Atos 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías, cja̱ cár bbɛjña̱ mí tsjifi múr Safira. Guejti‑cʉ́ mí tjɛ hnar jua̱ji̱, cja̱ bi möhui.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Diguebbʉ ya, car Ananías bú ja̱ hna partetjo car domi, cja̱ bi un cʉ hermano cʉ mí tsjifi apóstole. Cja̱ bbʉ mí dö car domi mbá ja̱, bi xih cʉ apóstole, guehcá̱ xquí mu̱hui car jöy‑cá̱. Car Ananías ya xquí ña̱hui cár bbɛjña̱ te di cjajpihui car domi.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Nu car Pedro bi xih car Ananías, i̱na̱:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Bbʉ nguí nehui, di jogui güi tjɛdihui quer jua̱ji̱hui. Cja̱ guejtjo bbʉ ya xquí pöhui, múr mɛjtitjohui car domi, hne̱je̱, pa güi cjajpihui ca te nguí nehui. ¿Dyoca̱ xcú mbe̱nihui güi dyøtihui nʉr ntjöti‑nʉ́? Jin gui jønguitsjɛgöje, dí apóstoleje, xcú ña̱guije bbɛtjri. Ncjahmʉ guejti ca Ocja̱ xcú ña̱jquibi bbɛtjri, hne̱je̱.― Bi xifi ncjapʉ car Pedro.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Bbʉ mí dyøj ya car Ananaías cʉ palabra‑cʉ, bi hna ntɛjnitjo, xní du̱. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ ddáa te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ bbʉ.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ dda ba̱jtzi hñøjøtjo, bi panti hnar ndo da̱jtu̱, bi du̱xjʉ, bi ma bú öguijʉ.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Bbʉ ya xquí tjo jñu̱ hora, bú e̱h cár bbɛjña̱ car Ananías, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pedro. Jí̱ bbe mí pa̱di ter bɛh ca̱ xquí ncja.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Nubbʉ́, bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbi:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Nu car Pedro bi xifi:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, exque bi hna ntɛjni car bbɛjña̱ pʉ jáy hua car Pedro, xní du̱ guegue hne̱je̱. Cja̱ bi ñʉti cʉ ba̱jtzi hñøjøtjo, bi dötijʉ ya xquí du̱. Bi du̱xjʉ, bbʉ, bi ma bú öguijʉ hnadipʉ jabʉ xquí dyöjmʉ cár da̱me.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Bi ndo ntzu̱jʉ göhtjo cʉ xquí guatijʉ car evangelio, cja̱ guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ, bbʉ mí dyødejʉ te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ hne̱je̱.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ca Ocja̱ mí yojmi cʉ apóstole cja̱ mí föx‑cʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøtijʉ rá ngu̱ milagro cja̱ bi xoxijʉ rá ngu̱ döhtji. Bi cca̱hti cʉ milagro göhtjo cʉ cja̱hni. Nu cʉ cja̱hni cʉ ya xi mí e̱me̱, mí jmu̱ntzijʉ pʉ jar portal ca mí tsjifi Portal de Salomón cja̱ mí ntzixijʉ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Nu cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱, mí tzu̱ ja drí guatijʉ cʉ hermano, pe nde̱jma̱ mí i̱htzibi‑cʉ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Bi ndo ngu̱jqui car número cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ car Jesucristo, hñøjø cja̱ co bbɛjña̱.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Cʉ to mí ne di hñe̱me̱jʉ, mbá cjʉjqui quí döhtjijʉ cja̱ mí poguijʉ já calle, mbá ca̱mpijʉ te mí fi̱jtijʉ. Mí tøhmijʉ, bbʉ di tjoh pʉ car Pedro, má̱di gue cár xu̱mʉy di gu̱jti cʉ döhtji pa di zöjʉ.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Guejti cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ cʉ jñi̱ni cʉ mí nzøtihui pʉ Jerusalén, mbá hñɛdijʉ mír zøjmʉ pʉ, mbá tzijʉ döhtji, cja̱ mbá tzijʉ cʉ xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ bi zöjʉ, göhtjojʉ.