Atos 22
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Car Pablo bi xih cʉ cja̱hni, bbʉ́:
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Cʉ cja̱hni ya, bbʉ mí dyødejʉ, már ña̱ cár jña̱ gueguejʉ car Pablo, más gá ngohti í nejʉ, bi dyødejʉ rá zö. Cja̱ pé bi ma̱n car Pablo, bbʉ́:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Nugö, ntju̱mʉy dúr israelitagö. Dú hmʉh pʉ Tarso, pʉ jar estado Cilicia, pe xtú te nʉr jñi̱ni hua Jerusalén. Guejcua dú nxöjcua cʉ Escritura. Car Gamaliel bi u̱jtigui. Dú nxödi göhtjo ca i ma̱n car ley ca bi zoguijʉ cʉ ndom titajʉ, ya má yabbʉ, cja̱ ndí ndo tɛni. Göhtjo ʉm vida, xtú tɛn ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉm mʉy, ncjaquiguɛjʉ ya.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ma̱hmɛto, ndí cöhmi cʉ cja̱hni cʉ mí tɛn cár hñu̱ car Jesús. Ndí ndo ʉbbe‑cʉ́, hasta ndí mandado mí bböhti hne̱je̱. Ndí tzʉh hñøjø cja̱ co bbɛjña̱, ndí ɛni, ndí tzoh pʉ jar födi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Car da̱möcja̱ co göhtjo car junta cʉ anciano cʉ i mandadoquijʉ, testigo‑cʉ́ digue göhtjo ca ndí øte. Guegue‑cʉ́ bi ddajqui cʉ jɛhmi ndí tjɛ bbʉ ndí øhtibi tu̱jni cʉ cja̱hni cʉ i tɛn car Jesús. Ca hnajpa, ya xi ndá ma jar jñi̱ni pʉ Damasco, ndár tjɛx cʉ carta‑cʉ́ pa gua döjti cʉ israelita mír hmʉh pʉ, cja̱ pa gua mföxije gua tzʉdije cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱jʉ car Jesús. Diguebbʉ ya, pé gua ɛgö cʉ cja̱hni‑cʉ́ hua Jerusalén, pa di ncastigajʉ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Eso, dú pøngö hua Jerusalén, ya xi ndá ma pʉ Damasco. Ndá pa jar hñu̱, ya xcua tzøti pʉ Damasco. Bbʉ mí zʉ ju̱xadi, bi hna ni̱guitjo hnar ndo tjay, güí hñe̱ jar ji̱tzi, bi hñi̱jqui madé.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Dú fʉntzi, bbʉ, cja̱ dú øh hnar jña̱, már nzojquigö, mbí ma̱: “¡Saulo! ¡Saulo! ¿Dyoca̱ guí jongui pa gui pöjtigui?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Cja̱ dú tja̱jcö, bbʉ́, dú hñöni: “¿Toquiguɛ? ¿Cja huá guehquiguɛ gú Ocja̱‑guɛ?” Cja̱ guegue bi xijqui, “Guejquigö, dúr Jesús, dúr mi̱ngu̱ Nazaret. Guejquigö guí ne gui pöjtigui.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Cʉ hñøjø cʉ ndá hñobbe bi cca̱htijʉ car tjay, cja̱ bi ndo ntzu̱jʉ. Nu gueguejʉ jin gá dyøjmʉ cár jña̱ car cja̱hni már nzojquigö.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nugö, pé dú xih ca hnáa ca ndár ña̱göbbe: “Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱qui, ¿ja gu ncja ya bbʉ́?” Cja̱ guegue bi xijqui: “Bböj ya, cja̱ gui ma nʉ Damasco. Bbʉ xtí tzøni nʉ́, xtu tsjihqui göhtjo ca i nesta gui dyøte, como ya xí mbe̱n car Tzi Ta ji̱tzi ja ncja gui pɛjpi.” Ncjapʉ gá xijqui car jña̱.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Nugö, ya xtá ngodö, mí gue car tjay xquí ndo ti̱ti yʉm dö, ya jí̱ ndí janti. Eso, bi pɛntiguitjo nʉm dyɛ cʉ hñøjø ndá hñobbe, bi zixquijʉ dá ma Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Nu pʉ Damasco, már bbʉh hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Ananías. Guegue mí tzu̱ ca Ocja̱, mí tɛndi car ley ca xquí ma̱n car Moisés. Guejtjo mí e̱me̱ car Jesucristo. Hasta göhtjo cʉ judio mír hmʉh pʉ Damasco mí ma̱jmʉ, már zö cár vida car Ananías.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Guegue car Ananías bú e̱h pʉ jabʉ ndár bbʉy. Bi guajqui, bi xijqui: “Cjua̱da̱ Saulo, zøqui ya yir dö.” Cja̱ nugö, exque bi joj yʉm dö car hora‑ca̱, cja̱ dú cca̱hti guegue.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nubbʉ́, pé bi xijqui car Ananías: “Car Tzi Ta ji̱tzi ca mí i̱htzibijʉ cʉ ndom titajʉ desde ya má yabbʉ, xí hñi̱xquiguɛ pa gui pa̱di ja i ncja cár mfe̱ni cja̱ pa gui cca̱hti car Cristo ca ndí tøhmijʉ, guejtjo pa gui dyø guegue‑cá̱ xtrí nzohqui.