Atos 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzöya car juɛni, car Pablo bi nzojni cʉ hermano cja̱ bi nzojmʉ. Bi xijmʉ di zɛh car mír dɛnijʉ car Jesucristo. Diguebbʉ ya, bi hñi̱dijʉ, cja̱ guegue bi bøni gá ma Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Cja̱ bbʉ ya xquí zøti pʉ, bi hño göhtjo car jöy‑ca̱, má zɛngua cʉ cjua̱da̱ már bbʉh pʉ, má fötzi pa di zɛdijʉ. Bú tzi dé pʉ, cja̱ diguebbʉ, bi ma gá nzøti pʉ jar jöy Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Cja̱ bi hmʉjti pʉ jar jöy Grecia jñu̱zna̱. Diguebbʉ ya, mí ne di ddatzi gá barco, pa pé drí ma pʉ jar estado Siria. Pe bbʉ ya xi mí ne di tøh car barco, bi dyøh car Pablo, már bbʉh pʉ cʉ dda judio, már tøhmijʉ pa di dyøhtibijʉ hnar trampa. Eso, bi wem pʉ, bi mbe̱ni, más di jogui pé di ma drí tjoh pʉ Macedonia, cja̱ nupʉ, di tøh hnar barco pa drí ddax car mar, drí zøti pʉ jar estado Siria. Cja̱ bi cjajpi, bbʉ.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Bi mɛhui car Pablo cʉ dda cjua̱da̱ hasta bbʉ mí zøtijʉ pʉ jar jöy Asia. Cʉ hermano cʉ bi mɛhui múr Sopater (guegue‑cá̱ múr mi̱ngu̱ Berea), co car Segundo hne̱h car Aristarco, gueguehui mí mi̱ngu̱hui Tesalónica, co car Gayo, múr mi̱ngu̱ Derbe, co car Timoteo. Guejti cʉ dda mi̱ngu̱ Asia bi möjmʉ, gue car Tíquico co car Trófimo.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Bi hmɛto‑cʉ́, cja̱ bbʉ ndú tzøtije pʉ Troas, ya xi már tøbiguije pʉ.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nugöje, bbʉ ya xquí tjoh cʉ pa bbʉ mí ttzi cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, dú pønije pʉ Filipos, dá tøjme car barco, dú ddaxije car mar. Dú cjajpije cʉtta mpa dá tzøtije pʉ Troas, cja̱ pé dú hmʉpje pʉ Troas yojto mpa.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi cʉ hermano pa di dyøtijʉ tsjödi cja̱ di zijʉ car Santa Cena. Bi jmuntzijʉ hnar ngu̱, car cuarto pʉ ña̱. Car Pablo bi u̱jtijʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi ndo dé gá u̱jti, hasta bbʉ mí zʉ madé ʉr xu̱y, como exque mí ne di bøn car jiax‑ca̱.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Car ngu̱ pʉ jabʉ már cja car tsjödi, mí jñu̱ piso. Cʉ hermano bi jmuntzi pʉ jabʉ rí cja jñu̱ piso, cja̱ már zø cʉ lámpara már ngu̱.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Már ju̱x pʉ jar vɛndana hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Eutico. Mí ndo ɛ car tta̱ja̱, cja̱ car Pablo ya, bi ndo dé gá u̱jti cʉ hermano. Car ba̱jtzi hñøjø ya, bi ndo a̱tsjɛ, bi hna ncöjmi bi dögui. Desde ca rí cja jñu̱ piso, bi dögui hasta jöy. Bi ga̱ nttzɛdi cʉ hermano, bbʉ́, bi ma bú xotzi, pe ya xquí du̱.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Diguebbʉ, bi ga̱h car Pablo, bbʉ, bi hmɛm pʉ jabʉ már bbɛn car ba̱jtzi hñøjø, cja̱ bi jiʉfi. Cja̱ bi xifi göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi hñi̱mbijʉ:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ hermano pé bi bøxjʉ jar cuarto, bi jejquijʉ car tju̱jme̱, cja̱ bi zijʉ. Cja̱ car Pablo pé bi nzojmʉ, bi xijmʉ cár palabra ca Ocja̱ hasta bbʉ mí ni̱gui. Cja̱ diguebbʉ ya, bi bøni.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Nubbʉ́, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ. Guejti car ba̱jtzi hñøjø ca xquí dögui, bi ttzix pʉ́r ngu̱ hne̱je̱, ya jin te mí cja. Cja̱ bi ndo mpöjmʉ göhtjo cʉ hermano.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Nugöje, dú hmɛtoje, dú tøjme car barco, dá ddaxje pʉ Asón pa gua ntjɛje car Pablo pʉ, ncja ngu̱ xquí xijquije. Nu guegue mí ne di hñodi jar jöy pa drí zøti pʉ Asón.