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Bbʉ mí dyøh car da̱möcja̱ te mí ncja, bi ndo ntsjeya, cja̱ guejti cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí yojmi guegue, tzʉdi, cʉ mí saduceo, göhtjo‑cʉ bi ndo ʉjʉ cʉ yojo cʉ apóstole, gue car Pedro co ni car Juan.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Nubbʉ, bi zɛtijʉ cʉ apóstole, bi gotijʉ jar födi pʉ jar jñi̱ni.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Pe bú e̱h hnár anxe ca Ocja̱ bbʉ mí nxu̱y, bi gʉjqui cʉ apóstole cʉ mí cjoti, bi xijmi:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 ―Mɛhui ya, cja̱ bbʉ xquí tzøtihui pʉ jar ndo templo, gui segue gui xijmi cʉ cja̱hni ja drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.―
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Car Pedro co car Juan bi dyøjtihui car palabra ca̱. Car jiax ya‑ca̱, tzin gá nantzihui, bi mɛhui pʉ jar ndo templo, bi ñʉtihui pʉ, cja̱ bi u̱jtihui cʉ cja̱hni digue car Jesús.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Cja̱ bbʉ mí zøti cʉ nzʉttabi, ya jin to gá ndötijʉ jar födi. Bú cojmʉ, hne̱ bi ngöxtejʉ,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 bi ma̱jmʉ:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Bbʉ mí dyø ncjapʉ car da̱möcja̱ co ni cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, cja̱ co car capitán ca mí mandadobi cʉ pé dda sundado pʉ jar ndo templo, bi ndo hño í mʉyjʉ. Mí hñöntsjɛjʉ ncjahmʉ di tzöya cʉ milagro.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Bbʉ már ña̱di cʉ möcja̱ cja̱ co car capitán, bi zø pé hnar cja̱hni, bi göxijʉ, i̱na̱:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Nubbʉ́, bi ma car capitán, bi zix cʉ nzʉttabi. Bi ma bú tzijʉ car Pedro co car Juan. Rá zö guá nzijʉ, porque mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni, certa di ccajni dojʉ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Como ngu̱ guá nzijʉ cʉ apóstole, bi döjtijʉ jar junta cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, pa di tja̱mpihui ʉr huɛnda. Nubbʉ, car da̱möcja̱ bi dyön cʉ yojo apóstole‑cʉ, bi hñi̱mbihui:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ―Nugöje, sa xtú xihquijʉ ya jim pé güi u̱jtijʉ yʉ cja̱hni digue car Jesús. ¡Ndíguɛ ya! Ya xqui ndo fa̱jcua Jerusalén car religión ca guí u̱jtijʉ. Cja̱ jønca̱, pé guí ne gui jiøxquije guejcöje xtú pöhtije ca hnar hñøjø ca guí tɛnijʉ.― Bi huɛntihui ncjapʉ car da̱möcja̱.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Cja̱ bi da̱h car Pedro ya co cʉ dda apóstole, bi ma̱jmʉ:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Car Tzi Ta ji̱tzi, guegue‑ca̱ mí nzoh cʉ ndom titajʉ, guejti guegue bi hñi̱x car Jesús cja̱ bú pɛjni hua jar jöy. Nuquɛjʉ, gú tøtijʉ jar ponti, gú cjajpijʉ bi du̱.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nu car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co ni cár ttzɛdi, cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, pʉ jabʉ i föx cár jmandado. Bi hñi̱tzi pa da mandadoguijʉ cja̱ pa da gʉzquijʉ ca dí tu̱jʉ. Cja̱ nuya, i nzohquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, guí cja̱hni israelitajʉ, pa gui jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ gui hñe̱me̱jʉ car Jesús, guegue ʉr Cristo xpá mɛjni hua jar jöy. Nubbʉ́, da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ, bbʉ́.