Atos 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías, cja̱ cár bbɛjña̱ mí tsjifi múr Safira. Guejti‑cʉ́ mí tjɛ hnar jua̱ji̱, cja̱ bi möhui.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Diguebbʉ ya, car Ananías bú ja̱ hna partetjo car domi, cja̱ bi un cʉ hermano cʉ mí tsjifi apóstole. Cja̱ bbʉ mí dö car domi mbá ja̱, bi xih cʉ apóstole, guehcá̱ xquí mu̱hui car jöy‑cá̱. Car Ananías ya xquí ña̱hui cár bbɛjña̱ te di cjajpihui car domi.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Nu car Pedro bi xih car Ananías, i̱na̱:
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Bbʉ nguí nehui, di jogui güi tjɛdihui quer jua̱ji̱hui. Cja̱ guejtjo bbʉ ya xquí pöhui, múr mɛjtitjohui car domi, hne̱je̱, pa güi cjajpihui ca te nguí nehui. ¿Dyoca̱ xcú mbe̱nihui güi dyøtihui nʉr ntjöti‑nʉ́? Jin gui jønguitsjɛgöje, dí apóstoleje, xcú ña̱guije bbɛtjri. Ncjahmʉ guejti ca Ocja̱ xcú ña̱jquibi bbɛtjri, hne̱je̱.― Bi xifi ncjapʉ car Pedro.
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Bbʉ mí dyøj ya car Ananaías cʉ palabra‑cʉ, bi hna ntɛjnitjo, xní du̱. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ ddáa te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ bbʉ.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ dda ba̱jtzi hñøjøtjo, bi panti hnar ndo da̱jtu̱, bi du̱xjʉ, bi ma bú öguijʉ.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Bbʉ ya xquí tjo jñu̱ hora, bú e̱h cár bbɛjña̱ car Ananías, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pedro. Jí̱ bbe mí pa̱di ter bɛh ca̱ xquí ncja.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Nubbʉ́, bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbi:
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Nu car Pedro bi xifi:
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, exque bi hna ntɛjni car bbɛjña̱ pʉ jáy hua car Pedro, xní du̱ guegue hne̱je̱. Cja̱ bi ñʉti cʉ ba̱jtzi hñøjøtjo, bi dötijʉ ya xquí du̱. Bi du̱xjʉ, bbʉ, bi ma bú öguijʉ hnadipʉ jabʉ xquí dyöjmʉ cár da̱me.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Bi ndo ntzu̱jʉ göhtjo cʉ xquí guatijʉ car evangelio, cja̱ guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ, bbʉ mí dyødejʉ te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ hne̱je̱.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Ca Ocja̱ mí yojmi cʉ apóstole cja̱ mí föx‑cʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøtijʉ rá ngu̱ milagro cja̱ bi xoxijʉ rá ngu̱ döhtji. Bi cca̱hti cʉ milagro göhtjo cʉ cja̱hni. Nu cʉ cja̱hni cʉ ya xi mí e̱me̱, mí jmu̱ntzijʉ pʉ jar portal ca mí tsjifi Portal de Salomón cja̱ mí ntzixijʉ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Nu cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱, mí tzu̱ ja drí guatijʉ cʉ hermano, pe nde̱jma̱ mí i̱htzibi‑cʉ.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Bi ndo ngu̱jqui car número cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ car Jesucristo, hñøjø cja̱ co bbɛjña̱.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Cʉ to mí ne di hñe̱me̱jʉ, mbá cjʉjqui quí döhtjijʉ cja̱ mí poguijʉ já calle, mbá ca̱mpijʉ te mí fi̱jtijʉ. Mí tøhmijʉ, bbʉ di tjoh pʉ car Pedro, má̱di gue cár xu̱mʉy di gu̱jti cʉ döhtji pa di zöjʉ.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Guejti cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ cʉ jñi̱ni cʉ mí nzøtihui pʉ Jerusalén, mbá hñɛdijʉ mír zøjmʉ pʉ, mbá tzijʉ döhtji, cja̱ mbá tzijʉ cʉ xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ bi zöjʉ, göhtjojʉ.