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Diguebbʉ ya dú ntjɛje pʉ Asón, cja̱ dú tzixje car Pablo, dá möjme pʉ Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Pé dú pønije pʉ, cja̱ car jiax‑ca̱ dú tjojme hnanguadi car isla Quío. Diguebbʉ ya, ca pé hnar pa ya, pé dú tzøtije pʉ jar jñi̱ni Samos. Ca hnar pa ya, dú tzöyaje pʉ jar jñi̱ni Trogilio, cja̱ ca pé hnar pa ya, dú tzøtije pʉ Mileto. Nu car jñi̱ni Mileto, rá bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pʉ jar jöy Asia.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Dú möjme ncjapʉ, como mí mbe̱n car Pablo di tjojti pʉ hnanguadi car jñi̱ni Efeso, como jí̱ mí ne di dé pʉ jar jöy Asia. Mí xøni di zøti pʉ Jerusalén, como mí ne, ya xtra bbʉh pʉ bbʉ xti bøn car mbaxcjua gá Pentecostés.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Bbʉ ndú tzøtije pʉ Mileto, pʉ jár nttza̱ni car mar, car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ cʉ hermano pʉ Efeso cʉ xquí tti̱tzi gá anciano. Bi dyöjpjʉ di hñe̱jmʉ tzʉ pʉ jabʉ már tøhmi guegue.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Cja̱ bbʉ ya xcuí hñe̱h cʉ cjua̱da̱‑cʉ́, car Pablo bi xijmʉ, i̱na̱:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Göhtjo ʉr tiempo xtú pɛjpi cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Como ʉ́r muzogui‑cá̱, jí̱ xtá hñi̱xtsjɛ. Xtú ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta xtú nzoni rá ngu̱ vez. Guejtjo xí ndo dyøjtigui tu̱jni cʉm mi̱nga̱‑judioje, cja̱ xtú ndo sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱jʉ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Segue ndí u̱jtiquijʉ göhtjo ca mí nesta pa güi hñe̱me̱jʉ rá zö. Jí̱ nda̱ ntzu̱gö, cja̱ jin te dá cømpiquijʉ. Xtú xihquijʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ jár palabra ca Ocja̱. Ndí u̱jtiquijʉ pʉ jar tsjödi, cja̱ co hne̱h pʉ ir ngu̱jʉ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Dú nzoh cʉm mi̱nga̱‑judioje cja̱ hne̱j yʉ gentile. Dú xijmʉ di jiɛguijʉ ca rá nttzo, di jionijʉ ca Ocja̱, cja̱ di hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, gue car Cristo xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Pe nuya, ya xtrá magö pʉ Jerusalén, como xí xijqui car Espíritu Santo i nesta gu ma pʉ, masque jin dí pa̱di te du ncjagui pʉ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Jøntsjɛ‑nʉ dí pa̱j‑nʉ́, göhtjo pʉ jabʉ dí dyo, car Espíritu Santo i nzojtigui nʉm tzi mʉy, i xijqui, bbʉ xtá tzøti pʉ Jerusalén, xta cjojqui, cja̱ gu sufri rá ngu̱.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Pe nde̱jma̱ gu magö pʉ, porque jin dí jiøjqui nʉm vida, cja̱ jin dí tzu̱ gu tu̱. Bbʉ da jogui gu cjuajti nʉm bbɛfi xí ddajqui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, nubbʉ́, gu mpöjö. Como xí hñi̱xquigö pa gu xij yʉ cja̱hni, nuya, por rá ngue car Jesucristo, i ttajquitjojʉ car salvación. Car Tzi Ta ji̱tzi i ddajquitjojʉ co cár pöjö.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Nuquiguɛjʉ, gui mbe̱nijʉ ja mí ncja ndár u̱jtiquijʉ bbʉ ndí bbʉpjʉ. Ndí xihquijʉ, gue bbʉ mí du̱ car Jesucristo cja̱ pé mí jña̱ ʉ́r jña̱, nubbʉ́, bi zʉh car pá ndí tøhmijʉ, bbʉ xti mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Mí ncjapʉ ndí xihquijʉ. Cja̱ nuya pé dí xihquijʉ, göhtjoquiguɛjʉ, ya jim pé gu ncca̱htijʉ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Guejtjo dí xihquijʉ ya, bbʉ to da bbɛdi, jin gʉm nttzojquigö, como xtú nzohquijʉ göhtjoquiguɛjʉ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Jin te dá cømpiquijʉ, göhtjo dú xihquijʉ, pa gui pa̱dijʉ göhtjo ja i ncja cár hñu̱ ca Ocja̱.