Atos 5
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías, cja̱ cár bbɛjña̱ mí tsjifi múr Safira. Guejti‑cʉ́ mí tjɛ hnar jua̱ji̱, cja̱ bi möhui.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Diguebbʉ ya, car Ananías bú ja̱ hna partetjo car domi, cja̱ bi un cʉ hermano cʉ mí tsjifi apóstole. Cja̱ bbʉ mí dö car domi mbá ja̱, bi xih cʉ apóstole, guehcá̱ xquí mu̱hui car jöy‑cá̱. Car Ananías ya xquí ña̱hui cár bbɛjña̱ te di cjajpihui car domi.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Nu car Pedro bi xih car Ananías, i̱na̱:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Bbʉ nguí nehui, di jogui güi tjɛdihui quer jua̱ji̱hui. Cja̱ guejtjo bbʉ ya xquí pöhui, múr mɛjtitjohui car domi, hne̱je̱, pa güi cjajpihui ca te nguí nehui. ¿Dyoca̱ xcú mbe̱nihui güi dyøtihui nʉr ntjöti‑nʉ́? Jin gui jønguitsjɛgöje, dí apóstoleje, xcú ña̱guije bbɛtjri. Ncjahmʉ guejti ca Ocja̱ xcú ña̱jquibi bbɛtjri, hne̱je̱.― Bi xifi ncjapʉ car Pedro.
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Bbʉ mí dyøj ya car Ananaías cʉ palabra‑cʉ, bi hna ntɛjnitjo, xní du̱. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ ddáa te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ bbʉ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ dda ba̱jtzi hñøjøtjo, bi panti hnar ndo da̱jtu̱, bi du̱xjʉ, bi ma bú öguijʉ.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Bbʉ ya xquí tjo jñu̱ hora, bú e̱h cár bbɛjña̱ car Ananías, bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh car Pedro. Jí̱ bbe mí pa̱di ter bɛh ca̱ xquí ncja.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nubbʉ́, bi dyön car Pedro, bi hñi̱mbi:
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Nu car Pedro bi xifi:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, exque bi hna ntɛjni car bbɛjña̱ pʉ jáy hua car Pedro, xní du̱ guegue hne̱je̱. Cja̱ bi ñʉti cʉ ba̱jtzi hñøjøtjo, bi dötijʉ ya xquí du̱. Bi du̱xjʉ, bbʉ, bi ma bú öguijʉ hnadipʉ jabʉ xquí dyöjmʉ cár da̱me.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Bi ndo ntzu̱jʉ göhtjo cʉ xquí guatijʉ car evangelio, cja̱ guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱jʉ, bbʉ mí dyødejʉ te xquí ncja, bi ndo ntzu̱jʉ hne̱je̱.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Ca Ocja̱ mí yojmi cʉ apóstole cja̱ mí föx‑cʉ, cja̱ guegue‑cʉ bi dyøtijʉ rá ngu̱ milagro cja̱ bi xoxijʉ rá ngu̱ döhtji. Bi cca̱hti cʉ milagro göhtjo cʉ cja̱hni. Nu cʉ cja̱hni cʉ ya xi mí e̱me̱, mí jmu̱ntzijʉ pʉ jar portal ca mí tsjifi Portal de Salomón cja̱ mí ntzixijʉ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Nu cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí e̱me̱, mí tzu̱ ja drí guatijʉ cʉ hermano, pe nde̱jma̱ mí i̱htzibi‑cʉ.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Bi ndo ngu̱jqui car número cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱ car Jesucristo, hñøjø cja̱ co bbɛjña̱.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Cʉ to mí ne di hñe̱me̱jʉ, mbá cjʉjqui quí döhtjijʉ cja̱ mí poguijʉ já calle, mbá ca̱mpijʉ te mí fi̱jtijʉ. Mí tøhmijʉ, bbʉ di tjoh pʉ car Pedro, má̱di gue cár xu̱mʉy di gu̱jti cʉ döhtji pa di zöjʉ.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Guejti cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ cʉ jñi̱ni cʉ mí nzøtihui pʉ Jerusalén, mbá hñɛdijʉ mír zøjmʉ pʉ, mbá tzijʉ döhtji, cja̱ mbá tzijʉ cʉ xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ bi zöjʉ, göhtjojʉ.