Atos 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí tzöya car juɛni, car Pablo bi nzojni cʉ hermano cja̱ bi nzojmʉ. Bi xijmʉ di zɛh car mír dɛnijʉ car Jesucristo. Diguebbʉ ya, bi hñi̱dijʉ, cja̱ guegue bi bøni gá ma Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Cja̱ bbʉ ya xquí zøti pʉ, bi hño göhtjo car jöy‑ca̱, má zɛngua cʉ cjua̱da̱ már bbʉh pʉ, má fötzi pa di zɛdijʉ. Bú tzi dé pʉ, cja̱ diguebbʉ, bi ma gá nzøti pʉ jar jöy Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Cja̱ bi hmʉjti pʉ jar jöy Grecia jñu̱zna̱. Diguebbʉ ya, mí ne di ddatzi gá barco, pa pé drí ma pʉ jar estado Siria. Pe bbʉ ya xi mí ne di tøh car barco, bi dyøh car Pablo, már bbʉh pʉ cʉ dda judio, már tøhmijʉ pa di dyøhtibijʉ hnar trampa. Eso, bi wem pʉ, bi mbe̱ni, más di jogui pé di ma drí tjoh pʉ Macedonia, cja̱ nupʉ, di tøh hnar barco pa drí ddax car mar, drí zøti pʉ jar estado Siria. Cja̱ bi cjajpi, bbʉ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Bi mɛhui car Pablo cʉ dda cjua̱da̱ hasta bbʉ mí zøtijʉ pʉ jar jöy Asia. Cʉ hermano cʉ bi mɛhui múr Sopater (guegue‑cá̱ múr mi̱ngu̱ Berea), co car Segundo hne̱h car Aristarco, gueguehui mí mi̱ngu̱hui Tesalónica, co car Gayo, múr mi̱ngu̱ Derbe, co car Timoteo. Guejti cʉ dda mi̱ngu̱ Asia bi möjmʉ, gue car Tíquico co car Trófimo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Bi hmɛto‑cʉ́, cja̱ bbʉ ndú tzøtije pʉ Troas, ya xi már tøbiguije pʉ.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nugöje, bbʉ ya xquí tjoh cʉ pa bbʉ mí ttzi cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, dú pønije pʉ Filipos, dá tøjme car barco, dú ddaxije car mar. Dú cjajpije cʉtta mpa dá tzøtije pʉ Troas, cja̱ pé dú hmʉpje pʉ Troas yojto mpa.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi cʉ hermano pa di dyøtijʉ tsjödi cja̱ di zijʉ car Santa Cena. Bi jmuntzijʉ hnar ngu̱, car cuarto pʉ ña̱. Car Pablo bi u̱jtijʉ cár palabra ca Ocja̱. Bi ndo dé gá u̱jti, hasta bbʉ mí zʉ madé ʉr xu̱y, como exque mí ne di bøn car jiax‑ca̱.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Car ngu̱ pʉ jabʉ már cja car tsjödi, mí jñu̱ piso. Cʉ hermano bi jmuntzi pʉ jabʉ rí cja jñu̱ piso, cja̱ már zø cʉ lámpara már ngu̱.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Már ju̱x pʉ jar vɛndana hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Eutico. Mí ndo ɛ car tta̱ja̱, cja̱ car Pablo ya, bi ndo dé gá u̱jti cʉ hermano. Car ba̱jtzi hñøjø ya, bi ndo a̱tsjɛ, bi hna ncöjmi bi dögui. Desde ca rí cja jñu̱ piso, bi dögui hasta jöy. Bi ga̱ nttzɛdi cʉ hermano, bbʉ́, bi ma bú xotzi, pe ya xquí du̱.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Diguebbʉ, bi ga̱h car Pablo, bbʉ, bi hmɛm pʉ jabʉ már bbɛn car ba̱jtzi hñøjø, cja̱ bi jiʉfi. Cja̱ bi xifi göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi hñi̱mbijʉ:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ hermano pé bi bøxjʉ jar cuarto, bi jejquijʉ car tju̱jme̱, cja̱ bi zijʉ. Cja̱ car Pablo pé bi nzojmʉ, bi xijmʉ cár palabra ca Ocja̱ hasta bbʉ mí ni̱gui. Cja̱ diguebbʉ ya, bi bøni.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Nubbʉ́, göhtjo bi möjmʉ í ngu̱jʉ. Guejti car ba̱jtzi hñøjø ca xquí dögui, bi ttzix pʉ́r ngu̱ hne̱je̱, ya jin te mí cja. Cja̱ bi ndo mpöjmʉ göhtjo cʉ hermano.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nugöje, dú hmɛtoje, dú tøjme car barco, dá ddaxje pʉ Asón pa gua ntjɛje car Pablo pʉ, ncja ngu̱ xquí xijquije. Nu guegue mí ne di hñodi jar jöy pa drí zøti pʉ Asón.