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Cam Tzi Tajʉ ji̱tzi xí hñi̱xquiguɛ pa gui nzofo göhtjo yʉ cja̱hni hua jar jöy, gui cja ʉr testigo, gui xijmʉ ter bɛh ca̱ xcú cca̱hti cja̱ xcú dyøde.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Cja̱ pé bi xijqui car Ananías, bbʉ́: “Nuya, ¿te pé guí tøhmi ya bbʉ́? Gui nzoh cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, pa da gʉzqui ca rá nttzo ca guí tu̱. Cja̱ diguebbʉ ya, gui xixtje, bbʉ́.” Cja̱ dú øte ncja ngu̱ gá xijqui guegue.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Diguebbʉ ya, dú ma dá cojcua Jerusalén, cja̱ dú cuati pʉ jar ndo templo. Cja̱ bbʉ ndár mahti ca Ocja̱, dú hna cca̱htitjo car Tzi Tada Jesús.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Guegue bi xijqui: “Gui tij ya, gui pøni nttzɛdi hua Jerusalén, porque jin da hñeme yʉ cja̱hni i bbʉjcua ca guí ne gui xijmʉ diguejquigö.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nubbʉ, dú tja̱di: “Ncjua̱ni, Tzi Jmu̱, como guejtsjɛ gueguejʉ i pa̱dijʉ ja ndár coti födi cʉ hermano. Guejtjo i pa̱dijʉ, ja ndár hño pʉ jáy templo cʉm mi̱nga̱‑judioje, cja̱ göhtjo pʉ jabʉ ndí töti cʉ cja̱hni cʉ ya xquí hñe̱me̱qui, ndí jʉti‑cʉ́.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Guejtjo i pa̱h cʉ cja̱hni, guejquigö, ndár bbʉjcö pʉ bbʉ mí bböhti car Esteban, quer testigo. Guegue‑cá̱ már dö cár palabra por rá nguehquɛ bbʉ mí mfömbi cár cji. Dú dögö cam palabra pa di bböhti‑cá̱, cja̱ dú ca̱mpi quí da̱jtu̱ cʉ hñøjø cʉ bi ccajni me̱do, bi möhtijʉ.” Mí ncjapʉ dá xih car Tzi Tada Jesús.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Cja̱ guegue pé bi xijqui, bbʉ́: “Gui pøngua nttzɛdi ya. Nugö dí cú̱hqui gui ma yapʉ, gui ma grí xih cʉ gentile toguigö, gue cʉ cja̱hni jin gui judio gui nzoh‑cʉ́.” Bi xijquigö ncjapʉ car Jesús.―
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Cʉ cja̱hni cʉ már øde, bi dyøjtijʉ hasta bbʉ mí ma̱n car Pablo gue cʉ gentile di nzo guegue. Nubbʉ́, pé bi mʉdi bi ndo majmʉ nzajqui, bi ma̱jmʉ:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Segue mí mah cʉ cja̱hni, mí pøh quí pötijʉ, mí jua̱quijʉ, hasta mí poxijʉ jöy, como mí ndo tsjeyajʉ.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Diguebbʉ ya, car comandante bi mandado di ncʉhti car Pablo pʉ mbo jár ngu̱jʉ cʉ sundado. Bi mandado di tjʉti cja̱ di ttöni, ¿ter bɛh ca̱ xquí xih cʉ cja̱hni, pa gá ndo unijʉ ʉr cuɛ? Bi dyöni ncjapʉ car comandante, como jí̱ mí øh cár jña̱ cʉ judio.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Bi hnu̱hti car Pablo co correa gá xifani bbʉ. Nu car Pablo bi nzoh car capitán már bböh pʉ, bi dyöni, i̱mbi:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Bbʉ mí dyøde ncjapʉ car capitán, bi ma bú cöx car comandante, bi xifi:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Car comandante bbʉ, bi ma bú ön car Pablo, bi hñi̱mbi:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nu car comandante bi ma̱m bbʉ:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Bbʉ mí dyøjmʉ ya‑cá̱, cʉ sundado ya xi mír ma di ʉn car Pablo, cja̱ bi hna wem pʉ. Guejti car comandante bi ntzu̱ bbʉ mí dyøde, múr ciudadano romano car Pablo, como guegue xquí mandado xquí hnu̱hti. Eso, bi mandado bi ttza̱mitjo car Pablo pʉ mbo cár ngu̱ cʉ sundado.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Car jiax‑ca̱ car comandante mí ne di ba̱h ca ntjumʉy, ter bɛh ca̱ mí tjøx car Pablo. Eso, bi xojqui car Pablo cja̱ bi nzojni cʉ möcja̱ cʉ mí mandadobi cʉ judio, co ni cʉ pé dda anciano cʉ más mí pɛhtzi quí cargojʉ. Bi gʉjqui car Pablo, bbʉ, bi zix pʉ jabʉ xquí jmu̱ntzi‑cʉ́ pa di dö cár testimonio.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.