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Nuya, gui ndo mfödijʉ. Gui tɛnijʉ ca xtú u̱jtiquijʉ cja̱ gui födijʉ cʉ pé dda hermano cʉ xí tti̱ti jer dyɛjʉ pa gui nú̱jʉ. Gue car Espíritu Santo xí ddahquijʉ car cargo‑cá̱. Nuquɛjʉ, gui ncjajʉ ncja ngu̱ mödi. Gui wi̱nijʉ quí tzi dɛti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Nucá̱ bi dön‑cʉ́, bi gu̱ti co cár tzi cji.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Dí xihquijʉ ncjapʉ, como dí pa̱di, bbʉ ya xcrú pøngö hua, xtu e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ jin da jui̱quiquijʉ. Drá nttzo quí mfe̱ni‑cʉ́. Da ncjajʉ ncja ngu̱ mi̱hño, da fonti cʉ dɛjti, da jiojʉ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Guehquitjoguɛjʉ, i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ da u̱jti yʉ hermano hnahño mfe̱ni cʉ jin gui cierto, pa drí jiötijʉ‑yʉ́ cja̱ pa drí zixjʉ hnanguadi.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Eso, gui ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda, cja gui mbe̱nijʉ ca dú u̱jtiquijʉ cʉ jñu̱ cjeya dú hmʉpjʉ pʉ Efeso. Pá ʉr xu̱y ndí föhquijʉ, jin dá tzöya. Ndí ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta ndí zongö bbʉ ndí nzohquijʉ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Cja̱ nuya, cjua̱da̱, dí tzoquijʉ pʉ jár tzi dyɛ ca Ocja̱, pa gui cojmʉ‑cá̱. Gui mbe̱nijʉ car palabra ca ya xcú hñe̱me̱jʉ. Guejtsjɛ ca Ocja̱ co cár tzi tti̱jqui xí ngʉzquigöjʉ ca rá nttzo ca ndí tu̱jʉ. Bbʉ gui segue gui tɛnijʉ car palabra‑cá̱, nubbʉ́, xquí zɛdijʉ ca guír hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ, bbʉ́, cja̱ da ncjapʉ grí tzønijʉ nʉ jabʉ rá tzi zö. Gui ma grí hmʉpjʉ cʉ pé dda quí cja̱hni cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo cʉ ya xí ccʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱jʉ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Guejtjo gui mbe̱nijʉ tzʉ ja ncja xtá hmʉjcö. Jí̱ xtá jongö ja guá ja̱ domi rá ngu̱ o da̱jtu̱ gá lugo. Jin to xtá neciobi quí mɛjti cʉ i pɛhtzi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Al contrario, guí pa̱dijʉ, nugö ndí pɛjtsjɛgö pa gua töti göhtjo ca ndí nesta. Hasta cʉ to ndí yojme, cjabbʉ ndí pɛfi pa gua föx‑cʉ́ hne̱je̱.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Desde ʉ́r mʉdi dú u̱jtiquijʉ güi hmʉpjʉ ncjapʉ, hne̱je̱, Dú xihquijʉ, gui pɛjmʉ pa gui pɛhtzi ca guí nestajʉ, cja̱ pa pé gui föxjʉ cʉ cja̱hni cʉ jin gui nzɛdi. Guejtjo dú xihquijʉ gui mbe̱nijʉ car palabra ca bi ma̱n cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Bi ma̱ ncjahua: “Más gui ndo mpöjmʉ bbʉ gui unijʉ cʉ cja̱hni cʉ te i nesta ni ndra ngue bbʉ gui jña̱tsjɛjʉ.”― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo, már nzoh cʉ anciano.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Bbʉ mí guaj ya mí ma̱ ncjapʉ car Pablo, bi nda̱ndiña̱jmu̱ göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi mahtijʉ ca Ocja̱.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ma ya, bi ndo nzonijʉ, göhtjo bi jiʉjmʉ car Pablo cja̱ bi zʉhtibijʉ ʉ́r jmi.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Bi ndo du̱mʉyjʉ por rá ngue car palabra ca xquí ma̱n car Pablo, ya jin di cca̱htibijʉ quí dö. Diguebbʉ ya, bi ma bú pønijʉ jar barco, cja̱ guegue bi bøx pʉ.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.