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Bbʉ mí dyøh car da̱möcja̱ te mí ncja, bi ndo ntsjeya, cja̱ guejti cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí yojmi guegue, tzʉdi, cʉ mí saduceo, göhtjo‑cʉ bi ndo ʉjʉ cʉ yojo cʉ apóstole, gue car Pedro co ni car Juan.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Nubbʉ, bi zɛtijʉ cʉ apóstole, bi gotijʉ jar födi pʉ jar jñi̱ni.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Pe bú e̱h hnár anxe ca Ocja̱ bbʉ mí nxu̱y, bi gʉjqui cʉ apóstole cʉ mí cjoti, bi xijmi:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 ―Mɛhui ya, cja̱ bbʉ xquí tzøtihui pʉ jar ndo templo, gui segue gui xijmi cʉ cja̱hni ja drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.―
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Car Pedro co car Juan bi dyøjtihui car palabra ca̱. Car jiax ya‑ca̱, tzin gá nantzihui, bi mɛhui pʉ jar ndo templo, bi ñʉtihui pʉ, cja̱ bi u̱jtihui cʉ cja̱hni digue car Jesús.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Cja̱ bbʉ mí zøti cʉ nzʉttabi, ya jin to gá ndötijʉ jar födi. Bú cojmʉ, hne̱ bi ngöxtejʉ,
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 bi ma̱jmʉ:
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Bbʉ mí dyø ncjapʉ car da̱möcja̱ co ni cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí mandadojʉ, cja̱ co car capitán ca mí mandadobi cʉ pé dda sundado pʉ jar ndo templo, bi ndo hño í mʉyjʉ. Mí hñöntsjɛjʉ ncjahmʉ di tzöya cʉ milagro.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Bbʉ már ña̱di cʉ möcja̱ cja̱ co car capitán, bi zø pé hnar cja̱hni, bi göxijʉ, i̱na̱:
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Nubbʉ́, bi ma car capitán, bi zix cʉ nzʉttabi. Bi ma bú tzijʉ car Pedro co car Juan. Rá zö guá nzijʉ, porque mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni, certa di ccajni dojʉ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Como ngu̱ guá nzijʉ cʉ apóstole, bi döjtijʉ jar junta cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo, pa di tja̱mpihui ʉr huɛnda. Nubbʉ, car da̱möcja̱ bi dyön cʉ yojo apóstole‑cʉ, bi hñi̱mbihui:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 ―Nugöje, sa xtú xihquijʉ ya jim pé güi u̱jtijʉ yʉ cja̱hni digue car Jesús. ¡Ndíguɛ ya! Ya xqui ndo fa̱jcua Jerusalén car religión ca guí u̱jtijʉ. Cja̱ jønca̱, pé guí ne gui jiøxquije guejcöje xtú pöhtije ca hnar hñøjø ca guí tɛnijʉ.― Bi huɛntihui ncjapʉ car da̱möcja̱.
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Cja̱ bi da̱h car Pedro ya co cʉ dda apóstole, bi ma̱jmʉ:
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Car Tzi Ta ji̱tzi, guegue‑ca̱ mí nzoh cʉ ndom titajʉ, guejti guegue bi hñi̱x car Jesús cja̱ bú pɛjni hua jar jöy. Nuquɛjʉ, gú tøtijʉ jar ponti, gú cjajpijʉ bi du̱.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Nu car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co ni cár ttzɛdi, cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, pʉ jabʉ i föx cár jmandado. Bi hñi̱tzi pa da mandadoguijʉ cja̱ pa da gʉzquijʉ ca dí tu̱jʉ. Cja̱ nuya, i nzohquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, guí cja̱hni israelitajʉ, pa gui jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ gui hñe̱me̱jʉ car Jesús, guegue ʉr Cristo xpá mɛjni hua jar jöy. Nubbʉ́, da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca guí tu̱jʉ, bbʉ́.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Cja̱ nugöje, í möxteguije car Jesús, dí xihquije gá testigo, ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ ja pé gá jña̱ ʉ́r jña̱. Cja̱ guejti car Espíritu Santo ʉr testigo hne̱je̱, cierto nʉr palabra nʉ xtú xihquije. Ca Ocja̱ xpá mɛjni cár Tzi Espíritu pa da yojmi‑ca̱ göhtjo cʉ to da dyøjtibi cár palabra guegue.