domi, cja̱ bi un cʉ hermano cʉ mí tsjifi apóstole. Cja̱ bbʉ mí dö car domi mbá ja̱, bi xih cʉ apóstole, guehcá̱ xquí mu̱hui car jöy‑cá̱. Car Ananías ya xquí ña̱hui cár bbɛjña̱ te di cjajpihui car domi.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Nu car Pedro bi xih car Ananías, i̱na̱:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Bbʉ nguí nehui, di jogui güi tjɛdihui quer jua̱ji̱hui. Cja̱ guejtjo bbʉ ya xquí pöhui, múr mɛjtitjohui car domi, hne̱je̱, pa güi cjajpihui ca te nguí nehui. ¿Dyoca̱ xcú mbe̱nihui güi dyøtihui nʉr ntjöti‑nʉ́? Jin gui jønguitsjɛgöje, dí apóstoleje, xcú ña̱guije bbɛtjri. Ncjahmʉ guejti ca Ocja̱ xcú ña̱jquibi bbɛtjri, hne̱je̱.― Bi xifi ncjapʉ car Pedro.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Bbʉ mí dyøj ya car Ananaías cʉ palabra‑cʉ, bi hna ntɛjnitjo, xní du̱. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ ddáa te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ bbʉ.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ dda ba̱jtzi hñøjøtjo, bi panti hnar ndo da̱jtu̱, bi du̱xjʉ, bi ma bú öguijʉ.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Bbʉ ya xquí tjo jñu̱ hora, bú e̱h cár bbɛjña̱ car Ananías, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pedro. Jí̱ bbe mí pa̱di ter bɛh ca̱ xquí ncja.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Nubbʉ́, bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbi:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Nu car Pedro bi xifi:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, exque bi hna ntɛjni car bbɛjña̱ pʉ jáy hua car Pedro, xní du̱ guegue hne̱je̱. Cja̱ bi ñʉti cʉ ba̱jtzi hñøjøtjo, bi dötijʉ ya xquí du̱. Bi du̱xjʉ, bbʉ, bi ma bú öguijʉ hnadipʉ jabʉ xquí dyöjmʉ cár da̱me.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Bi ndo ntzu̱jʉ göhtjo cʉ xquí guatijʉ car evangelio, cja̱ guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ, bbʉ mí dyødejʉ te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ hne̱je̱.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ca Ocja̱ mí yojmi cʉ apóstole cja̱ mí föx‑cʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøtijʉ rá ngu̱ milagro cja̱ bi xoxijʉ rá ngu̱ döhtji. Bi cca̱hti cʉ milagro göhtjo cʉ cja̱hni. Nu cʉ cja̱hni cʉ ya xi mí e̱me̱, mí jmu̱ntzijʉ pʉ jar portal ca mí tsjifi Portal de Salomón cja̱ mí ntzixijʉ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Nu cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱, mí tzu̱ ja drí guatijʉ cʉ hermano, pe nde̱jma̱ mí i̱htzibi‑cʉ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Bi ndo ngu̱jqui car número cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ car Jesucristo, hñøjø cja̱ co bbɛjña̱.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Cʉ to mí ne di hñe̱me̱jʉ, mbá cjʉjqui quí döhtjijʉ cja̱ mí poguijʉ já calle, mbá ca̱mpijʉ te mí fi̱jtijʉ. Mí tøhmijʉ, bbʉ di tjoh pʉ car Pedro, má̱di gue cár xu̱mʉy di gu̱jti cʉ döhtji pa di zöjʉ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Guejti cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ cʉ jñi̱ni cʉ mí nzøtihui pʉ Jerusalén, mbá hñɛdijʉ mír zøjmʉ pʉ, mbá tzijʉ döhtji, cja̱ mbá tzijʉ cʉ xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ bi zöjʉ, göhtjojʉ.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Bbʉ mí dyøh car da̱möcja̱ te mí ncja, bi ndo ntsjeya, cja̱ guejti cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí yojmi guegue, tzʉdi, cʉ mí saduceo, göhtjo‑cʉ bi ndo ʉjʉ cʉ yojo cʉ apóstole, gue car Pedro co ni car Juan.