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Cja̱ nugöje, í möxteguije car Jesús, dí xihquije gá testigo, ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ ja pé gá jña̱ ʉ́r jña̱. Cja̱ guejti car Espíritu Santo ʉr testigo hne̱je̱, cierto nʉr palabra nʉ xtú xihquije. Ca Ocja̱ xpá mɛjni cár Tzi Espíritu pa da yojmi‑ca̱ göhtjo cʉ to da dyøjtibi cár palabra guegue.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nu cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, xquí dyøtijʉ junta, bbʉ mí dyøjmʉ yʉ palabra‑yʉ, bi ndo tsjeyabijʉ cʉ apóstole, hasta mí ne di möhtijʉ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Guejtjo már bbʉh pʉ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Gamaliel. Mí yojmi cʉ tita cʉ mí cjajʉ car junta, cja̱ guegue mí pɛhtzi cár cargo pʉ jar junta. Car Gamaliel múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca mí ma̱n car Moisés. Göhtjo cʉ cja̱hni mí i̱htzibijʉ. Nuca̱, bbʉ mí dyøh car palabra ca xquí ma̱n cʉ apóstole, bi bböy cja̱ bi mandado di bønga tji cʉ apóstole hna tzi rato. Cja̱ bi bønihui, bbʉ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Diguebbʉ ya, car Gamaliel bi nzoh cʉ pé ddaa cʉ már bbʉh pʉ jar junta, bi xijmʉ:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Gui mbe̱nijʉ te bi ncja cʉ cjeya cʉ xí tjogui. Mí dyo ca hnar cja̱hni, mí tsjifi múr Teudas. Guegue mí ma̱, mí ndo pa̱di cja̱ mí ne di mandado. Bi jiöti cʉ dda cja̱hni gá ndɛni guegue. Bi zøte como cuatro ciento cʉ bi dɛni. Diguebbʉ, bi bböhti car Teudas, cja̱ bi mfonti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni. Bi nttzɛdi pʉ car asunto‑cá̱.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Bbʉ ya xquí du̱ car Teudas, pé bi ncjadipʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Judas. Guegue‑ca̱ múr mi̱ngu̱ Galilea. Bi hna hñodi car Judas cʉ pa bbʉ már tsjox car censo. Guejti guegue mí ne di mɛhtzi cár cargo pa di mandado, cja̱ bi jiöti rá ngu̱ cja̱hni pa bi dɛnijʉ. Pe guejti car Judas bi bböhti, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni bi mfontijʉ hne̱je̱.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Cja̱ nuya dí xihquijʉ, gui jiɛguijʉ cʉ hñøjø cʉ xcú nzojnijʉ. Jin te gui cjajpijʉ‑cʉ. Bbʉ ʉ́r mfe̱nitsjɛ yʉ cja̱hni car palabra ca ba ja̱jʉ, xta mpuntsjɛ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Pe bbʉ xcuá hñe̱h ca Ocja̱ cár palabra‑cʉ́, jin da jogui gui ta̱pijʉ. Bbʉ gui ntøxtihui cʉ cja̱hni cʉ ba ja̱jʉ cár palabra ca Ocja̱, ncjahmʉ guejtsjɛ guegue gui ntøxtihui, bbʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Gamaliel.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi tzøjmʉ car palabra ca bi ma̱ guegue. Nubbʉ, pé bi mahtijʉ cʉ apóstole, cja̱ nucʉ́, pé bi ñʉtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ pé ddaa. Pe nde̱jma̱ bi tjʉtihui cja̱ bi cjöhmihui cʉ apóstole. Bi tsjijmi, ya jin di segue di xijmi cʉ cja̱hni te xquí dyøti car Jesús, cja̱ ya jin di nzojmi pa di hñe̱me̱jʉ‑ca̱. Diguebbʉ ya bi ttuni ʉr tsjɛjqui di bønihui.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Cja̱ cʉ yojo cʉ apóstole‑cʉ bi bønihui jar junta, má mpöjmi porque xquí cja ca Ocja̱ xquí sufrihui por rá nguehca̱ mír dɛnihui car Jesucristo.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Nu cʉ apóstole jin gá cjajpi ncaso ca xquí tsjih cʉ yojo. Göhtjo ʉr pa mí u̱jti cʉ cja̱hni digue car Jesús. Jin gá jiɛguijʉ ca mír u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar ndo templo cja̱ co pʉ já ngu̱ hne̱je̱. Mí xijmʉ, guegue car Jesús múr hñøjø ca xquí tti̱tzi pa di möx yʉ cja̱hni cja̱ di un car nzajqui ca jin da tjegue, i tzʉdi, guegue múr Cristo, xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.