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Nu cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, xquí dyøtijʉ junta, bbʉ mí dyøjmʉ yʉ palabra‑yʉ, bi ndo tsjeyabijʉ cʉ apóstole, hasta mí ne di möhtijʉ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Guejtjo már bbʉh pʉ ca hnar fariseo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Gamaliel. Mí yojmi cʉ tita cʉ mí cjajʉ car junta, cja̱ guegue mí pɛhtzi cár cargo pʉ jar junta. Car Gamaliel múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley ca mí ma̱n car Moisés. Göhtjo cʉ cja̱hni mí i̱htzibijʉ. Nuca̱, bbʉ mí dyøh car palabra ca xquí ma̱n cʉ apóstole, bi bböy cja̱ bi mandado di bønga tji cʉ apóstole hna tzi rato. Cja̱ bi bønihui, bbʉ.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Diguebbʉ ya, car Gamaliel bi nzoh cʉ pé ddaa cʉ már bbʉh pʉ jar junta, bi xijmʉ:
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Gui mbe̱nijʉ te bi ncja cʉ cjeya cʉ xí tjogui. Mí dyo ca hnar cja̱hni, mí tsjifi múr Teudas. Guegue mí ma̱, mí ndo pa̱di cja̱ mí ne di mandado. Bi jiöti cʉ dda cja̱hni gá ndɛni guegue. Bi zøte como cuatro ciento cʉ bi dɛni. Diguebbʉ, bi bböhti car Teudas, cja̱ bi mfonti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni. Bi nttzɛdi pʉ car asunto‑cá̱.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Bbʉ ya xquí du̱ car Teudas, pé bi ncjadipʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Judas. Guegue‑ca̱ múr mi̱ngu̱ Galilea. Bi hna hñodi car Judas cʉ pa bbʉ már tsjox car censo. Guejti guegue mí ne di mɛhtzi cár cargo pa di mandado, cja̱ bi jiöti rá ngu̱ cja̱hni pa bi dɛnijʉ. Pe guejti car Judas bi bböhti, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni bi mfontijʉ hne̱je̱.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Cja̱ nuya dí xihquijʉ, gui jiɛguijʉ cʉ hñøjø cʉ xcú nzojnijʉ. Jin te gui cjajpijʉ‑cʉ. Bbʉ ʉ́r mfe̱nitsjɛ yʉ cja̱hni car palabra ca ba ja̱jʉ, xta mpuntsjɛ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Pe bbʉ xcuá hñe̱h ca Ocja̱ cár palabra‑cʉ́, jin da jogui gui ta̱pijʉ. Bbʉ gui ntøxtihui cʉ cja̱hni cʉ ba ja̱jʉ cár palabra ca Ocja̱, ncjahmʉ guejtsjɛ guegue gui ntøxtihui, bbʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Gamaliel.
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi tzøjmʉ car palabra ca bi ma̱ guegue. Nubbʉ, pé bi mahtijʉ cʉ apóstole, cja̱ nucʉ́, pé bi ñʉtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ pé ddaa. Pe nde̱jma̱ bi tjʉtihui cja̱ bi cjöhmihui cʉ apóstole. Bi tsjijmi, ya jin di segue di xijmi cʉ cja̱hni te xquí dyøti car Jesús, cja̱ ya jin di nzojmi pa di hñe̱me̱jʉ‑ca̱. Diguebbʉ ya bi ttuni ʉr tsjɛjqui di bønihui.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Cja̱ cʉ yojo cʉ apóstole‑cʉ bi bønihui jar junta, má mpöjmi porque xquí cja ca Ocja̱ xquí sufrihui por rá nguehca̱ mír dɛnihui car Jesucristo.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Nu cʉ apóstole jin gá cjajpi ncaso ca xquí tsjih cʉ yojo. Göhtjo ʉr pa mí u̱jti cʉ cja̱hni digue car Jesús. Jin gá jiɛguijʉ ca mír u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jar ndo templo cja̱ co pʉ já ngu̱ hne̱je̱. Mí xijmʉ, guegue car Jesús múr hñøjø ca xquí tti̱tzi pa di möx yʉ cja̱hni cja̱ di un car nzajqui ca jin da tjegue, i tzʉdi, guegue múr Cristo, xcuí mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.