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Diguebbʉ ya dú ntjɛje pʉ Asón, cja̱ dú tzixje car Pablo, dá möjme pʉ Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Pé dú pønije pʉ, cja̱ car jiax‑ca̱ dú tjojme hnanguadi car isla Quío. Diguebbʉ ya, ca pé hnar pa ya, pé dú tzøtije pʉ jar jñi̱ni Samos. Ca hnar pa ya, dú tzöyaje pʉ jar jñi̱ni Trogilio, cja̱ ca pé hnar pa ya, dú tzøtije pʉ Mileto. Nu car jñi̱ni Mileto, rá bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pʉ jar jöy Asia.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Dú möjme ncjapʉ, como mí mbe̱n car Pablo di tjojti pʉ hnanguadi car jñi̱ni Efeso, como jí̱ mí ne di dé pʉ jar jöy Asia. Mí xøni di zøti pʉ Jerusalén, como mí ne, ya xtra bbʉh pʉ bbʉ xti bøn car mbaxcjua gá Pentecostés.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Bbʉ ndú tzøtije pʉ Mileto, pʉ jár nttza̱ni car mar, car Pablo bi mɛmpi ʉr jña̱ cʉ hermano pʉ Efeso cʉ xquí tti̱tzi gá anciano. Bi dyöjpjʉ di hñe̱jmʉ tzʉ pʉ jabʉ már tøhmi guegue.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Cja̱ bbʉ ya xcuí hñe̱h cʉ cjua̱da̱‑cʉ́, car Pablo bi xijmʉ, i̱na̱:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Göhtjo ʉr tiempo xtú pɛjpi cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Como ʉ́r muzogui‑cá̱, jí̱ xtá hñi̱xtsjɛ. Xtú ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta xtú nzoni rá ngu̱ vez. Guejtjo xí ndo dyøjtigui tu̱jni cʉm mi̱nga̱‑judioje, cja̱ xtú ndo sufri por rá ngue cam Tzi Jmu̱jʉ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Segue ndí u̱jtiquijʉ göhtjo ca mí nesta pa güi hñe̱me̱jʉ rá zö. Jí̱ nda̱ ntzu̱gö, cja̱ jin te dá cømpiquijʉ. Xtú xihquijʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ jár palabra ca Ocja̱. Ndí u̱jtiquijʉ pʉ jar tsjödi, cja̱ co hne̱h pʉ ir ngu̱jʉ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Dú nzoh cʉm mi̱nga̱‑judioje cja̱ hne̱j yʉ gentile. Dú xijmʉ di jiɛguijʉ ca rá nttzo, di jionijʉ ca Ocja̱, cja̱ di hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, gue car Cristo xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Pe nuya, ya xtrá magö pʉ Jerusalén, como xí xijqui car Espíritu Santo i nesta gu ma pʉ, masque jin dí pa̱di te du ncjagui pʉ.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Jøntsjɛ‑nʉ dí pa̱j‑nʉ́, göhtjo pʉ jabʉ dí dyo, car Espíritu Santo i nzojtigui nʉm tzi mʉy, i xijqui, bbʉ xtá tzøti pʉ Jerusalén, xta cjojqui, cja̱ gu sufri rá ngu̱.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Pe nde̱jma̱ gu magö pʉ, porque jin dí jiøjqui nʉm vida, cja̱ jin dí tzu̱ gu tu̱. Bbʉ da jogui gu cjuajti nʉm bbɛfi xí ddajqui cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, nubbʉ́, gu mpöjö. Como xí hñi̱xquigö pa gu xij yʉ cja̱hni, nuya, por rá ngue car Jesucristo, i ttajquitjojʉ car salvación. Car Tzi Ta ji̱tzi i ddajquitjojʉ co cár pöjö.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Nuquiguɛjʉ, gui mbe̱nijʉ ja mí ncja ndár u̱jtiquijʉ bbʉ ndí bbʉpjʉ. Ndí xihquijʉ, gue bbʉ mí du̱ car Jesucristo cja̱ pé mí jña̱ ʉ́r jña̱, nubbʉ́, bi zʉh car pá ndí tøhmijʉ, bbʉ xti mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Mí ncjapʉ ndí xihquijʉ. Cja̱ nuya pé dí xihquijʉ, göhtjoquiguɛjʉ, ya jim pé gu ncca̱htijʉ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Guejtjo dí xihquijʉ ya, bbʉ to da bbɛdi, jin gʉm nttzojquigö, como xtú nzohquijʉ göhtjoquiguɛjʉ.