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Nubbʉ, bi zɛtijʉ cʉ apóstole, bi gotijʉ jar födi pʉ jar jñi̱ni.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Pe bú e̱h hnár anxe ca Ocja̱ bbʉ mí nxu̱y, bi gʉjqui cʉ apóstole cʉ mí cjoti, bi xijmi:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 ―Mɛhui ya, cja̱ bbʉ xquí tzøtihui pʉ jar ndo templo, gui segue gui xijmi cʉ cja̱hni ja drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.―
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Car Pedro co car Juan bi dyøjtihui car palabra ca̱. Car jiax ya‑ca̱, tzin gá nantzihui, bi mɛhui pʉ jar ndo templo, bi ñʉtihui pʉ, cja̱ bi u̱jtihui cʉ cja̱hni digue car Jesús.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Cja̱ bbʉ mí zøti cʉ nzʉttabi, ya jin to gá ndötijʉ jar födi. Bú cojmʉ, hne̱ bi ngöxtejʉ,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 bi ma̱jmʉ:
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Bbʉ mí dyø ncjapʉ car da̱möcja̱ co ni cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, cja̱ co car capitán ca mí mandadobi cʉ pé dda sundado pʉ jar ndo templo, bi ndo hño í mʉyjʉ. Mí hñöntsjɛjʉ ncjahmʉ di tzöya cʉ milagro.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Bbʉ már ña̱di cʉ möcja̱ cja̱ co car capitán, bi zø pé hnar cja̱hni, bi göxijʉ, i̱na̱:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Nubbʉ́, bi ma car capitán, bi zix cʉ nzʉttabi. Bi ma bú tzijʉ car Pedro co car Juan. Rá zö guá nzijʉ, porque mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni, certa di ccajni dojʉ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Como ngu̱ guá nzijʉ cʉ apóstole, bi döjtijʉ jar junta cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, pa di tja̱mpihui ʉr huɛnda. Nubbʉ, car da̱möcja̱ bi dyön cʉ yojo apóstole‑cʉ, bi hñi̱mbihui:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ―Nugöje, sa xtú xihquijʉ ya jim pé güi u̱jtijʉ yʉ cja̱hni digue car Jesús. ¡Ndíguɛ ya! Ya xqui ndo fa̱jcua Jerusalén car religión ca guí u̱jtijʉ. Cja̱ jønca̱, pé guí ne gui jiøxquije guejcöje xtú pöhtije ca hnar hñøjø ca guí tɛnijʉ.― Bi huɛntihui ncjapʉ car da̱möcja̱.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Cja̱ bi da̱h car Pedro ya co cʉ dda apóstole, bi ma̱jmʉ:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Car Tzi Ta ji̱tzi, guegue‑ca̱ mí nzoh cʉ ndom titajʉ, guejti guegue bi hñi̱x car Jesús cja̱ bú pɛjni hua jar jöy. Nuquɛjʉ, gú tøtijʉ jar ponti, gú cjajpijʉ bi du̱.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Nu car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co ni cár ttzɛdi, cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, pʉ jabʉ i föx cár jmandado. Bi hñi̱tzi pa da mandadoguijʉ cja̱ pa da gʉzquijʉ ca dí tu̱jʉ. Cja̱ nuya, i nzohquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, guí cja̱hni israelitajʉ, pa gui jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ gui hñe̱me̱jʉ car Jesús, guegue ʉr Cristo xpá mɛjni hua jar jöy. Nubbʉ́, da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ, bbʉ́.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Cja̱ nugöje, í möxteguije car Jesús, dí xihquije gá testigo, ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ ja pé gá jña̱ ʉ́r jña̱. Cja̱ guejti car Espíritu Santo ʉr testigo hne̱je̱, cierto nʉr palabra nʉ xtú xihquije. Ca Ocja̱ xpá mɛjni cár Tzi Espíritu pa da yojmi‑ca̱ göhtjo cʉ to da dyøjtibi cár palabra guegue.