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Bbʉ mí dyøh car da̱möcja̱ te mí ncja, bi ndo ntsjeya, cja̱ guejti cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí yojmi guegue, tzʉdi, cʉ mí saduceo, göhtjo‑cʉ bi ndo ʉjʉ cʉ yojo cʉ apóstole, gue car Pedro co ni car Juan.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Nubbʉ, bi zɛtijʉ cʉ apóstole, bi gotijʉ jar födi pʉ jar jñi̱ni.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Pe bú e̱h hnár anxe ca Ocja̱ bbʉ mí nxu̱y, bi gʉjqui cʉ apóstole cʉ mí cjoti, bi xijmi:
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 ―Mɛhui ya, cja̱ bbʉ xquí tzøtihui pʉ jar ndo templo, gui segue gui xijmi cʉ cja̱hni ja drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.―
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Car Pedro co car Juan bi dyøjtihui car palabra ca̱. Car jiax ya‑ca̱, tzin gá nantzihui, bi mɛhui pʉ jar ndo templo, bi ñʉtihui pʉ, cja̱ bi u̱jtihui cʉ cja̱hni digue car Jesús.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Cja̱ bbʉ mí zøti cʉ nzʉttabi, ya jin to gá ndötijʉ jar födi. Bú cojmʉ, hne̱ bi ngöxtejʉ,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 bi ma̱jmʉ:
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Bbʉ mí dyø ncjapʉ car da̱möcja̱ co ni cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, cja̱ co car capitán ca mí mandadobi cʉ pé dda sundado pʉ jar ndo templo, bi ndo hño í mʉyjʉ. Mí hñöntsjɛjʉ ncjahmʉ di tzöya cʉ milagro.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Bbʉ már ña̱di cʉ möcja̱ cja̱ co car capitán, bi zø pé hnar cja̱hni, bi göxijʉ, i̱na̱:
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Nubbʉ́, bi ma car capitán, bi zix cʉ nzʉttabi. Bi ma bú tzijʉ car Pedro co car Juan. Rá zö guá nzijʉ, porque mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni, certa di ccajni dojʉ.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Como ngu̱ guá nzijʉ cʉ apóstole, bi döjtijʉ jar junta cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, pa di tja̱mpihui ʉr huɛnda. Nubbʉ, car da̱möcja̱ bi dyön cʉ yojo apóstole‑cʉ, bi hñi̱mbihui:
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 ―Nugöje, sa xtú xihquijʉ ya jim pé güi u̱jtijʉ yʉ cja̱hni digue car Jesús. ¡Ndíguɛ ya! Ya xqui ndo fa̱jcua Jerusalén car religión ca guí u̱jtijʉ. Cja̱ jønca̱, pé guí ne gui jiøxquije guejcöje xtú pöhtije ca hnar hñøjø ca guí tɛnijʉ.― Bi huɛntihui ncjapʉ car da̱möcja̱.
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Cja̱ bi da̱h car Pedro ya co cʉ dda apóstole, bi ma̱jmʉ:
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Car Tzi Ta ji̱tzi, guegue‑ca̱ mí nzoh cʉ ndom titajʉ, guejti guegue bi hñi̱x car Jesús cja̱ bú pɛjni hua jar jöy. Nuquɛjʉ, gú tøtijʉ jar ponti, gú cjajpijʉ bi du̱.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Nu car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co ni cár ttzɛdi, cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, pʉ jabʉ i föx cár jmandado. Bi hñi̱tzi pa da mandadoguijʉ cja̱ pa da gʉzquijʉ ca dí tu̱jʉ. Cja̱ nuya, i nzohquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, guí cja̱hni israelitajʉ, pa gui jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ gui hñe̱me̱jʉ car Jesús, guegue ʉr Cristo xpá mɛjni hua jar jöy. Nubbʉ́, da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ, bbʉ́.