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Jin te dá cømpiquijʉ, göhtjo dú xihquijʉ, pa gui pa̱dijʉ göhtjo ja i ncja cár hñu̱ ca Ocja̱.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Nuya, gui ndo mfödijʉ. Gui tɛnijʉ ca xtú u̱jtiquijʉ cja̱ gui födijʉ cʉ pé dda hermano cʉ xí tti̱ti jer dyɛjʉ pa gui nú̱jʉ. Gue car Espíritu Santo xí ddahquijʉ car cargo‑cá̱. Nuquɛjʉ, gui ncjajʉ ncja ngu̱ mödi. Gui wi̱nijʉ quí tzi dɛti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Nucá̱ bi dön‑cʉ́, bi gu̱ti co cár tzi cji.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Dí xihquijʉ ncjapʉ, como dí pa̱di, bbʉ ya xcrú pøngö hua, xtu e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ jin da jui̱quiquijʉ. Drá nttzo quí mfe̱ni‑cʉ́. Da ncjajʉ ncja ngu̱ mi̱hño, da fonti cʉ dɛjti, da jiojʉ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Guehquitjoguɛjʉ, i bbʉhquiguɛjʉ cʉ ddáa cʉ da u̱jti yʉ hermano hnahño mfe̱ni cʉ jin gui cierto, pa drí jiötijʉ‑yʉ́ cja̱ pa drí zixjʉ hnanguadi.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Eso, gui ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda, cja gui mbe̱nijʉ ca dú u̱jtiquijʉ cʉ jñu̱ cjeya dú hmʉpjʉ pʉ Efeso. Pá ʉr xu̱y ndí föhquijʉ, jin dá tzöya. Ndí ndo ntzøte por rá nguehquɛjʉ, hasta ndí zongö bbʉ ndí nzohquijʉ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Cja̱ nuya, cjua̱da̱, dí tzoquijʉ pʉ jár tzi dyɛ ca Ocja̱, pa gui cojmʉ‑cá̱. Gui mbe̱nijʉ car palabra ca ya xcú hñe̱me̱jʉ. Guejtsjɛ ca Ocja̱ co cár tzi tti̱jqui xí ngʉzquigöjʉ ca rá nttzo ca ndí tu̱jʉ. Bbʉ gui segue gui tɛnijʉ car palabra‑cá̱, nubbʉ́, xquí zɛdijʉ ca guír hñe̱me̱jʉ cam Tzi Jmu̱jʉ, bbʉ́, cja̱ da ncjapʉ grí tzønijʉ nʉ jabʉ rá tzi zö. Gui ma grí hmʉpjʉ cʉ pé dda quí cja̱hni cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo cʉ ya xí ccʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱jʉ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Guejtjo gui mbe̱nijʉ tzʉ ja ncja xtá hmʉjcö. Jí̱ xtá jongö ja guá ja̱ domi rá ngu̱ o da̱jtu̱ gá lugo. Jin to xtá neciobi quí mɛjti cʉ i pɛhtzi.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Al contrario, guí pa̱dijʉ, nugö ndí pɛjtsjɛgö pa gua töti göhtjo ca ndí nesta. Hasta cʉ to ndí yojme, cjabbʉ ndí pɛfi pa gua föx‑cʉ́ hne̱je̱.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Desde ʉ́r mʉdi dú u̱jtiquijʉ güi hmʉpjʉ ncjapʉ, hne̱je̱, Dú xihquijʉ, gui pɛjmʉ pa gui pɛhtzi ca guí nestajʉ, cja̱ pa pé gui föxjʉ cʉ cja̱hni cʉ jin gui nzɛdi. Guejtjo dú xihquijʉ gui mbe̱nijʉ car palabra ca bi ma̱n cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Bi ma̱ ncjahua: “Más gui ndo mpöjmʉ bbʉ gui unijʉ cʉ cja̱hni cʉ te i nesta ni ndra ngue bbʉ gui jña̱tsjɛjʉ.”― Bi ma̱ ncjapʉ car Pablo, már nzoh cʉ anciano.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Bbʉ mí guaj ya mí ma̱ ncjapʉ car Pablo, bi nda̱ndiña̱jmu̱ göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, bi mahtijʉ ca Ocja̱.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ma ya, bi ndo nzonijʉ, göhtjo bi jiʉjmʉ car Pablo cja̱ bi zʉhtibijʉ ʉ́r jmi.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Bi ndo du̱mʉyjʉ por rá ngue car palabra ca xquí ma̱n car Pablo, ya jin di cca̱htibijʉ quí dö. Diguebbʉ ya, bi ma bú pønijʉ jar barco, cja̱ guegue bi bøx pʉ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.