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Nu cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, xquí dyøtijʉ junta, bbʉ mí dyøjmʉ yʉ palabra‑yʉ, bi ndo tsjeyabijʉ cʉ apóstole, hasta mí ne di möhtijʉ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Guejtjo már bbʉh pʉ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Gamaliel. Mí yojmi cʉ tita cʉ mí cjajʉ car junta, cja̱ guegue mí pɛhtzi cár cargo pʉ jar junta. Car Gamaliel múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca mí ma̱n car Moisés. Göhtjo cʉ cja̱hni mí i̱htzibijʉ. Nuca̱, bbʉ mí dyøh car palabra ca xquí ma̱n cʉ apóstole, bi bböy cja̱ bi mandado di bønga tji cʉ apóstole hna tzi rato. Cja̱ bi bønihui, bbʉ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Diguebbʉ ya, car Gamaliel bi nzoh cʉ pé ddaa cʉ már bbʉh pʉ jar junta, bi xijmʉ:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Gui mbe̱nijʉ te bi ncja cʉ cjeya cʉ xí tjogui. Mí dyo ca hnar cja̱hni, mí tsjifi múr Teudas. Guegue mí ma̱, mí ndo pa̱di cja̱ mí ne di mandado. Bi jiöti cʉ dda cja̱hni gá ndɛni guegue. Bi zøte como cuatro ciento cʉ bi dɛni. Diguebbʉ, bi bböhti car Teudas, cja̱ bi mfonti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni. Bi nttzɛdi pʉ car asunto‑cá̱.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Bbʉ ya xquí du̱ car Teudas, pé bi ncjadipʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Judas. Guegue‑ca̱ múr mi̱ngu̱ Galilea. Bi hna hñodi car Judas cʉ pa bbʉ már tsjox car censo. Guejti guegue mí ne di mɛhtzi cár cargo pa di mandado, cja̱ bi jiöti rá ngu̱ cja̱hni pa bi dɛnijʉ. Pe guejti car Judas bi bböhti, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni bi mfontijʉ hne̱je̱.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Cja̱ nuya dí xihquijʉ, gui jiɛguijʉ cʉ hñøjø cʉ xcú nzojnijʉ. Jin te gui cjajpijʉ‑cʉ. Bbʉ ʉ́r mfe̱nitsjɛ yʉ cja̱hni car palabra ca ba ja̱jʉ, xta mpuntsjɛ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Pe bbʉ xcuá hñe̱h ca Ocja̱ cár palabra‑cʉ́, jin da jogui gui ta̱pijʉ. Bbʉ gui ntøxtihui cʉ cja̱hni cʉ ba ja̱jʉ cár palabra ca Ocja̱, ncjahmʉ guejtsjɛ guegue gui ntøxtihui, bbʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Gamaliel.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi tzøjmʉ car palabra ca bi ma̱ guegue. Nubbʉ, pé bi mahtijʉ cʉ apóstole, cja̱ nucʉ́, pé bi ñʉtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ pé ddaa. Pe nde̱jma̱ bi tjʉtihui cja̱ bi cjöhmihui cʉ apóstole. Bi tsjijmi, ya jin di segue di xijmi cʉ cja̱hni te xquí dyøti car Jesús, cja̱ ya jin di nzojmi pa di hñe̱me̱jʉ‑ca̱. Diguebbʉ ya bi ttuni ʉr tsjɛjqui di bønihui.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Cja̱ cʉ yojo cʉ apóstole‑cʉ bi bønihui jar junta, má mpöjmi porque xquí cja ca Ocja̱ xquí sufrihui por rá nguehca̱ mír dɛnihui car Jesucristo.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Nu cʉ apóstole jin gá cjajpi ncaso ca xquí tsjih cʉ yojo. Göhtjo ʉr pa mí u̱jti cʉ cja̱hni digue car Jesús. Jin gá jiɛguijʉ ca mír u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar ndo templo cja̱ co pʉ já ngu̱ hne̱je̱. Mí xijmʉ, guegue car Jesús múr hñøjø ca xquí tti̱tzi pa di möx yʉ cja̱hni cja̱ di un car nzajqui ca jin da tjegue, i tzʉdi, guegue múr Cristo, xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.