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Cja̱ nugöje, í möxteguije car Jesús, dí xihquije gá testigo, ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ ja pé gá jña̱ ʉ́r jña̱. Cja̱ guejti car Espíritu Santo ʉr testigo hne̱je̱, cierto nʉr palabra nʉ xtú xihquije. Ca Ocja̱ xpá mɛjni cár Tzi Espíritu pa da yojmi‑ca̱ göhtjo cʉ to da dyøjtibi cár palabra guegue.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Nu cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, xquí dyøtijʉ junta, bbʉ mí dyøjmʉ yʉ palabra‑yʉ, bi ndo tsjeyabijʉ cʉ apóstole, hasta mí ne di möhtijʉ.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Guejtjo már bbʉh pʉ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Gamaliel. Mí yojmi cʉ tita cʉ mí cjajʉ car junta, cja̱ guegue mí pɛhtzi cár cargo pʉ jar junta. Car Gamaliel múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca mí ma̱n car Moisés. Göhtjo cʉ cja̱hni mí i̱htzibijʉ. Nuca̱, bbʉ mí dyøh car palabra ca xquí ma̱n cʉ apóstole, bi bböy cja̱ bi mandado di bønga tji cʉ apóstole hna tzi rato. Cja̱ bi bønihui, bbʉ.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Diguebbʉ ya, car Gamaliel bi nzoh cʉ pé ddaa cʉ már bbʉh pʉ jar junta, bi xijmʉ:
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Gui mbe̱nijʉ te bi ncja cʉ cjeya cʉ xí tjogui. Mí dyo ca hnar cja̱hni, mí tsjifi múr Teudas. Guegue mí ma̱, mí ndo pa̱di cja̱ mí ne di mandado. Bi jiöti cʉ dda cja̱hni gá ndɛni guegue. Bi zøte como cuatro ciento cʉ bi dɛni. Diguebbʉ, bi bböhti car Teudas, cja̱ bi mfonti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni. Bi nttzɛdi pʉ car asunto‑cá̱.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Bbʉ ya xquí du̱ car Teudas, pé bi ncjadipʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Judas. Guegue‑ca̱ múr mi̱ngu̱ Galilea. Bi hna hñodi car Judas cʉ pa bbʉ már tsjox car censo. Guejti guegue mí ne di mɛhtzi cár cargo pa di mandado, cja̱ bi jiöti rá ngu̱ cja̱hni pa bi dɛnijʉ. Pe guejti car Judas bi bböhti, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni bi mfontijʉ hne̱je̱.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Cja̱ nuya dí xihquijʉ, gui jiɛguijʉ cʉ hñøjø cʉ xcú nzojnijʉ. Jin te gui cjajpijʉ‑cʉ. Bbʉ ʉ́r mfe̱nitsjɛ yʉ cja̱hni car palabra ca ba ja̱jʉ, xta mpuntsjɛ.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Pe bbʉ xcuá hñe̱h ca Ocja̱ cár palabra‑cʉ́, jin da jogui gui ta̱pijʉ. Bbʉ gui ntøxtihui cʉ cja̱hni cʉ ba ja̱jʉ cár palabra ca Ocja̱, ncjahmʉ guejtsjɛ guegue gui ntøxtihui, bbʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Gamaliel.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi tzøjmʉ car palabra ca bi ma̱ guegue. Nubbʉ, pé bi mahtijʉ cʉ apóstole, cja̱ nucʉ́, pé bi ñʉtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ pé ddaa. Pe nde̱jma̱ bi tjʉtihui cja̱ bi cjöhmihui cʉ apóstole. Bi tsjijmi, ya jin di segue di xijmi cʉ cja̱hni te xquí dyøti car Jesús, cja̱ ya jin di nzojmi pa di hñe̱me̱jʉ‑ca̱. Diguebbʉ ya bi ttuni ʉr tsjɛjqui di bønihui.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Cja̱ cʉ yojo cʉ apóstole‑cʉ bi bønihui jar junta, má mpöjmi porque xquí cja ca Ocja̱ xquí sufrihui por rá nguehca̱ mír dɛnihui car Jesucristo.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Nu cʉ apóstole jin gá cjajpi ncaso ca xquí tsjih cʉ yojo. Göhtjo ʉr pa mí u̱jti cʉ cja̱hni digue car Jesús. Jin gá jiɛguijʉ ca mír u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar ndo templo cja̱ co pʉ já ngu̱ hne̱je̱. Mí xijmʉ, guegue car Jesús múr hñøjø ca xquí tti̱tzi pa di möx yʉ cja̱hni cja̱ di un car nzajqui ca jin da tjegue, i tzʉdi, guegue múr Cristo, xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.